2-dicit | dicta-invol | ipsis-porte | porti-terra | terti-zeuxi
bold = Main text
Cap. grey = Comment text
1502 textus| nec alienus est a Christi portione, cujus se tam humiliter
1503 textus| quoniam vox lassata refrigerii portum jam expetit, ob recreandum
1504 | posse
1505 textus| pari responderet protervia. Possem aliqua de nugis tuis huic
1506 textus| nostri majores reliquerint. Possemus sane lucubrationibus diserti
1507 textus| prodest aliarum virtutum possessio ubi fuerit fidei defectio,
1508 textus| Pythagoram, Demetrium, Carneadem, Possidonium, reliquosque, quorum excellentia
1509 textus| Eccli. XIII], quod nos alio possumus reddere versu: Qui tangit
1510 textus| Utraque autem fercula utrisque possunt vasis ministrari. Neque
1511 textus| Gen. IX], sonorius quam postulatum fuerat exclamavit. Post
1512 textus| terminos transgrediens, quos posuerunt patres tui, Cantica in elegos,
1513 textus| quasi signum ad sagittam posuisti, in quem acerbitatis tuae
1514 textus| syllabatim in querimonia illa posuit, quam de excessu Satyri
1515 textus| scita censurae, recolere poteras etiam gentilis instituta
1516 textus| muliere coire. Neque enim potest fieri ut bonus sit coitus
1517 textus| audendi semper fuit aequa potestas: ~Sed non ut placidis coeant
1518 textus| suum sonat: Sine me nihil potestis facere [Joan. XV]. Neque
1519 textus| venena puto. ~Sed lethaei potio succi pontificum corda jam
1520 textus| ventilarent, ut non in quam potissimum partem jus vergeret elimarent?
1521 textus| vertimus? Excideruntne tibi praecepta rhetorum, et occupata luctu,
1522 textus| est liber Petri, et cuidam praeceptum est ut voce clamosa Petri
1523 textus| Ecclesiae velut aborsum praecidisti. In via Christi ambulantem,
1524 textus| nuptiis quaedam disserit. Et praecipue illo loco, ubi sententiam
1525 textus| filii sui librum edidit, cui praeclara magnorum virorum monumenta
1526 textus| desiderium propriae ultionis. Praeclare dictum est a Propheta: Corripiet
1527 textus| per orbem fama dispersit, praeconizavit merita, miracula declamavit.
1528 textus| Deum ea magnificentia esse praeditum, ut nequaquam nostra in
1529 textus| virorum sudores, qui in praefato opere sua ingenia contulerunt,
1530 textus| Praefatus vero episcopus etiam praemissis adjungens: «Petrus, inquit,
1531 textus| luxuriae superna industria praeparavit. Nam si conjugium coitum
1532 textus| rhetorum, et occupata luctu, praepedita singultibus, dicendi ordinem
1533 textus| commode misericordiam praeposuit judicio, quasi diceret:
1534 textus| funebres modulos regio convivio praesentasti? Quis unquam somniavit tale
1535 textus| multitudo, non dixit ut praeses qui tenebat Paulum in vinculis:
1536 textus| suscitatur, nec eloquentiae praestigiis vita mortuo comparatur.
1537 textus| in cujus brachio fidebat praesulum multitudo, non dixit ut
1538 textus| bono contradictorium est praeter malum.» Argumentum hoc scit
1539 | praeterea
1540 textus| occasionem. Denique post prandium allatus est liber Petri,
1541 textus| talium resultat intentio, pravitatem Origenis incurris, qui in
1542 textus| poetae institutionem, nonum premere in annum; ut male tornatum
1543 textus| quem sententiam Claudianus presbyter Lugdunensis, vir Christianissimus,
1544 textus| Unde etiam qui faverunt, pressa fronte ruborem confessi
1545 textus| veritas, ferculis vilibus et pretiosis. Utraque autem fercula utrisque
1546 textus| loquitur; sed de alio sudore pretium nomenque venatur. Ambrosius
1547 textus| tumultu excitati, decapitata prima syllaba, « . . . . namus
1548 textus| conjugium patitur. ~Impleverant primates orbis philosophi turis [
1549 textus| siccitate, quoniam audivimus a primis fere adolescentiae rudimentis
1550 textus| lectoris fastidium debitus primo volumini terminus affigetur,
1551 textus| in altero mea damnatio: primoque misericordiae canticum libentius
1552 textus| audit sobrietas Ecclesiae. Primum, quod Christum nil in passione
1553 textus| Bedam Angligenam. Quorum primus cum in caeteris libris,
1554 textus| credam in Verbum quod est in principio apud Deum [Joan. I]. O vox
1555 textus| desinentes. Revolve, quaeso, prisci super hunc librum monumenta
1556 | prius
1557 textus| Communis enim Deus est, non privatus. Sed si sedet sententia
1558 textus| ipsum vicit. Secundus vero probabili et erudito sermone Sponsi
1559 textus| huic opusculo ex testium probabilium astipulatione inserere,
1560 textus| si pota modo, debentque probari ~Si non pota modo, vina
1561 textus| vigilata. Ait enim ~Vina probo si pota modo, debentque
1562 textus| natis, sed natatio vestra procella, natatio vestra mersio [
1563 textus| in funus. Tragoedia risum procerit nuptiarum. Non discretus,
1564 textus| mulcebri dealbatoque stylo procudit. Itaque Bernardus in hoc
1565 | Procul
1566 textus| psalmis carmina pulchra? ~Plus prodesset ei ter: «Miserere mei.» ~
1567 textus| tanquam sicarius de occulto prodiens, tunica inconsutili spoliasti.
