|
CCpere deinceps piscatores omni argumento incumbere,
ut fenestram nobis, dilaceratis asseribus et ruptis corbibus navigii, aperirent
ad exitum. Quam ob rem, cum preter manus ac remos argumenta reliqua omnia ad id
exequendum deessent, nos optimo esse animo atque valere, quoad pervicissim ab
se cum serra ac bipenni revolarent. Id nos, etsi ultimum salutis nostre
remedium esse intelligeremus, non tamen facile dixerim quantum in merorem ex
ultima letitia illorum discessu reciderimus. Periculi perpessi pre cupiditate
exeundi immemores, dementiam nostram incusare cepimus, siquidem que
suppeditassent ferramenta eiecerimus, que quidem nunc ad salutem
accommodarentur. Itaque nusquam a decedentibus piscatoribus oculos amovebamus,
eosque tam repente e conspectu nostro esse abituros, partim beneficii memores
dolebamus, partim expectate salutis gratia letabamur; pluraque tum pacato mari
pro illorum navigatione quam pridie pro nostra salute metuabamus et precabamur.
Qua de re infinitis illos
votis abeuntes prosecuti sumus. Eos horas aliquas expectavimus, tantis
suspitionibus agitatis animis ut hoc auderem affirmare: has nobis solas horas
quam integrum elapsum nobis in tempestate triduum fuisse graviores.
|