21-excel | excid-patri | pauci-vultu
bold = Main text
Lib. Cap. grey = Comment text
501 2, 7 | suapte natura dormienti excidit.~ ~ ~
502 1, 21| domum veniens exspectatus; excipiet te defatigatum diligens
503 1, 5 | in aliam aut contrariam excipitur. Huius modi est vulgare
504 1, 14| autem ingentem clamorem excitabant. At hi socii, praeclara
505 2, 11| arbitramur, aut suspicionem excitare maiorem retinendo possumus.
506 2, 18| inpiorum studium ad peccandum excitatis.~ ~ ~
507 2, 7 | protinus ex cubiculari lectulo excitatus in triclinium trahitur.
508 1, 2 | cotidiano vehementer eius animum excruciant.~ ~ ~
509 2, 5 | virtutis labor vera voluptatis exercitatio est. Sed fieri solet hoc
510 1, 13| abstractam tormentis omnibus exeruciavit; cruciatam vinxit; vinctam
511 1, 19| restituerentur? Scripsi, ut ne quis exilio afficeretur. Leges igitur,
512 2, 7 | retinet ianitor, pulsat, exire prohibet, domini interdictum
513 2, 2 | divitias summam virtutem existimabat. Hic nimirum magis erat
514 2, 18| eorum sententias utilissimas existimando. Item Lycurgi: Sed vos,
515 2, 7 | amplissimam sibi victoriam partam existimans. Interea procedit simul
516 2, 6 | properasse. Item Charisii: Existimate, quaeso, rem publicam hic
517 1, 2 | officia, consuetudo, tempus, existimatio, periculum, religio, quae
518 1, 10| si praeter hunc quemquam existimatis esse, cui ob hos casus iure
519 1, 3 | non honori sed oneri esse existimavit.~ ~ ~
520 2, 9 | hunc propterea malum esse existimo, quia nimium se gerit severum.
521 2, 6 | odium; inde †item† nascitur exitium. Hoc genere usi sunt poetae,
522 2, 20| licebat, reticere omnino non expediebat, suspiciose loqui potissimum
523 1, 19| Scripsi, ne liberi servitutem experirentur. Scripsisti, ut exules restituerentur?
524 2, 7 | tempore, plenus crapula est experrectus, primum oculis mero madidis
525 1, 10| Hic est enim, qui vobis exploratam spem victoriae est pollicitus.
526 2, 17| summum ac legitimum, quod exposui, meae causae ius omitto.
527 2, 9 | vitium vel ex vitio laudem exprimendi. Hyperidis: Nam hominis
528 1, 13| religione domum eius expugnavit; expugnata vi domo familiam abstraxit;
529 1, 13| ulla religione domum eius expugnavit; expugnata vi domo familiam
530 2, 7 | summissis genibus, colore exsangui, protinus ex cubiculari
531 1, 16| huius modi, ut omnes eos exsecrarentur. Sed hic bonus vir grandis
532 1, 5 | moneri, nec se patris mortem exspectare. Cui Proculeius pater subiecit: "
533 2, 8 | sententiae praecedit auditoris exspectationem. Lysiae: Quaeres a me, quo
534 1, 21| iam brevi domum veniens exspectatus; excipiet te defatigatum
535 1, 5 | inquit, "velim meam mortem exspectes, nec properes moliri ut
536 1, 19| officia tua in illum nonnulla exstitisse; stipendia vos una fecisse
537 1, 1 | nititur quoad restituat atque exsuperet; nos contra statim vinci
538 2, 15| nolle. Nam dando beneficium extemplo benivolentiam (adiungimus),
539 1, 15| posteritatis crescere†, non minas extimescere, constanter in causa pro
540 1, 20| omnem naturae necessitudinem extinguebat.~ ~ ~
541 2, 7 | Interea alium contumeliose extra ianuam eiectum vacillantem
542 1, 12| cuius aerumnae quemvis etiam extrarium hominem, modo hominem, commovere
543 2, 7 | menti ac sensu poculis extrudere festinat; bibendo provocat,
544 1, 13| vi cum summa iniuria esse exturbatum. Nam Chaeremenes cum hominibus
545 1, 19| experirentur. Scripsisti, ut exules restituerentur? Scripsi,
546 2, 6 | genere usi sunt poetae, qui fabulas scripserunt, in prologis.