1568 textus| vesaniae signanter impetum prodis. ~Hic fortasse, inquies: «
1569 textus| sufficienterque libri hujus latebras produxerunt in solem, miror qua fronte
1570 textus| contra nuptias declamasset, profecto Bernardus in ejus exitium
1571 textus| improbabilia prolocutum, proferam super hunc librum quadrigam
1572 textus| volumen tentavit in lucem proferre? Nam, si majores nostri
1573 textus| veritas absolute et illepide profertur, et falsitas plausibilis
1574 textus| disputandi disciplina se profitetur imbutum. Nam similiter bonum
1575 textus| judices eloquentiae, quos projicit vocis ventus ut pulverem
1576 textus| decursis, silentium imperat prolixitas orationis. Et quoniam vox
1577 textus| quis me putet improbabilia prolocutum, proferam super hunc librum
1578 textus| affigetur, ut ad ea quae promisimus enodanda secundi luctamen
1579 textus| idem poeta in alio carmine promit, ~Nunc est bibendum, nunc
1580 textus| Damnatur taliter os illud promptuarium rationis, tuba fidei, hospitium
1581 textus| antiquo quasi, naturae legibus promulgata, neminem de simili crimine
1582 textus| publicis usibus [f. visibus] propalavit, alioquin indecens et ridiculosa
1583 textus| pontifex concilii illius, prophetavit, dicens: Expedit nobis ut
1584 textus| Verumque illud est quod per propheticum organum sonat: Omne caput
1585 textus| textrinis aniculae. Sic propositiones Dagani cum joco mirari solemus.
1586 textus| mirari solemus. De cujus propositionibus aliquas exempli gratia interseram: «
1587 textus| correctionis, sed desiderium propriae ultionis. Praeclare dictum
1588 textus| proverbii: ~Vicini barbae propriam debes simulare. ~Sed quoniam
1589 textus| sepelienda silentio scriptis propriis tradidit, Petro Abaelardo
1590 | proprio
1591 textus| cur non saltem super hoc proprium separatim opusculum condebat?
1592 textus| Hilarius erroris expugnator, propugnator Ecclesiae, in quibus eum
1593 textus| interius autem disponebas eum proscribendum ab orbe Christiano. Quid
1594 textus| inducit, in cujus funeris prosecutione duos pene quaternos consumit.
1595 textus| aliquem qui pari responderet protervia. Possem aliqua de nugis
1596 textus| scripsit; quaedam vero neque protulit neque scripsit. Quae autem
1597 textus| immemor illius vulgaris proverbii: ~Vicini barbae propriam
1598 textus| tangebat; et juxta vulgare proverbium, rami tui umbras montium
1599 textus| al. communi.] periculo providete. Ne fides in vobis turbetur,
1600 textus| etiam gentilis instituta prudentiae. Nam, cum Zeuxis pictor
1601 textus| concilio vanitatis, contra psalmi XXV decretum quidam memoriae
1602 textus| Cur dantur frustra pro psalmis carmina pulchra? ~Plus prodesset
1603 textus| augere, sed minuere. Unde Psalmista cum dicturus esset: Misericordiam
1604 textus| Psal. C, 2]. Interdum illud Psalmistae sedulo ruminabat: Circumdederunt
1605 textus| membrorum expolitione perfectum publicis usibus [f. visibus] propalavit,
1606 textus| Deberes revera ingenii tui puerperium, juxta ejusdem poetae institutionem,
1607 textus| ubertate testatur. Plato Alexim puerum, cni amatorias cantiunculas
1608 textus| discutiunt rationes. Sic pugnant contra eum filii matris
1609 textus| Non decet monachum sic pugnare. Crede Salomoni: Noli, inquit,
1610 textus| Caput meum est grossius pugno meo. Cum meridies est, dies
1611 textus| frustra pro psalmis carmina pulchra? ~Plus prodesset ei ter: «
1612 textus| collo aratra consuevit.» Pulchrum quidem est et tinnulum quod
1613 textus| mirum scripta tua in famae pulpito collocari, cum constet ea,
1614 textus| bibendum, nunc pede libero ~Pulsanda tellus . . . . . ~ibi memoriter
1615 textus| projicit vocis ventus ut pulverem a facie terrae. Quaenam
1616 textus| eos libro Retractationum purgandos committit. Lactantius, de
1617 textus| tulerat angelus de altari, purgares vitium labiorum Petri. Nec
1618 textus| in corde tuo [Luc. II], purissimum sacrae orationis thus coram
1619 textus| Purpureus late qui splendeat, unus
1620 textus| tractatorum, quae non sunt sic ad purum excocta, ut non inveniantur
1621 textus| tuis meritis subsistere putabamus. Sperabamus in linguae tuae
1622 textus| dicendi ordinem non tenes? Putasne veniens Filius hominis inveniet
1623 textus| requirit; se quod solum putat, frequenti mugitu pium testatur
1624 textus| esse videtur. Ac ne quis me putet improbabilia prolocutum,
1625 textus| non pota modo, vina venena puto. ~Sed lethaei potio succi
1626 textus| ducit ad tumulum. Taceo Pythagoram, Demetrium, Carneadem, Possidonium,
1627 textus| quorum duces sunt Plato et Pythagoras, quibus et tu ex parte maxima
1628 textus| qui in libris Periarchon Pythagoreum Platonicumque dogma secutus,
1629 textus| texere. Patefacta namque quadam parte operis, repente mortem
1630 textus| proferam super hunc librum quadrigam expositorum, Origenem scilicet
1631 textus| solebas;» et post pauca: «Quaeris quid sit diligendum. Cui
1632 textus| articulus est vertendus. Quaerit a te vir collo inflatus
1633 textus| inter pocula quaerunt ~Pontifices saturi quid
1634 textus| sine modo diligere. Qui quaesiverat quid esset diligendum, de
1635 textus| Orationes a me, Aimerice, et non quaestiones flagitare solebas;» et post
1636 textus| collocari, cum constet ea, qualiacunque sint, a majoribus hujus
1637 | qualiter
1638 textus| mulierem tangere. Ex quo quanta sequatur absurditas, nexus
1639 textus| voluminis sublimi ore disseruit. Quartus autem ejusdem libri opaca
1640 textus| funeris prosecutione duos pene quaternos consumit. Quod quam ibi
1641 textus| veritate, labia risu non quatiantur? Similiter et cum Bernardus
1642 | quemadmodum
1643 textus| velis incipias, sed non ut quemlibet finem coeptis tuis supponas.
