2-dicit | dicta-invol | ipsis-porte | porti-terra | terti-zeuxi
bold = Main text
Cap. grey = Comment text
501 textus| vellem, longitudo certe dictaminis lectorem etiam repelleret
502 textus| inurbanum lepido seponere dicto, ~Legitimumque sonum digitis
503 textus| minuere. Unde Psalmista cum dicturus esset: Misericordiam et
504 textus| diligere.» Aimericum, sic enim dictus est, ad quem scribis, quasi
505 textus| in curia papae non Deum didicerat amare, sed aurum. Sequitur
506 textus| pugno meo. Cum meridies est, dies est.» Quis est, cui audita
507 textus| festinantiam emissionis differre, cum scriptum sit: ~. . . .
508 textus| inscitiam. Inde est quod veteres diffinierunt ingenium esse mutilum, nisi
509 textus| super hoc satis abundeque digessimus, tempestivum est illud capitulum
510 textus| dicto, ~Legitimumque sonum digitis callemus et aure. ~Quid
511 textus| Joan. I]. O vox Catholico digna doctore! o fidelis confessor
512 textus| virga correctionis essent dignissima. Verax namque est Jacobi
513 textus| philosophorum scopulos ruis. Et dum dignitatem animae jactitas, originem
514 textus| nostra in illum dilectio ejus dignitati aequipollenter respondere
515 textus| responsum, et docto homine dignum. Sed quaenam abjecta muliercula,
516 textus| duos libros de excessu dilecti sui Satyri suavi stylo edisserit.
517 textus| sufficiat, quomodo sine modo diligemus, quem cum modo diligere
518 textus| mandat non virtutem esse diligendam, ut Chrisyppus; nec voluptatem,
519 textus| lectorem etiam repelleret diligentem. ~Cum itaque tantas trabes
520 textus| diligendi modum exprimens: Diliges, inquit Dominum Deum tuum
521 textus| seducti, qui corpus verborum diligunt, animam autem rationis spernunt,
522 textus| declarabit. Nam talia sunt quae dilui debent atque refelli, ut
523 textus| homo multa signa facit. Si dimittimus eum sic, omnes credent in
524 textus| epistola ad Innocentium papam directa, in qua sic stomachatur: «
525 textus| Ecclesiae, qui errorem nescis discernere? Errasti vere, dum originem
526 textus| frivolum, quisquis disputandi disciplina se profitetur imbutum. Nam
527 textus| homines in te, liberalium disciplinarum ignaro, tantam ubertatem
528 textus| correctionis; et boni ad discordiam commonendi non sunt asperitate
529 textus| consumit. Quod quam ibi discrepans et inconcinnum fuerit, paucis
530 textus| procerit nuptiarum. Non discretus, non elegans citharista
531 textus| sed viventium [Marc. XII]. Discumbente itaque sponso in sponsae
532 textus| sic casus ventilant, sic discutiunt rationes. Sic pugnant contra
533 textus| Possemus sane lucubrationibus diserti hominis acquiescere, nisi
534 textus| odorem ales per orbem fama dispersit, praeconizavit merita, miracula
535 textus| esse frivolum, quisquis disputandi disciplina se profitetur
536 textus| Christianissimus, et tam subtilis ad disputandum quam artifex ad loquendum,
537 textus| facundi. Sic contra simplicem disputant cornuti. Sic sanctum canes,
538 textus| Hieronymus inhumanius de nuptiis disputat super illum Apostoli locum:
539 textus| scandalizavit haec effera austeraque disputatio, doloremque suum scriptis
540 textus| operis tractatus Christiana disputatione ardenter et impigre declarabit.
541 textus| humana opinio minus caute disputavit. Procul dubio si haec Petrus
542 textus| insolitum, audientes omnes dissecabantur cordibus suis, et stridebant
543 textus| Jovinianum De nuptiis quaedam disserit. Et praecipue illo loco,
544 textus| perplexitatem voluminis sublimi ore disseruit. Quartus autem ejusdem libri
545 textus| contra organum Trinitatis disserunt calices facundi. Sic contra
546 textus| recordaberis. Vide quid distet inter iram Dei et iram hominis.
547 textus| comparatur. Unde cujusdam distichon egregie sonat: ~Cur dantur
548 textus| Ex his Hieronymi verbis distincte colligimus nuptias non esse
549 textus| Neque enim in funera fas distrahi animum, quoniam ad exponendum
550 textus| montium transcendebat. Sic diu vixisti, sic Ecclesiam castis
551 textus| alter crispare cachinnum. ~Diversisque modis pax est vesania cunctis. ~
552 textus| saeculis, diversis libris diversorum lamenta minuere sunt conati;
553 textus| carentes ~Ennius ingenio dives, et arte rudis. ~E quibus
554 textus| superficiem terrae. Quibus est divinitus respondendum, quia Magna
555 textus| commentandi et nugandi usum ad divinum saepe instrumentum accersis;
556 textus| Denique cum aliquid subtile divinumque sonabat, quod auribus pontificalibus
557 textus| celebris circumquaque fama divulgat. Nec mirum scripta tua in
558 textus| ministrari. Neque hoc ideo dixerim, ut te notabilem et suspectum
559 textus| revolvo manibus, nihil te novi dixisse comperio: imo sensum alienum
560 textus| Procul dubio si haec Petrus dixisset, eum esse lapidandum rigoris
561 textus| gutturis] dolia sua vini do vino. Cujus calor ita incesserat
562 textus| Acutulum sane responsum, et docto homine dignum. Sed quaenam
563 textus| O vox Catholico digna doctore! o fidelis confessor gratiae!
