4 - Ad Publium Memmium. - Vitae humanae brevitatem benefactis extendendam esse

Quae tegit canas modo bruma valles,
Sole vicinos iaculante montes
Deteget rursum. Tibi cum nivosae
Bruma senectae

In caput seris cecidit pruinis,
Decidet nunquam. Cita fugit Aestas,
Fugit Autumnus, fugient propinqui
Tempora Veris:

At tibi frigus, capitique cani
Semper haerebunt, neque multa nardus
Nec parum gratum repetita dement
Serta colorem.

Una quem nobis dederat iuventus,
Una te nobis rapiet senectus:
Sed potes, Publi, geminare magna
Saecula fama.

Quem sui raptum gemuere cives,
Hic diu vixit. Sibi quisque famam
Scribat heredem: rapiunt avarae
Cetera Lunae.