1644 textus| neminem de simili crimine quempiam posse convincere. Quod dum
1645 textus| haec verba syllabatim in querimonia illa posuit, quam de excessu
1646 textus| edere, sed verba quibus veri questus exprimantur effundere. Aiunt
1647 textus| pictoribus atque poetis ~Quidlibet audendi semper fuit aequa
1648 textus| inconvictus. Quid dicam? quidve non dicam, Bernarde? ~Nil
1649 textus| reperisses, non est dubium quin eam inter illa quae peperisti,
1650 textus| quaenam abjecta muliercula, quisnam hoc ignoret extremus idiota?
1651 textus| delirabant: quos confutare, quodammodo est eorum ineptias roborare.
1652 | quoddam
1653 | quondam
1654 textus| corporibus creatas noviter animas quotidie infundi, juxta id Evangelii:
1655 textus| labiorum [Sap. II]. Inveniamus radicem verbi contra justum [Job.
1656 textus| juxta vulgare proverbium, rami tui umbras montium transcendebat.
1657 textus| tyranni. Testatur etiam rancorem animi ejus epistola ad Innocentium
1658 textus| occasionem hujus fabulae inde rapientes, quod scriptum est in Genesi:
1659 textus| haereseos crimen impegerit. Rata namque est fama et ab antiquo
1660 textus| ventilant, sic discutiunt rationes. Sic pugnant contra eum
1661 textus| naeniis [f. nodis] quasi rationi adversis orthodoxae veritatis
1662 textus| sententiarum vis? quae pocula rationum? Totus in verbis fluctuat,
1663 textus| postea somniat. Longum est recensere veterum syngrapha tractatorum,
1664 textus| asserentes inter haereticos recepti sunt. Sed tamen paulisper
1665 textus| auctoritatem plurimorum se reclamabat assensus. Hic hesternam
1666 textus| Alius super genua caput reclinans dormitat. Cum itaque lector
1667 textus| non habet ubi caput suum reclinet [Matth. VIII]. Sic judicant
1668 textus| ecclesiasticae scita censurae, recolere poteras etiam gentilis instituta
1669 textus| fabularis esse. Ubi sic recolo te locutum: «Merito dixit
1670 textus| iratus fueris, misericordiae recordaberis. Vide quid distet inter
1671 textus| refrigerii portum jam expetit, ob recreandum lectoris fastidium debitus
1672 textus| te notabilem et suspectum reddam, sed ut veritatem non in
1673 textus| nec pes, nec caput uni ~Reddatur formae . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~
1674 textus| quem oculatum eruditio reddidit. Quae si unguetenus persequi
1675 textus| qua complexione in summam redigitur te in Petrum exarsisse non
1676 textus| vultum meritorium vehiculo redituras ferunt. Et haeretici animam
1677 textus| reliqua horum etiam verborum redolet continentiam: ~Soror mea
1678 textus| quae dilui debent atque refelli, ut non immerito proprio
1679 textus| quo scriptum est: ~Ille referre alii saepe solebat idem. ~
1680 textus| Et quoniam vox lassata refrigerii portum jam expetit, ob recreandum
1681 textus| fuisti, qui funebres modulos regio convivio praesentasti? Quis
1682 textus| intentatum nostri majores reliquerint. Possemus sane lucubrationibus
1683 textus| ut rectius fatear, mortem reliquit pro vita. Frater, inquam,
1684 textus| Carneadem, Possidonium, reliquosque, quorum excellentia Graecia
1685 textus| ultra modum, cum semper remaneat citra modum? Aut si sic
1686 textus| suum delinimentis facundiae remedioque carminis evaporare nolebat,
1687 textus| boni naufragium, quod ad remedium mortalis luxuriae superna
1688 textus| incentivum. Aequum erat te reminisci quod Habacuc propheta [cap.
