abess-compl | compr-extat | exten-inven | invic-pacta | pacto-relli | reman-tener | tentu-worma
bold = Main text
Pars. Ver. grey = Comment text
1 1, 369| Hiltgundem postquam cognovit abesse~
2 3, 201| consentis, iam nunc ditatus abibis~
3 3, 319| Protinus abiecit monimentaque tristia sprevit. ~
4 3, 58 | Nos abiisse ratus. Campos ubi calcet
5 2, 377| immunem numquam patientur abire.»~
6 3, 337| persuasit. quisnam hinc immunis abiret,~
7 2, 298| Tertius en Werinhardus abit bellumque lacessit, ~
8 3, 198| Numquid mente fidem abradis saepissime pactam?~
9 2, 545| Abrasit, sed forte cutem praestringere
10 3, 199| Deprecor, hoc abscide nefas neu bella lacessas, ~
11 3, 206| Tute fidem abscideras, cum memet adesse videres~
12 3, 170| Protinus absistunt, ex quis de more liciscae~
13 2, 525| Ut mors abstergat mortem, sanguis quoque sanguem,~
14 3, 246| Accedens tacite furtim sustolleret
15 2, 411| Accelerare fugam fruticesque volebat
16 2, 89 | Accelerate, viri, iam nunc capietis
17 2, 19 | Accersire hominem princeps praecepit
18 1, 421| Arte accersitas pariter capit arte volucres,~
19 1, 150| Si nuptam accipiam domini praecepta secundum, ~
20 1, 225| Porrexitque viro, qui signans accipiebat ~
21 1, 310| Quam rex accipiens haustu vacuaverat uno ~
22 2, 219| Et procul acclamans: «heus, audi» dixit «amice!~
23 1, 296| Centenos simul accubitus iniere sodales,~
24 2, 478| Belliger accubuit calibemque sub orbe cavebat. ~
25 2, 322| Accurrit iuvenis et ei vi diripit
26 1, 312| Ocius accurrunt pincernae moxque recurrunt,~
27 3, 41 | Waltharium per campos sic fore acerbum,~
28 2, 302| medios telum torsisti primus Achivos.~
29 3, 274| progresso se impenderet acrius uni, ~
30 3, 64 | At nos aut fugere aut acrum bellare necesse est.» ~
31 2, 463| subvecta choris ac viribus acta furentis ~
32 3, 254| Expediens dextram furto actutum faciendo. ~
33 3, 32 | Cuius subnixe rogitantis acumine motus~
34 2, 282| gladii promens Scaramundus acuti~
35 1, 394| iaculo pectus transfixus acuto~
36 2, 407| iuvenis ferientem cuspide adacta~
37 1, 256| Addidit has imo virguncula corde
38 pro, 22 | mente tua Geraldus carus adelphus.~
39 3, 158| Verum non adeo sunt desperanda salutis~
40 2, 614| si clipeus vel sic modo adesset amicus!~
41 3, 235| Guntharius, volitans quod adhaesit in ima~
42 2, 132| dicto introitum stationis adibat,~
43 2, 108| attollens scrutatur, si quis adiret. ~
44 3, 374| Cur tam prosilias, admiror, lusce Sicamber. ~
45 2, 167| auscultatis suggesserat hoc adolescens:~
46 1, 100| Ast adolescentes propriis conspectibus ambos ~
47 1, 301| pigmentatus crateres Bachus adornat.~
48 2, 57 | telis (nam iussio regis adurget)~
49 3, 303| Crus cum poplite adusque femur decerpserat omne.~
50 3, 163| Eventum opperiens adventantesque salutans.»~
51 2, 223| Opperiens propius hostem adventare ferocem. ~
52 2, 498| Sic erat adverso mens horum intenta duello. ~
53 | Adversus
54 1, 364| Advocat, ut proprium quereretur
55 2, 267| Advolat infelix Scaramundus iam
56 2, 609| posito viridem vacuaverat aedem~
57 1, 153| Aedificare domos cultumque intendere
58 3, 336| Quemque suum vulnus atque aeger anhelitus arma~
59 3, 114| Moxque cibum capiens aegros recreaverat artus ~
60 2, 592| resecans pectus patefecit, at aegrum~
61 2, 589| tunicaque simul confisus aena~
62 1, 384| Ac velut Aeolicis turbatur arena procellis,~