564 textus| idem Claudianus, scientia doctoris perdit meritum confessoris,
565 textus| Deum sine modo diligendum docuisti. ~Quanto rectius hic qui
566 textus| vidimus, in quo non Petri dogmata, sed nefandi commenti capitula
567 textus| deffendat, quaedam absona de dogmatibus Ecclesiae postea somniat.
568 textus| philosophi turis [al. gutturis] dolia sua vini do vino. Cujus
569 textus| Miserere mei.» ~Quod si dolorem suum delinimentis facundiae
570 textus| effera austeraque disputatio, doloremque suum scriptis super hoc
571 textus| micantes impressit. Hieronymus dolori, quem de morte Nepotiani
572 textus| labiis iniquis, et a lingua dolosa [Psal. C, 2]. Interdum illud
573 textus| mirum. Visitaverant enim domestici fidei neutrius lacrymas
574 textus| exprimens: Diliges, inquit Dominum Deum tuum ex toto corde
575 textus| sine commotione. Magnus Dominus noster, qui sic tentat summa,
576 textus| lacessit injuria. Zelus domus Dei comedit me, eo quod
577 textus| immersio est]. Sic milites dormientes testimonium perhibent, quia
578 textus| testimonium perhibent, quia nobis dormientibus venerunt apostoli, et tulerunt
579 textus| apostolicae sobrium nunquam dormitare deberet acumen. Sed facile
580 textus| super genua caput reclinans dormitat. Cum itaque lector in Petri
581 textus| Alius super molle cervical dormitionem palpebris suis molitur.
582 textus| caute disputavit. Procul dubio si haec Petrus dixisset,
583 textus| os suum. Nemo enim de hoc dubitat. Sperabat enim Romanus aliquid
584 textus| vecordiam reperisses, non est dubium quin eam inter illa quae
585 textus| bovem requirit, cum quo ducere collo aratra consuevit.»
586 textus| Aiunt philosophi, quorum duces sunt Plato et Pythagoras,
587 textus| innocentiam qui ad furcas ducitur suspendendus. Quid agimus,
588 textus| collegio sunt ascripti. Duo dixit Hilarius erroris expugnator,
589 | E
590 | eam
591 textus| conjugium coitum non excusat, eant mariti, certatim agant poenitentiam,
592 textus| sole caecus. Sic pingit in ebore mancus. Sic urbem appretiatur
593 textus| sic virum sobrium damnant ebrii, sic contra organum Trinitatis
594 textus| justus, ne forte obstupescas [Eccle. VII]. Non impugnat fidem
595 textus| meritum confessoris, quia Ecclesia bono filio indulsit quod
596 textus| convertisti. Quod si tibi deessent ecclesiasticae scita censurae, recolere
597 textus| picem inquinabitur ab ea [Eccli. XIII], quod nos alio possumus
598 textus| sit eum non veros fletus edere, sed verba quibus veri questus
599 textus| de morte filii sui librum edidit, cui praeclara magnorum
600 textus| dilecti sui Satyri suavi stylo edisserit. Ad horum normam planctum
601 textus| senatorem, scandalizavit haec effera austeraque disputatio, doloremque
602 textus| Petrus resipisceret, et talis efficeretur quem nulla suspicio inquinaret.
603 textus| veri questus exprimantur effundere. Aiunt tamen quidam insulsi,
604 textus| ex aereo halitu sumpto et effuso.» Item fuerunt quidam crassis
605 textus| quod ubertim et eloquenter effutis. Sed non sic esse ratio
606 textus| cunctis. ~Quid hi tales egerint, quid decreverint jurisperiti?
607 textus| Nonne caute consulteque egi, quod foedum illud sacrilegumque
608 textus| imprudenter et impudenter egisti. ~Petrus erraverat: esto.
609 textus| Unde cujusdam distichon egregie sonat: ~Cur dantur frustra
610 textus| hirsutis litterae opusculis egregii sensus frugem eliciat, utitur
611 textus| scriptis super hoc epistolis eidem Hieronymo testati sunt.
612 | eis
613 textus| nuptiarum. Non discretus, non elegans citharista fuisti, qui funebres
614 textus| posuerunt patres tui, Cantica in elegos, carmina in threnos sorte
615 textus| opusculis egregii sensus frugem eliciat, utitur sane mediocri et
616 textus| potissimum partem jus vergeret elimarent? Isti, clausis oculis, palpant
617 textus| tuos extenderis in opus elimatum ad unguem. Quod si aliqua
618 textus| dictum, quod ubertim et eloquenter effutis. Sed non sic esse
619 textus| se dictum quoddam esset eminens et generale verum. Sed quia
620 textus| ubertatem facundiae, quia emissiones tuae jam cooperuerunt universam
621 textus| Deberes utique festinantiam emissionis differre, cum scriptum sit: ~. . . .
