|
«Quid item si meo instituo perseverarim, ut uxori alienum a se
gerere me animum pre me feram? Quid tum illa? An non ut iniurias prosequatur
obstinata indies novam ipsa suspitionum vim excogitabit atque exaggerabit
nostraque cura et sollicitudine ovans totis fenestris et angiportu et trivio
lasciviet? Denique esto id ut eam certis et manifestis indiciis esse impudicam
apud me compertam habeam, quid ipse consilii capiam infelix? Utrumne serio rem
suis atque ordine explicaro? Quid ni? Immaturum. Nam dicent quidem neque primum
me parili in causa neque solum fore, quem alienus solicitator affecerit, eoque
redibunt ut admoneant ex huiusmodi feminarum inconstantia et lascivia aliud
ferme nullum haberi incommodum, quam ut rumor aliquis sinister in plebe
exoriatur. Hunc idcirco sibi recte consuluisse, si quis ille sit, qui nullam in
iram ob id proruperit, ut rem sibi sua ineptia graviorem fecisse postea
penitendum sibi sit. Postremo edicent, si quid honori suo faveam, si quid item
communibus laudibus et fame nostre esse prospectum velim, maximopere caveam ne
is ipse sim qui quidem plebem tanti dedecoris testem fieri velim.»
|