1689 textus| appellasti, ad Caesarem non ibis. Renuntiavit enim quae gesta fuerant
1690 textus| poenam et medicus gratia reparare posset ad veniam. ~His ita
1691 textus| dictaminis lectorem etiam repelleret diligentem. ~Cum itaque
1692 textus| namque quadam parte operis, repente mortem sui fratris inducit,
1693 textus| monumenta ingenii, et nullum reperies qui in hujusmodi materia
1694 textus| peracerba videbatur injuria reperire aliquem qui pari responderet
1695 textus| lector in Petri satis aliquod reperiret spinctum, surdis exclamabat
1696 textus| opusculis hujus vecordiam reperisses, non est dubium quin eam
1697 textus| Bernarde, sinum dedisti. Quod reprehendere facile poterit, quem oculatum
1698 textus| forsitan malebas talem, in quo reprehensionis idoneam nanciscereris occasionem.
1699 textus| nuntiaretur filium obisse, fletu represso: «Sciebam, inquit, me genuisse
1700 textus| diligendum, et quomodo. Cui sic rescribis: «Orationes a me, Aimerice,
1701 textus| ut non immerito proprio reserventur volumini.» Nunc illud est
1702 textus| deberes, ut reus tuus Petrus resipisceret, et talis efficeretur quem
1703 textus| terrae. Quibus est divinitus respondendum, quia Magna opera Domini [
1704 textus| diligendum. Cui breviter respondeo: Deus.» Homo Romanus, grossus
1705 textus| reperire aliquem qui pari responderet protervia. Possem aliqua
1706 textus| Talis finis tali capiti non respondet. Unde etiam qui faverunt,
1707 textus| Christianus. Acutulum sane responsum, et docto homine dignum.
1708 textus| quod quidem verborum talium resultat intentio, pravitatem Origenis
1709 textus| lectori ab altiori cardine retexam. Est liber, quem Hebraeus
1710 textus| laetis confoederet. Unde Retii Augustodunensis aurea sic
1711 textus| Ambrosium Mediolanensem, Retium Augustodunensem, Bedam Angligenam.
1712 textus| suis inimicus eos libro Retractationum purgandos committit. Lactantius,
1713 textus| obtutibus adolere deberes, ut reus tuus Petrus resipisceret,
1714 textus| Quod si aliqua sunt tibi revelata sacramenta, quae eorum notitiam
1715 textus| bella suscepit. Deberes revera ingenii tui puerperium,
1716 textus| nescit vox missa reverti.~Laudamus in te, Pater,
1717 textus| et in asinum desinentes. Revolve, quaeso, prisci super hunc
1718 textus| commentumque tuum studiosis revolvo manibus, nihil te novi dixisse
1719 textus| somnium tuum. Dum itaque rhetoricari voluisti, et obscuritatem
1720 textus| Excideruntne tibi praecepta rhetorum, et occupata luctu, praepedita
1721 textus| insignitum, quod fratres tuos rhythmico certamine acutaeque inventionis
1722 textus| condemnaverunt Petrum Abaelardum. ~Ut rideas, lector, videas: imo videas,
1723 textus| poeta: Citharoedus, inquit, ~Ridetur corda qui semper oberrat
1724 textus| congruum diligendi modum, ridiculam intelligentiam portendit
1725 textus| verbis fluctuat, et mors ridiculi syllogismi rotatur in circulo.
1726 textus| propalavit, alioquin indecens et ridiculosa esset pictura. Unde Horatius
1727 textus| impugnaret fidem Petri. Nunc, rigide censor, adesto, et fidem
1728 textus| dixisset, eum esse lapidandum rigoris tui severitas sanxisset. ~
1729 textus| ridicula veritate, labia risu non quatiantur? Similiter
1730 textus| quodammodo est eorum ineptias roborare. His tribus naeniis [f.
1731 textus| est bello, veniam pacemque rogamus, ~Porrigimus junctas ad
1732 textus| gaudere cum gaudentibus [Rom. XII], mortuum suum ducit
1733 textus| Apostolico, et statim a Romana sede litem damnationis in
1734 textus| a te vir collo inflatus Romano quid sit diligendum, et
1735 textus| pronuntiat latenter, ferit Romanum, qui in curia papae non
1736 textus| implacabilis amentiae turbo rotaret in Petrum, quidquid iniqua
1737 textus| mors ridiculi syllogismi rotatur in circulo. Unde poeta:
1738 textus| faverunt, pressa fronte ruborem confessi sunt. Placet et
1739 textus| Hic hesternam crapulam ructans, hujusmodi in concione sermonem
1740 textus| primis fere adolescentiae rudimentis cantiunculas mimicas et
1741 textus| Ennius ingenio dives, et arte rudis. ~E quibus est ille: ~Omnes
1742 textus| informasti, ut ad semicinctia tua rugire daemones autumaremus, et
1743 textus| incrassata liquidam sudabant ad ruinam [f. aruinam]. Nec mirum.