622 textus| componit et arte carentes ~Ennius ingenio dives, et arte rudis. ~
623 textus| ut ad ea quae promisimus enodanda secundi luctamen laboris
624 | eos
625 textus| appretiatur asinus. Sic animales episcopi judicant sic casus ventilant,
626 textus| collocares. Corrogatis undecunque episcopis eum in Senonensi concilio
627 textus| inquinabitur ab eo. Biberat episcoporum sobrietas sanguinem uvae
628 textus| Berengarius te monet in epist. seq., si quid in personam
629 textus| institutam, familiarem satis epistolam, quae inter reliqua horum
630 textus| suum scriptis super hoc epistolis eidem Hieronymo testati
631 textus| claret quod non recte lamenta epithalamio conjugasti, libet aliqua
632 textus| funebris subito clangit. Epulae in luctum eunt, organa vertuntur
633 textus| Humano capiti cervicem pictor equinam ~Jungere si velit, et varias
634 textus| vitae contagium in corporum ergastulum lapsas, rursusque, si corpus
635 textus| impudenter egisti. ~Petrus erraverat: esto. Tu, quare errasti?
636 textus| delinitus exemplis, Petrum, si errore sauciatus esset, jumento
637 textus| defensor Ecclesiae, qui errorem nescis discernere? Errasti
638 textus| cohortes armasset. ~Augustinus erroribus suis inimicus eos libro
639 textus| ascripti. Duo dixit Hilarius erroris expugnator, propugnator
640 textus| facile poterit, quem oculatum eruditio reddidit. Quae si unguetenus
641 textus| Secundus vero probabili et erudito sermone Sponsi Sponsaeque
642 textus| quae virga correctionis essent dignissima. Verax namque
643 | esto
644 textus| nunc in Christo charissima, etc. Vide supra, initio voluminis. ~
645 textus| clangit. Epulae in luctum eunt, organa vertuntur in funus.
646 textus| linguas vipereas in Abaelardum evaginastis. Subversi subvertistis,
647 textus| decreverint jurisperiti? Evangelica lectio consolatur. Collegerunt,
648 textus| quotidie infundi, juxta id Evangelii: Pater meus usque modo operatur,
649 textus| facundiae remedioque carminis evaporare nolebat, cur non saltem
650 textus| quem acerbitatis tuae virus evomeres, quem de terra viventium
651 textus| hujusmodi in concione sermonem evomuit: «Fratres, Christianae religionis
652 textus| eloquentiae facultas ei valeat exaequari. O falsi judices eloquentiae,
653 textus| deprehensus Abaelardus ad Romani examinis confugit asylum. «Filius
654 textus| summam redigitur te in Petrum exarsisse non amore correctionis,
655 textus| Possidonium, reliquosque, quorum excellentia Graecia superbit, qui, teste
656 textus| Haec est mutatio dexterae Excelsi [Psal. LXXVI]. Sed nihil
657 textus| epistola Petri ad verbum excerpenda putavi, ut liquidum fieret
658 textus| anima? Quo nos vertimus? Excideruntne tibi praecepta rhetorum,
659 textus| vero damnantium tumultu excitati, decapitata prima syllaba, « . . . .
660 textus| reperiret spinctum, surdis exclamabat auribus pontificum: «Damnatis?»
661 textus| sonorius quam postulatum fuerat exclamavit. Post aliqua pontifices
662 textus| quae non sunt sic ad purum excocta, ut non inveniantur in eis
663 textus| turbat Ecclesiam, semper excogitat novitatem. O tempora! o
664 textus| si conjugium coitum non excusat, eant mariti, certatim agant
665 textus| materiae mutuari posset exemplar. Socrates mortem sui Alcibiadis
666 textus| serio. ~Scriptorum tuorum exemplaria, Bernarde, celebris circumquaque
667 textus| propositionibus aliquas exempli gratia interseram: «Filius,
668 textus| His et aliis delinitus exemplis, Petrum, si errore sauciatus
669 textus| multo auro suffarcinatus exierit de Aegypto, cum ore fulmineo
670 textus| actoribus depravata: ~Hic satur, exiguo mavult turgescere somno, ~
671 textus| Nam, cum Zeuxis pictor eximius simulacrum Helenae pinxit,
672 textus| profecto Bernardus in ejus exitium conjugatorum cohortes armasset. ~
673 textus| Omnes mortales sese laudari exoptant. ~Sed quoniam lippis et
674 textus| inconcinnum fuerit, paucis expediam. Liber ille Salomonis in
675 textus| illius, prophetavit, dicens: Expedit nobis ut unus exterminetur
676 textus| vix ad extremam syllabam expergefacti, somnolenta voce, capite
677 textus| lassata refrigerii portum jam expetit, ob recreandum lectoris
678 textus| deprehendo. Supervacua igitur explanatio tua esse videtur. Ac ne
679 textus| Haec verba tua subtiliter explorata, Christianae mentis palato
680 textus| sed humanorum membrorum expolitione perfectum publicis usibus [
681 textus| distrahi animum, quoniam ad exponendum Cantica nuptiarum invitat
682 textus| mavult turgescere somno, ~Hic exporrectis ampullat verba labellis. ~
683 textus| applaudo. Sed, cum eorum expositiones commentumque tuum studiosis
684 textus| hunc librum Bernardus manum expositionis applicat, ut ab hirsutis
685 textus| super hunc librum quadrigam expositorum, Origenem scilicet Graecum,
686 textus| simplici et absoluto est expressa eloquio. Hic Romanus aurem
687 textus| verba quibus veri questus exprimantur effundere. Aiunt tamen quidam
688 textus| Evangelium suum diligendi modum exprimens: Diliges, inquit Dominum
689 textus| Duo dixit Hilarius erroris expugnator, propugnator Ecclesiae,
690 textus| rei venerabilis majestatem exquisito quodam obnubit verborum
691 textus| clementiae ab ejus pectore mentio exsulat. Cum autem Deus irascitur,
692 textus| inventionis versutia semper exsuperare contendebas? Cui gravis
693 textus| miror qua fronte ausus tuos extenderis in opus elimatum ad unguem.