63 2, 361| laudatque virum, qui praebuit aequam~
64 1, 44 | Ibant aequati numero, sed et agmine longo.~
65 3, 338| magnanimi heroes tam viribus aequi~
66 1, 88 | Non incusamur, si talibus aequiperamur.~
67 3, 173| Experiens, finis si fors queat aequiperari~
68 2, 304| Eminus emissis haud aequo Marte sagittis~
69 1, 48 | aliter primo quam pulsans aequora mane~
70 3, 309| Aeratum caput inclinans obiecit
71 2, 335| Sive per aerias fallas, maledicte, figuras.~
72 2, 573| Sed tamen haec inter velut aesculus astitit heros ~
73 3, 77 | Aestuat immensis curarum fluctibus
74 1, 257| Vestrum velle meum, solis his aestuo rebus.~
75 1, 46 | sonitu pavidus superintonat aether.~
76 1, 103| ingenio crescentes mentis et aevo~
77 3, 203| Contra quae Hagano vultu haec affamina torvo~
78 3, 113| Tum maestam laeto solans affamine sponsam~
79 3, 168| Eminus affatu compellat valde superbo:~
80 2, 453| Unde incursantem sic est affatus equestrem: ~
81 1, 404| Afferat evinctum ceu nequam forte
82 3, 208| Excusare nequis, quin me tunc affore nosses.~
83 2, 245| si sic placet», inquit «agamus!»~
84 3, 369| Ac dextro femori gladium agglomerare videris ~
85 2, 295| Aggrediamur eum nec respirare sinamus,~
86 3, 130| Aggreditur iuvenis caesos spoliarier
87 2, 317| Pondere agi. Festina, in me mora non
88 3, 364| ait: «iam dehinc cervos agitabis, amice, ~
89 3, 102| Constat, ago grates, quod me defendit
90 2, 598| recolligere, ut rursum repararet agonem ~
91 2, 323| discussa crines complectitur albos ~
92 | alia
93 | aliae
94 | alii
95 3, 296| onerat clipeum dirimitque aliquantum~
96 | aliquod
97 | aliud
98 pro, 17 | Non canit alma dei, resonat sed mira tyronis,~
99 2, 374| et lucem mihi dempseris almam,~
100 3, 214| pactum qua irritasti prior almum, ~
101 pro, 2 | natusque amborum spiritus almus,~
102 2, 451| Waltharius, licet alonge, socium fore maestum~
103 2, 33 | cervicem sonipes discusserit altam ~
104 3, 275| En de parte alia subit alter et impedit ictum.~
105 2, 390| spatia, ex Avarum nam sedibus altis!»~
106 1, 50 | Rodanumque amnes transiverat altos ~
107 3, 312| assultum mox et scintillat in altum.~
108 1, 379| quoque mi caram deduxit alumnam.»~
109 1, 98 | proprios nutrire iubebat alumnos.~
110 pro, 12 | certus corde estque fidelis alumnus.~
111 2, 114| ad pugnam telis prolusit amaram.~
112 2, 628| Conviciisque sui victorem incendit amaris, ~
113 3, 96 | ad truncos sese convertit amaro~
114 3, 272| requies: bellum instauratur amarum.~
115 3, 91 | circuiens lumen spera reddat amatum,~
116 1, 356| Montibus intonsis cursus ambage recurvos~
117 3, 81 | Ambierat prorsus, quae sit sententia
118 3, 61 | Haec mihi in ambiguis spes set certissima rebus.~
119 1, 412| Ambiretque simul gazam infarcire cruminis,~
120 2, 414| hastam manibus levat ocius ambis~
121 pro, 2 | lure pari natusque amborum spiritus almus,~
122 1, 396| subrectus fulcro consederat amens.~
123 2, 345| Emicat amento; quam durus fregerat umbo.~
124 1, 400| At profugi comites per amica silentia euntes ~
125 2, 123| fidae si nunc non parcit amicae? ~
126 2, 494| saliens hastam rapiebat amicam~
127 2, 633| caesi volvuntur pulvere amici, ~
128 1, 134| cunctis temet nimium dilexit amicis.~
129 2, 410| se gladio spoliatum vidit amico,~
130 3, 146| inire viam consueto cinctus amictu.~
