21-excel | excid-patri | pauci-vultu
bold = Main text
Lib. Cap. grey = Comment text
1 1, 21| 21 - Ethopoiia~ ~Lysiae: Rure
2 2, 9 | prodigam in multos largitionem abstinentiae testimonium ne credideris:
3 1, 13| domo familiam abstraxit; abstractam tormentis omnibus exeruciavit;
4 1, 13| expugnata vi domo familiam abstraxit; abstractam tormentis omnibus
5 2, 1 | necessariorum ornatus eius opibus abundabat; manus ancillarum sequebantur [
6 2, 6 | muliebri ritu esse suo corpore abusum; nonne vehementissime admiraretur,
7 1, 14| agerent conabantur. Huc accedebat ignavus turbae strepitus,
8 2, 6 | memoriam, qualem se a maioribus acceperitis, obsecrare (pro) sacris
9 2, 16| dederunt; nos, quod soli accepimus, per omnes terras distribuimus.
10 2, 4 | videtur, iam se negabit accepisse, et flens vobis supplicabit
11 1, 9 | meliorem, quam a maioribus accepistis non potestis. Quaeritis
12 2, 3 | Quaeritis fortasse, quid acciderit causae, quam ob rem eundem
13 1, 18| Nam cum aliqua res dubia accidisset, apparebat sapientissimus;
14 1, 1 | proeliatur; nobis autem, si nihil accidit mali, satis ac nimium boni
15 1, 7 | intellexi: commovit me, quod in accipienda iniuria plerosque laetitiam
16 2, 16| benignus, alter erat in accipiendo astutus. Hunc omnes conquirebant ***
17 2, 10| nos omnibus modis tentatos acerba ac nimi (a illa) tua facultas
18 2, 16| frustra subibat, sed ex acerbitate laboris iucundos voluptatis
19 1, 14| perturbabat. Nam praesens tempus acerbitatis erat plenum, reliquum vero
20 2, 19| patefecerint. Item eiusdem: Etsi acerbum vobis quod dicturus sum
21 2, 3 | arbitraris vindicand(um) acerbusque (et) iniquus es, qui, quod
22 1, 9 | incipiunt et in uno novissimo acquiescunt. Stratoclis: Quaeritis novam
23 1, 3 | Paronomasia~ ~Hoc, aut addenda, aut demenda, aut mutanda,
24 2, 19| est visum, ad certam fidem adduci videatur. (Isocratis): Quod
25 1, 14| auderet. Neque ibi magistratus aderat nec circumspicientes, quo
26 2, 6 | quaeso, rem publicam hic adesse et pro vestra libertate
27 1, 2 | simul eum perturbant: quod adest, sollicitudinis plenum,
28 2, 7 | plurimos superarit atque adflixerit, amplissimam sibi victoriam
29 1, 7 | tempore [periculi] liberos adhibere ad communem calamitatem
30 1, 17| perturbati obstupuimus. Adimantus autem solus - nam est homo
31 2, 15| extemplo benivolentiam (adiungimus), non faciendo iniuriam
32 1, 9 | Quaeritis novam rationem administrandae rei publicae. At reperire (
33 2, 6 | abusum; nonne vehementissime admiraretur, si quisquam non gratissimum
34 1, 10| Cleocharis: Nam vehementer admiror, Lacedaemonii, si praeter
35 2, 3 | sciam tantum facinus in me admisisse, ut in reliquum tempus neque
36 1, 21| confidentia armatus ad patrem adnotavit sicut hostis, atque initium
37 2, 16| ipse de se diceret: Olim in adolescentia sedulo omnem gloriam sectabar:
38 2, 20| necessitudine opitulandi adstrinxit, hosque ignotos iusta benivolentiae
39 2, 3 | me reprehendis, cum homo adulescens lapsus sim, vehementer erras,
40 2, 6 | fecit Hyperides, cum de adulescente impudico diceret: Quid si
41 2, 9 | communi opinioni cum ratione adversari, et habet magnam vim vel
42 2, 4 | est, cum id quod aut in adversarii causa aut in iudicis opinione
43 1, 19| Hoc fit, cum aliquot res adversario concedimus, deinde aliquid
44 1, 15| causae iudicium, magno nomini adversariorum fortiter resistere, non
45 2, 12| idoneum tempus. Cum quidem adversarius armatus praesto est, resistendum
46 2, 2 | studia adulescentium animum adverteramus, tametsi fratres erant,
47 2, 5 | dives avarus†. In villa aedem fecit Fortunae. Crimen arguitur
48 1, 7 | intra murum vidi vagari: aegre tuli quod omnium vestrum
49 2, 2 | enim simile est vivere in aequa civitate, ubi ius legibus
50 2, 3 | et) iniquus es, qui, quod aequaliter omnibus putes ignoscendum,
51 2, 17| ius omitto. Vobis, quod aequissimum videatur, ut constituatis
52 2, 3 | Dikaeologia~ ~Hoc fieri solet, cum aequitatem causae quam maxime brevi
53 2, 19| dicturus sum videbitur, tamen aequo animo audiendum est. Nam
54 2, 8 | sequantur. Item eiusdem: Sed nos aequum est voluntatem dispicere.
55 1, 9 | conferatis. At consiliis fractas aerarii opes, quae capitis, augere
56 2, 4 | utebatur et orabat ut suarum aerumnarum misererer, inopiae subvenirem.
