1-gerat | gesta-remos | reper-vultu
grassetto = Testo principale
Capitolo grigio = Testo di commento
501 9| gemma insignem, quem meus gestare amantissimus frater consueverat,
502 5| ad ultimam crudelitatem gestientem intueri? Ferebam tamen me
503 2| ipsum presens necessitas gratissimum reddiderat satisque ac super
504 8| tempestate triduum fuisse graviores. ~
505 5| duello morsus atque in femore gravissimos plerosque pugnos excepi,
506 5| manibusque ad eius illius guttur iniectis, ut opprimeret,
507 2| tempus autumni celeberrimus habebatur, velle postridie cum appulissemus
508 3| constantia prope alienos habere occeperat. Accedebat quod
509 7| Itaque cum illum recinctum haberemus et rabidum expavescebamus,
510 7| quod panes apud se non haberent, binos singulis pisciculos
511 1| committemus. Tantumque me habet navigationis odium, ut nedum
512 | Haec
513 8| ut hoc auderem affirmare: has nobis solas horas quam integrum
514 3| liberiores vestes pati madidas haud satis poteramus. Magna iccirco
515 6| valvarum vectes, pestiferasque herbas ac denique et qui filios
516 6| optandum diiudicaremus, hi repente bona diripi, socios
517 5| illam belluam truci aspectu hiantem, hirtis ad frontem crinibus,
518 5| belluam truci aspectu hiantem, hirtis ad frontem crinibus, ad
519 2| influentibus, abluebamur. Hisque difficultatibus illud item
520 2| munitissima trecenti ferme homines percommode ac ludibundi
521 5| perterrefacere. Tu humanum corpus, homo, et viva membra tibi pastum
522 1| ut rem ipsam, ut fuerit horrendam, intelligatis. Nam nos quidem,
523 6| aut e muris nudos inter hostium tela precipites sese dederint.
524 5| desines perterrefacere. Tu humanum corpus, homo, et viva membra
525 2| vite periculo, siquidem ad humeros usque sepulti aquis, affatim
526 2| diis invisa sola remansit humo. Haec facit ut videat cum
527 7| pisciculos per scissuras hyantis navis intrusos condonarunt.
528 6| queque de Sagunto, queque de Hyerosolima, et queque de Cassilino
529 4| barbarus oculis iam tum flammas iactantibus, ut scelus perpetraremus
530 | idem
531 3| Accedebat quod cum insomnes, ieiuni, frigentes languidique contabesceremus,
532 6| enim tolerare piget rabidi ieiunia ventris; insolitis adigunt
533 | illis
534 | illius
535 | illos
536 5| Postremo cum nos bellua immanis barbarus ille obtundere
537 5| penitus enervato, indignitas immanissimi sceleris et puelle misericordia
538 4| et pro me ipso timor ab immanitate barbari animum in maiorem
539 5| oppresserat, quod barbarus ad immanitatem ultimam adiecit. Magno enim
540 8| perpessi pre cupiditate exeundi immemores, dementiam nostram incusare
541 5| insonti lachrime et mihi pro immerita apud immitissimam belluam
542 5| et mihi pro immerita apud immitissimam belluam oranti preces deficiebant,
543 7| et quam subita animorum immutatio invasit! Quem enim sevissimum
544 2| penitus nescio. Sed fluctibus impellentibus sorte quadam nos in angustum
545 7| dimicandum revocaremur atque impelleremur, superum gratia et pietate
546 5| quoad uti inter luctandum imperarem. Puella positis lachrimis
547 1| quibus fortuna suum gerat imperium, tum multo maiorem eius
548 1| calamitatum hoc uno fuerim fortune impetu affectus, ni fallor, ceteris
549 2| agitaretur, nos inter nos impetum facere alterque alterum
550 1| lachrimis et merore tam insignem inauditamque a fortuna perpessam iniuriam
551 4| rem incredibilem, facinus inauditum et omnium memorabile exsequi
552 3| in animos atque sermones incesserint. Nam et dolor amissarum
553 5| languenti et ob perpessa incommoda penitus enervato, indignitas
554 2| ceteras ob res alioquin erat incommodus, tum etiam tam erat angustus,
555 1| ipsius fortune invidiam et inconstantiam fugiendam, ac longe esse
556 4| sevitiam exarsit, ut rem incredibilem, facinus inauditum et omnium
557 2| naufragio, miro quodam et incredibili modo, evaserimus. Subversa
558 8| piscatores omni argumento incumbere, ut fenestram nobis, dilaceratis
559 8| immemores, dementiam nostram incusare cepimus, siquidem que suppeditassent
560 4| animum in maiorem modum incussit. Ergo mecum ipse plurima
561 | inde
562 2| facere alterque alterum indecenter collidere cogeremur. Itaque
563 5| incommoda penitus enervato, indignitas immanissimi sceleris et
564 9| nobis perpesse calamitatis inditia apparebant, quos piscatores
565 6| periculum coniunxerat, inter nos infestissimos experti sumus, ut vix, non
566 5| qua soluta quidem barbarus infestissimum sese nobis prebebat, correpsit
567 8| et precabamur. Qua de re infinitis illos votis abeuntes prosecuti
568 2| quassati navigii rimulas influentibus, abluebamur. Hisque difficultatibus
569 4| intremitans et dentibus infrendens adegit, precarique susurrando
570 4| quod et natura ferox et ingenio procaci audacissimoque esset,
571 2| minime passa est tantis ingruentibus in nos malis succumbere.~
572 5| manibusque ad eius illius guttur iniectis, ut opprimeret, superincubuit.
