Pars.  Ver.

 1    1,  23 |                Et dextras, si forte darent, coniungere dextris~
 2    1,  35 |      Cuius primatum Heriricus forte gerebat. ~
 3    1,  39 |   Atque diu congesta frui, si forte liceret.~
 4    1,  52 |                               Forte Cabillonis sedit Heriricus,
 5    1,  126|     Ne vestri imperii labatur forte columna,~
 6    1,  218|   bene res vergant, tum demum forte requirunt.~
 7    1,  232|       ignorantes, quid nostri forte parentes~
 8    1,  254|     iam prae multis potuissem forte diebus,~
 9    1,  275|   Audisti, quid habere vianti forte necesse est. ~
10    1,  364|        ut proprium quereretur forte dolorem.~
11    1,  404|   Afferat evinctum ceu nequam forte liciscam,~
12    2,  95 | Numquam tam facile spoliandum forte putares.~
13    2,  122|                      Et: «quo forte modo gladius potis est inimicos~
14    2,  143|                       Quam si forte volente deo intercepero
15    2,  150|                        Vel si forte petat pacem sine sanguine
16    2,  168| Ignoro penitus, quid opus sit forte viantis ~
17    2,  259|                        Et dum forte nepos conspexerat hoc Camalonis,~
18    2,  514|       primum Franci coeperunt forte morari~
19    2,  545|                  Abrasit, sed forte cutem praestringere summam~
20    3,  83 | Pluribus ut sociis per noctem forte coactis~
21    3,  308| Immemor at proprii Hagano vir forte doloris~
22    3,  320|                       Qui dum forte manum iam enormiter exeruisset,~