131 3, 157| Quam solum amissis palando evadere rebus.~
132 3, 88 | quippe feris, sponsamque amitteret illis.~
133 3, 345| undantem tergentes floribus amnem.~
134 1, 50 | Iamque Ararim Rodanumque amnes transiverat altos ~
135 1, 19 | Vincentem numero stellas atque amnis arenas.~
136 2, 67 | licet angustum specus extat amoenum,~
137 1, 354| odium exilii patriaeque amor incubat inde.~
138 1, 111| vultum placavit et auxit amorem,~
139 3, 197| degenti mihi patria viluit ampla.~
140 3, 279| Amplexans Umbros miserum mutire coartat ~
141 1, 362| Attila nempe manu caput amplexatus utraque~
142 3, 371| Perverso amplexu circumdabis euge sinistram?~
143 1, 222| Cui post amplexus atque oscula dulcia dixit:~
144 2, 238| Amplificabis» ait «donum, dum scrinia
145 1, 138| Amplificabo quidem valde te rure domique,~
146 2, 491| Venit et ancipitem vibravit in ora bipennem~
147 1, 336| Et laevum femur ancipiti praecinxerat ense~
148 2, 70 | Angulus hic virides ac vescas gesserat
149 2, 265| Namque angusta loci solum concurrere soli~
150 2, 489| Stragem, quae angustam concluserat obvia callem.~
151 2, 67 | Inter quos licet angustum specus extat amoenum,~
152 3, 336| suum vulnus atque aeger anhelitus arma~
153 1, 223| potum ferto, quia fessus anhelo.»~
154 2, 201| His animadversis clamat rex ille superbus:~
155 2, 620| Pergentique animae valvas aperire studeret,~
156 3, 68 | Demissique ligant animalia gramine laeto.~
157 2, 440| Caeligenas animas Erebi fornace retrudunt.~
158 3, 148| Sexus enim fragilis animo trepidare coegit)~
159 1, 104| Robore vincebant fortes animoque sophistas,~
160 3, 389| populum rexit feliciter annis. ~
161 2, 157| Anteriore die, quam princeps noverit
162 1, 12 | Impiger antiquos sibimet renovare triumphos.~
163 2, 620| Pergentique animae valvas aperire studeret,~
164 3, 204| atque iram sic insinuavit apertam: ~
165 3, 58 | ratus. Campos ubi calcet apertos,~
166 3, 40 | baratrum sponte attemptarit apertum?~
167 3, 182| nempe malis laesus, nos appetat armis?~
168 2, 274| Appeto, sed vitam cognati quaero
169 3, 97 | et cuicumque suum caput applicat atque~
170 2, 13 | dum pigmentis condisset et apposuisset ~
171 1, 375| Approbat iste dies, quem nos superare
172 2, 472| Et spumantis apri frendens de more tacebat.~
173 3, 375| venor cervos, carnem vitabis aprinam.~
174 2, 69 | Apta quidem statio latronibus
175 2, 471| parmam demum concusserat aptam~
176 2, 571| dubitat princeps tali se aptare labori.~
177 3, 67 | locum circumspexere sat aptum~
178 2, 97 | Contra aquilonares sive australes regiones.~
179 2, 544| Et feriens binos Aquitani vertice crines~
180 2, 170| Waltharius vocor, ex Aquitanis sum generatus.~
181 1, 77 | Namque Aquitanorum tunc Alphere regna tenebat,~
182 3, 240| Et tecti elipeis Aquitanum invadere certant.~
183 1, 50 | Iamque Ararim Rodanumque amnes transiverat
184 2, 179| Arbitror. En memoras, quod princeps,
185 1, 420| Atque die saltus arbustaque densa requirens ~
186 1, 215| Ecce palatini decurrunt arce ministri ~
187 2, 303| hastam pharetram gestavit et arcum, ~
188 3, 307| Ardebat lapso postremum infligere
189 2, 610| Atque ardens animis vibratu terruit auras,~
190 2, 437| plus retinent, tanto sitis ardet habendi.~
191 2, 524| Nunc ardete, viri, fusum mundare cruorem,~
192 3, 284| labor bellandi, solis et ardor. ~
193 2, 398| gladio fidens, hic acer et arduus hasta, ~