573 1| quasi vite salutisque sue inimicos, odisse. At enim posteaquam
574 7| Quem enim sevissimum nobis inimicum vite et sanguinis nostri
575 1| inauditamque a fortuna perpessam iniuriam animo repetere, viri amicissimi,
576 4| est referam quantos luctus innovaret. Mihi vero execrandi facinoris
577 4| pensitare occepi. Atqui: «en, inquam, a tempestatis rabie servatine
578 5| eiulato: «Aut me, clamitans inquit, mactate, aut vestrum profecto
579 4| opportunitate arbitrarer, quod insano et furenti ferrum ad perpetrandum
580 6| rabidi ieiunia ventris; insolitis adigunt vesci, ut nunc quidem
581 3| occeperat. Accedebat quod cum insomnes, ieiuni, frigentes languidique
582 5| excandescebat. Itaque puelle insonti lachrime et mihi pro immerita
583 6| desperationem, quanto de gaudio insperatum in luctum ceciderimus. Qui
584 4| etiam convitio exposcendo instabat, uti puellam ipsam comitem
585 2| polliceri firmumque animum instituere pro virili non cessabamus.
586 3| plusquam ut spirandi tantum integra esset nobis potestas exposcebamus,
587 4| 4.~ ~Itaque integre biduum eo pacto pertulimus.
588 1| admiratione dignissimam atque, ut intellexeritis, viri optimi, quam omni
589 9| primum suum fore sponsum intellexit, intra eius sinum recepta
590 1| ipsam, ut fuerit horrendam, intelligatis. Nam nos quidem, qui duram
591 2| constituti per tenebras intelligebamus, optimeque id nobiscum agi
592 5| auderet manumque propius intenderet. O durissimum spectaculum!
593 7| excubias hostem precavendum intenti eramus, advolavere; quorum
594 | interdum
595 4| uti puellam ipsam comitem interimeremus qua depasceremur. Puella,
596 5| lacessere nequicquam ut poterat intermittebat, tabulataque ipsa navis
597 5| quantum ex superum pietate interpretari licet, ad salutem et ad
598 3| conspectu offerret spectabamus, interque conspiciendum adventantes
599 6| tamen esse durissimam et intolerabilem sentiebamus. Nihil enim
600 5| apprehensa, brachium ad tergum intorquens, ut pro dolore eiularit,
601 9| fore sponsum intellexit, intra eius sinum recepta prope
602 4| anhelans, pallens, spiritu intremitans et dentibus infrendens adegit,
603 7| scissuras hyantis navis intrusos condonarunt. Meum quidem
604 9| apparebant, quos piscatores cum intuerentur commoti pietate collachrimarint.
605 5| crudelitatem gestientem intueri? Ferebam tamen me ipsum
606 2| volvebatur unda, nostram ad necem intumuisse arbitrabamur. Mirum tamen
607 3| eramus, fluctibus parumper inundari desiit. Non tamen inde uspiam
608 7| subita animorum immutatio invasit! Quem enim sevissimum nobis
609 5| ut tumultuosius in nos invehens maximis vocibus deos execrari
610 5| maximis vocibus deos execrari inverecundissime auderet manumque propius
611 1| maiorem eius ipsius fortune invidiam et inconstantiam fugiendam,
612 2| scelerata numina terras, ex diis invisa sola remansit humo. Haec
613 | ipsi
614 | ipsis
615 | ipsius
616 9| desipientes, alterutros visus irridere ac mute rogare cuinam esset
617 5| non desineret, iusta ira irritatus quod benignis eum dictis
618 2| ipsa vehementius in horam irrumpentibus undis agitaretur, nos inter
619 5| et pronus iam iam ad vim irrumpere constituerat. Ego medius,
620 5| in huiusmodi convitium irrupi: «O scelestissime, tune
621 5| barbarus in teterrimum scelus irrupit. Nam procumbentem nostros
622 7| ne si fascias disrupisset iterato ad dimicandum revocaremur
623 1| perpessum naufragium enarrem iubentibus, obtemperem; geram vobis
624 1| longe esse pertimescendam, iudicabitis. Et cupio quidem id posse
625 4| bonumque ut susciperet animum iussi; non hic lachrimis, sed
626 5| expostulando non desineret, iusta ira irritatus quod benignis
627 4| Ipsum enim me, superis iuvantibus, contra crudelitatem strenuissimum
628 5| perferes et meliora sperasse iuvet. Non profecto a tanta tempestate
629 9| Stabant nares effete, peracuta labia flacca et vieta dependebant,
630 5| morsibus cum puellam tum et me lacessere nequicquam ut poterat intermittebat,