57 1, 11| eiusmodi: At ego in his aerumnis amicis sum spoliatus omnibus; (
58 2, 6 | tenere, parentes nostros aetate confectos ad se applicare,
59 2, 16| mihi desit ad necessarium aetatis meae cultum. Tunc ego ipse
60 2, 19| 19 - Aetiologia~ ~Hoc schema efficitur ratione
61 2, 14| quam superius, et minorem affert auribus iucunditatem. Nam
62 1, 19| Scripsi, ut ne quis exilio afficeretur. Leges igitur, quae prohibebant
63 2, 9 | merito utrique pari poena afficiuntur, quos pariter non decet
64 2, 1 | contra subito et gravi casu afflicta vix mediocris ancillulae
65 2, 10| nimi (a illa) tua facultas affligit. Item Hegesiae: Non haec
66 2, 6 | vestra. Haec si praesens agat, ut dixi, res publica, quid
67 2, 4 | eripiatis. Vos autem cum se agentem videritis, facitote ut et
68 2, 6 | iudice (natura) hanc causam ageremus, quae ita divisit (virilem
69 1, 14| forti clamore strenue quid agerent conabantur. Huc accedebat
70 2, 11| tuae causam proferre. Nihil agis; non dicam. Sed ipsum tempus
71 1, 10| ut egestatem tuam debere alere videatur? Patrem nunc appellas,
72 1, 18| videatur. Item Aristotelis: Alexandro enim Macedoni neque in deliberando
73 | alia
74 | alicui
75 | alicuius
76 2, 1 | in causam temporis huius alienam, de qua posterius †huic†
77 1, 16| novo more atque exemplo alieni facinoris vindex, ipse confidentissime
78 | aliqua
79 1, 19| stipendia vos una fecisse aliquamdiu, nemo negat. Sed quid contra
80 1, 19| Paromologia~ ~Hoc fit, cum aliquot res adversario concedimus,
81 | aliter
82 2, 2 | 2 - Alloiosis~ ~In hoc schemate divisio
83 1, 5 | fieri solet, cum id quod ab altero dictum est, non in eam mentem
84 1, 21| defatigatum diligens atque amans uxor; ea sedulo ac blande
85 2, 16| impudentia ipsi suavis, ceteris amara. Hoc idem fieri potest in
86 2, 9 | facit rapinam, ut hinc ipsi ambitioni copia suppeditare possit.
87 2, 9 | quo maius eget ad sumptum ambitionis, audacius facit rapinam,
88 2, 16| nunc in senectute summum me ambitionum invasit odium. Tunc facile
89 1, 6 | Prudentis esse officium, amicitiam probatam appetere, non,
90 2, 3 | reversurum officio atque amicum tibi futurum? Quo modo?
91 1, 20| quem ad modum fecit Myron: Amicus meus fuit Chremonides et
92 1, 1 | desideranti datur, ingratum est; amisso enim tempore utilitatis
93 2, 1 | fuit locuples, potens, in amore atque deliciis necessariorum
94 2, 6 | vestros, matres familias amplexam tenere, parentes nostros
95 1, 1 | accipiendi honorem dantis facit ampliorem. At quod sero et non desideranti
96 2, 7 | superarit atque adflixerit, amplissimam sibi victoriam partam existimans.
97 2, 16| servitute eripuimus. Itaque et amplissimus nobis honos ab omnibus habetur,
98 1, 5 | 5 - Anaclasis~ ~Hoc schema fieri solet,
99 1, 20| 20 - Anankaeon~ ~Hoc schema tunc prodest
100 2, 1 | opibus abundabat; manus ancillarum sequebantur [comitatus appellabatur].
101 2, 1 | casu afflicta vix mediocris ancillulae dignitatem retinet. O fortuna,
102 1, 18| liberalissimus; at cum animadvertendum, clementissimus.~ ~ ~
103 2, 6 | dixi, res publica, quid animi sitis habituri, quaero.~ ~ ~
104 2, 19| sum videbitur, tamen aequo animo audiendum est. Nam fere
105 1, 8 | verbum pluribus sententiis anteponitur, in hoc autem omnium sententiarum
106 1, 10| in consilio dando ceteris anteposuistis, sed etiam in conficiendo
107 1, 6 | 6 - Antimetabole~ ~* * * respondisse dicitur:
108 2, 16| 16 - Antitheton~ ~Hoc pluribus modis fieri
109 2, 10| 10 - Aporia~ ~Hoc schema efficitur,
110 1, 18| aliqua res dubia accidisset, apparebat sapientissimus; cum autem
111 2, 1 | ancillarum sequebantur [comitatus appellabatur]. Nunc contra subito et
112 2, 1 | fortunam† et tamquam praesentem appellamus, ita uti fecit Myron: Haec
113 2, 14| vocis, quam Graeci PROSODIAN appellant. Id est huius modi: Nam
114 1, 10| alere videatur? Patrem nunc appellas, quem prius egentem auxilio
115 1, 16| Nam dum opus est† parentes appellat, quos scitis non ignotos
116 2, 10| haec est, ut vulgari verbo appellatur, calamitas. Quid igitur?
117 1, 6 | officium, amicitiam probatam appetere, non, appetitam probare.
118 1, 6 | probatam appetere, non, appetitam probare. Item Aristoteles
119 2, 6 | nostros aetate confectos ad se applicare, redigere vos in memoriam,
120 1, 18| partes ad nequitiam sunt appositissimae: oculi ad petulantem lasciviam,
121 1, 17| Eiusdem: (Vix hostem) audieram appropinquare cum statim magistratum certiorem
122 1, 21| fidius, iudices, ego sic arbitrabar: filium ad parentem dissoluto
123 2, 6 | quisquam non gratissimum munus arbitraretur, virum se natum, sed depravato
124 2, 3 | naturae (placeat) in (iuvene), arbitraris vindicand(um) acerbusque (
125 2, 3 | sine noxa se gerebat. Non arbitratus es igitur, rursum eum reversurum
126 2, 7 | deformat. Lyconis: Quid in hoc arbitrer bonae spei reliquum residere,
127 2, 4 | Atqui ego illum, iudices, arbitror Lycurgum laudatorem producturum,
128 1, 2 | vitiis coacta, occasionem arguendi maleficii captans inimicus.
