1-gerat | gesta-remos | reper-vultu
grassetto = Testo principale
Capitolo grigio = Testo di commento
1 1| 1.~ ~Etsi nequeam sine lachrimis
2 2| 2.~ ~Navi valida et munitissima
3 3| 3.~ ~Ea iccirco comite duratum
4 4| 4.~ ~Itaque integre biduum
5 5| 5.~ ~Postremo cum nos bellua
6 6| 6.~ ~Nimirum igitur, Silio
7 7| 7.~ ~Ad rem redeo. Itaque
8 8| 8.~ ~CCpere deinceps piscatores
9 9| 9.~ ~Postremo cum diu expectati
10 8| re infinitis illos votis abeuntes prosecuti sumus. Eos horas
11 8| e conspectu nostro esse abituros, partim beneficii memores
12 2| navigii rimulas influentibus, abluebamur. Hisque difficultatibus
13 | absque
14 5| medius, hanc consolando, hunc absterrendo, dictis fatigabar. At ille,
15 5| eiusmodi illum conabar dictis absterrere a scelere. Sed vos obtestor,
16 2| pedem quidem alterum absque accepto aliquo vulnere eo in loco
17 5| Hinc barbarus ad facinus accinctus et pronus iam iam ad vim
18 8| que quidem nunc ad salutem accommodarentur. Itaque nusquam a decedentibus
19 6| enim aura tam facili tamque accommodatis ventis paulo ante utebamur,
20 5| fatigabar. At ille, quo accoratius dissuadendo contendebam,
21 7| seu fatum seu flagitium accuso, crudum illico piscem exedi.
22 5| hanc male ferendo famem acerbiorem, quam quidem si tibi temperes
23 5| detinebam. Sed illud me penitus acri officio oppresserat, quod
24 2| admodum nobis licuerit. Adde quod extantes eractaque
25 4| quam fames. Fame enim eo adducti fuimus, ut mortem obire
26 5| correpsit et adtortam in tergum adduxit; mox ultimam linteolam,
27 4| intremitans et dentibus infrendens adegit, precarique susurrando primum
28 5| non meministi? Et quam tu adeo efferatam tigrim dabis tibi
29 2| ex moltitudine, qui navi aderant, solus ego et barbarus quidam
30 9| repertam superstitemque puellam adesse. Evenit forte ut sponsus
31 5| hostem operam auxiliumque adhibuit. Nam levam quidem manum,
32 5| barbarus ad immanitatem ultimam adiecit. Magno enim emisso eiulato: «
33 6| ieiunia ventris; insolitis adigunt vesci, ut nunc quidem queque
34 2| Ac sepius id ipsum mihi admiranti et vix fieri posse credenti,
35 1| ex me omnium memoria et admiratione dignissimam atque, ut intellexeritis,
36 2| puella, quam paratis nuptiis adolescens primarius proximo ad portum
37 9| pervenisset. Hunc igitur adolescentem puella ut primum suum fore
38 9| defeci, ut arbitrarer illic adstitisse omnem et remigum et civium
39 5| nobis prebebat, correpsit et adtortam in tergum adduxit; mox ultimam
40 9| qui sponsus esset futurus advehebatur properans, quod audisset
41 9| et remigum et civium qui advenerant turbam merore nescio magis
42 3| interque conspiciendum adventantes undas, ne nos funditus obruerent
43 | adversus
44 7| precavendum intenti eramus, advolavere; quorum voces cum exaudissemus,
45 2| humeros usque sepulti aquis, affatim per scissas eversi et quassati
46 1| ullis transfretationibus rem affectent, possim non vehementer,
47 7| potest quo subito gaudio affecti fuerimus. Rem dicam fortassis
48 1| uno fuerim fortune impetu affectus, ni fallor, ceteris in locis,
49 4| sit, forti possit pectori afferre. Ipsum enim me, superis
50 8| agitatis animis ut hoc auderem affirmare: has nobis solas horas quam
51 9| specie differre nos nihil affirmasses; tanta in nobis perpesse
52 5| consortem, tantis casibus afflictam, non desines perterrefacere.