631 5| excandescebat. Itaque puelle insonti lachrime et mihi pro immerita apud
632 5| superincubuit. Tum mihi languenti et ob perpessa incommoda
633 3| insomnes, ieiuni, frigentes languidique contabesceremus, tum et
634 9| oculi exhausti retrusi latebant, barba pedosa, setosa, squalida,
635 9| denique, raptim effracto navis latere in piscatoriam scafam recepti
636 8| expectate salutis gratia letabamur; pluraque tum pacato mari
637 6| polliceri videbatur, qui leti ex navigatione illa lucra
638 9| misericordia an gaudii potius atque letitie plenos.~ ~
639 5| auxiliumque adhibuit. Nam levam quidem manum, qua soluta
640 2| sublata cervice ab ultimo vix liberi eramus vite periculo, siquidem
641 3| perpesso periculo facti liberiores vestes pati madidas haud
642 6| ut coniuges, parentes, liberos, deosque penates amplexu
643 | licet
644 2| loco firmare admodum nobis licuerit. Adde quod extantes eractaque
645 6| fuisse qui rudentes, qui ligneos cortices, qui scutorum pelles,
646 5| tergum adduxit; mox ultimam linteolam, que exutis reliquis madentibus
647 6| queque de Cassilino oppido litteris tradita sunt, facile apud
648 5| spectaculum! Hinc puella, quantum loci angustie patiebantur, formidolosissima
649 1| affectus, ni fallor, ceteris in locis, quibus fortuna suum gerat
650 3| nonnihil resipiscere occepimus, locumque ipsum, omni ferramento magna
651 3| congratulandum ducebamus. Longum esset referre varia illa
652 2| posse credenti, ut solem lucemque hanc essem amplius revisurus,
653 6| leti ex navigatione illa lucra quam maxima nobis despondebamus;
654 7| subversa excussaque navi nihil lucri sibi affore animadverterent,
655 5| detinui, quoad uti inter luctandum imperarem. Puella positis
656 6| de gaudio insperatum in luctum ceciderimus. Qui enim aura
657 4| non est referam quantos luctus innovaret. Mihi vero execrandi
658 2| ferme homines percommode ac ludibundi plenis velis iam tum ex
659 6| ferende calamitatis, sed ne lugende quidem potestatem nobis
660 4| diligentissime iterum atque iterum lustrato loco quicquid vel minutissimi
661 5| Aut me, clamitans inquit, mactate, aut vestrum profecto alter
662 5| quin cognatis, ut aiunt, maculis non parcat? Tu te tibi efficis
663 5| linteolam, que exutis reliquis madentibus vestibus supererat, discidit
664 3| facti liberiores vestes pati madidas haud satis poteramus. Magna
665 2| contundebamurque. Tamen et madidis et fessis et sauciis locum
666 9| advenerant turbam merore nescio magis et misericordia an gaudii
667 5| immanitatem ultimam adiecit. Magno enim emisso eiulato: «Aut
668 2| expectarimus; omnis que paulo maior volvebatur unda, nostram
669 9| navigandum paulum constitissemus, maioribus soluti curis despectare
670 2| ceteris a diis desertos malisque oppressos numquam destituit,
671 7| fortassis aiunt mala tempora malos consuesse excitare mores,
672 5| existimetis? quid me non tam maluisse quam non coram illam belluam
673 5| demordebat, dislacerabat, mandebat.~
674 5| manu dextra meis ambabus manibus apprehensa, brachium ad
675 5| precabundam puellam totis viribus manibusque ad eius illius guttur iniectis,
676 5| averti, eiusque furentis manu dextra meis ambabus manibus
677 5| inverecundissime auderet manumque propius intenderet. O durissimum
678 8| letabamur; pluraque tum pacato mari pro illorum navigatione
679 2| arbitraremur. Non enim quo essemus maris constituti per tenebras
680 3| molestias id esset unum maxime, quod nos non in postremis
681 9| ageremus, scafa quedam altera, maximo et citatissimo remorum appulsu,
682 | meam
683 2| undique nullas, naufragus in mediis brachia raptet aquis. Carcere
684 5| irrumpere constituerat. Ego medius, hanc consolando, hunc absterrendo,
685 5| eiusque furentis manu dextra meis ambabus manibus apprehensa,
686 5| dubio commodius perferes et meliora sperasse iuvet. Non profecto
687 5| humanum corpus, homo, et viva membra tibi pastum appetes nefandissime.