129 1, 16| huius inceptum dumtaxat arguere, paene maleficii largitionem
130 2, 5 | aedem fecit Fortunae. Crimen arguitur temeritate illius, quae
131 1, 6 | appetitam probare. Item Aristoteles dicitur dixisse: Eius esse
132 1, 18| vitiis ortus videatur. Item Aristotelis: Alexandro enim Macedoni
133 1, 7 | stipendio praeberent. Ego armamentario patefacto restiti atque
134 2, 16| laudare eos qui rem publicam armati defendunt nihil valeo. Est
135 1, 13| Chaeremenes cum hominibus armatis ad eum venit. Cum venisset,
136 1, 15| superiori. Nam, demptis omnibus articulis, sententiae divisae pronuntiantur.
137 1, 14| cum sententiae multorum articulorum convenienti copia continentur.
138 2, 6 | personas, quae in veritate artis et voluntatis sunt, non
139 2, 7 | bibentem, ac dissolutis artubus ipsum poculum suapte natura
140 2, 9 | Nam hominis avari atque asoti unum atque idem vitium est.
141 2, 13| secundis rebus, libenter assentantur, iidem simul ac se fortuna
142 2, 19| Athenienses, in suadendo assentiuntur, vos fallere possunt. Nam
143 1, 20| Democharis: Nihil enim valebat assidua pro fratre, ac misericors
144 2, 18| hoc utendum et diligenter assimulandum est invitos necessario dicere,
145 1, 4 | Non enim probas te pro astuto sapientem intelligenti,
146 2, 16| alter erat in accipiendo astutus. Hunc omnes conquirebant ***
147 1, 16| his paucis diebus simul et Atheniensis et eloquens est factus.
148 | Atqui
149 2, 3 | quicquid ad superius tempus attinet, nihil succenseo; nihil
150 1, 7 | conaretur, ego senatum coegi auctoritate sua comprimere adulescentium
151 2, 9 | eget ad sumptum ambitionis, audacius facit rapinam, ut hinc ipsi
152 1, 14| opitulari vellent, sed nemo auderet. Neque ibi magistratus aderat
153 2, 19| videbitur, tamen aequo animo audiendum est. Nam fere verum consilium,
154 1, 17| constitueretur. Eiusdem: (Vix hostem) audieram appropinquare cum statim
155 2, 3 | fuerat, neque idem nunc de se audire debet, quod prius consuerat,
156 1, 13| viderent, et ab his rem gestam audirent, simul et oculis et auribus
157 2, 11| cum aut notam rem esse auditoribus arbitramur, aut suspicionem
158 2, 19| verum consilium, quod initio auditu grave est, in posterum cognita
159 2, 2 | laboriosam sequebatur; alter in augenda pecunia occupatus et habendi
160 1, 9 | aerarii opes, quae capitis, augere non potestis. Quaeritis
161 1, 14| socii, praeclara nostra auxilia, neutrum poterant; neque
162 1, 10| appellas, quem prius egentem auxilio tuo ut alienum deseruisti?
163 2, 9 | Hyperidis: Nam hominis avari atque asoti unum atque idem
164 2, 6 | Nam crudelitatis mater est avaritia, et pater furor. Haec facinori
165 1, 4 | satis est; tu contra propter avaritiam, quo plus habes, magis eges.
166 1, 18| manus ad rapinam, venter ad aviditatem, [virilis naturae] membra,
167 2, 9 | igitur, quod Scytha (matre et barbara) natus tam bonus et clemens
168 2, 1 | quam magno odio est tibi beatae vitae perpetuus et constans
169 1, 6 | dixisse: Eius esse vitam beatissimam, cuius et fortunae sapientia
170 2, 16| tueri vix possum. Tunc mihi beatissimus videbar, si quam plurimis
171 1, 8 | Philippus deinde in ipso belli labore ac periculo deseruit
172 2, 16| videbar, si quam plurimis benigne fecissem: nunc contra vereor
173 1, 18| virtus neque in beneficio benignitas deerat, sed dumtaxat in
174 2, 16| Alter eorum erat in dando benignus, alter erat in accipiendo
175 2, 15| dando beneficium extemplo benivolentiam (adiungimus), non faciendo
176 2, 7 | poculis extrudere festinat; bibendo provocat, lacessit, sicuti
177 2, 7 | emittit, quam somnus oppressit bibentem, ac dissolutis artubus ipsum
178 1, 21| amans uxor; ea sedulo ac blande praeministrando detrahet
179 1, 21| supplicem precario obsecraturum, blanditia sua quod petisset a patris
180 2, 7 | Lyconis: Quid in hoc arbitrer bonae spei reliquum residere,
181 1, 5 | hortaretur, audacter ex bonis ipsius sumptum faceret,
182 2, 19| commutare, nisi vobis evidens bonum sui consilii patefecerint.
183 2, 8 | 8 - Brachylogia~ ~Hoc fieri solet, cum orator
184 2, 15| aut pluribus sententiis brevibus et inter se paribus efficitur,
185 2, 8 | fieri solet, cum orator brevitate sententiae praecedit auditoris
186 1, 15| autem me convenit facere, Byzantii? Subire publicae causae
187 1, 1 | enim tempore utilitatis cadit accipiendi cupiditas.~ ~ ~
188 1, 16| remisse loquor. Nam qui tantam caedem perfecerit, huius inceptum
189 1, 7 | liberos adhibere ad communem calamitatem deprecandam licitum est.
