|
ANGUIS
erat suetus corvi consumere foetus;
A quo se dampno nullo cohibebat in anno.
Quod dum tale pati gravis esset sarcina patri,
Luminibus tandem ratus est privaret ut anguem,
Vel dum dormiret, aliter si forte nequiret.
Cuius vir quidam tantam compescuit iram,
Dum presensisset, temptare quod id voluisset;
Sicque dehortatur, ne tale quid aggrediatur:
«Quod reputas, durum nimis est et inane futurum,
Ne paciaris idem, quod avis temeraria pridem,
Cuius ad exemplum sibi precipit esse cavendum.
Victus ad extremum maciae
segnisque per evum
Scorpio, capturae spe deficiente future,
Cogitat, ut saltem vivat per quamlibet artem.
Continuos pisces, ut alatur, fallere gliscens,
His, sicut antique licet, insidiatur unique.
Ut malefactorum se poenituisse priorum
Proderet, astutus sic est ex more locutus:
«Tempus adest dici, quod vobis prosit, amici.
Cras piscatores per cunctas has regiones,
Se vos capturos minitantes, constat ituros;
Nec vestrum rimis sic quisque latebit in imis,
Ut piscatorum laqueos evadat eorum.
Ut tuti sitis mecumque venire velitis,
In terram tutam facili vos tramite ducam;
Vosque meo collo duo nunc, simul et duo, tollo.»
Quos ita ducendo, sic semper et hos comedendo,
Deliciis magnis hac vixit fraude tot annis.
Tum volucrum quedam sectari nescia predam,
Unguibus et pennis ac toto corpore segnis,
Sic se sustolli prece flagitat invida molli.
Quam patulis chelis precibus tulit eius anhelis;
Cumque lacum quendam, quo se putat esse ferendam,
Tanti latronis procul aspexisset in horis,
Ossaque cum spinis quam plura iacere sub imis,
Se metuente mori, cum sit locus ipse timori,
Incumbens hosti, laniabat acumine rostri;
Mox sed ab obsceno cadit ipsius icta veneno:
Hostis it illesus, volucer perit ipse comesus.
Tale quod exemplum tibi, corve, sit ut documentum,
Quo punire modo valeas tua pignora, prodo:
Quemlibet ornatum videas, ubicumque paratum,
Qui tamen ore geri bene possit et usque videri,
Providus assumens planumque per aera ducens,
Ad loca iactabis serpentis et inde volabis».
Quod cum fecisset, post hunc speculator et isset,
Hoc ornamento sumpto, redit, angue perempto,
Suaviter antiquum corvum sic ultus amicum.
Quisquis erit lector, vitae sit ut amodo rector,
Exteriora legat, sua semper et intima querat
Et, quacumque via valet, instet in allegoria,
Quae vinci monstrat levius racione, quod obstat,
Inmoderatarum quam garrulitate minarum.
|