25 - Ad Quintum Tiberinum

Divitem nunquam, Tiberine, dices,
Cuius Eois potiora glebis
Rura fortunae sine faece pulcher
Rivus inaurat;

Quem per insignes geniale ceras
Stemma claravit; vaga quem per urbes
Quem per et gentes radiante vexit
Gloria curru.

Pauper est, qui se caret; et superbe
Ipse se librans, sua rura latam
Addit in lancem, socioque fallens
Pondus in auro.

Ceteris parvus, sibi magnus uni,
Ipse se nescit, pretioque falsae
Plebis attollit, propriaque se mi-
ratur in umbra.

Splendidam vera sine luce gazam,
Turgidum plena sine laude nomen
mitte; te solo, Tiberine, disces
Esse beatus.