Capov.

 1 4 |        est adaequatio sermonis et rei Deus autem non est haec
 2 5 |         est. Uniuscuiusque igitur rei entitas est eius veritas.
 3 12|            Esse igitur cuiuslibet rei sua monstrat veritas. Cum
 4 12|     mentis aspectui esse alicuius rei, quam lux summae veritatis,
 5 21|         adaequationem sermonis et rei «et» «adaequationem rei
 6 21|           rei «et» «adaequationem rei ad intellectum». -- Sed
 7 21| adaequatio sermonis interioris et rei, quam exterioris; quod si
 8 21| adaequatur hoc modo adaequationis rei, quam dicit et loquitur.
 9 27|           conforme? Aut rectitudo rei quomodo agnoscitur, quoniam
10 27|         non aliud est, quam ratio rei aeterna in mente divina.
11 29|          hanc lucem etiam veritas rei ostendit id, quod est, sicut
12 32|        summam. Sicut enim veritas rei nec intelligi potest nisi
13 38|        possit. Sed cum duplex sit rei cognitio, una in se, altera
14 38|           clarior et apertior est rei in sua similitudine vel
15 38|    apertior oculo mentis sano est rei in se ipsa cognitio, quam
16 38|           se ipsa. -- Huius autem rei exemplum, scilicet quod