1-gerat | gesta-remos | reper-vultu
grassetto = Testo principale
Capitolo grigio = Testo di commento
1001 5| dabis tibi similem? quod tam reperiri poterit animal vorax, quin
1002 9| qui eius cadaver in litore reperissent, gemma ad sponsum ipsum
1003 9| audisset naufragam esse navim repertam superstitemque puellam adesse.
1004 1| perpessam iniuriam animo repetere, viri amicissimi, nequeo
1005 6| queso, animis vestris mecum repetite, que nostra tunc fuerit
1006 2| qui quidem, cum ceteras ob res alioquin erat incommodus,
1007 3| Ea de re primum nonnihil resipiscere occepimus, locumque ipsum,
1008 7| oderamus, eundem nunc a nobis resolutum, multa cum caritate amplectebamur.
1009 9| dependebant, oculi exhausti retrusi latebant, barba pedosa,
1010 5| barbari manus penes terga revinxerimus. Nonnullos tamen in eo duello
1011 2| lucemque hanc essem amplius revisurus, in mentem redit spem unam
1012 7| disrupisset iterato ad dimicandum revocaremur atque impelleremur, superum
1013 8| se cum serra ac bipenni revolarent. Id nos, etsi ultimum salutis
1014 9| alterutros visus irridere ac mute rogare cuinam esset facies ad sponsalitium
1015 6| fidem faciunt: fuisse qui rudentes, qui ligneos cortices, qui
1016 8| dilaceratis asseribus et ruptis corbibus navigii, aperirent
1017 | rursus
1018 6| ut nunc quidem queque de Sagunto, queque de Hyerosolima,
1019 2| votis precabamur, ut eo saltem loco nobis diutius salutem
1020 2| quandoquidem vel os ipsum super salum nobis erat fas extollere.
1021 1| non vehementer, quasi vite salutisque sue inimicos, odisse. At
1022 4| bellatorem. Superos enim sanctissimam piissimamque causam nostram
1023 7| sevissimum nobis inimicum vite et sanguinis nostri avidissimum ipsa
1024 2| necessitas gratissimum reddiderat satisque ac super ad modum amplissimus
1025 2| et madidis et fessis et sauciis locum ipsum presens necessitas
1026 9| hec inter nos ageremus, scafa quedam altera, maximo et
1027 9| navis latere in piscatoriam scafam recepti consedimus. Cumque
1028 2| Nam «hec dea, cum fugerent scelerata numina terras, ex diis invisa
1029 5| conabar dictis absterrere a scelere. Sed vos obtestor, o amici
1030 5| indignitas immanissimi sceleris et puelle misericordia vires
1031 5| huiusmodi convitium irrupi: «O scelestissime, tune tandem plorantem,
1032 2| sepulti aquis, affatim per scissas eversi et quassati navigii
1033 7| singulis pisciculos per scissuras hyantis navis intrusos condonarunt.
1034 6| qui ligneos cortices, qui scutorum pelles, valvarum vectes,
1035 2| ego et barbarus quidam ex Scythia, unicaque item nubilis puella
1036 7| quo famem quota ex parte sedaremus. Vidisses mutuas illic lachrimas
1037 3| amissis hunc ipsum aliquem sedendi et quiescendi fore locum
1038 | semper
1039 6| durissimam et intolerabilem sentiebamus. Nihil enim tolerare piget
1040 6| periculi metu parumper a fame sentienda alieni eramus, eam tamen
1041 2| quippiam bene polliceretur. Ac sepius id ipsum mihi admiranti
1042 3| nostros in animos atque sermones incesserint. Nam et dolor
1043 8| quoad pervicissim ab se cum serra ac bipenni revolarent. Id
1044 5| beneficium testificandum servamur. Alioquin antiquius fuerat
1045 5| tempestate ad tantam crudelitatem servati sumus a diis, sed quantum
1046 4| inquam, a tempestatis rabie servatine sumus ut barbaro cruentus
1047 9| latebant, barba pedosa, setosa, squalida, totaque denique
1048 7| immutatio invasit! Quem enim sevissimum nobis inimicum vite et sanguinis
1049 4| audacissimoque esset, tantam in sevitiam exarsit, ut rem incredibilem,
1050 | sibi
1051 5| se ad pedes provolvebat sibique uti parceremus deprecabatur.