694 textus| dicens: Expedit nobis ut unus exterminetur homo a populo, et non tota
695 textus| Damnatis?» Tunc quidam vix ad extremam syllabam expergefacti, somnolenta
696 textus| muliercula, quisnam hoc ignoret extremus idiota? Sic philosophantur
697 textus| contenderunt, occasionem hujus fabulae inde rapientes, quod scriptum
698 textus| animarum originem de coelis fabularis esse. Ubi sic recolo te
699 textus| Christiano. Quid vulgus faceret? quid vulgus oraret, cum
700 textus| vocis ventus ut pulverem a facie terrae. Quaenam ibi sententiarum
701 textus| Genesi: Et sufflavit Deus in faciem ejus, scilicet Adae, spiraculum
702 textus| contra justum [Job. XIX]. Facientes fecistis, et linguas vipereas
703 textus| concilium, et dixerunt: Quid facimus? quia hic homo multa signa
704 textus| quia olim orta, id est facta sit in coelis, quod quidem
705 textus| scilicet olim ab initio factas conditasque in thesauris
706 textus| dicitur qui hominem animavit. Factus est ab ipso, non de ipso,
707 textus| nulla modernae eloquentiae facultas ei valeat exaequari. O falsi
708 textus| convivarum. Sed, quoniam tantae facultatis ratio in nobis vel nulla
709 textus| Trinitatis disserunt calices facundi. Sic contra simplicem disputant
710 textus| scelus est sacrum jugulare Falernum, ~Nec Bacchus lymphae conjugium
711 textus| speculari. Inter caetera, ni fallor, oratoris nostri lugubris
712 textus| facultas ei valeat exaequari. O falsi judices eloquentiae, quos
713 textus| litteris apprime institutam, familiarem satis epistolam, quae inter
714 | fas
715 textus| ob recreandum lectoris fastidium debitus primo volumini terminus
716 textus| frater a vita, imo ut rectius fatear, mortem reliquit pro vita.
717 textus| continet, quorum quaedam, fateor, Petrus et dixit et scripsit;
718 textus| Sed corrigere, inquiunt fautores abbatis, Petrum volebat.
719 textus| At ne quis fautorum tuorum obloquatur, ~Scimus
720 textus| respondet. Unde etiam qui faverunt, pressa fronte ruborem confessi
721 textus| Tu vir Dei, qui miracula feceras, qui ad pedes Jesu cum Maria
722 textus| posse convincere. Quod dum fecisti, et imprudenter et impudenter
723 textus| justum [Job. XIX]. Facientes fecistis, et linguas vipereas in
724 textus| merita, miracula declamavit. Felicia jactabamus moderna saecula
725 textus| pretiosis. Utraque autem fercula utrisque possunt vasis ministrari.
726 textus| falsitas vero et veritas, ferculis vilibus et pretiosis. Utraque
727 textus| quoniam audivimus a primis fere adolescentiae rudimentis
728 textus| ut male non agant mariti, feriabuntur ab uxoribus. Aut, si necesse
729 textus| esse pronuntiat latenter, ferit Romanum, qui in curia papae
730 textus| meritorium vehiculo redituras ferunt. Et haeretici animam partem
731 textus| offenderet. Deberes utique festinantiam emissionis differre, cum
732 textus| sponsi sponsaeque tripudia festiva tuba persultent. Neque enim
733 textus| loquaris, cur Abaelardi festucas in trabes commutare moliris?
734 textus| mimicas et urbanos modulos fictitasse. Neque certe in incerto
735 textus| abbas, in cujus brachio fidebat praesulum multitudo, non
736 textus| malum quam ipsum. Multos fideles viros, inter quos et Pamachium
737 textus| Catholico digna doctore! o fidelis confessor gratiae! Recte
738 textus| periculo providete. Ne fides in vobis turbetur, ne sincerus
739 textus| excerpenda putavi, ut liquidum fieret quomodo Petrus impugnaret
740 textus| qui, cum ei nuntiaretur filium obisse, fletu represso: «
741 textus| incipias, sed non ut quemlibet finem coeptis tuis supponas. Unde
742 textus| operis tui vanae species finguntur, ~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
743 textus| non vult hic asinus. Talis finis tali capiti non respondet.
744 textus| Est liber, quem Hebraeus Firasirim, Latinus nominat Canticum
745 textus| sermone Sponsi Sponsaeque firmavit amores. Tertius perplexitatem
746 textus| terrae infatuatur. Sic legis fistula obturatur. Concionatur sapiens
747 textus| videris. Cum enim stabile fixumque sit Deum ea magnificentia
748 textus| Aimerice, et non quaestiones flagitare solebas;» et post pauca: «
749 textus| nuntiaretur filium obisse, fletu represso: «Sciebam, inquit,
750 textus| jactitas, originem ei sideream flore jejuni eloquii nundinaris.