53 7| excussaque navi nihil lucri sibi affore animadverterent, de deserendo
54 7| piscatores alia inter se agentes, cum illic subversa excussaque
55 2| appulissemus summa cum voluptate agere constituissent. Denique
56 9| decentior. Dumque hec inter nos ageremus, scafa quedam altera, maximo
57 1| rerum terribilium possumus aggredi quam rursus navigio et ventis
58 4| omnium memorabile exsequi aggressus sit. 'O male, uti aiunt,
59 2| horam irrumpentibus undis agitaretur, nos inter nos impetum facere
60 8| expectavimus, tantis suspitionibus agitatis animis ut hoc auderem affirmare:
61 9| redissent, veluti qui triumphum agunt, vociferantes, nos cum lachrimis
62 | alia
63 6| parumper a fame sentienda alieni eramus, eam tamen esse durissimam
64 3| verborumque constantia prope alienos habere occeperat. Accedebat
65 8| prosecuti sumus. Eos horas aliquas expectavimus, tantis suspitionibus
66 | aliquem
67 | aliquid
68 | aliquis
69 | aliquo
70 | aliquos
71 | altera
72 2| inter nos impetum facere alterque alterum indecenter collidere
73 9| uti arbitror, desipientes, alterutros visus irridere ac mute rogare
74 2| plenis velis iam tum ex alto conspicuos procul a nobis
75 9| insignem, quem meus gestare amantissimus frater consueverat, digito
76 5| furentis manu dextra meis ambabus manibus apprehensa, brachium
77 5| discidit in fascias ut illis ambas ferocissimi barbari manus
78 2| Erantque inter nos plerique qui amenissimo illo in portu cenas et festum
79 1| iniuriam animo repetere, viri amicissimi, nequeo tamen non facere
80 3| incesserint. Nam et dolor amissarum rerum et letitia iam sese
81 3| erat fatum rebus omnibus amissis hunc ipsum aliquem sedendi
82 8| decedentibus piscatoribus oculos amovebamus, eosque tam repente e conspectu
83 7| resolutum, multa cum caritate amplectebamur. Quod si qui fortassis aiunt
84 9| annulum in digito sponsam amplectentis recognovi, pro fratris dulcissimi
85 7| illi hortari, nos inter nos amplexari. Proh, superi boni, quanta
86 6| liberos, deosque penates amplexu detineremus; qui denique
87 2| videbatur nobis, tametsi non amplior erat quam ut animam ipsam
88 2| satisque ac super ad modum amplissimus videbatur nobis, tametsi
89 2| solem lucemque hanc essem amplius revisurus, in mentem redit
90 | an
91 5| Hinc puella, quantum loci angustie patiebantur, formidolosissima
92 2| Eumque ipsum locum multo angustiorem et asperrimum non modica
93 2| impellentibus sorte quadam nos in angustum ad puppim locum coniecti
94 2| incommodus, tum etiam tam erat angustus, ut trium vix hominum satis
95 4| enim sese meam barbarus anhelans, pallens, spiritu intremitans
96 7| letitia vox et pene omnis anima defecit, ut iam piscatores
97 7| nihil lucri sibi affore animadverterent, de deserendo consulerent;
98 5| quod tam reperiri poterit animal vorax, quin cognatis, ut
99 2| non amplior erat quam ut animam ipsam trahere liceret. Eam
100 7| illico in nos et quam subita animorum immutatio invasit! Quem
101 3| per id temporis nostros in animos atque sermones incesserint.
102 2| discrimine spes animum, animus vero ipse sese non deseruerit
103 2| cenas et festum diem, qui annuus per id tempus autumni celeberrimus
104 5| testificandum servamur. Alioquin antiquius fuerat nudio tertio cum
105 8| ruptis corbibus navigii, aperirent ad exitum. Quam ob rem,
106 9| perpesse calamitatis inditia apparebant, quos piscatores cum intuerentur
107 5| viva membra tibi pastum appetes nefandissime. Tene hominem
108 5| dextra meis ambabus manibus apprehensa, brachium ad tergum intorquens,
109 7| nihil fuit rerum omnium quod apprime exposceremus, quam ut aliquid
110 2| habebatur, velle postridie cum appulissemus summa cum voluptate agere
111 9| maximo et citatissimo remorum appulsu, ad nos convolitavit. In
112 2| pertentandum esse nobis arbitraremur. Non enim quo essemus maris
113 9| inter nos pre letitia, uti arbitror, desipientes, alterutros
114 2| letitia et congratulationibus ardescebat. Interea, o fragilis hominum
115 8| cum preter manus ac remos argumenta reliqua omnia ad id exequendum
116 8| deinceps piscatores omni argumento incumbere, ut fenestram
117 5| coram illam belluam truci aspectu hiantem, hirtis ad frontem
118 2| locum multo angustiorem et asperrimum non modica peracuta illic
119 6| Nimirum igitur, Silio poete ut assentiar, ipsa a nobis perpessa calamitas
120 8| fenestram nobis, dilaceratis asseribus et ruptis corbibus navigii,
121 2| pro vestra prudentia, quam assiduas mortes hinc superarimus,
122 | Atqui
123 5| animum et ad debellandum atrocissimum hostem operam auxiliumque
124 4| vero execrandi facinoris atrocitas et tenerrime pureque puelle
125 2| procella oborta est tam atrox, ut vi austri et pondere
126 3| nos mutuaque misericordia attriti confectique vix satis nostri
127 4| ferox et ingenio procaci audacissimoque esset, tantam in sevitiam
128 8| suspitionibus agitatis animis ut hoc auderem affirmare: has nobis solas
129 1| video maiorem in modum ad me audiendum paratos, rem quidem ipsam
130 1| geram vobis morem. At rem audietis ex me omnium memoria et
131 7| precati sumus. Cum autem illi audissent, nihil fuit rerum omnium
132 9| advehebatur properans, quod audisset naufragam esse navim repertam
133 6| luctum ceciderimus. Qui enim aura tam facili tamque accommodatis
134 4| aiunt, suada fames!' ad aurem enim sese meam barbarus
135 2| oborta est tam atrox, ut vi austri et pondere velorum navis
136 2| qui annuus per id tempus autumni celeberrimus habebatur,
137 5| atrocissimum hostem operam auxiliumque adhibuit. Nam levam quidem
138 5| crassantem multa vi desudans averti, eiusque furentis manu dextra
139 7| vite et sanguinis nostri avidissimum ipsa fames effecerat, nunc
140 9| exhausti retrusi latebant, barba pedosa, setosa, squalida,
141 7| consuesse excitare mores, et beatum quemque facile futurum pium,
142 4| crudelitatem strenuissimum futurum bellatorem. Superos enim sanctissimam
143 5| 5.~ ~Postremo cum nos bellua immanis barbarus ille obtundere
144 5| misericordia vires excitarunt, belluamque ipsam cum in puellam tum
145 2| nobis continuo quippiam bene polliceretur. Ac sepius
146 8| nostro esse abituros, partim beneficii memores dolebamus, partim
147 5| ad salutem et ad deorum beneficium testificandum servamur.