1052 | sic
1053 6| 6.~ ~Nimirum igitur, Silio poete ut assentiar, ipsa
1054 5| efferatam tigrim dabis tibi similem? quod tam reperiri poterit
1055 | simus
1056 | sine
1057 7| apud se non haberent, binos singulis pisciculos per scissuras
1058 7| mutuas illic lachrimas et singultus et dulce utrimque pietatis
1059 9| sponsum intellexit, intra eius sinum recepta prope exanimata
1060 3| navis destiterat diligentius siquid se nobis terrarum e conspectu
1061 7| eundem perpessa miserie societas mirifice conciliatum reddidit;
1062 6| hi repente bona diripi, socios perire, nos ipsos, quos
1063 2| numina terras, ex diis invisa sola remansit humo. Haec facit
1064 8| auderem affirmare: has nobis solas horas quam integrum elapsum
1065 2| fieri posse credenti, ut solem lucemque hanc essem amplius
1066 2| moltitudine, qui navi aderant, solus ego et barbarus quidam ex
1067 5| levam quidem manum, qua soluta quidem barbarus infestissimum
1068 9| constitissemus, maioribus soluti curis despectare alter alterum,
1069 6| que nostra tunc fuerit sors atque conditio, quanta de
1070 2| fluctibus impellentibus sorte quadam nos in angustum ad
1071 2| peracuta illic extra ordinem sparsa et perseminata fabrorum
1072 6| atque conditio, quanta de spe, quanta de expectatione,
1073 9| triduo mortui extiterint specie differre nos nihil affirmasses;
1074 3| terrarum e conspectu offerret spectabamus, interque conspiciendum
1075 5| intenderet. O durissimum spectaculum! Hinc puella, quantum loci
1076 5| commodius perferes et meliora sperasse iuvet. Non profecto a tanta
1077 3| aquis nihil plusquam ut spirandi tantum integra esset nobis
1078 4| barbarus anhelans, pallens, spiritu intremitans et dentibus
1079 9| rogare cuinam esset facies ad sponsalitium decentior. Dumque hec inter
1080 9| vero, ut annulum in digito sponsam amplectentis recognovi,
1081 6| fortuna queque vellemus sponte polliceri videbatur, qui
1082 4| piissimamque causam nostram non spreturos.~
1083 9| latebant, barba pedosa, setosa, squalida, totaque denique corporis
1084 9| quales erant nobis vultus! Stabant nares effete, peracuta labia
1085 4| animi virtute opus esse, staretque edixi quo manum ad salutem
1086 2| extollere. Quo quidem miserrimo statu, quid putatis, viri optimi,
1087 4| perpeti vitam commodius statueremus. Et in primis barbarus ille
1088 4| iuvantibus, contra crudelitatem strenuissimum futurum bellatorem. Superos
1089 7| dulce utrimque pietatis studium. Namque illi hortari, nos
1090 | sua
1091 4| sit. 'O male, uti aiunt, suada fames!' ad aurem enim sese
1092 | suam
1093 4| Puella, cum de capite agi subaudiret, non est referam quantos
1094 7| quanta illico in nos et quam subita animorum immutatio invasit!
1095 7| non facile dici potest quo subito gaudio affecti fuerimus.
1096 2| ingruentibus in nos malis succumbere.~
1097 1| vehementer, quasi vite salutisque sue inimicos, odisse. At enim
1098 6| deplorandam calamitatem dies sufficeret.~
1099 | suis
1100 2| postridie cum appulissemus summa cum voluptate agere constituissent.
1101 | sunt
1102 2| quam assiduas mortes hinc superarimus, hinc expectarimus; omnis
1103 5| reliquis madentibus vestibus supererat, discidit in fascias ut
1104 5| iniectis, ut opprimeret, superincubuit. Tum mihi languenti et ob
1105 4| afferre. Ipsum enim me, superis iuvantibus, contra crudelitatem
1106 9| naufragam esse navim repertam superstitemque puellam adesse. Evenit forte
1107 8| incusare cepimus, siquidem que suppeditassent ferramenta eiecerimus, que
1108 5| positis lachrimis virilem suscepit sua pro salute animum et
1109 4| bonam spem bonumque ut susciperet animum iussi; non hic lachrimis,
1110 8| aliquas expectavimus, tantis suspitionibus agitatis animis ut hoc auderem
1111 4| infrendens adegit, precarique susurrando primum cepit, mox paulum
1112 5| ut poterat intermittebat, tabulataque ipsa navis dentibus demordebat,
1113 6| Qui enim aura tam facili tamque accommodatis ventis paulo
1114 1| tamen non facere quin vobis, tantopere ut a me perpessum naufragium
1115 1| Neptuni perfidie committemus. Tantumque me habet navigationis odium,
1116 | te
1117 6| muris nudos inter hostium tela precipites sese dederint.