190 1, 8 | Philippus, novissime nunc calamitati nostrae (proinde) atque
191 1, 20| illius periculo removit, calamitatis ac luctus eius particeps
192 2, 7 | oculi vinum lacrimantes caligant, ebrii se ipsi vix cognoscunt.
193 1, 21| homo maior natu, magno calore, vix sufferens viae molestiam,
194 2, 4 | vobis supplicabit ut se a calumniatoribus eripiatis. Vos autem cum
195 1, 7 | iuventus concitata temere arma caperet et quietos Thessalos manu
196 2, 16| re publica fortiter arma capiebam; nunc praeter quam laudare
197 1, 10| illis doloris et contumeliae capimus.~ ~ ~
198 2, 7 | praeligato) palliolo frigus a capite defendens, flexa cervice,
199 1, 9 | fractas aerarii opes, quae capitis, augere non potestis. Quaeritis
200 1, 2 | occasionem arguendi maleficii captans inimicus. Quae cotidiano
201 2, 1 | Nunc contra subito et gravi casu afflicta vix mediocris ancillulae
202 1, 10| existimatis esse, cui ob hos casus iure succensere debeatis.
203 1, 13| complures. Nam quem ad modum catena multi inter se circuli coniuncti
204 1, 17| prout tempus postulabat, celeriter quod opus esset constitueretur.
205 2, 19| quod dubium est visum, ad certam fidem adduci videatur. (
206 1, 17| appropinquare cum statim magistratum certiorem feci - Vos, dii immortales,
207 2, 7 | capite defendens, flexa cervice, summissis genibus, colore
208 1, 4 | subiungendo. Hyperidis: Nam cum ceterorum opinionem fallere conaris,
209 1, 13| iniuria esse exturbatum. Nam Chaeremenes cum hominibus armatis ad
210 2, 7 | 7 - Charakterismos~ ~Quem ad modum pictor coloribus
211 1, 20| Myron: Amicus meus fuit Chremonides et opinione omnium magis
212 2, 7 | atque ex prioris diei nimia cibi ac vini satietate, vix meridiano
213 1, 13| modum catena multi inter se circuli coniuncti vinciuntur, sic
214 1, 14| ibi magistratus aderat nec circumspicientes, quo potissimum confugeremus,
215 2, 9 | precor, namque eiusmodi civem habeamus, qui ad supplicium
216 2, 2 | simile est vivere in aequa civitate, ubi ius legibus valeat,
217 1, 14| silebant partim autem ingentem clamorem excitabant. At hi socii,
218 1, 7 | Athenienses, ubi illum clandestinum hostem impune intra murum
219 2, 20| novissimorum verborum sententia clare distinguitur. Stratoclis:
220 2, 9 | barbara) natus tam bonus et clemens evaserit? Item eiusdem:
221 1, 18| at cum animadvertendum, clementissimus.~ ~ ~
222 1, 2 | ostentans, vita ex vitiis coacta, occasionem arguendi maleficii
223 1, 7 | lacessere conaretur, ego senatum coegi auctoritate sua comprimere
224 2, 3 | reprehendere atque odisse coepi. Quaeritis fortasse, quid
225 2, 11| cognoscenda. Hyperidis: Cogis me iniuriae tuae causam
226 1, 2 | quae singula proprias (ei) cogitationes ad remorandum subiciebant.
227 2, 7 | alius somno deditus vi cogitur vigilare; alius rixari parat.
228 1, 19| neminem illi propriorem cognatum quam te fuisse: concedimus
229 2, 19| auditu grave est, in posterum cognita utilitate fit iucundum.~ ~ ~
230 2, 11| indigniora commisit, quam primum cognoscenda. Hyperidis: Cogis me iniuriae
231 2, 12| cuiusque supposita sententia cognoscere poteris, et multo diligentius
232 2, 7 | caligant, ebrii se ipsi vix cognoscunt. Alius sine causa iurgio
233 1, 16| quoniam de me, ut volui, cognostis, iudicium per ipsius vitam †
234 2, 7 | cervice, summissis genibus, colore exsangui, protinus ex cubiculari
235 2, 7 | Charakterismos~ ~Quem ad modum pictor coloribus figuras describit, sic orator
236 2, 1 | ancillarum sequebantur [comitatus appellabatur]. Nunc contra
237 2, 2 | potestati tradidum quotidianam commentare servitutem.~ ~ ~
238 1, 10| vestrum fortunas universi commisistis. Ab hoc igitur uno pristinae
239 2, 11| novissime multo indigniora commisit, quam primum cognoscenda.
240 1, 15| Omnia feci, vestrum commune commodum spectans. Tamen non desunt,
241 2, 4 | subvenirem. Quid multa? Commotus humanitus precibus, deprecanti,
242 1, 12| extrarium hominem, modo hominem, commovere possent? †Item: Universum
243 1, 7 | fallacia temptatam intellexi: commovit me, quod in accipienda iniuria
244 1, 15| perseverare? Omnia feci, vestrum commune commodum spectans. Tamen
245 2, 9 | diversas res coniungere et communi opinioni cum ratione adversari,
246 2, 19| sententias vestras valent commutare, nisi vobis evidens bonum
247 1, 16| dixit, posteriori sententia commutat, ita uti facit Demosthenes:
248 2, 3 | et vituperem? Quod idem commutata voluntate non est, qui fuerat,
249 1, 21| intestinum ab uxore contra me comparatum. Item Demosthenis: At, medius
250 2, 3 | quam maxime brevi sententia complectimur. Id est huius modi: Quod
251 1, 7 | senatum coegi auctoritate sua comprimere adulescentium violentiam.