148 5| iusta ira irritatus quod benignis eum dictis nequissem castigare,
149 4| 4.~ ~Itaque integre biduum eo pacto pertulimus. Que
150 7| panes apud se non haberent, binos singulis pisciculos per
151 8| pervicissim ab se cum serra ac bipenni revolarent. Id nos, etsi
152 6| diiudicaremus, hi repente bona diripi, socios perire, nos
153 4| autem, in puellam versus, bonam spem bonumque ut susciperet
154 2| hortari quisque alterum bonamque spem polliceri firmumque
155 4| puellam versus, bonam spem bonumque ut susciperet animum iussi;
156 2| nullas, naufragus in mediis brachia raptet aquis. Carcere dicuntur
157 5| ambabus manibus apprehensa, brachium ad tergum intorquens, ut
158 1| quidem ipsam quam potero breviter enarrabo.~ ~
159 5| aut vestrum profecto alter cadat necesse est». Dehinc ira
160 9| frater ut ab his, qui eius cadaver in litore reperissent, gemma
161 6| assentiar, ipsa a nobis perpessa calamitas edocuit, qui etsi ultimi
162 6| Non enim ad deplorandam calamitatem dies sufficeret.~
163 1| optimi, quam omni genere calamitatum hoc uno fuerim fortune impetu
164 5| territando genibusque et calcibus et morsibus cum puellam
165 2| vix hominum satis esset capax. Eumque ipsum locum multo
166 4| depasceremur. Puella, cum de capite agi subaudiret, non est
167 2| mediis brachia raptet aquis. Carcere dicuntur clausi sperare
168 7| nobis resolutum, multa cum caritate amplectebamur. Quod si qui
169 5| infortunii consortem, tantis casibus afflictam, non desines perterrefacere.
170 6| Hyerosolima, et queque de Cassilino oppido litteris tradita
171 5| benignis eum dictis nequissem castigare, in huiusmodi convitium
172 7| ad nosque, qui veluti pro castris ad excubias hostem precavendum
173 4| sanctissimam piissimamque causam nostram non spreturos.~
174 7| viderint, qui huiusmodi rerum causas perscruptantur, mirum quidem
175 8| 8.~ ~CCpere deinceps piscatores omni
176 6| gaudio insperatum in luctum ceciderimus. Qui enim aura tam facili
177 2| annuus per id tempus autumni celeberrimus habebatur, velle postridie
178 2| repente, quasi emissa celitus peste, procella oborta est
179 2| amenissimo illo in portu cenas et festum diem, qui annuus
180 2| optimeque id nobiscum agi censebamus, quandoquidem vel os ipsum
181 8| dementiam nostram incusare cepimus, siquidem que suppeditassent
182 2| extantes eractaque et sublata cervice ab ultimo vix liberi eramus
183 2| instituere pro virili non cessabamus. De exitu tamen ex ea miseria
184 4| sumus ut barbaro cruentus cibus simus?» et collachrimavi.
185 7| pietate nonnuli nos parva ex cimba piscatores longe a litore
186 9| quedam altera, maximo et citatissimo remorum appulsu, ad nos
187 9| adstitisse omnem et remigum et civium qui advenerant turbam merore
188 4| perpetraremus propalam admodum clamitando efflagitabat. Iccirco ipse,
189 5| emisso eiulato: «Aut me, clamitans inquit, mactate, aut vestrum
190 2| aquis. Carcere dicuntur clausi sperare salutem, atque aliquis
191 3| paulum considere liceret coaptavimus, perque rimulas unde tum
192 2| perseminata fabrorum ad navis usum coata ferramenta reddebant, ut
193 2| alterum indecenter collidere cogeremur. Itaque proluebamur, provolvebamur
194 5| poterit animal vorax, quin cognatis, ut aiunt, maculis non parcat?
