O quae alma grato carmine fortium
Mori,
Thalia, facta vetas virum,
Nunc
et per ora Livianum
Omnium,
et omne feras per aevum.
Dic
ut superbae contuderit minas
Germaniae
atque a Caesare barbaro
Fessae
tot annos imminentem
Ausoniae
arcuerit ruinam.
Nam quis,
malorum heu heu veterum memor,
Non expavebat, cum
populos truces
In nos
remotis usque ab oris,
Qua glacie
riget Amphitrite,
Audiret
armari, asperaque Alpium
Iam
vincere altis cum nivibus iuga
Feris inaccessa,
atque fines
Undique
iam populare nostros?
At
Livianus in trepidis docens
Audere
rebus, qua violentior
Vis
hostium ingruit, citatis
Obvius agminibus
cucurrit.
Ductore
tandem hoc, scilicet Italas
Videre
montes insoliti manus,
Tormenta,
atque equos et arma
Alpicolae
stupuere Fauni.
Tandemque nostra
impune nimis diu
Bacchati
in arva Theutones horridi
Sensere in
antiquumque robur
Inque
novum Marium incidisse,
Cum caesa,
pubis flos Alemanicae,
Repente in alta
valle Cadubrii
Phalanx
nives cruore tinxit
Purpureo,
rapidumque Plavem,
Arx et
recepta est; pectora militum
Cum saeva
nostrorum ardua non via,
Non saxa, non
arcere muris
Terrifici
potuere nimbi,
Cadente
ahena fulminis in modum
Contorta
ab igni sulphureo pila,
Qua terra
subsultat nigerque
Curil sonitu ferit
astra fumus:
Dirum
repertum, et ingenium male
Sagax
sacrumque, quo truculentius
Nil
invenire atrox Megaera,
Saeva nec
ira potest deorum.
Sed cuncta
praesens horrida temnere
Dux acer
urget; hunc sequitur cohors
Secura,
praesentemque mortem
Magnanimo
duce freta vincit.
Dis cura
nostri est; et Venetus pater
Probe Latinae
consuluit rei,
Cum ius
tibi omne copiarum,
Liviade,
tribuit suarum,
Corneliumque
mox socium dedit
Magno e
senatu, cui sapientia
Insignis ac
fortuna avorum
Scipiadum
reparant honores.
Non
imperatorem ille queat sibi
Optare,
Mavors quem mage diligat;
Non tu
senatorem ferendis
Consiliis
animosiorem.
Vos nuper
hostium unanimes feram
Fregistis
audaciam, ac pavidos patres
Firmastis,
ac suam attulistis
Semianimis
populis quietem.
Vos iam timebit
barbarus, ac suis
Pedem
cavebit tollere finibus,
Ni laeva
mens est diique nostros
Adcumulare
volunt triumphos.
|