Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
S. Eucherius Arelas
De laude eremi

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)


-1--eande | ecce-natio | nativ-solit | solo-vultu

                                                bold = Main text
     Par.                                       grey = Comment text
1001 11| abhorrentibus saxis rivos nativo fonte depromens, [occulta 1002 21| quo maior inter mulierum natos non surrexit, nonne in deserto 1003 5 | voluit et pro indulgentioris naturae vice hanc sanctorum dare 1004 11| subitam latentibus venis naturam]. Nec solum illic ingesto 1005 42| complector, quae procellosi naufragiis mundi effusis, piissimis 1006 22| erroribus libero, quanto magis necessaria homini erroribus obnoxio? 1007 3 | postulas, sufferas paulisper necesse est, cum sis sapiens, insipientiam 1008 14| permanerent. Quicquid eorum [necessitati] locorum [ingenium] non [ 1009 31| dignum talibus Apostolus negat esse mundum, qui alieni 1010 32| viri, defatigati laboribus negotiorum suorum, in philosophiam 1011 | Nempe 1012 34| consistere harenis velit, nequaquam tamen super harenas domum 1013 44| cum his, inquam, quibus nescio an ipse gaudii plus attuleris 1014 22| sanctus pertrahit in desertum, nimirum istud ille dictat, ille 1015 12| circumiecta castrorum manna ninguido aere [illapsum cecidit], 1016 1 | amor rettulit. Ergo nunc es nobilior et maior exemplo: prius 1017 34| divites concupiscunt; die ac nocte labore vigilisque decertant, 1018 30| patriam temporariae patriae nomen obtineat, a qua non metus, 1019 42| successorem eius tenet, Maximum nomine, clarum, quia post ipsum 1020 42| adsciri; haec habuit reverendi nominis Lupum, qui nobis illum ex 1021 | nondum 1022 38| Invenimus quem quaesivit anima nostra, tenebimus eum et non dimittemus. ~ 1023 | nostris 1024 | nostro 1025 36| abscondita cunctis paene tam nota est. Nam cum se utique in 1026 23| angelorum; ibi tunc temptantem notae artis insidiis hostem illum 1027 18| for the fires, received nourishment from a bird, revoked the 1028 23| supplantatoremque veteris Adam novus Adam reppulit. O laus magna 1029 12| albenti] solo legit, cum in nubibus Dominus panem pluvium sicco 1030 10| divini operis virtus stetit; nudata namque rersum refluo aequore 1031 | nullus 1032 | ob 1033 9 | nonne ad deserta tendenti obiecta invii maris claustra patuerunt, 1034 38| lupus, et tamquam [munorum] obiectu [ita eremi ambitu]. Hostes [ 1035 7 | eremum pristinis curarum obligationibus vitae gressus absolvat et 1036 44| intercessionisque memoriam ne oblitteraveris]; cum his, inquam, quibus 1037 22| necessaria homini erroribus obnoxio? Si petita non delinquenti, 1038 43| in spe, incessu modesti, oboedientia citi, occursu taciti, vultu 1039 39| quae iam adultis sentibus obruantur. Uberi illic messem proventu 1040 44| exsultatione laetantur]. Cum his, [obsecro peccatorum meorum intercessionisque 1041 1 | semper dilectionis cultu observatum! Quam singulari tibi affectione 1042 28| dificultatibus suis] natura observavit; deponiturque in terra quoddam 1043 28| pretiosa quaeque claustris obsignata in remotis habentur, ita 1044 28| conversationis humanae usu obsolescat. Apteque a mundi Domino 1045 11| aquis alias aquas reddidit. Obstupuit plebs cuncta caelestis auxilii 1046 13| totum late nubes densissima obtectum operiebat; expavit hinc [ 1047 30| temporariae patriae nomen obtineat, a qua non metus, non desiderium, 1048 14| locorum [ingenium] non [obtulerat], manifesta Dei magnificentia 1049 13| Domini, ad radicem montis obvius institit; vidit equidem 1050 3 | pavens, ne Deum conspiciat, obvolvit; et quamvis omnia ipse tamquam 1051 36| gestiunt, meritum tamen occulere non posunt; quantum se eorum 1052 36| consortium repudiantes, occuli quidem gestiunt, meritum 1053 11| nativo fonte depromens, [occulta manu imposuit subitam latentibus 1054 7 | manifesto tunc iudicio meritum occulti honoris expressit. Confirmata 1055 15| rerum mysteriis flagret occultis, omnesque in Moyse baptizati 1056 34| eremo tenuis soli pulvis occurrat, nusquam tamen firmius Evangelicae 1057 23| tamquam in caelum revectus, [occurrentium] excipitur officiis angelorum; 1058 43| modesti, oboedientia citi, occursu taciti, vultu sereni, prorsus 1059 13| meruit? Eductus castris in occursum Domini, ad radicem montis 1060 43| flagrabant, spirabat passim odor vitae. Interioris