1744 textus| in philosophorum scopulos ruis. Et dum dignitatem animae
1745 textus| illud Psalmistae sedulo ruminabat: Circumdederunt me vituli
1746 | rursus
1747 textus| dicendi et eloquentia vasis rusticanis et urbanis; falsitas vero
1748 textus| quid intonat, quod quilibet rusticus valeret respondere. Et tamen,
1749 textus| ac nocte, nunc damnatur a sacerdotibus Bacchi. Sic morbidus medicum
1750 textus| ludere posset: ~Nullam, Vare, sacra vite prius severis arborem.~
1751 textus| tuo [Luc. II], purissimum sacrae orationis thus coram supernis
1752 textus| aliqua sunt tibi revelata sacramenta, quae eorum notitiam fugerint,
1753 textus| consulteque egi, quod foedum illud sacrilegumque dogma manuali quodam indiculo
1754 textus| ad ancillam Dei Heloissam sacris litteris apprime institutam,
1755 textus| Grande nimis scelus est sacrum jugulare Falernum, ~Nec
1756 textus| Felicia jactabamus moderna saecula tam corusci sideris venustata
1757 textus| teste Hieronymo, diversis saeculis, diversis libris diversorum
1758 textus| Heloissa quondam mihi in saeculo chara, nunc in Christo charissima,
1759 textus| utile et facile est cognitu, sagaci lectori ab altiori cardine
1760 textus| Abaelardum quasi signum ad sagittam posuisti, in quem acerbitatis
1761 textus| margaritas porci corrodunt. Sic sal terrae infatuatur. Sic legis
1762 textus| Tunc aliquis Horatiano sale ludere posset: ~Nullam,
1763 textus| monachum sic pugnare. Crede Salomoni: Noli, inquit, nimium esse
1764 textus| argumento gibbosus trans Alpes saltat, ut quid sit diligendum
1765 textus| evaporare nolebat, cur non saltem super hoc proprium separatim
1766 textus| esset ire per spatiosos saltus voluminum Abaelardi.» Ad
1767 textus| memoriter gerebatur. Quanto salubrius audiretur suavis poetae
1768 textus| sed Baccho. Inter haec salutantur scyphi, pocula celebrantur,
1769 textus| Tu itaque a doctrinae salutaris tramite devius, in philosophorum
1770 textus| justus; sed in altero mea salvatio, in altero mea damnatio:
1771 textus| Jura cadent rerum, vertetur sanctio legum, ~Si vis, si mandas,
1772 textus| potius transeamus. Jamdudum sanctitudinis tuae odorem ales per orbem
1773 textus| Biberat episcoporum sobrietas sanguinem uvae meracissimum, cujus
1774 textus| cervicem, non est in eo sanitas [Isa. I]. Sed corrigere,
1775 textus| lapidandum rigoris tui severitas sanxisset. ~Beatus etiam Hieronymus
1776 textus| supplantemus ei gratiam labiorum [Sap. II]. Inveniamus radicem
1777 textus| Christianae mentis palato haeresim sapiunt. Si enim idcirco animae
1778 textus| Laeta verborum gramina sata instrangulant sententiarum.
1779 textus| sepelierat. Ecce, inquit satiricus; ~. . . . . . inter pocula
1780 textus| actoribus depravata: ~Hic satur, exiguo mavult turgescere
1781 textus| pocula quaerunt ~Pontifices saturi quid dia poemata narrent. ~
1782 textus| exemplis, Petrum, si errore sauciatus esset, jumento tuo deberes
1783 textus| et Pamachium senatorem, scandalizavit haec effera austeraque disputatio,
1784 textus| Martialem: ~Grande nimis scelus est sacrum jugulare Falernum, ~
1785 textus| obisse, fletu represso: «Sciebam, inquit, me genuisse mortalem.»
1786 textus| ut ait idem Claudianus, scientia doctoris perdit meritum
1787 textus| fautorum tuorum obloquatur, ~Scimus inurbanum lepido seponere
1788 textus| quasi diceret: Immense Deus, scio quia misericors es et justus;
1789 textus| praeter malum.» Argumentum hoc scit esse frivolum, quisquis
1790 textus| deessent ecclesiasticae scita censurae, recolere poteras
1791 textus| devius, in philosophorum scopulos ruis. Et dum dignitatem
1792 textus| enim dictus est, ad quem scribis, quasi lacteo succo pavisti,
1793 textus| Petrus fidem infestat Petri. Scribit enim Petrus ad ancillam
1794 textus| fama divulgat. Nec mirum scripta tua in famae pulpito collocari,
1795 textus| joco legas, non serio. ~Scriptorum tuorum exemplaria, Bernarde,
1796 textus| Baccho. Inter haec salutantur scyphi, pocula celebrantur, laudantur
1797 textus| sermonis ab intelligentiae via secludit. Horum et his similium ludicrorum
1798 textus| Sperabat enim Romanus aliquid secreti audire, et archimandrita
1799 textus| quae promisimus enodanda secundi luctamen laboris officiosius
1800 textus| Pythagoreum Platonicumque dogma secutus, originariam in coelo sedem
1801 textus| Apostolico, et statim a Romana sede litem damnationis in Petrum
1802 textus| ad pedes Jesu cum Maria sedebas [Luc. X]; qui conservabas
1803 textus| judicant in loco judicis sedentes rei, in loco vindicis innocentiae
1804 textus| est, non privatus. Sed si sedet sententia cordi, pergamus
1805 textus| misericordia et charitate. Sedit autem in concilio vanitatis,
1806 textus| ejus linguae moderamine seducti, qui corpus verborum diligunt,
1807 textus| Aiunt tamen quidam insulsi, seductorio ejus linguae moderamine
1808 textus| Interdum illud Psalmistae sedulo ruminabat: Circumdederunt
1809 textus| est, nec homo eum facit de seipso, sed ex aereo halitu sumpto
1810 textus| institutionibus informasti, ut ad semicinctia tua rugire daemones autumaremus,
1811 textus| in ipso statim nequitiae semine putavi, ne late serperet
1812 textus| inter quos et Pamachium senatorem, scandalizavit haec effera
1813 textus| undecunque episcopis eum in Senonensi concilio haereticum pronuntiasti,
1814 textus| Catholica mente ea quae dixerit senserit, secundus arrepti operis
1815 textus| nil in passione doloris sensisse asseruit. Contra quem sententiam
1816 textus| Christus nil in passione sensit doloris, non vere passus
1817 textus| novi dixisse comperio: imo sensum alienum verbis tuis vestitum
1818 textus| litterae opusculis egregii sensus frugem eliciat, utitur sane
1819 textus| pronuntiat. Jesus, inquam, sententiae lucem tenebris eloquii non
1820 textus| saltem super hoc proprium separatim opusculum condebat? Nec
1821 textus| nominatissimus, qui quaedam perenni sepelienda silentio scriptis propriis
1822 textus| succi pontificum corda jam sepelierat. Ecce, inquit satiricus; ~. . . . . .