547 1, 5 | ex bonis ipsius sumptum faceret, quas in res vellet atque
548 1, 9 | Quaeritis maximis sumptibus faciendis, quo modo ne tributa conferatis.
549 2, 15| benivolentiam (adiungimus), non faciendo iniuriam dumtaxat odium
550 1, 7 | tuli quod omnium vestrum facilitatem unius fallacia temptatam
551 2, 6 | avaritia, et pater furor. Haec facinori coniuncta, parit odium;
552 1, 16| more atque exemplo alieni facinoris vindex, ipse confidentissime
553 2, 3 | modo? Quem sciam tantum facinus in me admisisse, ut in reliquum
554 2, 4 | cum se agentem videritis, facitote ut et illius et mei memineritis.~ ~ ~
555 1, 11| odissent, sed quod inimicorum factionem pertimescunt, me in malis
556 2, 4 | velitne se similem esse illius factis et moribus? Quod si negarit,
557 2, 3 | cognovi. Sed in hoc novissimo facto cum plenum malitiae perfidiaeque
558 2, 4 | Quod si negarit, satis factum vobis esse de veritate nostra
559 1, 16| Atheniensis et eloquens est factus. Item: At hic omnium sceleratissimus,
560 1, 13| ingenii nascitur; ex qua facultate varie et facile felicitas
561 1, 7 | vestrum facilitatem unius fallacia temptatam intellexi: commovit
562 1, 13| virtutis fructus fortunae fallit.~ ~ ~
563 2, 11| improbissime gesserit, reticebo: de falsis eius litteris, quas ad senatum
564 2, 20| Item (Dinarchi): Itaque ut familiares videbantur, hos necessitudine
565 2, 6 | liberos vestros, matres familias amplexam tenere, parentes
566 2, 8 | fortuna lapsus est, homo fuit; fatetur. Concedendum (homini), non
567 1, 19| exstitisse; stipendia vos una fecisse aliquamdiu, nemo negat.
568 2, 16| si quam plurimis benigne fecissem: nunc contra vereor ne quid
569 1, 13| facultate varie et facile felicitas laudis oritur. Neque enim
570 1, 21| verbis egomet me consolor: Fer fortiter demum laborem;
571 2, 18| debetis. Nam cum in sententiis ferundis nocentibus remisse parcitis,
572 2, 7 | sensu poculis extrudere festinat; bibendo provocat, lacessit,
573 2, 19| dubium est visum, ad certam fidem adduci videatur. (Isocratis):
574 2, 18| videamur, atque ita non fides, sed odium iudicum consequatur.
575 1, 21| Demosthenis: At, medius fidius, iudices, ego sic arbitrabar:
576 2, 6 | in prologis. Nam humana figura produxerunt personas, quae
577 2, 7 | ad modum pictor coloribus figuras describit, sic orator hoc
578 1, 10| Nimirum nullo consilio filios procreamus: nam maiorem
579 2, 15| multa possideat, qui neque finem habet cupiendi neque modum
580 2, 18| quod salus communis dici flagitat. Vestra opera, Athenienses,
581 2, 10| rationem invenimus, qua flecti (vos) posse speremus. Ita
582 2, 4 | se negabit accepisse, et flens vobis supplicabit ut se
583 2, 7 | frigus a capite defendens, flexa cervice, summissis genibus,
584 2, 4 | iudicis opinione esse aut fore arbitramur contrarium nobis,
585 1, 2 | plenum, quod futurum est, formidolosum, lex paratum supplicium
586 2, 3 | odisse coepi. Quaeritis fortasse, quid acciderit causae,
587 1, 4 | intelligenti, pro confidente fortem, pro inliberali diligentem
588 1, 14| constanti silentio neque forti clamore strenue quid agerent
589 1, 18| confligendum esset cum hostibus, fortissimus; cum vero praemium dignis
590 2, 1 | aliquam personam aut rem †aut fortunam† et tamquam praesentem appellamus,
591 1, 10| praefecistis. Huic omnium vestrum fortunas universi commisistis. Ab
592 1, 9 | conferatis. At consiliis fractas aerarii opes, quae capitis,
593 1, 12| est huius modi: Hunc tu frater eiusdem sanguinis particeps,
594 1, 20| enim valebat assidua pro fratre, ac misericors deprecatio,
595 2, 2 | animum adverteramus, tametsi fratres erant, uno atque eodem sanguine