195 9| intuerentur commoti pietate collachrimarint. At nos inter nos pre letitia,
196 4| cruentus cibus simus?» et collachrimavi. At barbarus oculis iam
197 9| recepta prope exanimata est collapsa. Ego vero, ut annulum in
198 7| consulerent; qua de re nos ipsos collegimus et maxima qua potuimus voce
199 2| alterque alterum indecenter collidere cogeremur. Itaque proluebamur,
200 7| conciliatum reddidit; quem colligatum metueramus atque oderamus,
201 6| et qui filios fame tracti comederint. Et fuisse quidem nonnullos,
202 3| 3.~ ~Ea iccirco comite duratum a nobis est, quoad
203 4| instabat, uti puellam ipsam comitem interimeremus qua depasceremur.
204 1| salutem Neptuni perfidie committemus. Tantumque me habet navigationis
205 9| piscatores cum intuerentur commoti pietate collachrimarint.
206 3| quisque suis malis, partim communi inter nos mutuaque misericordia
207 3| confectique vix satis nostri compotes essemus. ~
208 5| Itaque eiusmodi illum conabar dictis absterrere a scelere.
209 3| liceret progredi ullus a conceptis subversa navi aquis locus
210 6| quidem potestatem nobis concessam intelligeremus. Sed hec
211 7| miserie societas mirifice conciliatum reddidit; quem colligatum
212 6| nostra tunc fuerit sors atque conditio, quanta de spe, quanta de
213 7| scissuras hyantis navis intrusos condonarunt. Meum quidem seu fatum seu
214 3| mutuaque misericordia attriti confectique vix satis nostri compotes
215 1| rursus navigio et ventis confidere; non profecto nostram ullis
216 3| fore locum datum inter nos congratulandum ducebamus. Longum esset
217 2| Denique omnis navis letitia et congratulationibus ardescebat. Interea, o fragilis
218 5| his malis nos vindicatos congratulemur». Itaque eiusmodi illum
219 2| angustum ad puppim locum coniecti convenimus; qui quidem,
220 6| futurum expectabamus, ut coniuges, parentes, liberos, deosque
221 6| et fortuna et periculum coniunxerat, inter nos infestissimos
222 9| piscatoriam scafam recepti consedimus. Cumque inter navigandum
223 3| referre varia illa que sic considerantibus nobis per id temporis nostros
224 3| parte eiecto, ut paulum considere liceret coaptavimus, perque
225 4| quod unum pro necessitate consilium occurebat repente, nequid
226 5| constituerat. Ego medius, hanc consolando, hunc absterrendo, dictis
227 5| tam duri nostri infortunii consortem, tantis casibus afflictam,
228 3| offerret spectabamus, interque conspiciendum adventantes undas, ne nos
229 2| plenis velis iam tum ex alto conspicuos procul a nobis visos portus
230 3| omni pectoris verborumque constantia prope alienos habere occeperat.
231 9| inter navigandum paulum constitissemus, maioribus soluti curis
232 5| iam iam ad vim irrumpere constituerat. Ego medius, hanc consolando,
233 2| summa cum voluptate agere constituissent. Denique omnis navis letitia
234 2| Non enim quo essemus maris constituti per tenebras intelligebamus,
235 5| qui quidem, tametsi erat constrictus, voce territando genibusque
236 7| aiunt mala tempora malos consuesse excitare mores, et beatum
237 9| gestare amantissimus frater consueverat, digito deferret. Perierat
238 2| temporis erat nihil, quod aut consulendum aut pertentandum esse nobis
239 7| animadverterent, de deserendo consulerent; qua de re nos ipsos collegimus
240 3| ieiuni, frigentes languidique contabesceremus, tum et partim quisque suis
241 5| quo accoratius dissuadendo contendebam, eo efferatius in rabiem
242 2| fuerit, ut de salute nobis continuo quippiam bene polliceretur.
243 | contra
244 2| proluebamur, provolvebamur contundebamurque. Tamen et madidis et fessis
245 2| ad puppim locum coniecti convenimus; qui quidem, cum ceteras
246 4| paulum sublata voce etiam convitio exposcendo instabat, uti
247 5| castigare, in huiusmodi convitium irrupi: «O scelestissime,
248 9| remorum appulsu, ad nos convolitavit. In ea is qui sponsus esset
249 | coram
250 8| dilaceratis asseribus et ruptis corbibus navigii, aperirent ad exitum.
