Basium 9

Non semper udum da mihi basium,
nec iuncta blandis sibila risibus,
      nec semper in meum recumbe
            implicitum moribunda collum.

Mensura rebus est sua dulcibus.
Ut quodque mentes suavius afficit,
      fastidium sic triste secum
            limite proximiore ducit.

Cum te rogabo ter tria basia,
tu deme septem, nec nisi da duo,
      utrumque nec longum nec udum:
            qualia teligero Diana

dat casta fratri, qualia dat patri
experta nullos nata Cupidines;
      mox e meis lasciva ocellis
            curre procul natitante planta.

Et te remotis in penetralibus,
et te latebris, abdito in intimis,
      sequar latebras usque in imas,
            in penetrale sequar repostum;

praedamque victor fervidus in meam
utrimque heriles iniiciens manus,
      raptabo ut imbellem columbam
            unguibus accipiter recurvis.

Tu deprecantes victa dabis manus,
haerensque totis pendula bracchiis,
      placare me septem iocosis
            basiolis cupies inepta.

Errabis; illud crimen ut eluam,
septena iungam basia septies,
      atque hoc catenatis lacertis
            impediam fugitiva collum;

dum, persolutis omnibus osculis,
iurabis omnes per Veneres tuas,
      te saepius poenas easdem
            crimine velle pari subire.