596 2, 2 | necesse est aut legibus fretum meminisse libertatis, aut
597 2, 7 | soleatus, (praeligato) palliolo frigus a capite defendens, flexa
598 2, 16| Nobis primum dii immortales fruges dederunt; nos, quod soli
599 2, 16| impulsus tam graves labores frustra subibat, sed ex acerbitate
600 1, 4 | fallere conaris, tu tete frustraris. Non enim probas te pro
601 | fuerunt
602 1, 18| genus corruptelae, pes ad fugam, prorsus ut aut ex hoc vitia
603 | fuisti
604 2, 9 | confidentius hoc genus hominum furatur. Nam quo maius eget ad sumptum
605 2, 16| Non ille stultitia aut furore impulsus tam graves labores
606 1, 5 | libertatem licentiamque utendi futuram, cum pater decessisset,
607 2, 7 | flexa cervice, summissis genibus, colore exsangui, protinus
608 2, 3 | consuerat, cum sine noxa se gerebat. Non arbitratus es igitur,
609 2, 9 | existimo, quia nimium se gerit severum. Namque ex hominibus
610 2, 11| populi quae improbissime gesserit, reticebo: de falsis eius
611 1, 11| umquam populus ex sententia gessit. Sed plurium verborum iteratio
612 1, 13| viderent, et ab his rem gestam audirent, simul et oculis
613 1, 10| pollicitationis rerumque gestarum (rationem) reposcere debetis.
614 1, 17| immortales, quorum in templo gestum, testificor - illi neglexerunt
615 2, 14| publica nostra ad hunc statum gloriae pervenit non multitudine
616 2, 16| adolescentia sedulo omnem gloriam sectabar: at nunc in senectute
617 1, 4 | vitium, quo ut virtutis laude gloriari possis. Hoc idem schema
618 2, 2 | industria virtutis vitam gloriosam, sed laboriosam sequebatur;
619 2, 12| multo diligentius ex Graeco Gorgiae libro, ubi pluribus unius
620 1, 13| quod tam excelsum boni gradum homo summi laboris escenderit.
621 2, 14| casum et sonum vocis, quam Graeci PROSODIAN appellant. Id
622 2, 12| et multo diligentius ex Graeco Gorgiae libro, ubi pluribus
623 1, 16| exsecrarentur. Sed hic bonus vir grandis natu atque sero, sero loquor?
624 2, 6 | admiraretur, si quisquam non gratissimum munus arbitraretur, virum
625 1, 1 | tempore et cupienti datur, gratum est; utilitas enim ac voluntas
626 2, 19| consilium, quod initio auditu grave est, in posterum cognita
627 2, 16| aut furore impulsus tam graves labores frustra subibat,
628 2, 1 | Nunc contra subito et gravi casu afflicta vix mediocris
629 2, 7 | humore obcaecatis, visco gravidis, lucem constanter intueri
630 1, 2 | una res per se satis est gravis ad deficiendum. Sed in coniunctione
631 1, 7 | quae me etiam ceteris malis graviter defatigat. Varietas verborum
632 1, 11| quod dictum semel est, quo gravius sit, iteratur. Id interdum
633 2, 9 | precor, namque eiusmodi civem habeamus, qui ad supplicium sumendum
634 1, 7 | tamen eandem vim inter se habeant. Ab uno verbo saepius quae
635 2, 2 | augenda pecunia occupatus et habendi cupiditate depravatus summas
636 2, 14| verba sunt, neque eundem habent casum et sonum vocis, quam
637 1, 17| efflagitabat, ut senatus haberetur et, prout tempus postulabat,
638 1, 4 | propter avaritiam, quo plus habes, magis eges. Ita non tam
639 2, 16| amplissimus nobis honos ab omnibus habetur, et propter huius[modi]
640 2, 6 | publica, quid animi sitis habituri, quaero.~ ~ ~
641 1, 11| est, rem publicam venalem habuisse, cognitum est. Item Hegesiae:
642 | hanc
643 1, 8 | quis est, cuius opera in has difficultates inciderimus,
644 1, 13| usurparent. Item Lycurgi: Haud mihi mirum videtur, quod
645 2, 9 | audacius facit rapinam, ut hinc ipsi ambitioni copia suppeditare
646 2, 8 | fuit; fatetur. Concedendum (homini), non omnia posse. Hoc enim
647 1, 18| membra, quae non possumus honeste appellare, ad omne genus
648 1, 1 | enim ac voluntas accipiendi honorem dantis facit ampliorem.
