|
Qua penetrat fossor
terrae caeca antra, metallo
Foecunda informi, rudibusque
nitentia venis;
Dum stupet occultas gazas,
nummosque futuros,
Eruit argenti latices,
nitidumque liquorem;
Qui
nullo effusus prodit vestigia tractu,
Nec terram signo revolubilis
imprimit udo,
Sed fractus sparsim in
globulos formam usque rotundam
Servat, et in teretes lapsans
se colligit orbes.
Incertum qua sit natura, an
negiligat ultra
Perficier, jubar et maturus
inutile temnat;
An potius solis vis imperfecta
relinquat
Argentum male coctum,
divitiasque fluentes:
Quisquid erit, magno se jactat
nobilis usu;
Nec deus effulsit magis
aspectabilis olim,
Dum Danaen flavo circum
pretiosus amictu
Ambiit, et, gratam suadente
libidine formam,
Depluit irriguo liquefactum
numen in auro.
Quin age, sume tubum fragilem,
cui densior aer
Exclusus; fundo vitri subsidat
in imo
Argenti stagnum; ut pluvia
impendente metallum
Mobile descendat, vel contra,
ubi postulat aestus,
Prodeat hinc liquor emergens,
et rursus inane
Occupet ascensu, tubulumque
excurrat in omnem.
Jam coeli faciem
tempestatesque futuras
Conscia lympha monet,
brumamque et frigora narrat.
Nam quoties liquor insurgit,
vitreoque canali
Sublatum nequeunt ripae
cohibere priores;
Tum laetos sperare dies licet,
arva fatentur
aestantem, et large diffuso
lumine rident.
Sin sese immodicum attollens
argenteus humor,
Et nimium oppressus, contendat
ad ardua vitri,
Jam sitiunt herbae, jam succos
flamma feraces
Excoquit, et languent consumto
prata virore.
Cum vero tenues nebulas
spiracula terrae
Fundunt, et madidi fluitant
super aequora fumi,
Pabula venturae pluviae; tum
fusile pondus
Inferiora petit; nec certior
ardea caelos
Indicat humentes, medias
quando aetheris oras
Tranando, crassa fruitur
sublimius aura,
Discutit et madidis rorantia
nubila pennis.
Nunc guttae agglomerant,
dispersas frigora stipant
Particulas, rarusque in nimbum
cogitur humor:
Prata virent, segetem foecundis
imbribus aether
Irrigat, et bibulae radici
alimenta ministrat.
Quin ubi plus aequo descendens
uda metalli
Fundum amat, impatiens
pluviae, metuensque procellam,
Agricolae caveant; non hoc
impune colonus
Aspicit; ostendet mox foeta
vaporibus aura
Collectas hyemes,
tempestatemque sonoram.
At licet Argentum mole
incumbente levatum
Subsidat, penitusque imo se
condat in alveo,
Caetera quaeque tument;
eversis flumina ripis
Expatiata ruunt, spumantibus
aestuat undis
Diluvium,
rapidique effusa licentia ponti.
Nulla
tacet secreta poli mirabile vitrum
Quin
varios coeli vultus et tempora prodit,
Ante
refert, quando tenui velamine tutus
Incedes, quando sperabis
frigidus ignem.
Augurio hoc fretus, quanquam
atri nubila coeli
Dirumpunt, obscura diem,
pluviasque minantur;
Machina si neget, et sudum
promittat apertum,
Audax carpat iter nimbo
pendente viator;
Nec metuens imbrem, poscentes
messor aristas
Prosternat: terrae jam bruma
incumbit inermis,
Frigoraque haud nocitura
cadunt, feriuntque paratos.
|