194 1, 384| velut Aeolicis turbatur arena procellis,~
195 1, 19 | numero stellas atque amnis arenas.~
196 3, 356| Francus at oblato licet arens pectore vino~
197 2, 582| Argentina quidem decimum dant oppida
198 3, 78 | Iam faceret, sollers arguta indagine quaerit.~
199 3, 248| Armati nequeunt accedere comminus
200 2, 505| Armatum telo, girat sed et ille
201 1, 266| His armillarum tantum da Pannonicarum,~
202 3, 267| Ni Hagano armipotens citius succurreret atque~
203 3, 131| Armorumque habitu, tunicas et cetera
204 3, 139| Auribus arrectis ventos captavit et auras, ~
205 2, 320| Tollit se arrectum quadrupes et calcibus auras~
206 3, 123| Iussit et arrepta se fulciit impiger hasta.~
207 2, 423| Qualiter arridet! desiste! en ultima Parcae ~
208 2, 523| Hactenus arsistis hominem spoliare metallis; ~
209 2, 427| Arsit enim venis laudem captare
210 3, 94 | ecce viam vallo praemuniit artam ~
211 2, 142| tenet hic etiam sat callidus artem.~
212 1, 101| Semper adesse iubet, sed et artibus imbuit illos~
213 2, 300| clare, tuus cognatus et artis amator,~
214 3, 277| canibus circumdatus astat et artubus horret~
215 3, 57 | castrum securus deserat artum,~
216 3, 76 | vastis heremi committeret arvis.~
217 3, 162| Ast ego in ascensu montis subsistere malo,~
218 1, 216| Illius aspectu hilares equitemque tenebant,~
219 3, 87 | loca fortassis incurreret aspera spinis,~
220 2, 105| At procul aspiciens Hiltgunt de vertice montis~
221 2, 185| Aspicio, ferratus adest, ad proelia
222 2, 566| Quod genus aspidis ex alta sese arbore tanto~
223 1, 72 | Exivit princeps asportans innumeratos~
224 2, 28 | Asportaret onus, gressum tamen extulit
225 1, 295| Assedisse iubet; reliquos locat ipse
226 2, 30 | Assequitur calcemque terit iam calce
227 1, 264| Assero loricam fabrorum insigne
228 2, 551| Et super assistens pectus conculcat et inquit:~
229 3, 155| supremis laus desit, dedecus assit.~
230 3, 192| Unanimes quibus assueti fuimusque periti~
231 2, 336| Saltibus assuetus faunus mihi quippe videris.»~
232 3, 312| Excipit assultum mox et scintillat in altum.~
233 3, 277| Et canibus circumdatus astat et artubus horret~
234 2, 209| Comminus astatis, nec iam timor impedit ullum;~
235 2, 574| Quae non plus petit astra comis quam Tartara fibris,~
236 1, 391| nox rebus iam dempserat atra colores,~
237 2, 78 | nebulam si tolli videris atram, ~
238 2, 9 | postquam tenebras discusserat atras,~
239 3, 169| Hostis atrox, nisu deluderis! ecce latebrae ~
240 2, 510| ruens clamorem prodidit atrum~
241 2, 79 | Attactu blando me surgere commonitato,~
242 2, 343| Attemptabo quidem, quid sis», Ekivrid
243 3, 40 | Qui saltu baratrum sponte attemptarit apertum?~
244 1, 124| Attendens domino suggessit talia dicta:~
245 2, 452| Attendit, clamorque simul pervenit
246 2, 341| Attingat, post Saxonibus memorare
247 3, 59 | Insurgamus et attonitum post terga sequamur: ~
248 2, 595| Qui subito attonitus recidentis morte sodalis~
249 3, 193| Et quorum cultu primos attrivimus annos.~
250 1, 273| Ipse ego piscator, sed et auceps esse coartor.~
251 2, 370| enim is teli seu vulneris auctor.~
252 1, 204| Saevior insurgit caedemque audacior auget,~
253 2, 613| Nec manes ridere videns audaciter infit: ~
254 3, 146| Audet inire viam consueto cinctus
255 2, 178| Stultius effatum me non audisse sophistam ~
