Cap.  Ver.

 1  3,  4   |                  Sumit, ut hec cordi studeat sex verba
 2  4,  12  |                    Legeris hec quisquis, verbis monearis
 3  8,  19  |                 Tristis ad hec infit: «Mea me demencia
 4  9,  27  |      Ne formidandum sit ob hec sibi vel dubitandum,~
 5 10,  15  |                            Hec raesponsa catus mus reddidit
 6 15,  8   |    Condicione pari potes», hec ait, «ipse morari»~
 7 17,  6   |         Pro nichulo ducens hec coniux talia prudens,~
 8 17,  14  |          Talia dum captat, hec stultus inania iactat:~
 9 22,  35  |       Teque iuvaturi super hec prius et ruituri,~
10 27,  13  |                  Intrat ut hec tectum, nexam videt hanc
11 27,  15  |   stupefacta flagris rogat hec, quod sit mediatrix,~
12 27,  24  |     Cuius nexa vice stetit hec ibi pro meretrice.~
13 27,  51  |  tremens ira duo facta per hec sibi mira,~
14 27,  53  |                            Hec, ut texisset, male cesa
15 28,  22  |    canes idem, venando per hec loca pridem,~
16 30,  3   |     Multa revolventi sedet hec sentencia menti:~
17 30,  4   |  adulando, quem vi nequid, hec sibi fando:~
18 32,  18  |                    Auribus hec cordis quicumque capaciter
19 33,  5   | prece devota miser indicat hec sua vota:~
20 33,  11  |   Sed prius ostendi placet hec via, que sit agendi:~
21 epil,  21|  mente studens obiecta per hec fore prudens.~