688 5| nefandissime. Tene hominem esse non meministi? Et quam tu adeo efferatam
689 4| facinus inauditum et omnium memorabile exsequi aggressus sit. '
690 8| abituros, partim beneficii memores dolebamus, partim expectate
691 1| rem audietis ex me omnium memoria et admiratione dignissimam
692 2| essem amplius revisurus, in mentem redit spem unam esse in
693 7| facile futurum pium, non mentiuntur. Sed rem ipsam prosequamur.
694 8| facile dixerim quantum in merorem ex ultima letitia illorum
695 6| qui etsi ultimi periculi metu parumper a fame sentienda
696 8| pridie pro nostra salute metuabamus et precabamur. Qua de re
697 7| reddidit; quem colligatum metueramus atque oderamus, eundem nunc
698 3| ostentantis salutis et spes et metus futurorum nos dementes et
699 | Meum
700 | meus
701 2| oppressos numquam destituit, minime passa est tantis ingruentibus
702 4| lustrato loco quicquid vel minutissimi ferri apud nos reliquum
703 7| perpessa miserie societas mirifice conciliatum reddidit; quem
704 2| perditis, tanto e naufragio, miro quodam et incredibili modo,
705 5| plorantem, deprecantem, miseramque hanc tam duri nostri infortunii
706 2| velorum navis provoluta atque miserandum in modum obruta inter undas
707 2| cessabamus. De exitu tamen ex ea miseria per id temporis erat nihil,
708 7| effecerat, nunc eundem perpessa miserie societas mirifice conciliatum
709 2| esse in terris deam que miseris sit comes relicta. Nam «
710 2| nimirum dea hec ipsa, que miseros et ceteris a diis desertos
711 4| hic referam puellam illam miserrimam, que quidem tremens, expavefacta,
712 2| fas extollere. Quo quidem miserrimo statu, quid putatis, viri
713 6| intelligeremus. Sed hec missa faciamus. Non enim ad deplorandam
714 3| multas horas mare ipsum cepit mitescere. Et locus ipse quo reclusi
715 4| non modo mihi, quem natura mitissimum procreavit, sed vel barbaro
716 2| angustiorem et asperrimum non modica peracuta illic extra ordinem
717 3| exarsit, ut ceteras inter molestias id esset unum maxime, quod
718 2| quidem est ut omni illa ex moltitudine, qui navi aderant, solus
719 3| ne nos funditus obruerent momentis ipsis, expavescebamus. Tandem
720 4| tetrum et truculentum illud monstrum temere fortassis auderet,
721 3| expavescebamus. Tandem cum e regione montes fortasse aliquos vidisse
722 1| obtemperem; geram vobis morem. At rem audietis ex me omnium
723 7| malos consuesse excitare mores, et beatum quemque facile
724 5| genibusque et calcibus et morsibus cum puellam tum et me lacessere
725 5| puellam tum et in me frementem morsibusque crassantem multa vi desudans
726 5| Nonnullos tamen in eo duello morsus atque in femore gravissimos
727 2| prudentia, quam assiduas mortes hinc superarimus, hinc expectarimus;
728 9| obscena, ut ab his qui triduo mortui extiterint specie differre
729 3| a nobis est, quoad post multas horas mare ipsum cepit mitescere.
730 2| 2.~ ~Navi valida et munitissima trecenti ferme homines percommode
731 6| pre fame in Tybrim, aut e muris nudos inter hostium tela
732 9| alterutros visus irridere ac mute rogare cuinam esset facies
733 3| partim communi inter nos mutuaque misericordia attriti confectique
734 7| parte sedaremus. Vidisses mutuas illic lachrimas et singultus
735 | Namque
736 9| erant nobis vultus! Stabant nares effete, peracuta labia flacca
737 9| properans, quod audisset naufragam esse navim repertam superstitemque
738 7| piscatores longe a litore naufragii reliquias dinovere, ad nosque,
739 5| nudio tertio cum reliquis naufragis mortem obivisse. Neque diffido,
740 1| tantopere ut a me perpessum naufragium enarrem iubentibus, obtemperem;
741 2| cum terras undique nullas, naufragus in mediis brachia raptet
742 9| consedimus. Cumque inter navigandum paulum constitissemus, maioribus
743 6| nihil arbitrabamur, quod navigantibus nobis optandum diiudicaremus,
744 1| committemus. Tantumque me habet navigationis odium, ut nedum mare, sed
745 1| possumus aggredi quam rursus navigio et ventis confidere; non
746 9| audisset naufragam esse navim repertam superstitemque
747 2| volvebatur unda, nostram ad necem intumuisse arbitrabamur.
748 5| vestrum profecto alter cadat necesse est». Dehinc ira una et
749 2| sauciis locum ipsum presens necessitas gratissimum reddiderat satisque
750 4| Iccirco ipse, quod unum pro necessitate consilium occurebat repente,
751 1| habet navigationis odium, ut nedum mare, sed ne eos quidem
752 5| membra tibi pastum appetes nefandissime. Tene hominem esse non meministi?