751 textus| rationum? Totus in verbis fluctuat, et mors ridiculi syllogismi
752 textus| inserere, sed vereor paginam foedi commenti interpositione
753 textus| caute consulteque egi, quod foedum illud sacrilegumque dogma
754 textus| amplexari, ut calculo quem forcipe tulerat angelus de altari,
755 textus| nec caput uni ~Reddatur formae . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~
756 textus| Desinat in piscem mulier formosa superne: ~Spectatum admissi
757 textus| suspicio inquinaret. Sed forsitan malebas talem, in quo reprehensionis
758 textus| nimium esse justus, ne forte obstupescas [Eccle. VII].
759 textus| terram? [Luc. XVIII.] Vulpes foveas habent, et volucres coeli
760 textus| operis, repente mortem sui fratris inducit, in cujus funeris
761 textus| ratio necessaria convincit. Frequenter enim veritas absolute et
762 textus| requirit; se quod solum putat, frequenti mugitu pium testatur affectum.
763 textus| Argumentum hoc scit esse frivolum, quisquis disputandi disciplina
764 textus| Hinc ad alios tui ingenii fructus articulus est vertendus.
765 textus| temperiem, ubertatem terrae, fructuum benedictionem. Caput tuum
766 textus| opusculis egregii sensus frugem eliciat, utitur sane mediocri
767 textus| egregie sonat: ~Cur dantur frustra pro psalmis carmina pulchra? ~
768 textus| Hic nullus eloquentiae fucus, sed mera tantum veritas
769 textus| Renuntiavit enim quae gesta fuerant Apostolico, et statim a
770 textus| sonorius quam postulatum fuerat exclamavit. Post aliqua
771 textus| decantat, dicens: Cum iratus fueris, misericordiae recordaberis.
772 | fuerunt
773 textus| sacramenta, quae eorum notitiam fugerint, non invideo: imo labori
774 | fuisti
775 | fuit
776 textus| Horatius, ~Non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem. ~
777 textus| exierit de Aegypto, cum ore fulmineo contra gentes Christum deffendat,
778 textus| fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem. ~Cogitat . . . . . ~
779 textus| sapiens, inquit Horatius, ~Non fumum ex fulgore, sed ex fumo
780 textus| ad populum, ut orationem funderet ad Deum pro eo; interius
781 textus| elegans citharista fuisti, qui funebres modulos regio convivio praesentasti?
782 textus| jucunditate plaudentibus, tuba funebris subito clangit. Epulae in
783 textus| persultent. Neque enim in funera fas distrahi animum, quoniam
784 textus| fratris inducit, in cujus funeris prosecutione duos pene quaternos
785 textus| eunt, organa vertuntur in funus. Tragoedia risum procerit
786 textus| arguit innocentiam qui ad furcas ducitur suspendendus. Quid
787 textus| Quidquid intestinus odiorum furor, quidquid implacabilis amentiae
788 textus| astruis, quia quandoque beata futura est in coelis, eadem ratione
789 textus| coelis, quia quandoque beatum futurum est in coelis. Sed ad hoc
790 textus| audiretur suavis poetae Galli sententia luculentis admodum
791 textus| damnationis in Petrum per Gallicanam Ecclesiam volaverunt. Damnatur
792 textus| Romanus, grossus camelus, Gallicano argumento gibbosus trans
793 textus| dictum suadentis gaudere cum gaudentibus [Rom. XII], mortuum suum
794 textus| Apostoli dictum suadentis gaudere cum gaudentibus [Rom. XII],
795 textus| amplexus. Porro nuptiis gaudia consonant. At Bernardus
796 textus| lineavit, qui moerorem a gaudio tanto interstitio sequestravit.
797 textus| quoddam esset eminens et generale verum. Sed quia personaliter
798 textus| sane mediocri et temperato genere dicendi. Sed libet paululum
799 textus| non ut ~Serpentes avibus generentur, tigribus agni.~Velut aegri
800 textus| camoena: «Mos est, inquit, generosae materiae observandus, sponsi
801 textus| rapientes, quod scriptum est in Genesi: Et sufflavit Deus in faciem
802 textus| homo a populo, et non tota gens pereat [Joan. XI]. Ab illo
803 textus| cum ore fulmineo contra gentes Christum deffendat, quaedam
804 textus| recolere poteras etiam gentilis instituta prudentiae. Nam,
805 textus| suis molitur. Alius super genua caput reclinans dormitat.
806 textus| represso: «Sciebam, inquit, me genuisse mortalem.» Et, ut peregrina
807 textus| ibi memoriter gerebatur. Quanto salubrius audiretur
808 textus| odio animatus, et vitis germine irrigatus, non illius qui
809 textus| ibis. Renuntiavit enim quae gesta fuerant Apostolico, et statim
810 textus| camelus, Gallicano argumento gibbosus trans Alpes saltat, ut quid
811 textus| suos in vomeres [Isa. II]. Gladii enim in vomeres convertendi
812 textus| adversis orthodoxae veritatis gladio amputatis, asserunt sancti
813 textus| autumaremus, et beatulos nos tanto gloriaremur patrono. ~Nunc, proh dolor!