1118 3| pronosticaremur, tantum in nos petende telluris desiderium exarsit, ut ceteras
1119 4| truculentum illud monstrum temere fortassis auderet, diligentissime
1120 5| acerbiorem, quam quidem si tibi temperes procul dubio commodius perferes
1121 4| occepi. Atqui: «en, inquam, a tempestatis rabie servatine sumus ut
1122 7| qui fortassis aiunt mala tempora malos consuesse excitare
1123 2| diem, qui annuus per id tempus autumni celeberrimus habebatur,
1124 5| pastum appetes nefandissime. Tene hominem esse non meministi?
1125 2| essemus maris constituti per tenebras intelligebamus, optimeque
1126 4| execrandi facinoris atrocitas et tenerrime pureque puelle misericordia
1127 5| ferocissimi barbari manus penes terga revinxerimus. Nonnullos
1128 3| diligentius siquid se nobis terrarum e conspectu offerret spectabamus,
1129 1| perpessi fuimus, quidvis rerum terribilium possumus aggredi quam rursus
1130 2| redit spem unam esse in terris deam que miseris sit comes
1131 5| tametsi erat constrictus, voce territando genibusque et calcibus et
1132 5| Alioquin antiquius fuerat nudio tertio cum reliquis naufragis mortem
1133 5| et ad deorum beneficium testificandum servamur. Alioquin antiquius
1134 5| truculentissimus barbarus in teterrimum scelus irrupit. Nam procumbentem
1135 4| occurebat repente, nequid tetrum et truculentum illud monstrum
1136 5| Et quam tu adeo efferatam tigrim dabis tibi similem? quod
1137 4| misericordia et pro me ipso timor ab immanitate barbari animum
1138 6| sentiebamus. Nihil enim tolerare piget rabidi ieiunia ventris;
1139 9| pedosa, setosa, squalida, totaque denique corporis facies
1140 5| pedes precabundam puellam totis viribus manibusque ad eius
1141 6| denique et qui filios fame tracti comederint. Et fuisse quidem
1142 6| Cassilino oppido litteris tradita sunt, facile apud me fidem
1143 2| erat quam ut animam ipsam trahere liceret. Eam ob rem superos
1144 1| ne eos quidem qui ullis transfretationibus rem affectent, possim non
1145 2| Navi valida et munitissima trecenti ferme homines percommode
1146 4| illam miserrimam, que quidem tremens, expavefacta, omnem opem
1147 9| aderat obscena, ut ab his qui triduo mortui extiterint specie
1148 8| elapsum nobis in tempestate triduum fuisse graviores. ~
1149 2| etiam tam erat angustus, ut trium vix hominum satis esset
1150 9| crepusculum redissent, veluti qui triumphum agunt, vociferantes, nos
1151 5| non coram illam belluam truci aspectu hiantem, hirtis
1152 5| demens et furiis debacchatus truculentissimus barbarus in teterrimum scelus
1153 4| repente, nequid tetrum et truculentum illud monstrum temere fortassis
1154 4| edixi quo manum ad salutem tuendam, si opus sit, forti possit
1155 5| ad id furoris devenit, ut tumultuosius in nos invehens maximis
1156 | tunc
1157 5| irrupi: «O scelestissime, tune tandem plorantem, deprecantem,
1158 9| et civium qui advenerant turbam merore nescio magis et misericordia
1159 6| nonnullos, qui pre fame in Tybrim, aut e muris nudos inter
1160 3| uspiam ut liceret progredi ullus a conceptis subversa navi
1161 8| dixerim quantum in merorem ex ultima letitia illorum discessu
1162 6| calamitas edocuit, qui etsi ultimi periculi metu parumper a
1163 8| revolarent. Id nos, etsi ultimum salutis nostre remedium
1164 | unam
1165 2| que paulo maior volvebatur unda, nostram ad necem intumuisse
1166 | unde
1167 2| facit ut videat cum terras undique nullas, naufragus in mediis
1168 2| vehementius in horam irrumpentibus undis agitaretur, nos inter nos
1169 2| barbarus quidam ex Scythia, unicaque item nubilis puella illa
1170 1| omni genere calamitatum hoc uno fuerim fortune impetu affectus,
1171 4| nullum erat quo vehementius urgeremur quam fames. Fame enim eo