753 1| nostram ullis premiis salutem Neptuni perfidie committemus. Tantumque
754 | Neque
755 1| 1.~ ~Etsi nequeam sine lachrimis et merore
756 1| repetere, viri amicissimi, nequeo tamen non facere quin vobis,
757 5| puellam tum et me lacessere nequicquam ut poterat intermittebat,
758 4| consilium occurebat repente, nequid tetrum et truculentum illud
759 5| quod benignis eum dictis nequissem castigare, in huiusmodi
760 1| fortune impetu affectus, ni fallor, ceteris in locis,
761 | nobiscum
762 3| dabatur. Ea de re primum nonnihil resipiscere occepimus, locumque
763 7| superum gratia et pietate nonnuli nos parva ex cimba piscatores
764 8| nos, etsi ultimum salutis nostre remedium esse intelligeremus,
765 | nostro
766 2| ex Scythia, unicaque item nubilis puella illa delicatissima,
767 3| Magna iccirco ex parte nudi, et quantum nobis tum erat
768 5| Alioquin antiquius fuerat nudio tertio cum reliquis naufragis
769 6| fame in Tybrim, aut e muris nudos inter hostium tela precipites
770 2| videat cum terras undique nullas, naufragus in mediis brachia
771 4| durissima et crudelissima, nullum erat quo vehementius urgeremur
772 2| cum fugerent scelerata numina terras, ex diis invisa sola
773 | numquam
774 2| delicatissima, quam vir et parate nuptie expectabant, reliquis omnibus
775 2| aderat puella, quam paratis nuptiis adolescens primarius proximo
776 | nusquam
777 4| adducti fuimus, ut mortem obire quam illam ipsam diutius
778 5| reliquis naufragis mortem obivisse. Neque diffido, si pii erimus,
779 2| celitus peste, procella oborta est tam atrox, ut vi austri
780 3| adventantes undas, ne nos funditus obruerent momentis ipsis, expavescebamus.
781 2| atque miserandum in modum obruta inter undas extiterit. Quo
782 9| denique corporis facies aderat obscena, ut ab his qui triduo mortui
783 1| naufragium enarrem iubentibus, obtemperem; geram vobis morem. At rem
784 5| absterrere a scelere. Sed vos obtestor, o amici et viri optimi,
785 5| bellua immanis barbarus ille obtundere expostulando non desineret,
786 3| constantia prope alienos habere occeperat. Accedebat quod cum insomnes,
787 4| mecum ipse plurima pensitare occepi. Atqui: «en, inquam, a tempestatis
788 3| primum nonnihil resipiscere occepimus, locumque ipsum, omni ferramento
789 4| pro necessitate consilium occurebat repente, nequid tetrum et
790 9| flacca et vieta dependebant, oculi exhausti retrusi latebant,
791 4| collachrimavi. At barbarus oculis iam tum flammas iactantibus,
792 8| decedentibus piscatoribus oculos amovebamus, eosque tam repente
793 7| colligatum metueramus atque oderamus, eundem nunc a nobis resolutum,
794 1| salutisque sue inimicos, odisse. At enim posteaquam vos
795 1| Tantumque me habet navigationis odium, ut nedum mare, sed ne eos
796 3| nobis terrarum e conspectu offerret spectabamus, interque conspiciendum
797 5| debellandum atrocissimum hostem operam auxiliumque adhibuit. Nam
798 3| excruciaret. Tandem paulum ut oportuit refrigerato desiderio nos,
799 4| felices tum nos pro rei opportunitate arbitrarer, quod insano
800 5| me penitus acri officio oppresserat, quod barbarus ad immanitatem
801 2| a diis desertos malisque oppressos numquam destituit, minime
802 5| illius guttur iniectis, ut opprimeret, superincubuit. Tum mihi
803 6| quod navigantibus nobis optandum diiudicaremus, hi repente
804 2| tenebras intelligebamus, optimeque id nobiscum agi censebamus,
805 8| exequendum deessent, nos optimo esse animo atque valere,
806 5| apud immitissimam belluam oranti preces deficiebant, cum
807 2| modica peracuta illic extra ordinem sparsa et perseminata fabrorum
808 2| rebus, ut fit, ad exitum ornabamus. Erantque inter nos plerique
809 2| censebamus, quandoquidem vel os ipsum super salum nobis
810 3| rerum et letitia iam sese ostentantis salutis et spes et metus
811 5| diffido, si pii erimus, ostentata iam magna ex parte et porrecta
812 8| letabamur; pluraque tum pacato mari pro illorum navigatione
813 4| Itaque integre biduum eo pacto pertulimus. Que omnia inter
814 4| meam barbarus anhelans, pallens, spiritu intremitans et
815 7| Post hec piscatores, quod panes apud se non haberent, binos
816 2| delicatissima, quam vir et parate nuptie expectabant, reliquis
817 2| comes aderat puella, quam paratis nuptiis adolescens primarius
818 1| in modum ad me audiendum paratos, rem quidem ipsam quam potero
819 5| cognatis, ut aiunt, maculis non parcat? Tu te tibi efficis hanc
820 5| provolvebat sibique uti parceremus deprecabatur. Hinc barbarus
821 6| expectabamus, ut coniuges, parentes, liberos, deosque penates
822 9| vociferantes, nos cum lachrimis pares referre voces, quod pro
823 7| gratia et pietate nonnuli nos parva ex cimba piscatores longe
824 2| numquam destituit, minime passa est tantis ingruentibus
825 5| homo, et viva membra tibi pastum appetes nefandissime. Tene
826 3| facti liberiores vestes pati madidas haud satis poteramus.