814 textus| reliquosque, quorum excellentia Graecia superbit, qui, teste Hieronymo,
815 textus| expositorum, Origenem scilicet Graecum, Ambrosium Mediolanensem,
816 textus| oberrat eadem. ~Laeta verborum gramina sata instrangulant sententiarum.
817 textus| quia secundum Martialem: ~Grande nimis scelus est sacrum
818 textus| astruunt imperiti graviter et granditer dictum, quod ubertim et
819 textus| insidias justo supplantemus ei gratiam labiorum [Sap. II]. Inveniamus
820 textus| exsuperare contendebas? Cui gravis et peracerba videbatur injuria
821 textus| accersis; et astruunt imperiti graviter et granditer dictum, quod
822 textus| hanc magni nominis umbram gregi illorum communicare, de
823 textus| itaque sponso in sponsae gremio, et juvenculis sponsi sponsaeque
824 textus| est panis. Caput meum est grossius pugno meo. Cum meridies
825 textus| respondeo: Deus.» Homo Romanus, grossus camelus, Gallicano argumento
826 textus| crassae adversus silentem grunniunt.» ~Intra tot itaque et tantas
827 textus| rursusque, si corpus juste gubernaverint, ad antiquae honestatis
828 textus| laudantur vina, pontificum guttura irrigantur. Tunc aliquis
829 textus| orbis philosophi turis [al. gutturis] dolia sua vini do vino.
830 textus| Aequum erat te reminisci quod Habacuc propheta [cap. III] Deo
831 textus| angelorum, charitatem autem non habeam, nihil mihi prodest [I Cor.
832 textus| inquirat, quasi juxta se non habeat qui rei hujus sibi notionem
833 textus| Luc. XVIII.] Vulpes foveas habent, et volucres coeli nidos,
834 textus| Petrum. Et oculos talpae habentes in philosophum: Hoc, inquiunt,
835 textus| Jesu bone, culpa tam caecos habuit judices, ut non utrinque
836 textus| simpliciter astruam. Sed super hoc hactenus; ad reliqua potius transeamus.
837 textus| tradidit, Petro Abaelardo haereseos crimen impegerit. Rata namque
838 textus| Christianae mentis palato haeresim sapiunt. Si enim idcirco
839 textus| vehiculo redituras ferunt. Et haeretici animam partem esse divinae
840 textus| dixerunt, nec tamen ob id haereticorum collegio sunt ascripti.
841 textus| quidam asserentes inter haereticos recepti sunt. Sed tamen
842 textus| eum in Senonensi concilio haereticum pronuntiasti, ab utero matris
843 textus| pauperculus Christianus quidem haesitaret; quomodo poterit hanc subtilitatem
844 textus| de seipso, sed ex aereo halitu sumpto et effuso.» Item
845 textus| retexam. Est liber, quem Hebraeus Firasirim, Latinus nominat
846 textus| pictor eximius simulacrum Helenae pinxit, non ei brachia simiae,
847 textus| continentiam: ~Soror mea Heloissa quondam mihi in saeculo
848 textus| enim Petrus ad ancillam Dei Heloissam sacris litteris apprime
849 textus| reclamabat assensus. Hic hesternam crapulam ructans, hujusmodi
850 textus| est vesania cunctis. ~Quid hi tales egerint, quid decreverint
851 textus| simpliciter bonum non est. Ex his Hieronymi verbis distincte colligimus
852 textus| sunt ascripti. Duo dixit Hilarius erroris expugnator, propugnator
853 textus| capitulorum monstra locasses. ~Hinc ad alios tui ingenii fructus
854 textus| expositionis applicat, ut ab hirsutis litterae opusculis egregii
855 textus| temporis approbari. Mirantur homines in te, liberalium disciplinarum
856 textus| illud Apostoli: Si linguis hominum loquar et angelorum, charitatem
857 textus| gubernaverint, ad antiquae honestatis vultum meritorium vehiculo
858 textus| irrigantur. Tunc aliquis Horatiano sale ludere posset: ~Nullam,
859 textus| promptuarium rationis, tuba fidei, hospitium Trinitatis. Damnatur, proh
860 textus| errasti: Si sciens errasti, hostis Ecclesiae comprobaris; si
861 | huic
862 textus| bono filio indulsit quod humana opinio minus caute disputavit.
863 textus| Horatius in Arte Poetica: ~Humano capiti cervicem pictor equinam ~
864 textus| caudam piscis aptavit; sed humanorum membrorum expolitione perfectum
865 textus| Christi portione, cujus se tam humiliter insignivit nomine. Deberet
866 | idcirco
867 textus| quisnam hoc ignoret extremus idiota? Sic philosophantur in textrinis
868 textus| talem, in quo reprehensionis idoneam nanciscereris occasionem.
