Capitolo
1 1| affectus, ni fallor, ceteris in locis, quibus fortuna suum
2 1| posteaquam vos video maiorem in modum ad me audiendum paratos,
3 2| petebant. Nosque, atque in primis pulcherrima que una
4 2| plerique qui amenissimo illo in portu cenas et festum diem,
5 2| provoluta atque miserandum in modum obruta inter undas
6 2| impellentibus sorte quadam nos in angustum ad puppim locum
7 2| accepto aliquo vulnere eo in loco firmare admodum nobis
8 2| dum navis ipsa vehementius in horam irrumpentibus undis
9 2| arbitrabamur. Mirum tamen ut in hoc tanto vite discrimine
10 2| essem amplius revisurus, in mentem redit spem unam esse
11 2| mentem redit spem unam esse in terris deam que miseris
12 2| undique nullas, naufragus in mediis brachia raptet aquis.
13 2| salutem, atque aliquis pendes in cruce vota facit». Nos igitur
14 2| est tantis ingruentibus in nos malis succumbere.~
15 3| pronosticaremur, tantum in nos petende telluris desiderium
16 3| unum maxime, quod nos non in postremis excruciaret. Tandem
17 3| per id temporis nostros in animos atque sermones incesserint.
18 4| commodius statueremus. Et in primis barbarus ille infortunii
19 4| audacissimoque esset, tantam in sevitiam exarsit, ut rem
20 4| immanitate barbari animum in maiorem modum incussit.
21 4| omnem opem ad suam salutem in lachrimis et precibus posuerat;
22 4| excuteret lachrimas. Ego autem, in puellam versus, bonam spem
23 5| dictis nequissem castigare, in huiusmodi convitium irrupi: «
24 5| ipsum animo presenti, et in omni adversus puellam officio
25 5| devenit, ut tumultuosius in nos invehens maximis vocibus
26 5| contendebam, eo efferatius in rabiem excandescebat. Itaque
27 5| truculentissimus barbarus in teterrimum scelus irrupit.
28 5| excitarunt, belluamque ipsam cum in puellam tum et in me frementem
29 5| ipsam cum in puellam tum et in me frementem morsibusque
30 5| prebebat, correpsit et adtortam in tergum adduxit; mox ultimam
31 5| vestibus supererat, discidit in fascias ut illis ambas ferocissimi
32 5| revinxerimus. Nonnullos tamen in eo duello morsus atque in
33 5| in eo duello morsus atque in femore gravissimos plerosque
34 6| nonnullos, qui pre fame in Tybrim, aut e muris nudos
35 6| quanta de expectatione, in rerum omnium desperationem,
36 6| quanto de gaudio insperatum in luctum ceciderimus. Qui
37 7| superi boni, quanta illico in nos et quam subita animorum
38 8| tamen facile dixerim quantum in merorem ex ultima letitia
39 8| quam integrum elapsum nobis in tempestate triduum fuisse
40 9| raptim effracto navis latere in piscatoriam scafam recepti
41 9| nihil affirmasses; tanta in nobis perpesse calamitatis
42 9| appulsu, ad nos convolitavit. In ea is qui sponsus esset
43 9| ab his, qui eius cadaver in litore reperissent, gemma
44 9| collapsa. Ego vero, ut annulum in digito sponsam amplectentis
|