827 5| puella, quantum loci angustie patiebantur, formidolosissima nostros
828 4| si opus sit, forti possit pectori afferre. Ipsum enim me,
829 3| nos dementes et ab omni pectoris verborumque constantia prope
830 2| ferramenta reddebant, ut ne pedem quidem alterum absque accepto
831 9| retrusi latebant, barba pedosa, setosa, squalida, totaque
832 6| ligneos cortices, qui scutorum pelles, valvarum vectes, pestiferasque
833 6| parentes, liberos, deosque penates amplexu detineremus; qui
834 2| sperare salutem, atque aliquis pendes in cruce vota facit». Nos
835 7| nobis pro letitia vox et pene omnis anima defecit, ut
836 5| ferocissimi barbari manus penes terga revinxerimus. Nonnullos
837 4| Ergo mecum ipse plurima pensitare occepi. Atqui: «en, inquam,
838 2| munitissima trecenti ferme homines percommode ac ludibundi plenis velis
839 2| expectabant, reliquis omnibus perditis, tanto e naufragio, miro
840 5| temperes procul dubio commodius perferes et meliora sperasse iuvet.
841 1| premiis salutem Neptuni perfidie committemus. Tantumque me
842 6| ipsos, quos et fortuna et periculum coniunxerat, inter nos infestissimos
843 9| consueverat, digito deferret. Perierat eo ipso naufragio frater
844 6| repente bona diripi, socios perire, nos ipsos, quos et fortuna
845 1| insignem inauditamque a fortuna perpessam iniuriam animo repetere,
846 9| affirmasses; tanta in nobis perpesse calamitatis inditia apparebant,
847 3| ab ultimo illo vite diu perpesso periculo facti liberiores
848 1| vobis, tantopere ut a me perpessum naufragium enarrem iubentibus,
849 4| quam illam ipsam diutius perpeti vitam commodius statueremus.
850 4| insano et furenti ferrum ad perpetrandum facinus deesset. Sed quid
851 4| flammas iactantibus, ut scelus perpetraremus propalam admodum clamitando
852 3| considere liceret coaptavimus, perque rimulas unde tum antea facessere
853 7| qui huiusmodi rerum causas perscruptantur, mirum quidem ut is qui
854 2| extra ordinem sparsa et perseminata fabrorum ad navis usum coata
855 2| difficultatibus illud item accedebat persepius ut, dum navis ipsa vehementius
856 2| quod aut consulendum aut pertentandum esse nobis arbitraremur.
857 5| casibus afflictam, non desines perterrefacere. Tu humanum corpus, homo,
858 1| fugiendam, ac longe esse pertimescendam, iudicabitis. Et cupio quidem
859 4| integre biduum eo pacto pertulimus. Que omnia inter nostra
860 9| gemma ad sponsum ipsum pervenisset. Hunc igitur adolescentem
861 8| animo atque valere, quoad pervicissim ab se cum serra ac bipenni
862 2| repente, quasi emissa celitus peste, procella oborta est tam
863 6| pelles, valvarum vectes, pestiferasque herbas ac denique et qui
864 2| procul a nobis visos portus petebant. Nosque, atque in primis
865 3| pronosticaremur, tantum in nos petende telluris desiderium exarsit,
866 7| quanam id ratione evenerit physici ipsi viderint, qui huiusmodi
867 4| et precibus posuerat; o pietatem, eiusmodi edebat voces,
868 7| singultus et dulce utrimque pietatis studium. Namque illi hortari,
869 6| sentiebamus. Nihil enim tolerare piget rabidi ieiunia ventris;
870 5| obivisse. Neque diffido, si pii erimus, ostentata iam magna
871 4| Superos enim sanctissimam piissimamque causam nostram non spreturos.~
872 9| effracto navis latere in piscatoriam scafam recepti consedimus.