869 textus| liberalium disciplinarum ignaro, tantam ubertatem facundiae,
870 textus| Item fuerunt quidam crassis ignorantiae tenebris obvoluti, qui venire
871 textus| vitium labiorum Petri. Nec ignorare jus erat te hominem esse,
872 textus| muliercula, quisnam hoc ignoret extremus idiota? Sic philosophantur
873 textus| sedem Petri invenire, si non illecebrae tui eloquii clausissent
874 textus| enim veritas absolute et illepide profertur, et falsitas plausibilis
875 | illis
876 | illorum
877 | illos
878 textus| percunctari cur Bernardus post tot illustrium virorum sudores, qui in
879 textus| inferiorum non negligat. Hujus imaginem aemulari, hujus te oportebat
880 textus| disciplina se profitetur imbutum. Nam similiter bonum est
881 textus| tuum texere debebas, non immemor illius vulgaris proverbii: ~
882 textus| ingenia contulerunt, tam immensae majestatis volumen tentavit
883 textus| judicio, quasi diceret: Immense Deus, scio quia misericors
884 textus| natatio vestra mersio [al. immersio est]. Sic milites dormientes
885 textus| Sed non ut placidis coeant immitia, non ut ~Serpentes avibus
886 textus| Abaelardo haereseos crimen impegerit. Rata namque est fama et
887 textus| ita decursis, silentium imperat prolixitas orationis. Et
888 textus| instrumentum accersis; et astruunt imperiti graviter et granditer dictum,
889 textus| conceptae vesaniae signanter impetum prodis. ~Hic fortasse, inquies: «
890 textus| disputatione ardenter et impigre declarabit. Nam talia sunt
891 textus| Ecclesiae. Volo causa mea quasi impii judicetur: Caesarem appello [
892 textus| blasphemiae characterem impingebas? Rursusque, si Petro amorem
893 textus| odiorum furor, quidquid implacabilis amentiae turbo rotaret in
894 textus| lymphae conjugium patitur. ~Impleverant primates orbis philosophi
895 textus| esset, jumento tuo deberes imponere, et sic ad stabulum universalis
896 textus| incomposito currat pede: ~Impostos versus componit et arte
897 textus| monumenta quasi stellas micantes impressit. Hieronymus dolori, quem
898 textus| videtur. Ac ne quis me putet improbabilia prolocutum, proferam super
899 textus| convincere. Quod dum fecisti, et imprudenter et impudenter egisti. ~Petrus
900 textus| fecisti, et imprudenter et impudenter egisti. ~Petrus erraverat:
901 textus| liquidum fieret quomodo Petrus impugnaret fidem Petri. Nunc, rigide
902 textus| Damnatur, proh dolor! absens, inauditus et inconvictus. Quid dicam?
903 textus| sentire tactum quam iracundiae incentivum. Aequum erat te reminisci
904 textus| fictitasse. Neque certe in incerto loquimur opinionis, sed
905 textus| do vino. Cujus calor ita incesserat cerebris, ut in somni lethargiam
906 textus| Concedit ars quod velis incipias, sed non ut quemlibet finem
907 textus| Solemus ridere picturas incipientes ab homine et in asinum desinentes.
908 textus| Parce, parce, bellator inclyte. Non decet monachum sic
909 textus| et tamen mordetur quod incomposito currat pede: ~Impostos versus
910 textus| Quod quam ibi discrepans et inconcinnum fuerit, paucis expediam.
911 textus| correctio justi, sed barbaries incondita tyranni. Testatur etiam
912 textus| occulto prodiens, tunica inconsutili spoliasti. Concionabaris
913 textus| dolor! absens, inauditus et inconvictus. Quid dicam? quidve non
914 textus| Claudianus, anima, cum sit incorporea, est creata. Quod si creata
915 textus| Secundum, quod nullum incorporeum dixit esse creatum. «Nec
916 textus| quorum colla thoris adipeis incrassata liquidam sudabant ad ruinam [
917 textus| tornatum opus rursus liceret incudi reddere, et curare ne te
918 textus| intentio, pravitatem Origenis incurris, qui in libris Periarchon
919 textus| visibus] propalavit, alioquin indecens et ridiculosa esset pictura.
920 textus| conditasque in thesauris Dei: indeque ob antiquum vitae contagium
921 textus| sacrilegumque dogma manuali quodam indiculo complosi, ne scilicet breviter
922 textus| Pater, sed in hoc non laudo. Indiculum vidimus, in quo non Petri
923 textus| ad inferos. Haec et alia indiculus tuus continet, quorum quaedam,
924 textus| Caeterum cunctis nota teste non indigent. Illum itaque commentandi
925 textus| Jungere si velit, et varias inducere plumas, ~Undique collatis
926 textus| quia Ecclesia bono filio indulsit quod humana opinio minus
927 textus| mortalis luxuriae superna industria praeparavit. Nam si conjugium
928 textus| Post tales itaque et tam industrios viros, Bernardus arat, quasi
929 textus| rectius hic qui nil molitur inepte? ~Jesus Christus scilicet,
930 textus| confutare, quodammodo est eorum ineptias roborare. His tribus naeniis [
931 textus| corrodunt. Sic sal terrae infatuatur. Sic legis fistula obturatur.