hominis 1061 42| floribus renitens, visibus odoribusque iocunda, [paradisum possidentibus 1062 23| occurrentium] excipitur officiis angelorum; ibi tunc temptantem 1063 19| ferrum, nunc redivivi, nunc olei incrementa fecerunt, quique 1064 | Omne 1065 | omnem 1066 | omnes 1067 15| mysteriis flagret occultis, omnesque in Moyse baptizati in nube 1068 | omnibus 1069 | omnium 1070 22| ardore flagrabat atque in onmibus salutaris auctor exempli 1071 11| caelestis auxilii illic opem sentiens non minus in his 1072 8 | ab Aegypto liberanda et operibus absolvenda terrenis, numquid 1073 13| nubes densissima obtectum operiebat; expavit hinc [micantia] 1074 10| namque rersum refluo aequore operiens, iter eorum cum hoste delevit, 1075 10| Neque in hoc tantum divini operis virtus stetit; nudata namque 1076 10| eremo Israhel reverteretur, opposuit. Aperuit inter aquas viam 1077 43| iam consequuntur. Itaque optant a [peccatoribus] segregari? 1078 26| desertum locum ibat ibique orabat. Locus ergo iam ille vocetur 1079 26| secreto, atque ipse illic orando cum peteret, demonstravit, 1080 26| peteret, demonstravit, ubi orare nos velle competeret. ~ 1081 26| facilius nubes humiliantis se oratio penetraret, adiuta loco, 1082 37| minus [paene vocibus quam orationibus] pervenitur. ~ 1083 26| Locus ergo iam ille vocetur orationis locus, quem exerando Deum 1084 1 | Servasti] ergo caritatis ordinem lege [praescriptum] primo 1085 39| habentia altitudinem terrae orto sole aestuent et arescant, 1086 39| seges illa per quam etiam ossa pinguescunt. Invenitur etiam 1087 4 | eremi secreta venisse et ostendens solitudinis vastae recessum: « 1088 8 | digne Dominus,] cum iter ostenderet, lumen praeferret. ~ 1089 1 | sed hanc amplius aliquid. Ostendisti etiam ille in te secreti 1090 26| Deum idoneum Deus auctor ostendit docuitque unde facilius 1091 43| angelicae quietis agmen ostendunt. Nihil concupiscunt, nihil 1092 38| adversarius tamquam intra caulas ovibus septis lupus, et tamquam [ 1093 7 | ingressusque eremum pastor ovium, pastor ab eremo remittitur 1094 21| baptismus traditur, in deserto paenitentia praedicatur, in deserto 1095 25| effulsit; qui, cum assumptum palam hominem praeferret, declarandae 1096 24| noster quinque virorum milia panibus quinque et piscibus tantum 1097 39| pinguescunt. Invenitur etiam illic panis vivus qui de caelo descendit, 1098 6 | 6-~ ~ Possessor ille paradisi et transgressor praecepti, 1099 23| diabolus qui vicerat in paradiso, in eremo vinceretur! ~ 1100 42| visibus odoribusque iocunda, [paradisum possidentibus se] exhibet 1101 39| corporis est eremus, animae paradisus]. ~ 1102 42| Caprasium, veteribus sanctis parem; haec nunc habet sanctos 1103 1 | secutus et parentes relinquens parentem tamen sequebaris; nunc vero, 1104 1 | eumque tunc secutus et parentes relinquens parentem tamen 1105 30| merito propinquis, filiis parentibusque praeponat, suorumque omnium 1106 28| in illa mundanae domus [parte non solum] conditur, verum 1107 5 | non utique hanc terrae partem inutilem et inhonoratam 1108 1 | approbasti] diligere te non illum parum sed hanc amplius aliquid. 1109 29| maxima, sed ne nunc quidem parva est. Nam et nunc, cum eremi 1110 43| spem sequuntur. [Habent non parvum etiam in labore ipso pretium 1111 40| illae, de quibus dicitur, Pasce oves meas. Est alia floribus 1112 32| deserti habitatione servetur Pascha? Sed virtutibus et continentia: 1113 44| internum hominem superno pane pascis, in Evangelio tonitrui divinam 1114 24| deserto [suos] pane Iesus pascit; suis praetulerat olim manna 1115 40| laetificat cor hominis. Est alia pascuis praestans? In hac saluberrime 1116 40| praestans? In hac saluberrime pascunt oves illae, de quibus dicitur, 1117 43| alabastra flagrabant, spirabat passim odor vitae. Interioris hominis 1118 10| ut desertum expetentibus patefaceret itum, clauderet reditum. ~ 1119 4 | comitante eodem, ad late patentis eremi secreta venisse et 1120 20| indoles spiritum custodiebat paternum. ~ 1121 36| videat, si quis discrimini patet, ad hanc civitatem tendat, 1122 42| divisis cellulis Aegyptios Patres Galliis nostris intulerunt. ~ 1123 30| deserentibus patriam temporariae patriae nomen obtineat, a qua non 1124 9 | obiecta invii maris claustra patuerunt, cum inter praeruptos gurgites 1125 3 | saepe postulas, sufferas paulisper necesse est, cum sis sapiens, 1126 3 | iamdudum censum in Christi