873 8| Itaque nusquam a decedentibus piscatoribus oculos amovebamus, eosque
874 7| flagitium accuso, crudum illico piscem exedi. Puella quidem pre
875 7| haberent, binos singulis pisciculos per scissuras hyantis navis
876 7| vorare visus sit, idem ne ad pisciculum demordendum potis fuerit.~
877 7| beatum quemque facile futurum pium, non mentiuntur. Sed rem
878 2| percommode ac ludibundi plenis velis iam tum ex alto conspicuos
879 9| gaudii potius atque letitie plenos.~ ~
880 2| ornabamus. Erantque inter nos plerique qui amenissimo illo in portu
881 5| atque in femore gravissimos plerosque pugnos excepi, qui quidem,
882 5| scelestissime, tune tandem plorantem, deprecantem, miseramque
883 8| salutis gratia letabamur; pluraque tum pacato mari pro illorum
884 4| incussit. Ergo mecum ipse plurima pensitare occepi. Atqui: «
885 6| detineremus; qui denique plus deesse nihil arbitrabamur,
886 3| prius sepulti aquis nihil plusquam ut spirandi tantum integra
887 6| Nimirum igitur, Silio poete ut assentiar, ipsa a nobis
888 2| nobis continuo quippiam bene polliceretur. Ac sepius id ipsum mihi
889 2| tam atrox, ut vi austri et pondere velorum navis provoluta
890 5| ostentata iam magna ex parte et porrecta pietate deorum misericordia
891 2| plerique qui amenissimo illo in portu cenas et festum diem, qui
892 2| adolescens primarius proximo ad portum oppido prestolabatur, veste
893 2| conspicuos procul a nobis visos portus petebant. Nosque, atque
894 5| luctandum imperarem. Puella positis lachrimis virilem suscepit
895 1| transfretationibus rem affectent, possim non vehementer, quasi vite
896 4| tuendam, si opus sit, forti possit pectori afferre. Ipsum enim
897 1| quidvis rerum terribilium possumus aggredi quam rursus navigio
898 1| inimicos, odisse. At enim posteaquam vos video maiorem in modum
899 3| maxime, quod nos non in postremis excruciaret. Tandem paulum
900 4| in lachrimis et precibus posuerat; o pietatem, eiusmodi edebat
901 3| pati madidas haud satis poteramus. Magna iccirco ex parte
902 5| lacessere nequicquam ut poterat intermittebat, tabulataque
903 5| similem? quod tam reperiri poterit animal vorax, quin cognatis,
904 1| paratos, rem quidem ipsam quam potero breviter enarrabo.~ ~
905 7| exaudissemus, non facile dici potest quo subito gaudio affecti
906 3| tantum integra esset nobis potestas exposcebamus, nunc ab ultimo
907 6| calamitatis, sed ne lugende quidem potestatem nobis concessam intelligeremus.
908 7| ad pisciculum demordendum potis fuerit.~
909 | potius
910 7| collegimus et maxima qua potuimus voce opem precati sumus.
911 5| infestissimum sese nobis prebebat, correpsit et adtortam in
912 7| quam ut aliquid interea preberent quo famem quota ex parte
913 5| procumbentem nostros ad pedes precabundam puellam totis viribus manibusque
914 4| dentibus infrendens adegit, precarique susurrando primum cepit,
915 7| maxima qua potuimus voce opem precati sumus. Cum autem illi audissent,
916 7| castris ad excubias hostem precavendum intenti eramus, advolavere;
917 4| salutem in lachrimis et precibus posuerat; o pietatem, eiusmodi
918 6| nudos inter hostium tela precipites sese dederint. Itaque, o
919 1| non profecto nostram ullis premiis salutem Neptuni perfidie
920 2| fessis et sauciis locum ipsum presens necessitas gratissimum reddiderat
921 5| Ferebam tamen me ipsum animo presenti, et in omni adversus puellam
922 2| proximo ad portum oppido prestolabatur, veste et huiusmodi rebus,
923 8| exitum. Quam ob rem, cum preter manus ac remos argumenta
924 8| illorum navigatione quam pridie pro nostra salute metuabamus
925 2| paratis nuptiis adolescens primarius proximo ad portum oppido
926 | prius
927 4| natura ferox et ingenio procaci audacissimoque esset, tantam
928 2| quasi emissa celitus peste, procella oborta est tam atrox, ut
929 4| quem natura mitissimum procreavit, sed vel barbaro interdum
930 5| teterrimum scelus irrupit. Nam procumbentem nostros ad pedes precabundam
931 3| tamen inde uspiam ut liceret progredi ullus a conceptis subversa
932 7| nos inter nos amplexari. Proh, superi boni, quanta illico
933 2| collidere cogeremur. Itaque proluebamur, provolvebamur contundebamurque.
934 3| fortasse aliquos vidisse nos pronosticaremur, tantum in nos petende telluris
935 5| ad facinus accinctus et pronus iam iam ad vim irrumpere
936 4| ut scelus perpetraremus propalam admodum clamitando efflagitabat.