1823 textus| Scimus inurbanum lepido seponere dicto, ~Legitimumque sonum
1824 textus| autem ejusdem libri opaca septem libris absolvit Post tales
1825 textus| Berengarius te monet in epist. seq., si quid in personam hominis
1826 textus| mulierem tangere. Ex quo quanta sequatur absurditas, nexus ipse rationis
1827 textus| gaudio tanto interstitio sequestravit. Tu vero terminos transgrediens,
1828 textus| dixit, joco legas, non serio. ~Scriptorum tuorum exemplaria,
1829 textus| vero probabili et erudito sermone Sponsi Sponsaeque firmavit
1830 textus| ructans, hujusmodi in concione sermonem evomuit: «Fratres, Christianae
1831 textus| coeant immitia, non ut ~Serpentes avibus generentur, tigribus
1832 textus| nequitiae semine putavi, ne late serperet vis veneni. Nonne caute
1833 textus| est ille: ~Omnes mortales sese laudari exoptant. ~Sed quoniam
1834 textus| Vare, sacra vite prius severis arborem.~Nam illud, quod
1835 textus| esse lapidandum rigoris tui severitas sanxisset. ~Beatus etiam
1836 textus| Christi ambulantem, tanquam sicarius de occulto prodiens, tunica
1837 textus| esset te eloquii urgeri siccitate, quoniam audivimus a primis
1838 | sicut
1839 textus| animae jactitas, originem ei sideream flore jejuni eloquii nundinaris.
1840 textus| moderna saecula tam corusci sideris venustata nitore, mundumque
1841 textus| facimus? quia hic homo multa signa facit. Si dimittimus eum
1842 textus| obstruis, conceptae vesaniae signanter impetum prodis. ~Hic fortasse,
1843 textus| Petrum Abaelardum quasi signum ad sagittam posuisti, in
1844 textus| Sic sues crassae adversus silentem grunniunt.» ~Intra tot itaque
1845 textus| quaedam perenni sepelienda silentio scriptis propriis tradidit,
1846 textus| veniam. ~His ita decursis, silentium imperat prolixitas orationis.
1847 textus| Helenae pinxit, non ei brachia simiae, nec chimaerae ventrem,
1848 textus| eloquii comitate commendatur. Similesque sunt, ut ait Augustinus,
1849 textus| legibus promulgata, neminem de simili crimine quempiam posse convincere.
1850 textus| via secludit. Horum et his similium ludicrorum mensuram confertam
1851 textus| calices facundi. Sic contra simplicem disputant cornuti. Sic sanctum
1852 textus| sed mera tantum veritas simplici et absoluto est expressa
1853 textus| sunt, ut ait Augustinus, simplicitas dicendi et eloquentia vasis
1854 | Simul
1855 textus| cum Zeuxis pictor eximius simulacrum Helenae pinxit, non ei brachia
1856 textus| adesto, et fidem Petri sincero perpende judicio. Dixisti: «
1857 textus| fides in vobis turbetur, ne sincerus columbae oculus turgente
1858 textus| philosophum: Hoc, inquiunt, sineremus vivere monstrum? Moventesque
1859 textus| occupata luctu, praepedita singultibus, dicendi ordinem non tenes?
1860 | sint
1861 textus| libellorum tuorum, Bernarde, sinum dedisti. Quod reprehendere
1862 textus| linguae tuae arbitrio coeli sitam clementiam, aeris temperiem,
1863 textus| mutuari posset exemplar. Socrates mortem sui Alcibiadis philosophici
1864 textus| o mores! Sic judicat de sole caecus. Sic pingit in ebore
1865 textus| non quaestiones flagitare solebas;» et post pauca: «Quaeris
1866 textus| Ille referre alii saepe solebat idem. ~Sed non talibus instrumentis
1867 textus| latebras produxerunt in solem, miror qua fronte ausus
1868 textus| bovem requirit; se quod solum putat, frequenti mugitu
1869 textus| lethargiam oculi omnium solverentur. Inter haec sonat lector,
1870 textus| incesserat cerebris, ut in somni lethargiam oculi omnium
1871 textus| tigribus agni.~Velut aegri somnia operis tui vanae species
1872 textus| dogmatibus Ecclesiae postea somniat. Longum est recensere veterum
1873 textus| praesentasti? Quis unquam somniavit tale portentum? Solemus
1874 textus| intelligentiam portendit somnium tuum. Dum itaque rhetoricari
1875 textus| exiguo mavult turgescere somno, ~Hic exporrectis ampullat
1876 textus| extremam syllabam expergefacti, somnolenta voce, capite pendulo: «Damnamus,
1877 textus| innititur, ut det oculis suis somnum. Alius super molle cervical
1878 textus| aliquid subtile divinumque sonabat, quod auribus pontificalibus
1879 textus| stravit in area [Gen. IX], sonorius quam postulatum fuerat exclamavit.
