XIV. Epitaphium canis.

Caparion ego sum, quem vivum maxime amavit
Liviades; tumulum post dedit et titulum.
Plura cani ingenue de se sibi non licet; at mi
Nunc audita meo accipe de domino:

Latrantem me forte phalanx Germana per umbras
Ut novit, de more affore herum timuit,
Et fugit trepida; at ridens ait una dearum,
Quae ante Iovis solium ferrea pensa trahunt:
«Ne trepidate: semel satis est timuisse; neque illum,

Quem fugitis, prius huc fata venire sinent
Quam Gallos male foedifragos demiserit Orco
Et quisquis vexat barbarus Italiam».
Quisquis ades, domino haec referas, precor; haec quoque pauca
Addito: «Amat te etiam trans Styga Caparion».