251 9| squalida, totaque denique corporis facies aderat obscena, ut
252 5| perterrefacere. Tu humanum corpus, homo, et viva membra tibi
253 5| infestissimum sese nobis prebebat, correpsit et adtortam in tergum adduxit;
254 6| qui rudentes, qui ligneos cortices, qui scutorum pelles, valvarum
255 5| me frementem morsibusque crassantem multa vi desudans averti,
256 2| admiranti et vix fieri posse credenti, ut solem lucemque hanc
257 9| expectati horam ante vesperum et crepusculum redissent, veluti qui triumphum
258 5| hiantem, hirtis ad frontem crinibus, ad ultimam crudelitatem
259 2| atque aliquis pendes in cruce vota facit». Nos igitur
260 4| nostra mala durissima et crudelissima, nullum erat quo vehementius
261 7| fatum seu flagitium accuso, crudum illico piscem exedi. Puella
262 4| servatine sumus ut barbaro cruentus cibus simus?» et collachrimavi.
263 9| irridere ac mute rogare cuinam esset facies ad sponsalitium
264 | Cumque
265 8| reciderimus. Periculi perpessi pre cupiditate exeundi immemores, dementiam
266 1| pertimescendam, iudicabitis. Et cupio quidem id posse eloquentia,
267 9| constitissemus, maioribus soluti curis despectare alter alterum,
268 3| subversa navi aquis locus dabatur. Ea de re primum nonnihil
269 5| tu adeo efferatam tigrim dabis tibi similem? quod tam reperiri
270 5| deorum misericordia nobis dabitur, ut quam primum ex his malis
271 3| et quiescendi fore locum datum inter nos congratulandum
272 2| spem unam esse in terris deam que miseris sit comes relicta.
273 5| deficiebant, cum demens et furiis debacchatus truculentissimus barbarus
274 5| pro salute animum et ad debellandum atrocissimum hostem operam
275 8| accommodarentur. Itaque nusquam a decedentibus piscatoribus oculos amovebamus,
276 9| esset facies ad sponsalitium decentior. Dumque hec inter nos ageremus,
277 6| hostium tela precipites sese dederint. Itaque, o amici, queso,
278 6| detineremus; qui denique plus deesse nihil arbitrabamur, quod
279 8| reliqua omnia ad id exequendum deessent, nos optimo esse animo atque
280 4| ad perpetrandum facinus deesset. Sed quid hic referam puellam
281 9| fratris dulcissimi desiderio defeci, ut arbitrarer illic adstitisse
282 7| vox et pene omnis anima defecit, ut iam piscatores alia
283 9| frater consueverat, digito deferret. Perierat eo ipso naufragio
284 5| immitissimam belluam oranti preces deficiebant, cum demens et furiis debacchatus
285 | Dehinc
286 8| 8.~ ~CCpere deinceps piscatores omni argumento
287 2| item nubilis puella illa delicatissima, quam vir et parate nuptie
288 5| preces deficiebant, cum demens et furiis debacchatus truculentissimus
289 3| spes et metus futurorum nos dementes et ab omni pectoris verborumque
290 8| cupiditate exeundi immemores, dementiam nostram incusare cepimus,
291 5| tabulataque ipsa navis dentibus demordebat, dislacerabat, mandebat.~
292 7| sit, idem ne ad pisciculum demordendum potis fuerit.~
293 5| invehens maximis vocibus deos execrari inverecundissime
294 6| coniuges, parentes, liberos, deosque penates amplexu detineremus;
295 4| comitem interimeremus qua depasceremur. Puella, cum de capite agi
296 9| peracuta labia flacca et vieta dependebant, oculi exhausti retrusi
297 6| missa faciamus. Non enim ad deplorandam calamitatem dies sufficeret.~
298 5| provolvebat sibique uti parceremus deprecabatur. Hinc barbarus ad facinus
299 5| tune tandem plorantem, deprecantem, miseramque hanc tam duri
300 7| affore animadverterent, de deserendo consulerent; qua de re nos
301 2| miseros et ceteris a diis desertos malisque oppressos numquam
302 2| animus vero ipse sese non deseruerit atque semper ea fortitudine
303 3| in nos petende telluris desiderium exarsit, ut ceteras inter
304 3| fluctibus parumper inundari desiit. Non tamen inde uspiam ut
305 5| obtundere expostulando non desineret, iusta ira irritatus quod
306 5| tantis casibus afflictam, non desines perterrefacere. Tu humanum
307 9| pre letitia, uti arbitror, desipientes, alterutros visus irridere
308 9| maioribus soluti curis despectare alter alterum, superi boni,