256 1, 275| Audisti, quid habere vianti forte
257 2, 37 | His Hagano auditis (ad mensam quippe resedit)~
258 3, 2 | Aufugiens studio falerati terga caballi~
259 1, 204| insurgit caedemque audacior auget,~
260 1, 352| Horreat ut cunctos aurae ventique susurros,~
261 2, 418| vertens animam sufflavit in auram. ~
262 2, 619| athleta ictum libraret ab aure secundum~
263 1, 300| Aurea bissina tantum stant gausape
264 1, 335| ocreis suras complectitur aureis ~
265 1, 260| tandem sic virginis inquit in aurem: ~
266 2, 632| torquem collo circumdedit aureum.~
267 3, 139| Auribus arrectis ventos captavit
268 2, 184| At tamen ausculta: si me certamine laxat~
269 3, 125| Circuit, interdum auscultans vallo propiavit,~
270 2, 167| His auscultatis suggesserat hoc adolescens:~
271 3, 73 | Hesperos Ausonidis obvertit cornua terris,~
272 2, 97 | Contra aquilonares sive australes regiones.~
273 2, 308| dissiluit, parmam modo vergit in austrurn ~
274 2, 199| Et mox auxilio subeuntem ac tela ferentem~
275 1, 111| Reginae vultum placavit et auxit amorem,~
276 3, 343| sic armillas partiti sunt Avarenses!~
277 2, 431| Gurges avaritiae, cunctorum fibra malorum!~
278 2, 626| Ave!» procumbens submurmurat
279 3, 13 | Talibus aversum satagit revocare loquelis:~
280 2, 421| Vocibus et precibus conatur avunculus inde~
281 1, 318| Taliter in seram produxit Bachica noctem~
282 1, 301| Et pigmentatus crateres Bachus adornat.~
283 1, 316| Balbutit madido facundia fusa palato.~
284 3, 132| Armillas tantum, cum bullis baltea et enses,~
285 3, 40 | Qui saltu baratrum sponte attemptarit apertum?~
286 3, 284| Terror, et ipse labor bellandi, solis et ardor. ~
287 1, 175| Et bellatorum confortat corda suorum, ~
288 2, 76 | Bellica tum demum deponens pondera
289 2, 490| Et dum bellipotens recidisset colla iacentis,~
290 1, 163| In bellis nullae persuadent cedere
291 2, 298| Tertius en Werinhardus abit bellumque lacessit, ~
292 3, 281| ac dirae metuunt accedere belvae),~
293 1, 218| Si bene res vergant, tum demum forte
294 3, 17 | Impensis tibimet benefactis diluo multis.~
295 3, 104| at dominum contrita mente benignum, ~
296 3, 352| Postremum volo Guntharius bibat, utpote segnis~
297 1, 228| Walthariusque bibens vacuum vas porrigit olli~
298 2, 66 | Sunt in secessu bini montesque propinqui,~
299 2, 279| Unum de binis hastile retorsit in illum~
300 1, 268| Inde quater binum mihi fac de more coturnum,~
301 2, 491| ancipitem vibravit in ora bipennem~
302 | bis
303 1, 300| Aurea bissina tantum stant gausape vasa), ~
304 1, 293| Duxerat ad solium, quem bissus compsit et ostrum.~
305 1, 67 | Ut solitus fuerat, blande suscepit et inquit:~
306 2, 79 | Attactu blando me surgere commonitato,~
307 3, 212| Unice enim carum rutilum blandum pretiosum~
308 2, 380| Pro meritis, mihi crede, bonis sum debitor illi.~
309 3, 350| Est athleta bonus, fidei si iura reservet.~
310 1, 188| Ac veluti boreae sub tempore nix glomerata~
311 2, 562| mora, dux totas fundens in brachia vires~
312 3, 247| Quandoquidem brevibus gladiorum denique telis~
313 2, 504| Longa tamen cuspis breviori depulit hostem~
314 3, 132| Armillas tantum, cum bullis baltea et enses,~
315 3, 56 | speculis tondamus prata caballis,~
316 2, 535| repentino Randolf athleta caballo~
317 3, 124| noctis duxit, modo quippe caballos ~
318 1, 52 | Forte Cabillonis sedit Heriricus, et ecce~
