|
QUANDO
per ima freti solito vulpecula reti
Aucta solebat ali captu sepissime tali.
Quam lupus affatur, dum piscibus his epulatur:
«Pars sit ieiuno de tot michi, pisce vel uno,
Dulcis amica, precor, quos sic piscare per aequor».
«Dedecus hoc absit»,
vulpes ait, «ut tibi pars sit,
Piscibus exesis, ac his iam caumate lesis,
Cum potes arte pari, tibi me monstrante, lucrari.
Hoc modo maiores capies satis ac meliores,
Si consulta velis tibi credere iure fidelis:
Alveolum caudae tibi, si placet, hic sine fraude
Hac vice subnectam, qua constat me modo vectam;
Ad libitum pisces capies, si talia disces».
Quod cum fecisset, sic nexus ovansque preisset,
Vas id paulatim saxis replet emula statim,
Sicque tegit limo, prope iam maris ut sit in imo.
Leta dehinc villas partesque perambulat illas,
Quas multis annis hedis vacuarat et agnis
Ille ferox predo magnusque frequensque comedo.
Qua moniti doni spe circumquaque coloni,
Talia visuri, gaudent decedere ruri,
Fustibus et tignis raptis, ticionibus ignis,
Ultio predonis foret illius ut regionis,
Tempore cum nacto valeant illudere capto.
Iamque sibi fracta cauda per talia facta,
Effugit hanc poenam, cuperet dum plus alienam,
Inventisque dolis sub egri tecta leonis,
Quem febrium pestis dolor excruciabat in extis,
Vimque sui morbi cuncto patefecerat orbi,
Indicat huic crebro, quid prosit et ocius egro:
«Tergone si vulpis corpus circumdare vultis,
Viribus ablatis redigi sic posse sciatis».
Dum sic audiret rata vulpes, hoc ut adiret,
Sorde volutabri se pulvere sparsit et agri:
«Audio me queri, dicor quia pelle mederi;
Foetida sed pellis; hanc si fortasse revellis,
Fomes erit pestis foris et dolor acrior extis.
At si pelle lupi, qui subiacet huic modo rupi,
Cauda privati, medicaminis arte probati,
Undique menbra teges, mox sano corpore deges;
Cui caput atque pedes cum pelle relinquere debes
Et vires priscas reparandas sic fore discas».
Quod vulpes monstrum dum sic videt ire deorsum:
«Sic cyrothecatus» ait, «ambulet et pileatus!
Ad poenam talem vult cogere quisque sodalem.
Sic eat et mestus per frigora, nudus, et estus,
Vermibus esca datus sic semper ad hos cruciatus».
|