1880 textus| seponere dicto, ~Legitimumque sonum digitis callemus et aure. ~
1881 textus| quod latebat, et colubri soporati tandem aculeos suscitasti.
1882 textus| verborum redolet continentiam: ~Soror mea Heloissa quondam mihi
1883 textus| elegos, carmina in threnos sorte miserabili convertisti.
1884 textus| onerosum esset ire per spatiosos saltus voluminum Abaelardi.»
1885 textus| somnia operis tui vanae species finguntur, ~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
1886 textus| mulier formosa superne: ~Spectatum admissi risum teneatis amici? ~
1887 textus| aliqua de ipso boatu tragico speculari. Inter caetera, ni fallor,
1888 textus| tenor continentiae, morum speculum, vinculum religionis. Quis
1889 textus| meritis subsistere putabamus. Sperabamus in linguae tuae arbitrio
1890 textus| Nemo enim de hoc dubitat. Sperabat enim Romanus aliquid secreti
1891 textus| diligunt, animam autem rationis spernunt, eum tam facundia sublimi
1892 textus| satis aliquod reperiret spinctum, surdis exclamabat auribus
1893 textus| faciem ejus, scilicet Adae, spiraculum vitae [Gen. II]. Contra
1894 textus| Purpureus late qui splendeat, unus et alter ~Assuitur
1895 textus| prodiens, tunica inconsutili spoliasti. Concionabaris ad populum,
1896 textus| quo impossibile quiddam spondere videris. Cum enim stabile
1897 textus| Discumbente itaque sponso in sponsae gremio, et juvenculis sponsi
1898 textus| XII]. Discumbente itaque sponso in sponsae gremio, et juvenculis
1899 textus| spondere videris. Cum enim stabile fixumque sit Deum ea magnificentia
1900 textus| deberes imponere, et sic ad stabulum universalis fidei revocare.
1901 textus| tacet; hic ambulat, hic stat, Alter amat fletus, alter
1902 textus| bone vir, ad integrum fidei statum disponebas revocare, cur
1903 textus| virorum monumenta quasi stellas micantes impressit. Hieronymus
1904 textus| Inter haec sonat lector, stertit auditor. Alius cubito innititur,
1905 textus| papam directa, in qua sic stomachatur: «Non debet, inquit, refugium
1906 textus| illius qui patriarcham nudum stravit in area [Gen. IX], sonorius
1907 textus| dissecabantur cordibus suis, et stridebant dentibus in Petrum. Et oculos
1908 textus| accommodet. Hic superbiae strumam deponat camelus, quia Jesus
1909 textus| expositiones commentumque tuum studiosis revolvo manibus, nihil te
1910 textus| negligens Apostoli dictum suadentis gaudere cum gaudentibus [
1911 | suae
1912 | suam
1913 textus| excessu dilecti sui Satyri suavi stylo edisserit. Ad horum
1914 textus| Quanto salubrius audiretur suavis poetae Galli sententia luculentis
1915 | sub
1916 textus| ad altiora subrigens [f. suberigens] dicis quod modus diligendi
1917 textus| Cor. VII]. Cui Hieronymus subjungit: «Si bonum est mulierem
1918 textus| Nunc eum subito ad altiora subrigens [f. suberigens] dicis quod
1919 textus| perditioni tuis meritis subsistere putabamus. Sperabamus in
1920 textus| non tamen est de eadem substantia; quod homo sine nova gratia
1921 textus| narrent. ~Denique cum aliquid subtile divinumque sonabat, quod
1922 textus| Christianissimus, et tam subtilis ad disputandum quam artifex
1923 textus| haesitaret; quomodo poterit hanc subtilitatem intelligere, quod modus
1924 textus| Philip. III].» Haec verba tua subtiliter explorata, Christianae mentis
1925 textus| Abaelardum evaginastis. Subversi subvertistis, et vinum absorbuistis
1926 textus| Abaelardum evaginastis. Subversi subvertistis, et vinum absorbuistis sicut
1927 textus| puto. ~Sed lethaei potio succi pontificum corda jam sepelierat.
1928 textus| quem scribis, quasi lacteo succo pavisti, dum Deum diligendum
1929 textus| adipeis incrassata liquidam sudabant ad ruinam [f. aruinam].
1930 textus| cujusdam intelligentiae sudat arcanum. Ad hunc librum
1931 textus| Bernardus loquitur; sed de alio sudore pretium nomenque venatur.