319 2, 337| sublato dedit haec responsa cachinno:~
320 2, 117| In terramque cadens effatur talia tristis:~
321 2, 415| Et ferit. Ille cadit, clipeus superintonat ingens.~
322 2, 443| En caecus mortem properat gustare
323 2, 516| Deposcunt. Furit ille miser caecusque profatur:~
324 3, 217| Deque tuis manibus caedem perquiro nepotis.~
325 1, 204| Saevior insurgit caedemque audacior auget,~
326 3, 47 | Quam caedis damno nec sic discedere
327 3, 106| Hos in caelesti praestet mihi sede videri.»~
328 2, 440| Caeligenas animas Erebi fornace retrudunt.~
329 pro, 15 | Det pater ex summis caelum terramque gubernans. ~
330 2, 512| Hunc etiam truncum caesa cervice reliquit.~
331 2, 633| Ecce simul caesi volvuntur pulvere amici, ~
332 2, 234| Ut calcare solum nulli concedat eunti,~
333 2, 87 | Cornipedem rapidum saevis calcaribus urget~
334 2, 30 | Assequitur calcemque terit iam calce puella.~
335 2, 30 | Assequitur calcemque terit iam calce puella.~
336 3, 58 | abiisse ratus. Campos ubi calcet apertos,~
337 3, 72 | postquam oceanas sensim calefecerat undas,~
338 2, 548| Impegit calibem, nec quivit viribus ullis ~
339 2, 478| Belliger accubuit calibemque sub orbe cavebat. ~
340 2, 489| angustam concluserat obvia callem.~
341 2, 313| O si ventosos lusisti, callide, iactus, ~
342 2, 142| didicit, tenet hic etiam sat callidus artem.~
343 3, 137| constricti penetratur semita callis,~
344 2, 593| animam liquit mox atque calorem. ~
345 2, 564| Edicens: «ferro tibi finis, calve, sub isto!»~
346 2, 552| En pro calvitio capitis te vertice fraudo,~
347 2, 154| ire virum cognomine rex Camalonem,~
348 2, 213| Post haec Guntharius Camaloni praecipit aiens: ~
349 2, 259| forte nepos conspexerat hoc Camalonis,~
350 2, 159| Transcurrit spatium campi iuvenique propinquat~
351 2, 513| Idem Wormatiae campis comes extitit ante. ~
352 3, 172| propatulo, si vis, confligito campo~
353 pro, 17 | Non canit alma dei, resonat sed mira
354 3, 120| Et dormitantes cantu patefecit ocellos.~
355 1, 206| Dum caperet plenum belli sub sorte triumphum.~
356 2, 579| Quo dempto vivus facile caperetur ab ipsis.~
357 1, 61 | pactum faciant censumque capessant.~
358 2, 376| volucrem simules pennasque capessas,~
359 1, 149| Sed precor, ut servi capiatis verba fidelis:~
360 2, 89 | Accelerate, viri, iam nunc capietis euntem,~
361 1, 421| Arte accersitas pariter capit arte volucres,~
362 2, 552| En pro calvitio capitis te vertice fraudo,~
363 2, 534| Et ventum captans sudorem tersit anhelus.~
364 3, 139| Auribus arrectis ventos captavit et auras, ~
365 1, 110| Virgo etiam captiva deo praestante supremo ~
366 2, 602| Et cursu capto suras mucrone recidit~
367 2, 7 | naulo pisces dedit antea captos~
368 3, 264| Ac regem furto captum sic increpitavit, ~
369 2, 256| Et pede compresso capulo tenus ingerit ensem;~
370 2, 81 | excutias somno subito, mi cara, caveto!~
371 2, 182| num manibus tetigit? num carcere trusit~
372 2, 624| Waltharius humerumque eius de cardine vellit~
373 3, 375| Si venor cervos, carnem vitabis aprinam.~
374 2, 375| Assunt hic plures socii carnisque propinqui,~
375 3, 213| Carpsisti florem mucronis falce tenellum.~
376 2, 244| Hasta volans casso tellurem vulnere mordit.~
377 1, 13 | Qui sua castra movens mandavit visere Francos,~
378 2, 80 | ingentem conspexeris ire catervam,~