649 1, 3 | publicorum custodiam sacrorum non honori sed oneri esse existimavit.~ ~ ~
650 2, 16| et propter huius[modi] honoris dignitatem (superbiae nostrae)
651 2, 16| Itaque et amplissimus nobis honos ab omnibus habetur, et propter
652 2, 5 | 5 - Horismos~ ~Hoc fit, cum definimus
653 1, 5 | cum filium suum moneret et hortaretur, audacter ex bonis ipsius
654 2, 20| necessitudine opitulandi adstrinxit, hosque ignotos iusta benivolentiae
655 1, 18| autem confligendum esset cum hostibus, fortissimus; cum vero praemium
656 2, 7 | provocat, lacessit, sicuti hostium proelio quam plurimos superarit
657 | Huc
658 2, 6 | scripserunt, in prologis. Nam humana figura produxerunt personas,
659 2, 9 | severum. Namque ex hominibus humanitatem ac misericordiam tollere,
660 2, 4 | subvenirem. Quid multa? Commotus humanitus precibus, deprecanti, quod
661 2, 7 | primum oculis mero madidis humore obcaecatis, visco gravidis,
662 2, 6 | genus est, ita ut fecit Hyperides, cum de adulescente impudico
663 2, 7 | reverti cupientem retinet ianitor, pulsat, exire prohibet,
664 2, 7 | alium contumeliose extra ianuam eiectum vacillantem puer
665 2, 12| disputandi aut suadendi est aliud idoneum tempus. Cum quidem adversarius
666 2, 18| omnibus credendo et quorum ignavissima sunt consilia eorum sententias
667 1, 14| conabantur. Huc accedebat ignavus turbae strepitus, qui nihil
668 1, 9 | contaminatis hominibus parcatis. At ignoscendo nocentibus innocentium salutem
669 2, 3 | aequaliter omnibus putes ignoscendum, uni (imputas). Item Lysiae:
670 2, 13| rebus, libenter assentantur, iidem simul ac se fortuna contristaverit,
671 2, 19| quaestionem) utilitatis. Sed ab iis, qui suadent, quod vobis
672 | illa
673 2, 5 | supposita, et tum denique magis illustratur †ita ut fecit dives avarus†.
674 1, 18| magnam efficere utilitatem et illustrem consuevit. Lycurgi: Cuius
675 1, 4 | possis. Hoc idem schema solet illustrius fieri, cum ratio proposito
676 2, 6 | sacris ac delubris deorum immortalium, pro parentum monumentis,
677 1, 6 | sapiunt imperare, aut qui imperant sapere discant. Item Theophrastus
678 1, 6 | dicitur: Si aut qui sapiunt imperare, aut qui imperant sapere
679 2, 2 | devenire sub unius tyranni imperium, ubi singularis libido dominetur.
680 1, 21| petisset a patris mollitie impetraturum. Sed hic longe aliter, atque
681 2, 10| Quid igitur? Quod proprium imponam nomen, nescio nisi illud
682 2, 11| iudices, iniussu populi quae improbissime gesserit, reticebo: de falsis
683 2, 16| erat omnibus, illius autem impudentia ipsi suavis, ceteris amara.
684 2, 6 | Hyperides, cum de adulescente impudico diceret: Quid si tandem,
685 1, 8 | suscipiendum nos primum impulit Philippus deinde in ipso
686 2, 16| ille stultitia aut furore impulsus tam graves labores frustra
687 1, 7 | illum clandestinum hostem impune intra murum vidi vagari:
688 2, 3 | putes ignoscendum, uni (imputas). Item Lysiae: Nam ego huic,
689 1, 16| caedem perfecerit, huius inceptum dumtaxat arguere, paene
690 1, 8 | opera in has difficultates inciderimus, sed initio ad bellum suscipiendum
691 2, 1 | Demosthenis: Sed nimirum inopinans incidi in causam temporis huius
692 1, 9 | uno verbo omnes sententiae incipiunt et in uno novissimo acquiescunt.