1172 3| inundari desiit. Non tamen inde uspiam ut liceret progredi ullus
1173 | usque
1174 2| perseminata fabrorum ad navis usum coata ferramenta reddebant,
1175 6| accommodatis ventis paulo ante utebamur, quibus fortuna queque vellemus
1176 7| lachrimas et singultus et dulce utrimque pietatis studium. Namque
1177 9| erumna exangues essemus, non valebamus. Itaque denique, raptim
1178 8| optimo esse animo atque valere, quoad pervicissim ab se
1179 2| 2.~ ~Navi valida et munitissima trecenti
1180 6| cortices, qui scutorum pelles, valvarum vectes, pestiferasque herbas
1181 3| ducebamus. Longum esset referre varia illa que sic considerantibus
1182 6| scutorum pelles, valvarum vectes, pestiferasque herbas ac
1183 1| rem affectent, possim non vehementer, quasi vite salutisque sue
1184 2| percommode ac ludibundi plenis velis iam tum ex alto conspicuos
1185 2| celeberrimus habebatur, velle postridie cum appulissemus
1186 6| utebamur, quibus fortuna queque vellemus sponte polliceri videbatur,
1187 2| ut vi austri et pondere velorum navis provoluta atque miserandum
1188 6| tolerare piget rabidi ieiunia ventris; insolitis adigunt vesci,
1189 7| dicam fortassis raram, sed veram quidem: nobis pro letitia
1190 3| dementes et ab omni pectoris verborumque constantia prope alienos
1191 4| lachrimas. Ego autem, in puellam versus, bonam spem bonumque ut
1192 6| ventris; insolitis adigunt vesci, ut nunc quidem queque de
1193 9| diu expectati horam ante vesperum et crepusculum redissent,
1194 2| portum oppido prestolabatur, veste et huiusmodi rebus, ut fit,
1195 3| periculo facti liberiores vestes pati madidas haud satis
1196 5| exutis reliquis madentibus vestibus supererat, discidit in fascias
1197 | vestra
1198 | vestris
1199 | vestrum
1200 2| remansit humo. Haec facit ut videat cum terras undique nullas,
1201 1| At enim posteaquam vos video maiorem in modum ad me audiendum
1202 7| ratione evenerit physici ipsi viderint, qui huiusmodi rerum causas
1203 3| montes fortasse aliquos vidisse nos pronosticaremur, tantum
1204 7| quota ex parte sedaremus. Vidisses mutuas illic lachrimas et
1205 9| peracuta labia flacca et vieta dependebant, oculi exhausti
1206 5| accinctus et pronus iam iam ad vim irrumpere constituerat.
1207 5| primum ex his malis nos vindicatos congratulemur». Itaque eiusmodi
1208 2| illa delicatissima, quam vir et parate nuptie expectabant,
1209 5| sceleris et puelle misericordia vires excitarunt, belluamque ipsam
1210 5| precabundam puellam totis viribus manibusque ad eius illius
1211 5| Puella positis lachrimis virilem suscepit sua pro salute
1212 2| firmumque animum instituere pro virili non cessabamus. De exitu
1213 4| hic lachrimis, sed animi virtute opus esse, staretque edixi
1214 2| conspicuos procul a nobis visos portus petebant. Nosque,
1215 4| illam ipsam diutius perpeti vitam commodius statueremus. Et
1216 5| humanum corpus, homo, et viva membra tibi pastum appetes
1217 5| in nos invehens maximis vocibus deos execrari inverecundissime
1218 9| veluti qui triumphum agunt, vociferantes, nos cum lachrimis pares
1219 2| cum appulissemus summa cum voluptate agere constituissent. Denique
1220 2| expectarimus; omnis que paulo maior volvebatur unda, nostram ad necem intumuisse
1221 7| antea posse hominem integrum vorare visus sit, idem ne ad pisciculum
1222 5| reperiri poterit animal vorax, quin cognatis, ut aiunt,
1223 2| aliquis pendes in cruce vota facit». Nos igitur nimirum
1224 7| quidem: nobis pro letitia vox et pene omnis anima defecit,
1225 2| alterum absque accepto aliquo vulnere eo in loco firmare admodum
1226 9| boni, quales erant nobis vultus! Stabant nares effete, peracuta
|