1932 textus| post tot illustrium virorum sudores, qui in praefato opere sua
1933 textus| eum filii matris suae. Sic sues crassae adversus silentem
1934 textus| asseverat quod multo auro suffarcinatus exierit de Aegypto, cum
1935 textus| aequipollenter respondere sufficiat, quomodo sine modo diligemus,
1936 textus| majores nostri plenarie sufficienterque libri hujus latebras produxerunt
1937 textus| scriptum est in Genesi: Et sufflavit Deus in faciem ejus, scilicet
1938 textus| Dominus noster, qui sic tentat summa, ut curam inferiorum non
1939 textus| seipso, sed ex aereo halitu sumpto et effuso.» Item fuerunt
1940 | suos
1941 textus| Romanus aurem accommodet. Hic superbiae strumam deponat camelus,
1942 textus| quorum excellentia Graecia superbit, qui, teste Hieronymo, diversis
1943 textus| jam cooperuerunt universam superficiem terrae. Quibus est divinitus
1944 textus| remedium mortalis luxuriae superna industria praeparavit. Nam
1945 textus| in piscem mulier formosa superne: ~Spectatum admissi risum
1946 textus| sacrae orationis thus coram supernis obtutibus adolere deberes,
1947 textus| tuis vestitum deprehendo. Supervacua igitur explanatio tua esse
1948 textus| Tendamus insidias justo supplantemus ei gratiam labiorum [Sap.
1949 textus| quemlibet finem coeptis tuis supponas. Unde idem poeta paulo post
1950 | supra
1951 textus| aliquod reperiret spinctum, surdis exclamabat auribus pontificum: «
1952 textus| Poetica jurata contra te bella suscepit. Deberes revera ingenii
1953 textus| soporati tandem aculeos suscitasti. Omissis omnibus, Petrum
1954 textus| talibus instrumentis mortuus suscitatur, nec eloquentiae praestigiis
1955 textus| dixerim, ut te notabilem et suspectum reddam, sed ut veritatem
1956 textus| innocentiam qui ad furcas ducitur suspendendus. Quid agimus, anima? Quo
1957 textus| talis efficeretur quem nulla suspicio inquinaret. Sed forsitan
1958 textus| excitati, decapitata prima syllaba, « . . . . namus inquiunt.»
1959 textus| Tunc quidam vix ad extremam syllabam expergefacti, somnolenta
1960 textus| Ambrosius enim haec verba syllabatim in querimonia illa posuit,
1961 textus| fluctuat, et mors ridiculi syllogismi rotatur in circulo. Unde
1962 textus| Longum est recensere veterum syngrapha tractatorum, quae non sunt
1963 textus| titulo ducit ad tumulum. Taceo Pythagoram, Demetrium, Carneadem,
1964 textus| Hic loquitur nimis, ille tacet; hic ambulat, hic stat,
1965 textus| blandum deberet sentire tactum quam iracundiae incentivum.
1966 textus| sit coitus si malus est tactus. Et si malum est cum muliere
1967 textus| Bernardus aut rerum obscurarum taedio victus, aut negligens Apostoli
1968 textus| inquinaret. Sed forsitan malebas talem, in quo reprehensionis idoneam
1969 textus| hic asinus. Talis finis tali capiti non respondet. Unde
1970 | taliter
1971 textus| coelis, quod quidem verborum talium resultat intentio, pravitatem
1972 textus| dentibus in Petrum. Et oculos talpae habentes in philosophum:
1973 | tandem
1974 textus| ita coeant ut mulierem non tangant. Sed hoc impossibile est
1975 textus| benedictionem. Caput tuum nubes tangebat; et juxta vulgare proverbium,
1976 textus| Nam etiam coeundo mulierem tangunt. Igitur ut male non agant
1977 | tanquam
1978 textus| convivarum. Sed, quoniam tantae facultatis ratio in nobis
1979 textus| liberalium disciplinarum ignaro, tantam ubertatem facundiae, quia
1980 | tantum
1981 textus| Circumdederunt me vituli multi, tauri pingues obsederunt me. Aperuerunt
1982 textus| Conceperunt ventum, et telas araneae texuerunt [Isa.
1983 textus| nunc pede libero ~Pulsanda tellus . . . . . ~ibi memoriter
1984 textus| utitur sane mediocri et temperato genere dicendi. Sed libet
1985 textus| sitam clementiam, aeris temperiem, ubertatem terrae, fructuum
1986 textus| satis abundeque digessimus, tempestivum est illud capitulum in eodem
1987 textus| inquiunt, ecce qui destruit templum Dei [Matth. XXVII]. Sic
1988 textus| semper excogitat novitatem. O tempora! o mores! Sic judicat de
1989 textus| sint, a majoribus hujus temporis approbari. Mirantur homines
1990 textus| dicentes illud Salomonis: Tendamus insidias justo supplantemus
1991 textus| Spectatum admissi risum teneatis amici? ~Concedit ars quod
1992 textus| non dixit ut praeses qui tenebat Paulum in vinculis: Caesarem
1993 textus| singultibus, dicendi ordinem non tenes? Putasne veniens Filius
1994 textus| Frater, inquam, decessit, tenor continentiae, morum speculum,
1995 textus| Dominus noster, qui sic tentat summa, ut curam inferiorum
1996 textus| immensae majestatis volumen tentavit in lucem proferre? Nam,
1997 textus| pulchra? ~Plus prodesset ei ter: «Miserere mei.» ~Quod si
1998 textus| interstitio sequestravit. Tu vero terminos transgrediens, quos posuerunt
1999 textus| fastidium debitus primo volumini terminus affigetur, ut ad ea quae
2000 textus| virus evomeres, quem de terra viventium tolleres, quem
2001 textus| hominis inveniet fidem super terram? [Luc. XVIII.] Vulpes foveas
|