693 1, 3 | tum maxime maximo cuique inconstantia turpitudini est. Item: At
694 1, 21| longe aliter, atque hic incredibili confidentia armatus ad patrem
695 | inde
696 2, 11| et quae novissime multo indigniora commisit, quam primum cognoscenda.
697 1, 13| industria sit necesse est; industriam vero scientia consequitur;
698 1, 17| periculose ponitur; nam aut mire ineptum aut vehementer iucundum
699 2, 9 | sumendum in omnes partes sit inexorabilis.~ ~ ~
700 1, 11| multitudinis animum ad bellum inferendum concitatus iracundia furor:
701 1, 19| concedimus, deinde aliquid inferimus, quod aut maius sit quam
702 2, 16| verbo †contrarium quod est, infert, et coniungi† solet. Isidori:
703 2, 16| est, item quod superiori infertur, sed consequenter, ita uti
704 1, 19| etiam omnia quae posuimus infirmet. Hyperidis: Sume hoc †a
705 1, 13| scientia copia et facultas ingenii nascitur; ex qua facultate
706 1, 3 | hominem genere nobilem, (ingenio mobilem) videri. Nam cum
707 2, 10| superbissimam crudelitatem (ingens) miseria superarit.~ ~ ~
708 1, 14| nostri silebant partim autem ingentem clamorem excitabant. At
709 1, 1 | et non desideranti datur, ingratum est; amisso enim tempore
710 1, 2 | arguendi maleficii captans inimicus. Quae cotidiano vehementer
711 2, 3 | vindicand(um) acerbusque (et) iniquus es, qui, quod aequaliter
712 2, 19| qui suadent, quod vobis iniucundum est, decipi non potestis.
713 2, 11| cognoscenda. Hyperidis: Cogis me iniuriae tuae causam proferre. Nihil
714 2, 11| In praesentia, iudices, iniussu populi quae improbissime
715 2, 20| iusta benivolentiae causa inlexit.~
716 1, 4 | pro confidente fortem, pro inliberali diligentem rei familiaris,
717 2, 7 | non valet. Tandem duobus innixus, languidus, qui cubando
718 1, 9 | At ignoscendo nocentibus innocentium salutem custodire non potestis.~ ~ ~
719 1, 2 | senectutem, contumeliam, inopiam, vim? quarum quaevis una
720 2, 1 | Demosthenis: Sed nimirum inopinans incidi in causam temporis
721 2, 18| nocentibus remisse parcitis, vos inpiorum studium ad peccandum excitatis.~ ~ ~
722 1, 5 | pater subiecit: "Immo vero," inquit, "velim meam mortem exspectes,
723 2, 13| fortuna contristaverit, primi insidiantur.~ ~ ~
724 1, 11| est. Item Hegesiae: Sed instigabat multitudinis animum ad bellum
725 2, 17| etiam si sit novum vobis instituendum, libenter id quod postulo
726 2, 1 | ad id, quod demonstrare instituimus, ab alia re et actionem
727 2, 11| dicimus, et tamen tacitum intellegitur. Et hoc utendum est, cum
728 1, 7 | unius fallacia temptatam intellexi: commovit me, quod in accipienda
729 1, 4 | te pro astuto sapientem intelligenti, pro confidente fortem,
730 1, 5 | non in eam mentem quae intelligitur, sed in aliam aut contrariam
731 2, 7 | exire prohibet, domini interdictum demonstrans. Interea alium
732 1, 8 | hoc schema et superius hoc interest quod in superiore unum verbum
733 2, 11| nihil dicam; quae illi saepe interminati sitis, omittam. Nam et haec
734 1, 7 | violentiam. Ego quaestoribus interminatus sum, ne sumptum stipendio
735 1, 17| continenti sententia aliquid interponitur, quod neque eius sit sententiae
736 2, 4 | vobis praesentibus hoc unum interrogabo, velitne se similem esse
737 1, 21| inveni, sed potius bellum intestinum ab uxore contra me comparatum.
