Capitolo,  Paragrafo

 1 uxo,    1|        postponerentur. Is cum etate esset grandi et morbo ad extremum
 2 uxo,    1|      voluntatem conscribendam animi esset his ferme verbis edocuit.~
 3 uxo,    2|    elaborastis ut per vos mihi vita esset, quoad fortuna sineret,
 4 uxo,    6|             exploratissimum apud me esset, patres, coequata vos parique
 5 uxo,    6|           item id palam cognitumque esset eam in vobis esse animi
 6 uxo,    6|        iudicio intelligamus. Iam ne esset quidem in me recta modestia,
 7 uxo,    8| intractabilem obiectabat. Longum ea esset referre atque, ni fallor,
 8 uxo,   12|         commemoratione, quoad in se esset, consequebatur ut eorum
 9 uxo,   20|             disseruit, que prolixum esset hoc loco enumerare. Postremo,
10 uxo,   21|      coniugis cum qua mihi vivendum esset insolentiam lenis tacitusque
11 uxo,   22|      honestissima fructuosissimaque esset, neque suasionibus neque
12 uxo,   23|           abitrabar, quod tibi ulla esset ex parte incognitum aut
13 uxo,   24|         nulle eius ineptie quamquam esset procax apud me tantum potuere