309 6| expectatione, in rerum omnium desperationem, quanto de gaudio insperatum
310 6| lucra quam maxima nobis despondebamus; qui postridie futurum expectabamus,
311 3| tum antea facessere navis destiterat diligentius siquid se nobis
312 2| malisque oppressos numquam destituit, minime passa est tantis
313 5| morsibusque crassantem multa vi desudans averti, eiusque furentis
314 5| adversus puellam officio detinebam. Sed illud me penitus acri
315 6| deosque penates amplexu detineremus; qui denique plus deesse
316 5| ut pro dolore eiularit, detinui, quoad uti inter luctandum
317 5| exasperatus ad id furoris devenit, ut tumultuosius in nos
318 5| averti, eiusque furentis manu dextra meis ambabus manibus apprehensa,
319 7| gaudio affecti fuerimus. Rem dicam fortassis raram, sed veram
320 5| mihi tum animi fuisse ea dicenti existimetis? quid me non
321 7| exaudissemus, non facile dici potest quo subito gaudio
322 6| experti sumus, ut vix, non dico ferende calamitatis, sed
323 2| brachia raptet aquis. Carcere dicuntur clausi sperare salutem,
324 2| in portu cenas et festum diem, qui annuus per id tempus
325 6| deplorandam calamitatem dies sufficeret.~
326 9| mortui extiterint specie differre nos nihil affirmasses; tanta
327 2| influentibus, abluebamur. Hisque difficultatibus illud item accedebat persepius
328 5| naufragis mortem obivisse. Neque diffido, si pii erimus, ostentata
329 1| omnium memoria et admiratione dignissimam atque, ut intellexeritis,
330 6| navigantibus nobis optandum diiudicaremus, hi repente bona diripi,
331 8| incumbere, ut fenestram nobis, dilaceratis asseribus et ruptis corbibus
332 4| temere fortassis auderet, diligentissime iterum atque iterum lustrato
333 3| facessere navis destiterat diligentius siquid se nobis terrarum
334 7| fascias disrupisset iterato ad dimicandum revocaremur atque impelleremur,
335 7| litore naufragii reliquias dinovere, ad nosque, qui veluti pro
336 6| diiudicaremus, hi repente bona diripi, socios perire, nos ipsos,
337 8| ex ultima letitia illorum discessu reciderimus. Periculi perpessi
338 5| madentibus vestibus supererat, discidit in fascias ut illis ambas
339 2| tamen ut in hoc tanto vite discrimine spes animum, animus vero
340 5| navis dentibus demordebat, dislacerabat, mandebat.~
341 7| expavescebamus, ne si fascias disrupisset iterato ad dimicandum revocaremur
342 5| At ille, quo accoratius dissuadendo contendebam, eo efferatius
343 8| intelligeremus, non tamen facile dixerim quantum in merorem ex ultima
344 8| partim beneficii memores dolebamus, partim expectate salutis
345 3| sermones incesserint. Nam et dolor amissarum rerum et letitia
346 5| tergum intorquens, ut pro dolore eiularit, detinui, quoad
347 5| si tibi temperes procul dubio commodius perferes et meliora
348 3| inter nos congratulandum ducebamus. Longum esset referre varia
349 5| revinxerimus. Nonnullos tamen in eo duello morsus atque in femore gravissimos
350 7| lachrimas et singultus et dulce utrimque pietatis studium.
351 9| amplectentis recognovi, pro fratris dulcissimi desiderio defeci, ut arbitrarer
352 | dum
353 9| sponsalitium decentior. Dumque hec inter nos ageremus,
354 1| intelligatis. Nam nos quidem, qui duram illam fortunam perpessi
355 3| 3.~ ~Ea iccirco comite duratum a nobis est, quoad post
356 5| deprecantem, miseramque hanc tam duri nostri infortunii consortem,
357 4| omnia inter nostra mala durissima et crudelissima, nullum
358 6| alieni eramus, eam tamen esse durissimam et intolerabilem sentiebamus.
359 5| manumque propius intenderet. O durissimum spectaculum! Hinc puella,
360 4| posuerat; o pietatem, eiusmodi edebat voces, eiusmodi preces,
361 4| virtute opus esse, staretque edixi quo manum ad salutem tuendam,
362 6| nobis perpessa calamitas edocuit, qui etsi ultimi periculi
363 7| nostri avidissimum ipsa fames effecerat, nunc eundem perpessa miserie
364 5| meministi? Et quam tu adeo efferatam tigrim dabis tibi similem?
365 5| dissuadendo contendebam, eo efferatius in rabiem excandescebat.