252 1, 14| clamore strenue quid agerent conabantur. Huc accedebat ignavus turbae
253 1, 7 | Thessalos manu lacessere conaretur, ego senatum coegi auctoritate
254 1, 4 | ceterorum opinionem fallere conaris, tu tete frustraris. Non
255 2, 8 | est, homo fuit; fatetur. Concedendum (homini), non omnia posse.
256 1, 7 | Lycurgi: Nam cum iuventus concitata temere arma caperet et quietos
257 1, 7 | unius opera mea *** non concitatum bellum non necessarium scitis.
258 1, 11| animum ad bellum inferendum concitatus iracundia furor: furor,
259 1, 14| hic autem vociferabatur. Concursus vero non mediocris, cum
260 2, 2 | laboriosus, qui laborem condendi, non utendi causa suscipiebat.
261 2, 7 | intueri non potest; deinde confectis viribus, utpote cuius venae
262 2, 6 | parentes nostros aetate confectos ad se applicare, redigere
263 1, 21| itinere recogitatio prope confectum confirmabat. Postea vero,
264 1, 9 | faciendis, quo modo ne tributa conferatis. At consiliis fractas aerarii
265 2, 16| contrariae res inter se conferuntur. Charisii: Alter eorum erat
266 1, 10| anteposuistis, sed etiam in conficiendo negotio principem praefecistis.
267 1, 4 | sapientem intelligenti, pro confidente fortem, pro inliberali diligentem
268 1, 15| Lysiae: Omnibus in rebus suam confidentiam ostentabat. Debitum petebamus?
269 1, 16| alieni facinoris vindex, ipse confidentissime non criminibus, sed armis
270 2, 9 | ne credideris: multo enim confidentius hoc genus hominum furatur.
271 2, 17| cum alicui rei vehementer confidimus et (de) nostro iure iudicibus
272 1, 21| recogitatio prope confectum confirmabat. Postea vero, cum domum
273 1, 2 | ad supplicium sumendum se confirmaret, multa simul eum revocabant:
274 1, 18| sapientissimus; cum autem confligendum esset cum hostibus, fortissimus;
275 1, 14| circumspicientes, quo potissimum confugeremus, reperiebamus, sed uno tempore
276 2, 6 | pater furor. Haec facinori coniuncta, parit odium; inde †item†
277 1, 13| catena multi inter se circuli coniuncti vinciuntur, sic huius schematis
278 1, 9 | duorum superiorum schematum coniunctionem habet, quod et ab uno verbo
279 2, 9 | schema docet diversas res coniungere et communi opinioni cum
280 2, 16| contrarium quod est, infert, et coniungi† solet. Isidori: Non ille
281 1, 7 | Miseremini mei, iudices, quem coniurata tanta vis inimicorum oppugnat.
282 1, 13| complures sententiae inter se connexae continentur. Lysiae: Constat
283 2, 16| accipiendo astutus. Hunc omnes conquirebant *** ne ab eo viderentur.
284 2, 18| fides, sed odium iudicum consequatur. Demosthenis: Sed ego liberam
285 2, 16| superiori infertur, sed consequenter, ita uti fecit Demetrius
286 1, 13| industriam vero scientia consequitur; ex scientia copia et facultas
287 2, 18| quorum ignavissima sunt consilia eorum sententias utilissimas
288 2, 19| vobis evidens bonum sui consilii patefecerint. Item eiusdem:
289 1, 9 | ne tributa conferatis. At consiliis fractas aerarii opes, quae
290 1, 21| tamen his verbis egomet me consolor: Fer fortiter demum laborem;
291 2, 1 | beatae vitae perpetuus et constans fructus! Alterum genus est,
292 1, 14| neutrum poterant; neque enim constanti silentio neque forti clamore
293 1, 13| connexae continentur. Lysiae: Constat igitur, iudices, Simonem
294 1, 16| iudicium per ipsius vitam †constituam. Nam dum opus est† parentes
295 2, 17| ad modum videatur illis, constituant, atque †eo pareamus†. Hyperidis:
296 2, 17| aequissimum videatur, ut constituatis permitto. Non enim vereor,
297 1, 17| celeriter quod opus esset constitueretur. Eiusdem: (Vix hostem) audieram
298 2, 6 | fit, cum personas in rebus constituimus, quae sine personis sunt,
299 1, 14| Pytheae: Ille hunc pone constrictum trahebat, hic autem vociferabatur.
300 2, 3 | audire debet, quod prius consuerat, cum sine noxa se gerebat.
301 2, 7 | tempus una ac desperatissima consuetudine producit? Nam simul atque
302 2, 17| propter utilitatem communis consuetudinis sequamini.~ ~ ~
303 1, 2 | eum revocabant: officia, consuetudo, tempus, existimatio, periculum,
304 1, 9 | Quaeritis quem ad modum scelere contaminatis hominibus parcatis. At ignoscendo
305 1, 15| dissolvebat. Minabamur? Contemnebat. Lex nihil valebat; magistratus
306 1, 17| 17 - Parenthesis~ ~Cum in continenti sententia aliquid interponitur,
307 1, 3 | mutanda, aut porrigenda, aut contrahenda littera, aut syllaba fieri
308 2, 16| genere eius. Unum est, cum contrariae res inter se conferuntur.