738 1, 7 | clandestinum hostem impune intra murum vidi vagari: aegre
739 2, 7 | gravidis, lucem constanter intueri non potest; deinde confectis
740 2, 16| senectute summum me ambitionum invasit odium. Tunc facile multis
741 2, 20| vehementer eorum vitiis invehi non licebat, reticere omnino
742 1, 21| veni, nihil earum rerum inveni, sed potius bellum intestinum
743 2, 10| Lysiae: Nec iam rationem invenimus, qua flecti (vos) posse
744 2, 3 | plenum malitiae perfidiaeque invenirem, merito reprehendere atque
745 2, 18| diligenter assimulandum est invitos necessario dicere, ne magis
746 | ipsis
747 | ipso
748 1, 11| bellum inferendum concitatus iracundia furor: furor, inquam, non
749 2, 16| infert, et coniungi† solet. Isidori: Non ille stultitia aut
750 2, 15| 15 - Isocolon~ ~Hoc aut duabus aut pluribus
751 2, 19| fidem adduci videatur. (Isocratis): Quod vobis, Athenienses,
752 1, 11| gessit. Sed plurium verborum iteratio est eiusmodi: At ego in
753 1, 12| schema (est) cum verbum iteratum aliam sententiam significat
754 1, 21| recuperabit vires. Haec me in itinere recogitatio prope confectum
755 2, 14| et minorem affert auribus iucunditatem. Nam neque tam paria duo
756 2, 16| sed ex acerbitate laboris iucundos voluptatis fructus sibi
757 1, 20| misericors deprecatio, cum iudicaret tyrannus, cuius crudelitas
758 2, 4 | adversarii causa aut in iudicis opinione esse aut fore arbitramur
759 2, 18| ita non fides, sed odium iudicum consequatur. Demosthenis:
760 2, 20| adstrinxit, hosque ignotos iusta benivolentiae causa inlexit.~
761 2, 3 | quod naturae (placeat) in (iuvene), arbitraris vindicand(um)
762 1, 7 | huius modi. Lycurgi: Nam cum iuventus concitata temere arma caperet
763 1, 9 | 9 - Koinotes~ ~Hoc duorum superiorum
764 2, 5 | huius modi: Nam virtutis labor vera voluptatis exercitatio
765 1, 8 | Philippus deinde in ipso belli labore ac periculo deseruit nos
766 2, 16| furore impulsus tam graves labores frustra subibat, sed ex
767 2, 2 | virtutis vitam gloriosam, sed laboriosam sequebatur; alter in augenda
768 2, 2 | Hic nimirum magis erat laboriosus, qui laborem condendi, non
769 1, 10| Nam vehementer admiror, Lacedaemonii, si praeter hunc quemquam
770 2, 7 | et potatio† oculi vinum lacrimantes caligant, ebrii se ipsi
771 1, 21| dissoluto vultu venturum, lacrimis patrium sinum oppleturum,
772 1, 7 | accipienda iniuria plerosque laetitiam ostentantes cognovi.~ ~ ~
773 2, 7 | Tandem duobus innixus, languidus, qui cubando sit defatigatus,
774 1, 21| praeministrando detrahet languorem, et simul seniles nutriendo
775 2, 17| de) nostro iure iudicibus largimur, ut quem ad modum videatur
776 1, 18| appositissimae: oculi ad petulantem lasciviam, manus ad rapinam, venter
777 1, 13| suum maleficium tacitum lateret. Sed cum praetereuntes prostratum
778 2, 16| capiebam; nunc praeter quam laudare eos qui rem publicam armati
779 2, 4 | iudices, arbitror Lycurgum laudatorem producturum, scilicet qui
780 2, 7 | protinus ex cubiculari lectulo excitatus in triclinium
781 1, 19| quae prohibebant haec, non legebas? Non poteram, propterea
782 1, 20| Sed posteaquam maior vis legis nostrum auxilium ab illius
783 2, 17| iam, iudices, summum ac legitimum, quod exposui, meae causae
784 2, 14| hominum, sed severitate legum.~ ~ ~
785 1, 18| praemium dignis tribuendum, liberalissimus; at cum animadvertendum,
786 2, 18| consequatur. Demosthenis: Sed ego liberam vocem veritatis apud nos
787 1, 19| requiris? Scripsisti, ut servis libertas detur? Scripsi, ne liberi
788 2, 6 | hic adesse et pro vestra libertate supplicem vobis accidere,
789 1, 5 | ne tum denique speraret libertatem licentiamque utendi futuram,
790 2, 2 | legibus fretum meminisse libertatis, aut unius potestati tradidum
791 2, 2 | imperium, ubi singularis libido dominetur. Sed necesse est
792 2, 12| diligentius ex Graeco Gorgiae libro, ubi pluribus unius cuiusque
793 2, 20| eorum vitiis invehi non licebat, reticere omnino non expediebat,
794 1, 5 | denique speraret libertatem licentiamque utendi futuram, cum pater
795 1, 5 | vivo patre promisse omnia licerent. Filius respondit se non
796 1, 7 | calamitatem deprecandam licitum est. Miseremini senectutis,
797 1, 3 | porrigenda, aut contrahenda littera, aut syllaba fieri consuevit.