pauperes Christo dives effuderis, 1127 3 | in deserto Helias vultum pavens, ne Deum conspiciat, obvolvit; 1128 24| et piscibus tantum duobus pavit, satiavit, explevit. Semper 1129 13| institit; vidit equidem pavore perculsus illum Sinai verticem, 1130 31| magis absunt a voluntate peccandi quam a facultate. ~ 1131 22| quanto magis exoptanda peccanti]? ~ 1132 22| tunc sanctificaverat nec peccati hominem purgatus abluerat]; 1133 43| consequuntur. Itaque optant a [peccatoribus] segregari? iam segregati 1134 44| laetantur]. Cum his, [obsecro peccatorum meorum intercessionisque 1135 22| hominem purgatus abluerat]; peccatum enim ille neque fecerat 1136 7 | Moyses, cum egisset pecus ad interiora deserti, tunc 1137 7 | tunc Dominus, cum [abici pedum vincula commoneret], sanctam 1138 9 | ingessit minantesque undarum pendentium montes de profunda valle 1139 26| nubes humiliantis se oratio penetraret, adiuta loco, quia honorata 1140 1 | in mare magnum recedentia penetraveras, maiore tamen virtute eremus 1141 13| institit; vidit equidem pavore perculsus illum Sinai verticem, quem 1142 7 | refert, dicenda [agendave] et percunctatur pariter et docetur ac mutuo 1143 33| contingit? Ubi promptior ad perfectionem tendentibus via panditur? 1144 29| abdito. Et cum silicibus perfossis tandem divino munere respondentes 1145 14| ambiebant infatigabili habitu permanerent. Quicquid eorum [necessitati] 1146 2 | inusitato inter devinctas sibi personas modo [dimittere] te ille, 1147 42| interno gemmam splendore perspicuam; haec nunc possidet venerabilem 1148 22| deinde Spiritus sanctus pertrahit in desertum, nimirum istud 1149 16| non nisi habitatione eremi pervenerunt? Et ut gens eadem postea 1150 14| caelestis gratiae dona [pervenit] sanctorum unus, qui de 1151 37| vocibus quam orationibus] pervenitur. ~ 1152 1 | prius enim, cum desertum peteres, comitatus etiam fratrem 1153 26| atque ipse illic orando cum peteret, demonstravit, ubi orare 1154 8 | terrenis, numquid non avia petiit ad solitudinesque confugit 1155 22| homini erroribus obnoxio? Si petita non delinquenti, quanto 1156 34| nusquam magis quam illic supra petram praedictum illud aedificium 1157 39| volucres assumant, nec in petrosa facile dilabuntur, quae 1158 32| desertorum secreta secedunt, ut, philosophiae tantum vacantes, in illius 1159 32| laboribus negotiorum suorum, in philosophiam se tamquam in domum suam 1160 40| meas. Est alia floribus picta vernantibus? In hac maxime 1161 43| humilitate deiecti, mollissimi pietate, firmissimi in spe, incessu 1162 28| arcam, caritatis sacrarium, pietatis thesaurum, iustitiae promptuarium. 1163 42| naufragiis mundi effusis, piissimis ulnis receptat venientes 1164 5 | sanctorum dare fecundam, ut sic pinguescerent fines deserti et, cum rigaret 1165 39| illa per quam etiam ossa pinguescunt. Invenitur etiam illic panis 1166 42| cunctis eremi locis quae piorum illuminantur secessu reverentiam 1167 24| milia panibus quinque et piscibus tantum duobus pavit, satiavit, 1168 11| repressit. Illas elicuit, has placavit; nec maiore miraculo e saxis 1169 37| intervenit interpolatque illum placidae quietis statum, strepitus 1170 35| levium cogitationum principia plectuntur. Apud alios malum sit malum 1171 11| ad solitudinem tenderet; plura tamen promeruit, cum possideret. 1172 27| commemorem, aliosque quam plures, quorum conversatio dum 1173 19| postremo post alia quam plurima duplicatam in se virtutem 1174 44| quibus nescio an ipse gaudii plus attuleris an maius inveneris. 1175 12| in nubibus Dominus panem pluvium sicco imbre deiecit. In 1176 7 | expeditus incedat, ne locum polluat. Ibi primum Moyses divini 1177 1 | vero, cum eundem ascitum ad pontificale fastigium prosequendum putaveris, 1178 7 | pastor ab eremo remittitur populorum. ~ 1179 12| 12-~ ~ Illic etiam idem populus demissum caelitus cibum [ 1180 37| lateque natura excubante porrecta sunt! Silent omnia: tunc 1181 8 | signum, quod lactea mole porrectum alternis irradiabat ardoribus. 1182 43| praesentiarum] merentur; rem porro ipsam capiunt, dum spem 1183 31| habitantium in ea? In mundo positi, quodammodo extra mundum 1184 41| tellus, sanctis aut in te positis aut non procul a te remotis 1185 41| possessor tuus et divina possessio; tuum qui non refugit habitaculum, 1186 42| possidentibus se] exhibet quem possidebunt; digna quae caelestibus 1187 43| possidere vitam volunt? Iam possident. Omne in Dei laudibus tempus 1188 42| odoribusque iocunda, [paradisum possidentibus se] exhibet quem possidebunt; 1189 43| iam segregati sunt. Castam possidere vitam volunt? Iam possident. 