309 1, 5 | intelligitur, sed in aliam aut contrariam excipitur. Huius modi est
310 2, 13| iidem simul ac se fortuna contristaverit, primi insidiantur.~ ~ ~
311 1, 10| partem ex illis doloris et contumeliae capimus.~ ~ ~
312 1, 2 | timorem, morbum, senectutem, contumeliam, inopiam, vim? quarum quaevis
313 2, 7 | demonstrans. Interea alium contumeliose extra ianuam eiectum vacillantem
314 1, 14| sententiae multorum articulorum convenienti copia continentur. Pytheae:
315 1, 15| Daphnidis: Quid autem me convenit facere, Byzantii? Subire
316 2, 6 | naturae beneficio in mulierem convertere properasse. Item Charisii:
317 2, 1 | sententia, quam proposuimus, convertimus ad aliquam personam aut
318 2, 7 | pauci† eodem studio excitati convivae. Hic vero princeps paulum
319 2, 5 | illius, quae tam locupletis copias dederit ei, qui odisset
320 | coram
321 2, 6 | ostenderemus muliebri ritu esse suo corpore abusum; nonne vehementissime
322 1, 18| consuevit. Lycurgi: Cuius omnes corporis partes ad nequitiam sunt
323 1, 18| appellare, ad omne genus corruptelae, pes ad fugam, prorsus ut
324 1, 2 | maleficii captans inimicus. Quae cotidiano vehementer eius animum excruciant.~ ~ ~
325 2, 7 | meridiano tempore, plenus crapula est experrectus, primum
326 2, 18| defecistis, temere omnibus credendo et quorum ignavissima sunt
327 2, 9 | abstinentiae testimonium ne credideris: multo enim confidentius
328 1, 15| diligenter †posteritatis crescere†, non minas extimescere,
329 2, 5 | villa aedem fecit Fortunae. Crimen arguitur temeritate illius,
330 1, 16| ipse confidentissime non criminibus, sed armis reum lacessere
331 1, 13| tormentis omnibus exeruciavit; cruciatam vinxit; vinctam in publicum
332 1, 10| ad senectutem violandam crudelissimus hostis fuisti? Nimirum nullo
333 2, 10| omnem fortunae superbissimam crudelitatem (ingens) miseria superarit.~ ~ ~
334 2, 6 | Id est huius modi: Nam crudelitatis mater est avaritia, et pater
335 2, 7 | innixus, languidus, qui cubando sit defatigatus, tunicatus,
336 2, 7 | colore exsangui, protinus ex cubiculari lectulo excitatus in triclinium
337 1, 8 | nostrae (proinde) atque culpae succensuit idem Philippus.~ ~ ~
338 2, 16| necessarium aetatis meae cultum. Tunc ego ipse pro re publica
339 1, 1 | utilitatis cadit accipiendi cupiditas.~ ~ ~
340 2, 2 | pecunia occupatus et habendi cupiditate depravatus summas divitias
341 2, 15| possideat, qui neque finem habet cupiendi neque modum statuit utendi.
342 2, 7 | vitantem ac domum reverti cupientem retinet ianitor, pulsat,
343 1, 1 | quod beneficium tempore et cupienti datur, gratum est; utilitas
344 1, 3 | traditam sibi publicorum custodiam sacrorum non honori sed
345 1, 9 | nocentibus innocentium salutem custodire non potestis.~ ~ ~
346 1, 1 | voluntas accipiendi honorem dantis facit ampliorem. At quod
347 1, 15| sententiae divisae pronuntiantur. Daphnidis: Quid autem me convenit
348 2, 15| Seorsum est beneficium dare libenter, iniuriam facere
349 1, 10| hos casus iure succensere debeatis. Hic est enim, qui vobis
350 2, 4 | esse de veritate nostra debebit. Lysiae: Hac oratione saepius
351 1, 10| denique est, ut egestatem tuam debere alere videatur? Patrem nunc
352 2, 3 | neque idem nunc de se audire debet, quod prius consuerat, cum
353 1, 15| confidentiam ostentabat. Debitum petebamus? Non dissolvebat.
354 1, 5 | utendi futuram, cum pater decessisset, cui vivo patre promisse
355 2, 19| quod vobis iniucundum est, decipi non potestis. Non enim sententias
356 2, 9 | uti, atque utrique pecunia dedecori est. Quare merito utrique
357 2, 5 | quae tam locupletis copias dederit ei, qui odisset uti.~ ~ ~
358 2, 16| primum dii immortales fruges dederunt; nos, quod soli accepimus,
359 2, 4 | deprecanti, quod petebat, dedi, solus soli, quo minus nota
360 2, 8 | Polyaenus reliquit, praetor dedit possessionem; leges me defendunt,
361 2, 7 | proximum lacessit; alius somno deditus vi cogitur vigilare; alius
362 1, 18| in beneficio benignitas deerat, sed dumtaxat in supplicio
363 2, 13| est consilium, non potest deesse auxilium. Item Sosicratis:
364 1, 7 | etiam ceteris malis graviter defatigat. Varietas verborum quae
365 1, 21| exspectatus; excipiet te defatigatum diligens atque amans uxor;
366 2, 7 | languidus, qui cubando sit defatigatus, tunicatus, sine pallio,
367 2, 18| est. Vos enim defendere defecistis, temere omnibus credendo
368 2, 7 | palliolo frigus a capite defendens, flexa cervice, summissis
369 2, 18| publica periculo est. Vos enim defendere defecistis, temere omnibus
370 1, 2 | per se satis est gravis ad deficiendum. Sed in coniunctione plurium
371 2, 5 | Horismos~ ~Hoc fit, cum definimus aliquam rem nostrae causae