798 2, 3 | reliquum tempus neque beneficio locum neque benivolentiae spem
799 2, 1 | Haec mulier nuper fuit locuples, potens, in amore atque
800 2, 5 | temeritate illius, quae tam locupletis copias dederit ei, qui odisset
801 1, 3 | religiosissimus, [nunc est locus desertissimus]: nimirum
802 1, 21| mollitie impetraturum. Sed hic longe aliter, atque hic incredibili
803 2, 20| non expediebat, suspiciose loqui potissimum placebat. Item (
804 2, 7 | obcaecatis, visco gravidis, lucem constanter intueri non potest;
805 1, 20| removit, calamitatis ac luctus eius particeps eram. Nam
806 1, 3 | sceleratissimi opera, qui fuit lucus religiosissimus, [nunc est
807 2, 7 | sustentat ac ducit pallium per lutum trahentem. Novissime solus
808 2, 7 | quibus loquitur, deformat. Lyconis: Quid in hoc arbitrer bonae
809 1, 18| Aristotelis: Alexandro enim Macedoni neque in deliberando consilium
810 1, 19| quod litteris earum arma Macedonum opposita officiebant.~ ~ ~
811 2, 7 | experrectus, primum oculis mero madidis humore obcaecatis, visco
812 1, 2 | Nemo enim nocens sine summo maerore est, iudices, sed multa
813 1, 17| appropinquare cum statim magistratum certiorem feci - Vos, dii
814 2, 10| unum tantam esse aerumnae magnitudinem, ut omnem fortunae superbissimam
815 2, 16| terras distribuimus. Nobis maiores nostri rem publicam reliquerunt;
816 1, 13| proiecit praedo, ne suum maleficium tacitum lateret. Sed cum
817 1, 1 | autem, si nihil accidit mali, satis ac nimium boni videtur.
818 1, 4 | diligentem rei familiaris, pro malivolo severum. Nullum est enim
819 1, 17| neglexerunt et rem tantam differre maluerunt, cum interea subito portas
820 2, 7 | relictus, non prius poculum ex manibus emittit, quam somnus oppressit
821 1, 7 | caperet et quietos Thessalos manu lacessere conaretur, ego
822 2, 6 | huius modi: Nam crudelitatis mater est avaritia, et pater furor.
823 2, 6 | simul liberos vestros, matres familias amplexam tenere,
824 1, 9 | non potestis. Quaeritis maximis sumptibus faciendis, quo
825 1, 3 | omnibus hominibus, tum maxime maximo cuique inconstantia turpitudini
826 2, 9 | ac misericordiam tollere, maximum signum malitiae videtur.