1190 27| caelum vero spiritu iam possiderent. ~ 1191 42| splendore perspicuam; haec nunc possidet venerabilem gravitate Caprasium, 1192 36| 36-~ ~ Sed quo modo ego possim commemoratione digna interiora 1193 39| satiandis solum, verum etiam possint sufficere salvandis. [Hic 1194 1 | caritati praeferre nihil possis, nisi forte solam eremi 1195 33| Ubi facilius mentis, ut possit circumspicere, custodia? 1196 16| hanc aridam incultamque posssedit. Totum semper ad veram patriam 1197 36| tacitus] praeterire non possum, quod in habitatoribus eius 1198 | postea 1199 6 | mortem paravit. Sed iam ad posteriora eremi Deo semper acceptae 1200 3 | facundissimis litteris tuis saepe postulas, sufferas paulisper necesse 1201 36| meritum tamen occulere non posunt; quantum se eorum introrsum 1202 7 | resumit [in opera signorum potentem] ingressusque eremum pastor 1203 24| signorum causas demus: virtus potentiam declarasset, si habuisset 1204 12| praestare] victum terrena non poterant, caelum ministrabat. ~ 1205 36| civitas quae abscondi non potest in deserti monte constructa, 1206 6 | a Deo legem] servare non potuit; quanto enim [iocundior] 1207 15| escam spiritalem manducasse, potum spiritalem bibisse referantur, 1208 14| inusitatus cibus, repentinus potus, [incomsummabilisque] vestitus 1209 40| ad singula, omnes longe praecedit bonis omnibus. ~ 1210 6 | paradisi et transgressor praecepti, cum locum voluptatis habitaret, [ 1211 42| secessu reverentiam debeo, praecipuo tamen Lirinum meam honore 1212 21| caeleste regnum, Christi et praecursor et testis dignum qui Patrem 1213 21| in deserto paenitentia praedicatur, in deserto primum mentio 1214 34| quam illic supra petram praedictum illud aedificium collocatur, 1215 3 | dives effuderis, tum et praeferas licet annis iuvenem, moribus 1216 43| faciem exterioris habitu praeferebant, constricti caritate, humilitate 1217 1 | devinctum! Ut cuius caritati praeferre nihil possis, nisi forte 1218 12| victum contulit iam tunc lege praemissa, ne in crastinum cogitaret. 1219 30| propinquis, filiis parentibusque praeponat, suorumque omnium commercio 1220 1 | caritatem! Quam cum illi iusto praeponis examine, [approbasti] diligere 1221 9 | claustra patuerunt, cum inter praeruptos gurgites iter carpens, pulverulenta 1222 5 | magnificentia quam futuri praescientia creans, venturis, ut arbitror, 1223 35| humana criminum facinorumque praescripta vim suam resonant, nec se 1224 1 | caritatis ordinem lege [praescriptum] primo Deum tuum, exin proximum 1225 5 | reliquit, sed cuncta [non magis praesenti magnificentia quam futuri 1226 43| in futurum exoptant in [praesentiarum] merentur; rem porro ipsam 1227 34| brevitatis], incuriosos praesentis temporis, [certos futuri], 1228 40| hominis. Est alia pascuis praestans? In hac saluberrime pascunt 1229 42| emitteret; digna quae et praestantissimos alat monachos et [ambiendos] 1230 12| eremo [constitutis], quia [praestare] victum terrena non poterant, 1231 | praeterea 1232 36| Nunc vero [illud tacitus] praeterire non possum, quod in habitatoribus 1233 24| pane Iesus pascit; suis praetulerat olim manna divini muneris 1234 24| muneris fidem, nunc fragmina praetulerunt, eodemque miraculo victus, 1235 1 | ducem et velut itineris tui praevium, quem deinde militiae caelestis 1236 39| Hic interioris hominis pratum et voluptas, hic incultum 1237 28| Apteque a mundi Domino haec pretiosior divitiarum suppellex in 1238 1 | ordinem lege [praescriptum] primo Deum tuum, exin proximum 1239 5 | 5-~ ~ Nam et in primordiis rerum, cum omnia Deus in 1240 3 | eloquio, nihil in te tamen primore loco magis suspexerim dilexerimque 1241 21| ibi haec ille audientibus primus ingessit, ubi haec citius 1242 35| vel levium cogitationum principia plectuntur. Apud alios malum 1243 34| apprehendant vitae illius principium, cuius non invenietur extremum. 