Pars. Ver.
1 1, 42 | Attila sed celeres mox huc deflectit habenas,~
2 1, 122| Et quocumque iret, mox prospera sunt comitata.~
3 1, 174| Qui mox militiam percensuit ordine
4 1, 201| Waltharius peteret, cuncti mox terga dederunt~
5 1, 214| Sede, sed ad solium mox Waltharius properavit.~
6 1, 224| Illa mero tallum complevit mox pretiosum~
7 1, 395| Palpitat atque caput huc et mox iactitat illuc, ~
8 1, 405| Hunc ego mox auro vestirem saepe recocto ~
9 2, 8 | Et mox transpositus graditur properanter
10 2, 42 | Vociferatur, et omnis ei mox aula reclamat:~
11 2, 71 | Huc», mox ut vidit iuvenis, «huc»
12 2, 91 | Inclitus at Hagano contra mox reddidit ista:~
13 2, 100| Quisquis ei congressus erat, mox Tartara vidit.~
14 2, 146| Conspexit Hagano, satrapae mox ista superbo~
15 2, 199| Et mox auxilio subeuntem ac tela
16 2, 211| Dixerat et collem petiit mox ipse propinquum~
17 2, 216| Congredere et bello devictum mox spoliato!»~
18 2, 255| Quod mox perspiciens currit celeberrimus
19 2, 311| Incassum videt, iratus mox exerit ensem~
20 2, 343| quid sis», Ekivrid ait, ac mox ~
21 2, 537| Ac mox ferrato petiit sub pectore
22 2, 593| Cor pulsans animam liquit mox atque calorem. ~
23 3, 153| Qui mox conversus visos cognovit
24 3, 185| Ipse salutatum mihimet mox obvius ires~
25 3, 236| Waltharii parma; quam mox dum concutit ipse,~
26 3, 239| Mox stringunt acies, dolor est
27 3, 261| Nec tulit, obstantem sed mox Haganona revellens,~
28 3, 304| super parmam ante pedes mox concidit huius. ~
29 3, 312| Excipit assultum mox et scintillat in altum.~
30 3, 329| Incolomique manu mox eripuit semispatam, ~
|