379 2, 271| infrendens et equinam vertice caudam~
380 2, 21 | Talia dicta dedit causamque ex ordine pandit:~
381 2, 243| iacit. At iuvenis devitat cautior ictum. ~
382 1, 246| votis servare per omnia cautis,~
383 3, 259| Praeter et unius punctum cautissimus horae, ~
384 2, 139| Postquam surrexit, contemplans cautius omnes:~
385 2, 68 | Non tellure cava factum, sed vertice rupum: ~
386 1, 125| Provideat caveatque, precor, sollertia regis, ~
387 2, 478| accubuit calibemque sub orbe cavebat. ~
388 2, 81 | excutias somno subito, mi cara, caveto!~
389 2, 258| Tunc equus et dominus hora cecidere sub una. ~
390 1, 376| En hodie imperii vestri cecidisse columna~
391 2, 321| Verberat effundensque equitem cecidit super illum.~
392 2, 457| Heroum tot cerne neces et cede duello,~
393 1, 253| Idcircoque fugam cupio celerare latentem.~
394 1, 42 | Attila sed celeres mox huc deflectit habenas,~
395 2, 338| Celtica lingua probat te ex illa
396 1, 296| Centenos simul accubitus iniere sodales,~
397 2, 186| Armillas centum de rubro quippe metallo~
398 3, 391| Ceperit, ecce stilus renuit signare
399 2, 591| Huic galeam findens cerebrum diffudit et ipsam~
400 2, 457| Heroum tot cerne neces et cede duello,~
401 3, 159| Commoda cernenti quondam maiora pericla. ~
402 2, 383| sit oportunus hodie mihi, cernis et ipse; ~
403 1, 70 | Inviti feriunt, quos cernunt esse rebelles. ~
404 2, 576| Certabant hostes hortabanturque viritim,~
405 2, 481| Frustra certamen renovare parabat. At illum~
406 2, 316| Iamque diu satis expecto certamina iusto~
407 2, 369| Quem propius stantis certo libramine mittit~
408 pro, 12 | Qui tibi nam certus corde estque fidelis alumnus.~
409 1, 86 | Quid cessemus», ait, «si bella movere
410 1, 66 | Ut cessent vastare, rogant. quos Attila
411 1, 59 | Cessit Pannoniae, qua nos virtute
412 2, 463| Quae subvecta choris ac viribus acta furentis ~
413 1, 331| Atque iteri longo modicella cibaria ponit~
414 3, 114| Moxque cibum capiens aegros recreaverat
415 3, 392| legis, stridenti ignosce cicadae~
416 2, 439| renovat gemitus lacrimasque ciebit,~
417 2, 96 | Pannonias acies, cum bella cierent~
418 1, 210| Victrici lauro cingens sua timpora vulgo, ~
419 3, 330| Qua dextrum cinxisse latus memoravimus illum,~
420 | circa
421 3, 91 | Donec circuiens lumen spera reddat amatum,~
422 3, 125| Circuit, interdum auscultans vallo
423 3, 371| Perverso amplexu circumdabis euge sinistram?~
424 3, 277| Et canibus circumdatus astat et artubus horret~
425 2, 388| Atque ebori digitos circumfer glutine fixos! ~
426 2, 1 | Ecce quater denos sol circumflexerat orbes,~
427 3, 280| Tum rabidi circumlatrant hinc inde Molossi~
428 1, 7 | Non circumpositas solum domitans regiones,~
429 3, 138| Circumquaque oculis explorans omnia puris~
430 3, 67 | Insidiisque locum circumspexere sat aptum~
431 2, 77 | Virginis in gremium fusus: «circumspice caute,~
432 2, 605| Mente tamen fervens saxum circumspicit ingens,~
433 1, 271| Insuper a fabris hamos clam posce retortos:~
434 2, 201| His animadversis clamat rex ille superbus:~
435 1, 183| Constiterat cuneus. tunc undique clamor ad auras~
436 3, 346| Haec inter timidam revocat clamore puellam~
437 1, 371| Tristior immensis satrapae clamoribus inquit:~
438 2, 452| Attendit, clamorque simul pervenit ad aures.~
439 2, 300| O vir clare, tuus cognatus et artis