1244 7 | enuntiat, ut accedens ad eremum pristinis curarum obligationibus vitae 1245 34| ut tempore ingruentium procellarum non flantibus ventis, non 1246 42| honore complector, quae procellosi naufragiis mundi effusis, 1247 34| rectissime avaros, [bene prodigos brevitatis], incuriosos 1248 39| proventu colonus metet, producitur in his saxis seges illa 1249 2 | Quem tamen ego sola profectus tui contemplatione, ut animo 1250 42| monachos et [ambiendos] proferat sacerdotes. Haec nunc successorem 1251 40| laeta vinetis? In hac maxime profertur vinum illud, quod bene laetificat 1252 29| respondentes e saxis aquae profluunt, quid aliud quam velut Moysi 1253 9 | undarum pendentium montes de profunda valle suspiciens sic custos 1254 8 | candentem. Dabat ita tunc promerentibus e caelo signum, quod lactea 1255 28| usus est, ex reconditis promitur. ~ 1256 33| Dominus, videre contingit? Ubi promptior ad perfectionem tendentibus 1257 4 | Nec immerito ibi esse promptius creditur, ubi facilius invenitur. ~ 1258 28| pietatis thesaurum, iustitiae promptuarium. Nam sicut in magna domo 1259 33| Deum non solum invenire promptum est, verum etiam custodire? ~ 1260 6 | locus, tanto hic in lapsum pronior fuit. Unde non solum hunc 1261 7 | commoneret], sanctam eremi terram pronuntiavit dicens: Locus in quo tu 1262 20| 20-~ ~ Filii quoque prophetarum relictis urbibus expetebant 1263 30| propria sedem legat; merito propinquis, filiis parentibusque praeponat, 1264 13| inhabitator accepit, tum cum propius admotus inspicere divino 1265 30| igne succensus relicta sede propria sedem legat; merito propinquis, 1266 38| civitatem, peculiarius Christo propugnatore munitur, ut adoptiva Deo 1267 36| agit vita, tantum se foras proripit gloria Deo, ut arbitror, 1268 | prorsus 1269 1 | ad pontificale fastigium prosequendum putaveris, ad familiare 1270 43| vultu sereni, prorsus ipsa protinus contemplatione angelicae 1271 27| tacitis aut clamantibus signis protulerunt, et suffragante secreto 1272 27| suffragante secreto usque in id provecti sunt, ut terram quidem corpore 1273 39| obruantur. Uberi illic messem proventu colonus metet, producitur 1274 29| erga eremum cura divinae Providentiae summa et maxima, sed ne 1275 29| iugiter gratuito divina provisione succedit, utique succedendo 1276 1 | praescriptum] primo Deum tuum, exin proximum diligendo. ~ 1277 31| alieni sunt ab illo rei publicae humanae tumultu, sepositi, 1278 32| suam recipiebant. Quanto pulchrius ad haec manifestissimae 1279 37| excelsa ipsa ferventes [chori] pulsant, atque in caelum non minus [ 1280 9 | praeruptos gurgites iter carpens, pulverulenta vestigiis agmine rubris 1281 34| saepe in eremo tenuis soli pulvis occurrat, nusquam tamen 1282 22| sanctificaverat nec peccati hominem purgatus abluerat]; peccatum enim 1283 35| iura exserunt: cor nisi purissimum indignae leges faciunt reum; 1284 32| eadem exacta ieiunio, ut putandum sit aliquem tribui per Dominum 1285 22| nihil sibi prius agendum putat, quam ut ad secreta contendat. 1286 1 | pontificale fastigium prosequendum putaveris, ad familiare secretum eremi 1287 2 | dimittere] te ille, ut puto, non minus voluit quam tu [ 1288 | qua 1289 | quaedam 1290 4 | Ferunt quendam alio quaerenti quali inesse loco Deum crederet 1291 37| solitudines! Quam amoena sunt quaerentibus Christum illa secreta, quae 1292 43| concupiscunt. Dum beatam quaerunt vitam, beata agunt, eamque 1293 1 | etiam fratrem reliquisti. At qualem illum quantumque! Quanto 1294 15| namque loci gratia est, si quales illos beatissimi saeculi 1295 4 | Ferunt quendam alio quaerenti quali inesse loco Deum crederet 1296 28| habitaculum dicam non immerito quamdam fidei sedem, virtutis arcam, 1297 | Quamquam 1298 1 | reliquisti. At qualem illum quantumque! Quanto tibi semper dilectionis 1299 31| enumerare beneficia eremi digne queat, virtutisque commoda habitantium 1300 4 | 4-~ ~ Ferunt quendam alio quaerenti quali inesse 1301 | Quicquid 1302 | quicumque 1303 37| quietis statum, strepitus quiete dulcior, et sanctus modestissimae 1304 31| humanae tumultu, sepositi, quieti, silentes, nec magis absunt 1305 22| Cunctatio nulla subest, quin Sanctus. Quod deinde Spiritus 1306 19| olei incrementa fecerunt, quique postremo post alia quam 1307 | quisque 1308 | quisquis 1309 31| in ea? In mundo positi, quodammodo extra mundum recedunt, in 1310 | quoddam 1311 | quorum 1312 29| quadraginta annis, hos vero quousque anni erunt. ~ 1313 42| spiritus vigore et vultus radiantem; digna quae illum suscipiens, 1314 13| castris in occursum Domini, ad radicem montis obvius institit; 1315 8 | Israhel lumine sequebatur radium corusco eminus igne rutilantem, [ 1316 18| transivit, caelum ardenti curru raptus