366 9| nobis vultus! Stabant nares effete, peracuta labia flacca et
367 5| maculis non parcat? Tu te tibi efficis hanc male ferendo famem
368 4| propalam admodum clamitando efflagitabat. Iccirco ipse, quod unum
369 9| Itaque denique, raptim effracto navis latere in piscatoriam
370 8| suppeditassent ferramenta eiecerimus, que quidem nunc ad salutem
371 4| apud nos reliquum aderat eieci, ut felices tum nos pro
372 3| ferramento magna ex parte eiecto, ut paulum considere liceret
373 5| intorquens, ut pro dolore eiularit, detinui, quoad uti inter
374 5| adiecit. Magno enim emisso eiulato: «Aut me, clamitans inquit,
375 5| multa vi desudans averti, eiusque furentis manu dextra meis
376 8| solas horas quam integrum elapsum nobis in tempestate triduum
377 1| Et cupio quidem id posse eloquentia, ut rem ipsam, ut fuerit
378 2| hominum spes!, repente, quasi emissa celitus peste, procella
379 5| ultimam adiecit. Magno enim emisso eiulato: «Aut me, clamitans
380 4| pensitare occepi. Atqui: «en, inquam, a tempestatis rabie
381 1| ipsam quam potero breviter enarrabo.~ ~
382 1| me perpessum naufragium enarrem iubentibus, obtemperem;
383 5| perpessa incommoda penitus enervato, indignitas immanissimi
384 8| piscatoribus oculos amovebamus, eosque tam repente e conspectu
385 2| licuerit. Adde quod extantes eractaque et sublata cervice ab ultimo
386 | erant
387 2| fit, ad exitum ornabamus. Erantque inter nos plerique qui amenissimo
388 | Ergo
389 | erimus
390 9| referre voces, quod pro erumna exangues essemus, non valebamus.
391 2| ut solem lucemque hanc essem amplius revisurus, in mentem
392 | eum
393 2| hominum satis esset capax. Eumque ipsum locum multo angustiorem
394 2| quodam et incredibili modo, evaserimus. Subversa enim navi, quo
395 7| barbarus, quanam id ratione evenerit physici ipsi viderint, qui
396 9| superstitemque puellam adesse. Evenit forte ut sponsus ipse annulum
397 2| aquis, affatim per scissas eversi et quassati navigii rimulas
398 9| referre voces, quod pro erumna exangues essemus, non valebamus.
399 5| Dehinc ira una et fame exasperatus ad id furoris devenit, ut
400 7| advolavere; quorum voces cum exaudissemus, non facile dici potest
401 5| eo efferatius in rabiem excandescebat. Itaque puelle insonti lachrime
402 5| gravissimos plerosque pugnos excepi, qui quidem, tametsi erat
403 7| letitia penitus exanimata exciderat. At barbarus, quanam id
404 7| tempora malos consuesse excitare mores, et beatum quemque
405 5| puelle misericordia vires excitarunt, belluamque ipsam cum in
406 3| quod nos non in postremis excruciaret. Tandem paulum ut oportuit
407 7| qui veluti pro castris ad excubias hostem precavendum intenti
408 7| agentes, cum illic subversa excussaque navi nihil lucri sibi affore
409 4| sed vel barbaro interdum excuteret lachrimas. Ego autem, in
410 4| luctus innovaret. Mihi vero execrandi facinoris atrocitas et tenerrime
411 5| invehens maximis vocibus deos execrari inverecundissime auderet
412 7| accuso, crudum illico piscem exedi. Puella quidem pre letitia
413 8| argumenta reliqua omnia ad id exequendum deessent, nos optimo esse
414 8| perpessi pre cupiditate exeundi immemores, dementiam nostram
415 9| vieta dependebant, oculi exhausti retrusi latebant, barba
416 5| animi fuisse ea dicenti existimetis? quid me non tam maluisse
417 2| virili non cessabamus. De exitu tamen ex ea miseria per
418 4| miserrimam, que quidem tremens, expavefacta, omnem opem ad suam salutem
419 6| despondebamus; qui postridie futurum expectabamus, ut coniuges, parentes,
420 2| quam vir et parate nuptie expectabant, reliquis omnibus perditis,
421 2| mortes hinc superarimus, hinc expectarimus; omnis que paulo maior volvebatur
422 8| memores dolebamus, partim expectate salutis gratia letabamur;
423 9| 9.~ ~Postremo cum diu expectati horam ante vesperum et crepusculum
424 6| quanta de spe, quanta de expectatione, in rerum omnium desperationem,
425 8| sumus. Eos horas aliquas expectavimus, tantis suspitionibus agitatis
426 6| inter nos infestissimos experti sumus, ut vix, non dico
427 3| integra esset nobis potestas exposcebamus, nunc ab ultimo illo vite
428 4| sublata voce etiam convitio exposcendo instabat, uti puellam ipsam
429 7| rerum omnium quod apprime exposceremus, quam ut aliquid interea
430 5| barbarus ille obtundere expostulando non desineret, iusta ira
431 4| inauditum et omnium memorabile exsequi aggressus sit. 'O male,
432 2| nobis licuerit. Adde quod extantes eractaque et sublata cervice
433 9| ab his qui triduo mortui extiterint specie differre nos nihil
434 2| modum obruta inter undas extiterit. Quo factum quidem est ut
435 2| super salum nobis erat fas extollere. Quo quidem miserrimo statu,
436 2| non modica peracuta illic extra ordinem sparsa et perseminata
437 5| mox ultimam linteolam, que exutis reliquis madentibus vestibus
438 2| ordinem sparsa et perseminata fabrorum ad navis usum coata ferramenta
439 3| perque rimulas unde tum antea facessere navis destiterat diligentius
440 6| intelligeremus. Sed hec missa faciamus. Non enim ad deplorandam
441 6| ceciderimus. Qui enim aura tam facili tamque accommodatis ventis
442 4| innovaret. Mihi vero execrandi facinoris atrocitas et tenerrime pureque
443 6| sunt, facile apud me fidem faciunt: fuisse qui rudentes, qui
444 3| vite diu perpesso periculo facti liberiores vestes pati madidas
445 1| fortune impetu affectus, ni fallor, ceteris in locis, quibus
446 | fas
447 5| hunc absterrendo, dictis fatigabar. At ille, quo accoratius
448 2| navi, quo id factum sit fato aut fortuna, penitus nescio.