932 textus| sic tentat summa, ut curam inferiorum non negligat. Hujus imaginem
933 textus| Christi non descendit ad inferos. Haec et alia indiculus
934 textus| contemplari quomodo Petrus fidem infestat Petri. Scribit enim Petrus
935 textus| Quaerit a te vir collo inflatus Romano quid sit diligendum,
936 textus| Ecclesiam castis institutionibus informasti, ut ad semicinctia tua rugire
937 textus| rei hujus sibi notionem infundat. Cui noster philosophus
938 textus| noviter animas quotidie infundi, juxta id Evangelii: Pater
939 textus| qui in praefato opere sua ingenia contulerunt, tam immensae
940 textus| et arte carentes ~Ennius ingenio dives, et arte rudis. ~E
941 textus| autem Deus irascitur, per ingenitae bonitatis affluentiam misericordiae
942 textus| quod veteres diffinierunt ingenium esse mutilum, nisi opem
943 textus| quoniam de anima mentio se ingessit, non absurdum est commemorare
944 textus| in eodem libro Hieronymus inhumanius de nuptiis disputat super
945 textus| Augustinus erroribus suis inimicus eos libro Retractationum
946 textus| rotaret in Petrum, quidquid iniqua conflaret aemulatio, censurae
947 textus| libera animam meam a labiis iniquis, et a lingua dolosa [Psal.
948 textus| oculati rerum cognitores arcu iniquitatis intenso toxicum subito jaculantur.
949 textus| vel admodum orba, ejus innitar gratiae, qui per Evangelium
950 textus| stertit auditor. Alius cubito innititur, ut det oculis suis somnum.
951 textus| sedentes rei, in loco vindicis innocentiae vexatores. Simul sunt omnia
952 textus| constitutum. Sic arguit innocentiam qui ad furcas ducitur suspendendus.
953 textus| rancorem animi ejus epistola ad Innocentium papam directa, in qua sic
954 textus| obscuritatem dedisti et quiddam inopium atque impossibile confecisti,
955 textus| impetum prodis. ~Hic fortasse, inquies: «Nimia super me lacessit
956 textus| efficeretur quem nulla suspicio inquinaret. Sed forsitan malebas talem,
957 textus| ut quid sit diligendum inquirat, quasi juxta se non habeat
958 textus| comedit me, eo quod lepra insanae doctrinae macularet corpus
959 textus| ingenii, sed artis culpamus inscitiam. Inde est quod veteres diffinierunt
960 textus| probabilium astipulatione inserere, sed vereor paginam foedi
961 textus| illud Salomonis: Tendamus insidias justo supplantemus ei gratiam
962 textus| cantiunculas composuerat, insigni titulo ducit ad tumulum.
963 textus| tuae memoriae altius est insignitum, quod fratres tuos rhythmico
964 textus| cujus se tam humiliter insignivit nomine. Deberet ergo refugium
965 textus| auribus pontificalibus erat insolitum, audientes omnes dissecabantur
966 textus| recolere poteras etiam gentilis instituta prudentiae. Nam, cum Zeuxis
967 textus| sacris litteris apprime institutam, familiarem satis epistolam,
968 textus| puerperium, juxta ejusdem poetae institutionem, nonum premere in annum;
969 textus| vixisti, sic Ecclesiam castis institutionibus informasti, ut ad semicinctia
970 textus| Laeta verborum gramina sata instrangulant sententiarum. Aut fortasse
971 textus| solebat idem. ~Sed non talibus instrumentis mortuus suscitatur, nec
972 textus| nugandi usum ad divinum saepe instrumentum accersis; et astruunt imperiti
973 textus| effundere. Aiunt tamen quidam insulsi, seductorio ejus linguae
974 textus| Post aliqua pontifices insultare, pedem pedi applaudere,
975 textus| uvae meracissimum, cujus integritatem aqua non devirginaverat,
976 textus| Si Petrum, bone vir, ad integrum fidei statum disponebas
977 textus| citra modum? Aut si sic intellexisti «sine modo diligere,» id
978 textus| diligendi modum, ridiculam intelligentiam portendit somnium tuum.
979 textus| poterit hanc subtilitatem intelligere, quod modus diligendi Deum
980 textus| cognitores arcu iniquitatis intenso toxicum subito jaculantur.
981 textus| Bernardus arat, quasi aliquid intentatum nostri majores reliquerint.
982 textus| verborum talium resultat intentio, pravitatem Origenis incurris,
983 | Interdum
984 textus| funderet ad Deum pro eo; interius autem disponebas eum proscribendum
985 textus| commenti interpositione interpolari. Caeterum cunctis nota teste
986 textus| vereor paginam foedi commenti interpositione interpolari. Caeterum cunctis
987 textus| propositionibus aliquas exempli gratia interseram: «Filius, inquit, sum matris
988 textus| moerorem a gaudio tanto interstitio sequestravit. Tu vero terminos
989 textus| subito jaculantur. Quidquid intestinus odiorum furor, quidquid
990 textus| est in coelis. Sed ad hoc intimandum talia verba se non accommodant.
991 textus| adversus silentem grunniunt.» ~Intra tot itaque et tantas angustias
992 textus| tuorum obloquatur, ~Scimus inurbanum lepido seponere dicto, ~
993 textus| commonendi non sunt asperitate invectionis. His et aliis delinitus
994 textus| gratiam labiorum [Sap. II]. Inveniamus radicem verbi contra justum [
995 textus| ad purum excocta, ut non inveniantur in eis multa quae virga
996 textus| Putasne veniens Filius hominis inveniet fidem super terram? [Luc.
997 textus| rhythmico certamine acutaeque inventionis versutia semper exsuperare
998 textus| eorum notitiam fugerint, non invideo: imo labori vehementer applaudo.
999 textus| exponendum Cantica nuptiarum invitat alacritas convivarum. Sed,
1000 textus| lucem tenebris eloquii non involvit, ut Bernardus, qui rei venerabilis
|