372 2, 6 | praesentium actionem sermonemve deformamus. Id est huius modi: Nam
373 2, 7 | eorum, de quibus loquitur, deformat. Lyconis: Quid in hoc arbitrer
374 1, 13| secunda tertia, atque ita deinceps complures. Nam quem ad modum
375 1, 18| Alexandro enim Macedoni neque in deliberando consilium neque in proeliando
376 2, 1 | potens, in amore atque deliciis necessariorum ornatus eius
377 2, 3 | nihil succenseo; nihil enim deliquisse cognovi. Sed in hoc novissimo
378 2, 6 | obsecrare (pro) sacris ac delubris deorum immortalium, pro
379 1, 3 | Hoc, aut addenda, aut demenda, aut mutanda, aut porrigenda,
380 1, 1 | subiungitur, hoc exemplo. Demetrii Phalerei: Nam quod beneficium
381 2, 16| consequenter, ita uti fecit Demetrius Phalereus: Nobis primum
382 2, 16| utilitatem. Quare separatim demonstrandum est de uno quoque genere
383 2, 7 | prohibet, domini interdictum demonstrans. Interea alium contumeliose
384 2, 1 | genus est, cum ad id, quod demonstrare instituimus, ab alia re
385 2, 2 | personarum aut rerum, et demonstratio quantum intersit. Hegesiae:
386 1, 15| contrarium est superiori. Nam, demptis omnibus articulis, sententiae
387 | demum
388 2, 9 | malitiae videtur. Ego contra deos precor, namque eiusmodi
389 2, 6 | arbitraretur, virum se natum, sed depravato naturae beneficio in mulierem
390 2, 2 | occupatus et habendi cupiditate depravatus summas divitias summam virtutem
391 1, 7 | ad communem calamitatem deprecandam licitum est. Miseremini
392 2, 4 | Commotus humanitus precibus, deprecanti, quod petebat, dedi, solus
393 1, 20| pro fratre, ac misericors deprecatio, cum iudicaret tyrannus,
394 2, 7 | pictor coloribus figuras describit, sic orator hoc schemate
395 1, 12| particeps, in hac fortuna deserere potuisti, cuius aerumnae
396 1, 3 | religiosissimus, [nunc est locus desertissimus]: nimirum quoniam traditam
397 1, 11| pertimescunt, me in malis deseruerunt.~ ~ ~
398 1, 10| egentem auxilio tuo ut alienum deseruisti? Patri tu filius es ad potiundas
399 1, 8 | belli labore ac periculo deseruit nos Philippus, novissime
400 1, 1 | ampliorem. At quod sero et non desideranti datur, ingratum est; amisso
401 2, 15| statuit utendi. Nam et multum desiderare egentis est signum, et nihil
402 2, 16| contra vereor ne quid mihi desit ad necessarium aetatis meae
403 2, 7 | omne vitae tempus una ac desperatissima consuetudine producit? Nam
404 1, 15| commodum spectans. Tamen non desunt, qui ex tantis meis officiis
405 1, 21| ac blande praeministrando detrahet languorem, et simul seniles
406 1, 19| Scripsisti, ut servis libertas detur? Scripsi, ne liberi servitutem
407 2, 2 | ubi ius legibus valeat, et devenire sub unius tyranni imperium,
408 1, 15| 15 - Dialysis~ ~Hoc schema contrarium
409 1, 12| 12 - Diaphora~ ~Hoc schema (est) cum verbum
410 2, 10| modum pro rei dignitate dicamus, nec reperire nos ostendimus.
411 2, 1 | de qua posterius †huic† dicendum. Qua propter ad illud quod
412 2, 18| reticebo, quod salus communis dici flagitat. Vestra opera,
413 2, 11| cum aliquid nos reticere dicimus, et tamen tacitum intellegitur.
414 1, 19| quid contra testamentum dicis, in quo scriptus hic est?
415 2, 19| Etsi acerbum vobis quod dicturus sum videbitur, tamen aequo
416 1, 16| vero nuper atque his paucis diebus simul et Atheniensis et
417 2, 7 | Nam simul atque ex prioris diei nimia cibi ac vini satietate,
418 1, 17| neglexerunt et rem tantam differre maluerunt, cum interea subito
419 1, 8 | est, cuius opera in has difficultates inciderimus, sed initio
420 1, 18| fortissimus; cum vero praemium dignis tribuendum, liberalissimus;
421 2, 10| aut quem ad modum pro rei dignitate dicamus, nec reperire nos
422 1, 13| Simonem domo sua, ab suis diis penatibus vi cum summa iniuria
423 2, 3 | 3 - Dikaeologia~ ~Hoc fieri solet, cum aequitatem
424 1, 4 | confidente fortem, pro inliberali diligentem rei familiaris, pro malivolo
425 1, 4 | magis eges. Ita non tam diligentiae fructus quam inopiae miseria
426 2, 12| cognoscere poteris, et multo diligentius ex Graeco Gorgiae libro,
427 2, 16| una persona, ita uti fecit Dinarchus, cum ipse de se diceret:
428 1, 6 | aut qui imperant sapere discant. Item Theophrastus dicitur
429 1, 4 | videntur unam vim habere, disiungit et quantum distent docet,
430 2, 8 | nos aequum est voluntatem dispicere. Nam consilio valuit, fortuna
431 1, 18| schema singulas res separatim disponendo et suum cuique proprium
432 2, 12| similitudinem, ita uti hoc est: Nam disputandi aut suadendi est aliud idoneum
433 2, 7 | somnus oppressit bibentem, ac dissolutis artubus ipsum poculum suapte
434 1, 21| arbitrabar: filium ad parentem dissoluto vultu venturum, lacrimis
435 1, 15| Debitum petebamus? Non dissolvebat. Minabamur? Contemnebat.