ascendit. Truly, Elijah, 1317 13| mixto] buccinarum clangore reboantia. Ita filii Israhel, dum 1318 1 | tua usque in mare magnum recedentia penetraveras, maiore tamen 1319 31| quodammodo extra mundum recedunt, in solitudinibus, ut ait 1320 18| reserved enemies for the fires, received nourishment from a bird, 1321 42| effusis, piissimis ulnis receptat venientes ab illo, saeculi 1322 4 | ostendens solitudinis vastae recessum: «Eninquit, «ubi Deus 1323 32| se tamquam in domum suam recipiebant. Quanto pulchrius ad haec 1324 3 | insipientiam meam, dum recolo multimodam Domini gratiam 1325 39| centenos accola fructus recondit; non facile illic iacta 1326 28| etiam, cum usus est, ex reconditis promitur. ~ 1327 34| continet illos aeternitatis rectissime avaros, [bene prodigos brevitatis], 1328 38| illo quoque meridie sponsus recubat habitatoresque deserti caritate 1329 11| quam ex aquis alias aquas reddidit. Obstupuit plebs cuncta 1330 44| Horum mi Hilari carissime, redditus insertusque consortio, plurimum 1331 8 | Moyses, Deum viderat; en redit rursus ut videat. Ipse plane 1332 44| contulisti, qui nunc pro reditu tuo alacri exsultatione 1333 10| patefaceret itum, clauderet reditum. ~ 1334 19| nunc innatans ferrum, nunc redivivi, nunc olei incrementa fecerunt, 1335 15| potum spiritalem bibisse referantur, tamen omnia haec ita [futurorum] 1336 15| sacramentorum sint altitudinem referenda; nihil gratiae derogatur, [ 1337 7 | accipit verba ac vicissim refert, dicenda [agendave] et percunctatur 1338 10| stetit; nudata namque rersum refluo aequore operiens, iter eorum 1339 41| possessio; tuum qui non refugit habitaculum, factus est 1340 40| campi et lilium convallium refulget. Postremo alia est speciosis 1341 16| vult videre bona Domini in regione vivorum, sit hospes huius, 1342 17| relinquam, David ipse insidias regis infesti [non nisi] cum desertum 1343 21| in deserto primum mentio regni caelestis infertur; ibi 1344 21| viam reserat in caeleste regnum, Christi et praecursor et 1345 31| qui alieni sunt ab illo rei publicae humanae tumultu, 1346 30| Sanctus divino igne succensus relicta sede propria sedem legat; 1347 20| Filii quoque prophetarum relictis urbibus expetebant gemino 1348 17| 17-~ ~ Sed ut haec relinquam, David ipse insidias regis 1349 1 | tunc secutus et parentes relinquens parentem tamen sequebaris; 1350 1 | repeteres, etiam fratrem reliquisti. At qualem illum quantumque! 1351 5 | inutilem et inhonoratam reliquit, sed cuncta [non magis praesenti 1352 43| praesentiarum] merentur; rem porro ipsam capiunt, dum 1353 7 | pastor ovium, pastor ab eremo remittitur populorum. ~ 1354 36| est. Nam cum se utique in remota abigunt mundum, humanumque 1355 25| scilicet magnitudinem signi in remotione deserti. ~ 1356 25| Iesus ad excelsi montis remotiora secessit, cum tribus tantum 1357 20| exstruebantque in abditis tabernacula remoto iuncta torrenti. Excubabat 1358 42| herbis virens, floribus renitens, visibus odoribusque iocunda, [ 1359 7 | testimonii], in quo, ut reor, etiam illud pariter et 1360 14| cum eam inusitatus cibus, repentinus potus, [incomsummabilisque] 1361 1 | videbaris; nunc, cum desertum repeteres, etiam fratrem reliquisti. 1362 1 | tamen virtute eremus a te repetita est. Siquidem, cum hanc 1363 41| familiaritatem quaesivit, Deum repperit; Christum in te, quisquis 1364 23| veteris Adam novus Adam reppulit. O laus magna deserti, ut 1365 11| tristibus aquis haustus repressit. Illas elicuit, has placavit; 1366 44| contineris, cum Iesu terram repromissionis intrabis. Vale in Christo 1367 36| mundum, humanumque consortium repudiantes, occuli quidem gestiunt, 1368 41| terram, non qui tuam excolat, requiris, [tu inhabitantium te vitiis 1369 10| virtus stetit; nudata namque rersum refluo aequore operiens, 1370 21| Domini angelus mittitur, viam reserat in caeleste regnum, Christi 1371 18| imbribus clausit, ignibus reseravit, ministra alite cibum sumpsit, 1372 18| closed the sky of showers, reserved enemies for the fires, received 1373 35| facinorumque praescripta vim suam resonant, nec se ultricia capitalium 1374 37| tumultus; tunc hymnis suave resonantibus excelsa ipsa ferventes [ 1375 7 | interiora deserti, tunc resplendente eminus Deum igne vidit innocuo; 1376 36| quae per universum mundum resplendet supra eremi candelabrum 1377 29| perfossis tandem divino munere respondentes e saxis aquae profluunt, 1378 3 | concupisti; unde quia me respondere copiosius spatiosissimis 1379 4 | inesse loco Deum crederet respondisse, ut, quo se duceret, impiger 1380 42| interiore Domini umbra anheli resumant. Aquis scatens, herbis virens, 1381 7 | sermocinatur; ibi virgam resumit [in opera signorum potentem] 1382 1 | familiare secretum eremi te amor rettulit. Ergo nunc es nobilior et 1383 42| ex tribu Beniamin lupum retulit; haec habuit germanum eius 1384 35| purissimum indignae leges faciunt reum; atque ipse omni studio 1385 23| constitutus, tamquam in caelum revectus, [occurrentium] excipitur 1386 27| hinc comitantem gratiam aut revelationibus tacitis aut clamantibus 1387 42| meruit adsciri; haec habuit reverendi nominis Lupum, qui nobis 1388 42| piorum illuminantur secessu reverentiam debeo, praecipuo tamen Lirinum 1389 10| credo ne ab eremo Israhel reverteretur, opposuit. Aperuit inter 1390 3 | quamvis omnia ipse tamquam sua revisitet neque uspiam desit, tamen, 1391 18| sumpsit, fixa mortis iura revocavit, Iordanem dividuum interrupto 1392 18| nourishment from a bird, revoked the fixed laws of death, 1393 5 | pinguescerent fines deserti et, cum rigaret de superioribus suis montes, 1394 20| sancta secreti fluminis ripis, velut quibusdam sparsa 1395 11| et abhorrentibus saxis rivos nativo fonte depromens, [ 1396 8 | viantibus] trahens columnam nunc rubentem flamma, nunc nube candentem. 1397 9 | pulverulenta vestigiis agmine rubris litoribus ingessit minantesque 1398 29| Moysi virgae ictu percussa rupe emerguntur? Vestimentorum 1399 39| descendit, erumpunt in illis rupibus fontes irrigui et aquae 1400 11| ingesto flumine viscera siccae rupis infudit, verum etiam dulcedine 1401 | rursus 1402 8 | radium corusco eminus igne rutilantem, [ut in eremi secreta tendentibus 1403 42| et [ambiendos] proferat sacerdotes. Haec nunc successorem eius 1404 15| quae illic gesta sunt in sacramentorum sint altitudinem referenda; 1405 28| virtutis arcam, caritatis sacrarium, pietatis thesaurum, iustitiae 1406 34| saeculorum fines decurrerunt, his saecula sine fine contingant. ~ 1407 36| incola eremi suae] lateat saeculo et non lateat exemplo. Haec 1408 34| assequuntur, ut in quos saeculorum fines decurrerunt, his saecula 1409 3 | credendum est gaudere secreto. Saepius se illic videndum sanctis 1410 44| crucis dulcia nunc experiris, salientes in vitam aeternam aquas 1411 37| Deum etiam deviae illis saltibus solitudines! Quam amoena 1412 40| pascuis praestans? In hac saluberrime pascunt oves illae, de quibus 1413 35| conscriptae interioris hominis salubriter leges et aeterni saeculi 1414 22| flagrabat atque in onmibus salutaris auctor exempli hanc sibi 1415 44| tenebris dudum expeditus, salutiferas aquas submerso hoste transgressus, 1416 39| etiam possint sufficere salvandis. [Hic interioris hominis 1417 7 | pedum vincula commoneret], sanctam eremi terram pronuntiavit 1418 22| contendat. Et tamen ille sanctificantes semper aquas tunc sanctificaverat 1419 22| sanctificantes semper aquas tunc sanctificaverat nec peccati hominem purgatus 1420 7 | Confirmata quippe est [a Deo sanctitas loci sanctitate etiam testimonii], 1421 7 | est [a Deo sanctitas loci sanctitate etiam testimonii], in quo, 1422 42| sanctis parem; haec nunc habet sanctos senes illos, qui divisis 1423 21| baptizando contingeret, Spiritum sanctum descendentem videret. ~ 1424 | sane 1425 3 | paulisper necesse est, cum sis sapiens, insipientiam meam, dum 1426 5 | rerum, cum omnia Deus in sapientia faceret et singula quaeque 1427 32| ad haec manifestissimae sapientiae studia divertunt magnificentiusque 1428 39| et aquae vivae, quae non satiandis solum, verum etiam possint 1429 40| quod esurientes adipe suo satiat. Est alia gravidis laeta 1430 24| piscibus tantum duobus pavit, satiavit, explevit. Semper in deserto [ 1431 39| solum nec infecunda arentis saxa deserti. Illic multiplex 1432 38| chorus, et per illam Iacob scalam commeantes, eremum frequentia 1433 42| umbra anheli resumant. Aquis scatens, herbis virens, floribus 1434 | scilicet 1435 19| claruit, quem insignem nunc scissus torrens, nunc innatans ferrum, 1436 26| quoque Dominus Iesus, ut scribitur in desertum locum ibat ibique 1437 22| baptizatus confestim, ut Scriptura ait, a Spiritu in desertum 1438 32| libertatem et desertorum secreta secedunt, ut, philosophiae tantum 1439 25| excelsi montis remotiora secessit, cum