937 9| esset futurus advehebatur properans, quod audisset naufragam
938 5| inverecundissime auderet manumque propius intenderet. O durissimum
939 8| infinitis illos votis abeuntes prosecuti sumus. Eos horas aliquas
940 7| mentiuntur. Sed rem ipsam prosequamur. Post hec piscatores, quod
941 2| et pondere velorum navis provoluta atque miserandum in modum
942 2| cogeremur. Itaque proluebamur, provolvebamur contundebamurque. Tamen
943 5| formidolosissima nostros se ad pedes provolvebat sibique uti parceremus deprecabatur.
944 2| nuptiis adolescens primarius proximo ad portum oppido prestolabatur,
945 2| viri optimi, pro vestra prudentia, quam assiduas mortes hinc
946 5| femore gravissimos plerosque pugnos excepi, qui quidem, tametsi
947 2| Nosque, atque in primis pulcherrima que una comes aderat puella,
948 2| quadam nos in angustum ad puppim locum coniecti convenimus;
949 4| facinoris atrocitas et tenerrime pureque puelle misericordia et pro
950 2| quidem miserrimo statu, quid putatis, viri optimi, pro vestra
951 2| fluctibus impellentibus sorte quadam nos in angustum ad puppim
952 9| alter alterum, superi boni, quales erant nobis vultus! Stabant
953 7| exciderat. At barbarus, quanam id ratione evenerit physici
954 2| nobiscum agi censebamus, quandoquidem vel os ipsum super salum
955 6| rerum omnium desperationem, quanto de gaudio insperatum in
956 4| subaudiret, non est referam quantos luctus innovaret. Mihi vero
957 2| affatim per scissas eversi et quassati navigii rimulas influentibus,
958 9| inter nos ageremus, scafa quedam altera, maximo et citatissimo
959 7| excitare mores, et beatum quemque facile futurum pium, non
960 6| dederint. Itaque, o amici, queso, animis vestris mecum repetite,
961 | quicquid
962 | quidam
963 1| fortunam perpessi fuimus, quidvis rerum terribilium possumus
964 3| ipsum aliquem sedendi et quiescendi fore locum datum inter nos
965 2| de salute nobis continuo quippiam bene polliceretur. Ac sepius
966 2| tanto e naufragio, miro quodam et incredibili modo, evaserimus.
967 | quorum
968 7| interea preberent quo famem quota ex parte sedaremus. Vidisses
969 6| Nihil enim tolerare piget rabidi ieiunia ventris; insolitis
970 7| illum recinctum haberemus et rabidum expavescebamus, ne si fascias
971 4| en, inquam, a tempestatis rabie servatine sumus ut barbaro
972 5| contendebam, eo efferatius in rabiem excandescebat. Itaque puelle
973 2| naufragus in mediis brachia raptet aquis. Carcere dicuntur
974 9| valebamus. Itaque denique, raptim effracto navis latere in
975 7| fuerimus. Rem dicam fortassis raram, sed veram quidem: nobis
976 7| At barbarus, quanam id ratione evenerit physici ipsi viderint,
977 9| intellexit, intra eius sinum recepta prope exanimata est collapsa.
978 9| latere in piscatoriam scafam recepti consedimus. Cumque inter
979 8| letitia illorum discessu reciderimus. Periculi perpessi pre cupiditate
980 7| redeo. Itaque cum illum recinctum haberemus et rabidum expavescebamus,
981 3| mitescere. Et locus ipse quo reclusi eramus, fluctibus parumper
982 9| digito sponsam amplectentis recognovi, pro fratris dulcissimi
983 2| navis usum coata ferramenta reddebant, ut ne pedem quidem alterum
984 2| presens necessitas gratissimum reddiderat satisque ac super ad modum
985 7| societas mirifice conciliatum reddidit; quem colligatum metueramus
986 7| 7.~ ~Ad rem redeo. Itaque cum illum recinctum
987 9| vesperum et crepusculum redissent, veluti qui triumphum agunt,
988 2| amplius revisurus, in mentem redit spem unam esse in terris
989 3| Tandem paulum ut oportuit refrigerato desiderio nos, qui prius
990 3| expavescebamus. Tandem cum e regione montes fortasse aliquos
991 4| ut felices tum nos pro rei opportunitate arbitrarer,
992 2| deam que miseris sit comes relicta. Nam «hec dea, cum fugerent
993 8| manus ac remos argumenta reliqua omnia ad id exequendum deessent,
994 7| longe a litore naufragii reliquias dinovere, ad nosque, qui
995 4| minutissimi ferri apud nos reliquum aderat eieci, ut felices
996 2| terras, ex diis invisa sola remansit humo. Haec facit ut videat
997 8| etsi ultimum salutis nostre remedium esse intelligeremus, non
998 9| illic adstitisse omnem et remigum et civium qui advenerant
999 9| altera, maximo et citatissimo remorum appulsu, ad nos convolitavit.
1000 8| rem, cum preter manus ac remos argumenta reliqua omnia
|