449 4| reliquum aderat eieci, ut felices tum nos pro rei opportunitate
450 5| eo duello morsus atque in femore gravissimos plerosque pugnos
451 8| argumento incumbere, ut fenestram nobis, dilaceratis asseribus
452 5| crudelitatem gestientem intueri? Ferebam tamen me ipsum animo presenti,
453 6| sumus, ut vix, non dico ferende calamitatis, sed ne lugende
454 5| te tibi efficis hanc male ferendo famem acerbiorem, quam quidem
455 2| et munitissima trecenti ferme homines percommode ac ludibundi
456 5| in fascias ut illis ambas ferocissimi barbari manus penes terga
457 4| infortunii comes, quod et natura ferox et ingenio procaci audacissimoque
458 3| occepimus, locumque ipsum, omni ferramento magna ex parte eiecto, ut
459 4| quicquid vel minutissimi ferri apud nos reliquum aderat
460 4| quod insano et furenti ferrum ad perpetrandum facinus
461 2| contundebamurque. Tamen et madidis et fessis et sauciis locum ipsum presens
462 2| amenissimo illo in portu cenas et festum diem, qui annuus per id
463 6| tradita sunt, facile apud me fidem faciunt: fuisse qui rudentes,
464 2| ipsum mihi admiranti et vix fieri posse credenti, ut solem
465 6| herbas ac denique et qui filios fame tracti comederint.
466 2| aliquo vulnere eo in loco firmare admodum nobis licuerit.
467 2| bonamque spem polliceri firmumque animum instituere pro virili
468 2| veste et huiusmodi rebus, ut fit, ad exitum ornabamus. Erantque
469 9| nares effete, peracuta labia flacca et vieta dependebant, oculi
470 7| Meum quidem seu fatum seu flagitium accuso, crudum illico piscem
471 4| barbarus oculis iam tum flammas iactantibus, ut scelus perpetraremus
472 5| loci angustie patiebantur, formidolosissima nostros se ad pedes provolvebat
473 3| Tandem cum e regione montes fortasse aliquos vidisse nos pronosticaremur,
474 9| superstitemque puellam adesse. Evenit forte ut sponsus ipse annulum
475 4| salutem tuendam, si opus sit, forti possit pectori afferre.
476 2| deseruerit atque semper ea fortitudine fuerit, ut de salute nobis
477 1| quidem, qui duram illam fortunam perpessi fuimus, quidvis
478 2| congratulationibus ardescebat. Interea, o fragilis hominum spes!, repente,
479 9| amplectentis recognovi, pro fratris dulcissimi desiderio defeci,
480 5| in puellam tum et in me frementem morsibusque crassantem multa
481 3| quod cum insomnes, ieiuni, frigentes languidique contabesceremus,
482 5| aspectu hiantem, hirtis ad frontem crinibus, ad ultimam crudelitatem
483 5| servamur. Alioquin antiquius fuerat nudio tertio cum reliquis
484 1| genere calamitatum hoc uno fuerim fortune impetu affectus,
485 7| quo subito gaudio affecti fuerimus. Rem dicam fortassis raram,
486 2| relicta. Nam «hec dea, cum fugerent scelerata numina terras,
487 1| invidiam et inconstantiam fugiendam, ac longe esse pertimescendam,
488 | fuit
489 3| adventantes undas, ne nos funditus obruerent momentis ipsis,
490 4| arbitrarer, quod insano et furenti ferrum ad perpetrandum facinus
491 5| desudans averti, eiusque furentis manu dextra meis ambabus
492 5| deficiebant, cum demens et furiis debacchatus truculentissimus
493 5| et fame exasperatus ad id furoris devenit, ut tumultuosius
494 3| salutis et spes et metus futurorum nos dementes et ab omni
495 9| ea is qui sponsus esset futurus advehebatur properans, quod
496 9| magis et misericordia an gaudii potius atque letitie plenos.~ ~
497 1| viri optimi, quam omni genere calamitatum hoc uno fuerim
498 5| constrictus, voce territando genibusque et calcibus et morsibus
499 1| iubentibus, obtemperem; geram vobis morem. At rem audietis
500 1| locis, quibus fortuna suum gerat imperium, tum multo maiorem
|