tribus tantum sibi 1440 42| quae piorum illuminantur secessu reverentiam debeo, praecipuo 1441 37| animo, dum sonitus silentium secretae stationis intervenit interpolatque 1442 18| Helias vero, maximus secretorum colonus, caelum imbribus 1443 34| appetunt, excelsa humilitate sectantur], desides atque immemores 1444 39| facile illic iacta semina [secus] viam decidunt, quae volucres 1445 15| corporis et vestimentorum non secuta corruptio] venturae vitae 1446 30| divino igne succensus relicta sede propria sedem legat; merito 1447 10| hoste delevit, totumque in sedibus suis mare, credo ne ab eremo 1448 39| producitur in his saxis seges illa per quam etiam ossa 1449 43| optant a [peccatoribus] segregari? iam segregati sunt. Castam 1450 43| peccatoribus] segregari? iam segregati sunt. Castam possidere vitam 1451 39| non facile illic iacta semina [secus] viam decidunt, quae 1452 3 | licet annis iuvenem, moribus senem, sis etiam ingenio clarus, 1453 42| haec nunc habet sanctos senes illos, qui divisis cellulis 1454 39| fugiunt, quae iam adultis sentibus obruantur. Uberi illic messem 1455 11| caelestis auxilii illic opem sentiens non minus in his aquis quae 1456 31| publicae humanae tumultu, sepositi, quieti, silentes, nec magis 1457 38| tamquam intra caulas ovibus septis lupus, et tamquam [munorum] 1458 1 | relinquens parentem tamen sequebaris; nunc vero, cum eundem ascitum 1459 8 | Intento Israhel lumine sequebatur radium corusco eminus igne 1460 4 | quo se duceret, impiger sequeretur; tunc comitante eodem, ad 1461 43| ipsam capiunt, dum spem sequuntur. [Habent non parvum etiam 1462 43| citi, occursu taciti, vultu sereni, prorsus ipsa protinus contemplatione 1463 7 | commercio] cum caeli Domino sermocinatur; ibi virgam resumit [in 1464 6 | fixam sibi a Deo legem] servare non potuit; quanto enim [ 1465 1 | Dei amor appellandus est! [Servasti] ergo caritatis ordinem 1466 32| quam in deserti habitatione servetur Pascha? Sed virtutibus et 1467 8 | Deo, a quo fuerat exempta servitio? Tendebat igitur ad desertum 1468 18| husbandman, closed the sky of showers, reserved enemies for the 1469 11| ingesto flumine viscera siccae rupis infudit, verum etiam 1470 12| nubibus Dominus panem pluvium sicco imbre deiecit. In tabernacula 1471 | sicut 1472 13| digito impressa tabulis signa meruit? Eductus castris 1473 25| adamans scilicet magnitudinem signi in remotione deserti. ~ 1474 27| tacitis aut clamantibus signis protulerunt, et suffragante 1475 8 | tunc promerentibus e caelo signum, quod lactea mole porrectum 1476 37| excubante porrecta sunt! Silent omnia: tunc in Deum suum 1477 31| tumultu, sepositi, quieti, silentes, nec magis absunt a voluntate 1478 37| suum laeta mens quibusdam silentii stimulis excitatur, tunc 1479 3 | quem certum est habitare in silentio, credendum est gaudere secreto. 1480 37| ille animo, dum sonitus silentium secretae stationis intervenit 1481 11| miraculo refecit, cum percussa silice exundantes aquas sitientibus 1482 29| spargit ex abdito. Et cum silicibus perfossis tandem divino 1483 14| 14-~ ~ Talibus olim similibusque usa est ac sustentata miraculis 1484 13| equidem pavore perculsus illum Sinai verticem, quem terrore multo 1485 | sine 1486 27| appropinquare Deo hominem fas sinebat admissique sunt in divinarum 1487 1 | dilectionis cultu observatum! Quam singulari tibi affectione devinctum! 1488 40| fulgores. Ita terra haec singulis terris maior ad singula, 1489 | sint 1490 34| extremum. Sic materno eremus sinu continet illos aeternitatis 1491 | Siquidem 1492 17| commoratus toto Dominum corde sitiebat, ut sitiens in deserto et 1493 17| Dominum corde sitiebat, ut sitiens in deserto et in invio et 1494 18| distinguished husbandman, closed the sky of showers, reserved enemies 1495 1 | nihil possis, nisi forte solam eremi caritatem! Quam cum 1496 39| altitudinem terrae orto sole aestuent et arescant, neque 1497 34| quamvis saepe in eremo tenuis soli pulvis occurrat, nusquam 1498 11| donata est gens illa, cum ad solitudinem tenderet; plura tamen promeruit, 1499 37| etiam deviae illis saltibus solitudines! Quam amoena sunt quaerentibus 1500 8 | numquid non avia petiit ad solitudinesque confugit appropinquatura 1501 32| divertunt magnificentiusque ad solitudinum libertatem et desertorum


-1--eande | ecce-natio | nativ-solit | solo-vultu

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License