|
1. Ita Saul, sacerdotali prius a Samuele
unguento perfusus, rex constitutus est. hic ex tribu Beniamin, Cis patre ortus,
modestus animi, forma excellenti, ut merito dignitas corporis dignitati regiae
conveniret.
2. sed principio regni huius aliquanta ab eo
pars populi desciverat, parere imperio abnuens, seque Ammonitis coniunxerat.
sed hos Saul impigre ultus est; victi hostes, venia Hebraeis data tum Saul
iterato a Samuele unctus traditur.
3. inde Allophylorum irruptione atrox bellum
exortum; locum exercitui ad conveniendum Saul in Galgalis constituerat.
4. et cum per septem dies Samuelem
opperitur, ut sacrificium Deo fieret, tardante illo cum populus dilaberetur,
illicita praesumptione rex ad vicem sacerdotis holocaustum obtulit; multumque a
Samuele increpitus sera peccatum paenitentia fatebatur.
5. igitur ex peccato regis metus omnem
exercitum pervaserat. castra hostium haud longe sita praesens periculum
ostendebant, neque cuiquam exeundi in proelium animus; plures lamas petiverant.
nam praeter imbecillitatem animorum, qui alienum a se Deum delicto regis
arbitrabantur, in maxima ferramentorum inopia exercitus erat, adeo ut praeter
Saul et Ionathan filium eius nemo gladium aut lanceam habuisse tradatur. nam
Allophyli, superiore bello victores, cotis usum Hebraeis ademerant, neque cuiquam
conficiendi teli bellici aut rustici ferramenti potestas fuerat.
6. igitur Ionatha audaci consilio, solo
armigero suo comite, castra hostium ingressus viginti fere ex hostibus
interemptis, universum exercitum terrore perculerat.
7. tum vero nutu Dei in fugam versi non
imperia exsequi, non ordines obseruare, omne praesidium in pedibus habere. quod
ubi Saul animadvertit, suis propere eductis fugientes persecutus victoria
potitus est.
8. eo die rex edixisse traditur, ne quis
nisi confectis hostibus cibum caperet. sed Ionatha interdicti nescius favo
reperto, tincto spiculo, mel degustaverat. id ubi regi ex Dei ira compertum
est, morte affici filium iussit. sed populi auxilio ab exitio vindicatus est.
9. ea tempestate Samuel a Deo monitus regem
adiit, verbis Dei nuntians, uti genti Amalech, quae olim Hebraeos ex Aegypto
venientes transitu prohibuerat, bellum inferret, addito interdicto, ne quid ex
spoliis devictorum concupisceret. . ita in fines hostium ductus exercitus,
rex captus, gens subacta. Saul victus praedae magnitudine, praecepti divini
immemor, capta servari et ferri iubet.
|