3 - Ad Tarquinium Lavinum

Non si Sol semel occidit,
Non rubris iterum surget ab Indiis;
Nec si quos celeris rotae
Sors non exiguo proruit impetu,
Non lapsos iterum levet,
Arguto docilis ludere cum ioco.
Ne spem proice, Tarquini:
Cuius paene retro lambere pulverem
Et vestigia diceris,
Cum fortuna levem verterit orbitam,
Effusam super et luto
Fumantem poteris cernere purpuram.
Tunc et risibus abstine,
Neu turpi domino lumina paveris:
Neu calces nimium, memor
Fortunae geminam saepe iaci pilam.