440 1, 306| Inquit: «in hoc, rogito, clarescat gratia vestra,~
441 2, 454| Accipe consilium, iuvenis clarissime, nostrum~
442 pro, 6 | Claro Erckambaldum fulgentem nomine
443 3, 128| Dicens: «Taprobane clarum videt insula solem.»~
444 1, 184| Tollitur, horrendam confundunt classica vocem,~
445 1, 55 | inimica venit, portas iam claudite cunctas!» ~
446 1, 407| Atque viam penitus clausissem, vivo, talentis.»~
447 1, 392| lectum, verum nec lumina clausit,~
448 3, 233| Ad clavos infixa solo. Tunc pectore
449 2, 387| Tu clavum umbonis studeas retinere,
450 2, 401| Ut dant tinnitus galeae clipeique resultant.~
451 2, 600| Hastas cum clipeis). Sed quanto maximus heros~
452 3, 115| Oppido enim lassus fuerat) clipeoque recumbens~
453 1, 192| Fulmineos promunt enses clipeosque revolvunt,~
454 1, 339| Tunc hastam dextra rapiens clipeumque sinistra~
455 3, 50 | nusquam ostendit se sive coacte.~
456 3, 83 | sociis per noctem forte coactis~
457 3, 382| pactum renovant iterato coactum~
458 2, 227| vel quid reddi, importune, coartas?~
459 3, 279| Amplexans Umbros miserum mutire coartat ~
460 1, 273| piscator, sed et auceps esse coartor.~
461 2, 11 | Regalique coco, reliquorum quippe magistro,~
462 3, 148| fragilis animo trepidare coegit)~
463 2, 514| Tunc primum Franci coeperunt forte morari~
464 1, 141| Complacuit sermo regi, coepitque parari.~
465 3, 243| Hic rex Guntharius coeptum meditatur ineptum,~
466 1, 167| Ut non ulterius me cogas sumere taedas.»~
467 2, 230| Ut merito usuram me cogat solvere tantam?~
468 2, 266| Cogebant, nec quisquam alii succurrere
469 1, 21 | Concilium cogit, quae sint facienda, requirit.~
470 2, 274| Appeto, sed vitam cognati quaero perempti.»~
471 3, 18 | Nonne pudet sociis tot cognatisque peremptis~
472 2, 292| Fecit cognatum pariter fluitare cruorem.~
473 2, 300| O vir clare, tuus cognatus et artis amator,~
474 1, 119| Hoc ubi iam primum Hagano cognoverat exul,~
475 1, 154| Cogor, et hoc oculis senioris
476 3, 310| Extensam cohibere manum non quiverat heros,~
477 3, 150| Quodam colle viros raptim et sine more
478 3, 226| Primus maligenam collectis viribus hastam~
479 2, 365| Ac veluti coluber girum collectus in unum~
480 1, 353| Formidans volucres collisos sive racemos.~
481 2, 632| His dictis torquem collo circumdedit aureum.~
482 2, 196| Visum quippe mihi te colluctarier urso,~
483 2, 416| Nec tardat iuvenis: pede collum pressit et hasta~
484 1, 391| rebus iam dempserat atra colores,~
485 2, 365| Ac veluti coluber girum collectus in unum~
486 1, 342| simul virgam tenet ipsa colurnam,~
487 2, 574| Quae non plus petit astra comis quam Tartara fibris,~
488 1, 122| iret, mox prospera sunt comitata.~
489 3, 76 | Sisteret, an vastis heremi committeret arvis.~
490 3, 159| Commoda cernenti quondam maiora
491 2, 79 | Attactu blando me surgere commonitato,~
492 2, 264| Nunc aut commoriar vel carum ulciscar amicum.»~
493 3, 287| Si Fortuna viam non commutaverit, isti~
494 3, 48 | Compatior, propriusque dolor succumbit
495 2, 373| quidem laedas, oculis quia complacet istis. ~
496 1, 141| Complacuit sermo regi, coepitque parari.~
497 3, 202| Eulogiis, rutilo umbonem complebo metallo.»~
498 1, 270| Sic fors ad summum complentur scrinia labrum. ~
499 1, 140| Quod si completis, illum stabilire potestis.» ~
500 2, 254| Complexus laeva, satagit divellere
|