436 2, 4 | praeoccupamus dicere et cum ratione dissolvere. Demosthenis: Atqui ego
437 2, 12| fere non multum inter se distant. Tamen quid intersit, et
438 1, 4 | habere, disiungit et quantum distent docet, suam cuique propriam
439 2, 20| verborum sententia clare distinguitur. Stratoclis: Nam vehementer
440 2, 6 | cuique opus atque officium distribueret. Et hunc ostenderemus muliebri
441 2, 16| accepimus, per omnes terras distribuimus. Nobis maiores nostri rem
442 2, 2 | quantum intersit. Hegesiae: Diversa studia adulescentium animum
443 2, 9 | Synoikeiosis~ ~Hoc schema docet diversas res coniungere et communi
444 1, 7 | consuevit, cum pluribus et diversis sententiis aut unum et idem
445 1, 15| omnibus articulis, sententiae divisae pronuntiantur. Daphnidis:
446 2, 2 | Alloiosis~ ~In hoc schemate divisio et separatio est personarum
447 2, 6 | causam ageremus, quae ita divisit (virilem et) muliebrem personam,
448 2, 2 | cupiditate depravatus summas divitias summam virtutem existimabat.
449 2, 6 | Haec si praesens agat, ut dixi, res publica, quid animi
450 1, 16| reprehendit, et id quod prius dixit, posteriori sententia commutat,
451 2, 18| ne magis confidentia quam dolore excitati videamur, atque
452 1, 10| maiorem partem ex illis doloris et contumeliae capimus.~ ~ ~
453 1, 7 | huius modi est. Demosthenis: Dolui, Athenienses, ubi illum
454 2, 2 | imperium, ubi singularis libido dominetur. Sed necesse est aut legibus
455 2, 7 | pulsat, exire prohibet, domini interdictum demonstrans.
456 2, 7 | ipsum poculum suapte natura dormienti excidit.~ ~ ~
457 1, 4 | Paradiastole~ ~Hoc schema duas aut plures res, quae videntur
458 1, 18| crudelitas. Nam cum aliqua res dubia accidisset, apparebat sapientissimus;
459 2, 19| sententiosa, ita ut, quod dubium est visum, ad certam fidem
460 2, 7 | vacillantem puer sustentat ac ducit pallium per lutum trahentem.
461 | dum
462 2, 14| iucunditatem. Nam neque tam paria duo verba sunt, neque eundem
463 1, 9 | 9 - Koinotes~ ~Hoc duorum superiorum schematum coniunctionem
464 1, 7 | 7 - Epibole~ ~Hoc schema dupliciter fieri consuevit, cum pluribus
465 2, 7 | vinum lacrimantes caligant, ebrii se ipsi vix cognoscunt.
466 1, 10| alio modo ut pronuntientur efferre. Cleocharis: Nam vehementer
467 1, 7 | patefacto restiti atque efferri arma prohibui. Itaque unius
468 1, 18| proprium tribuendo magnam efficere utilitatem et illustrem
469 2, 12| Sed hoc paromoion verborum efficit similitudinem, ita uti hoc
470 1, 17| satis liberi - magno clamore efflagitabat, ut senatus haberetur et,
471 1, 10| nunc appellas, quem prius egentem auxilio tuo ut alienum deseruisti?
472 2, 15| Nam et multum desiderare egentis est signum, et nihil parcere
473 1, 4 | avaritiam, quo plus habes, magis eges. Ita non tam diligentiae
474 1, 10| tuus nunc denique est, ut egestatem tuam debere alere videatur?
475 2, 15| signum, et nihil parcere egestatis est initium. (Item:) Seorsum
476 2, 9 | hominum furatur. Nam quo maius eget ad sumptum ambitionis, audacius
477 1, 21| molestiam, tamen his verbis egomet me consolor: Fer fortiter
478 2, 7 | contumeliose extra ianuam eiectum vacillantem puer sustentat
479 1, 16| simul et Atheniensis et eloquens est factus. Item: At hic
480 2, 7 | prius poculum ex manibus emittit, quam somnus oppressit bibentem,
481 1, 11| 11 - Epanalepsis~ ~Hoc schema fieri solet,
482 1, 7 | 7 - Epibole~ ~Hoc schema dupliciter
483 1, 8 | 8 - Epiphora~ ~Inter hoc schema et superius
484 1, 13| 13 - Epiploke~ ~In hoc ex prima sententia
485 2, 17| 17 - Epitrope~ ~Hoc fieri solet, cum alicui
486 | eram
487 | erant
488 1, 20| opitulandi facultas omnis erepta iam fuerat. Item Democharis:
489 1, 14| eorum mentes ad virtutem erigebat.~ ~ ~
490 2, 7 | vino sunt repletae, se ipse erigere non valet. Tandem duobus
491 2, 4 | ut se a calumniatoribus eripiatis. Vos autem cum se agentem
492 2, 16| socios nostros de servitute eripuimus. Itaque et amplissimus nobis
493 2, 3 | adulescens lapsus sim, vehementer erras, qui, quod naturae (placeat)
494 2, 18| agendum est, et vitium aut erratum eius audacter coram eo reprehendendum.
495 1, 13| gradum homo summi laboris escenderit. Nam cui praesto est sua
496 1, 21| 21 - Ethopoiia~ ~Lysiae: Rure rediens,
497 | Etsi
498 2, 9 | natus tam bonus et clemens evaserit? Item eiusdem: At ego hunc
499 1, 11| Quid contra tot res tamque evidentes dicere potes, Demosthenes?
500 1, 13| mirum videtur, quod tam excelsum boni gradum homo summi laboris
|