VII. De fraudulento, qui sua fraude decipitur

BINI collegae parili duo dolia lege
Distribuunt lentis, racione sed impare mentis,
Alter ut aequalis sua pars foret atque sodalis,
Alter ut excedat solitaque cupidine ledat;
Deque sua parte clam iecit in illius arte,
Vasque suo texit velamine sicque recessit,
Rursus ut huc tandem venientibus hic ad eandem
Cercior accedat, socio pars altera cedat.
Quo vir ut accessit simplex, dum talia nescit,
Vas videt addictum sibi veste sodalis amictum;
Quod factum digna quia credit et arte benigna,
Cogitat, unde quidem par reddere possit eidem.
Ergo suae testae detracta preside veste,
Texit amore pari vas inde sodalis avari;
Quod dum nesciret, parat improbus, huc ut abiret,
Speque sui signi brevior pars accidit illi.
Quisque tuis gaudes sociis pretendere fraudes,
Id tibi contingat, quod ficta parabola signat!
Inpactus pici, vulgo solet utpote dici,
Omne retorquetur, quodcumque dolare videtur.