|
IUNXIT eo torvos bubonibus
unio corvos,
Ut possit dici, stabiles iam sint quod amici;
Sed, velut est moris bubones noctis in horis
Fortiter inpelli magis ad certamina belli,
Arce suae sedis communis et ante quietis
Turpiter hos pellunt, nidos et ab arbore vellunt.
Sic grex corvorum superatus viribus horum
Ante suum regem peciit super his sibi legem.
Mox percontatur rex, qualiter hos tueatur,
Presidio Martis vel spe cuiuslibet artis.
Unus ad hoc fatur, qui doctior esse putatur:
«Hinc assentemur, quo non licet, ut minitemur.
Palma
datur quando magis assentaminine blando;
Nam, si luctemur, superari posse veremur.
Est in luctando fatum variabile quando,
Et gladius nunc hinc, aliquando sevit et illinc.
Sepe fit, ut nostis, quod
transfuga preda sit hostis.
Si facimus pactum, nostrum decus est male fractum;
Blandimenta precum vertunt in candida tetrum.
His reor ulcisci facti discrimina prisci».
Ipse dehinc corvus, leso quasi corpore prorsus,
Squalidus et tristis, bubonibus incipit istis,
Prostratus terrae, sua quaeque pudenda referre:
«En miserandus ego, maciae confectus et aevo!
Quo
michi pergendum dubito, vel quid sit agendum.
Quis michi tecta dabit, defectaque membra iuvabit?»
Cuius molliti bubones famine miti,
Hunc secretorum socium fecere suorum,
Crebroque ducebant, ubi nidificare volebant.
Cumque locus criptae nulli superabilis ipse
Ante videretur, vinci tamen arte docetur.
Quod queat ut credi, facit hic, qui presidet edi,
Pandit et id totum, soli quod erat sibi notum,
Hocque docet signo, quid agatur ab hoste maligno:
«Si fruticum fragmen volucrum deduxerit agmen
Unguibus aut rostris, solus patet hic ubi postis,
Moxque datis lignis aliis si subditur ignis,
Hac cadet arte doli domus ista suique coloni.»
Credulus hic ales rediens
docet ista sodales.
Corvorum coetus, satis hoc hortamine letus,
Ore ferens stramen caveae brevis ante foramen.
Qua simul inventi fuerant sub nocte silenti,
Ussit eos digne, succenso deforis igne,
Indiciis horum, sic dedecus ultus avorum.
His decet auditis, ut micius ire velitis
Hac ope virtutis, spes est ubi nulla salutis.
Ne confidatis secreta, nec his retegatis,
Cum quibus egistis pugnae discrimina tristis!
|