827 | mea
828 | meam
829 1, 1 | atque nos adversis rebus medetur: sed ille usque eo nititur
830 1, 1 | nos contra statim vinci meditamur. Ille enim pro laude sicut
831 1, 21| comparatum. Item Demosthenis: At, medius fidius, iudices, ego sic
832 1, 15| non desunt, qui ex tantis meis officiis aliquid velint
833 1, 9 | publicae. At reperire (ea) meliorem, quam a maioribus accepistis
834 1, 18| aviditatem, [virilis naturae] membra, quae non possumus honeste
835 2, 4 | facitote ut et illius et mei memineritis.~ ~ ~
836 2, 2 | necesse est aut legibus fretum meminisse libertatis, aut unius potestati
837 2, 6 | applicare, redigere vos in memoriam, qualem se a maioribus acceperitis,
838 1, 5 | altero dictum est, non in eam mentem quae intelligitur, sed in
839 1, 14| strepitus, qui nihil eorum mentes ad virtutem erigebat.~ ~ ~
840 2, 7 | illud, reliquum quod habet, menti ac sensu poculis extrudere
841 | meo
842 2, 7 | cibi ac vini satietate, vix meridiano tempore, plenus crapula
843 1, 18| 18 - Merismos~ ~Hoc schema singulas res
844 2, 7 | experrectus, primum oculis mero madidis humore obcaecatis,
845 2, 1 | 1 - Metabasis~ ~Hoc duobus modis fieri
846 1, 16| 16 - Metanoia~ ~Hoc schema fieri solet,
847 | meus
848 1, 15| petebamus? Non dissolvebat. Minabamur? Contemnebat. Lex nihil
849 1, 15| posteritatis crescere†, non minas extimescere, constanter
850 2, 14| evidens est quam superius, et minorem affert auribus iucunditatem.
851 2, 9 | Scytha natum, respondit: Non miraris igitur, quod Scytha (matre
852 1, 17| periculose ponitur; nam aut mire ineptum aut vehementer iucundum
853 1, 13| Item Lycurgi: Haud mihi mirum videtur, quod tam excelsum
854 2, 4 | orabat ut suarum aerumnarum misererer, inopiae subvenirem. Quid
855 2, 9 | hominibus humanitatem ac misericordiam tollere, maximum signum
856 1, 20| valebat assidua pro fratre, ac misericors deprecatio, cum iudicaret
857 2, 11| litteris, quas ad senatum miserit, nihil dicam; quae illi
858 1, 3 | genere nobilem, (ingenio mobilem) videri. Nam cum omnibus
859 1, 21| calore, vix sufferens viae molestiam, tamen his verbis egomet
860 1, 5 | exspectes, nec properes moliri ut velocius moriar."~ ~ ~
861 1, 21| sua quod petisset a patris mollitie impetraturum. Sed hic longe
862 1, 5 | Proculeius cum filium suum moneret et hortaretur, audacter
863 1, 5 | opus saepe eadem oratione moneri, nec se patris mortem exspectare.
864 2, 6 | immortalium, pro parentum monumentis, pro vobis ipsis et salute
865 1, 2 | perpeti possit, timorem, morbum, senectutem, contumeliam,
866 1, 16| omnium sceleratissimus, novo more atque exemplo alieni facinoris
867 1, 5 | properes moliri ut velocius moriar."~ ~ ~
868 2, 4 | similem esse illius factis et moribus? Quod si negarit, satis
869 2, 6 | ita divisit (virilem et) muliebrem personam, ut suum cuique
870 2, 6 | distribueret. Et hunc ostenderemus muliebri ritu esse suo corpore abusum;
871 2, 1 | ita uti fecit Myron: Haec mulier nuper fuit locuples, potens,
872 1, 13| Nam quem ad modum catena multi inter se circuli coniuncti
873 2, 16| invasit odium. Tunc facile multis opitulabar: nunc iam me
874 2, 14| statum gloriae pervenit non multitudine hominum, sed severitate
875 1, 11| Hegesiae: Sed instigabat multitudinis animum ad bellum inferendum
876 1, 14| efficitur, cum sententiae multorum articulorum convenienti
877 2, 9 | Quapropter prodigam in multos largitionem abstinentiae
878 2, 6 | quisquam non gratissimum munus arbitraretur, virum se natum,
879 1, 7 | clandestinum hostem impune intra murum vidi vagari: aegre tuli
880 1, 3 | addenda, aut demenda, aut mutanda, aut porrigenda, aut contrahenda
881 2, 9 | Scytha (matre et barbara) natus tam bonus et clemens evaserit?
882 2, 18| assimulandum est invitos necessario dicere, ne magis confidentia
883 2, 1 | in amore atque deliciis necessariorum ornatus eius opibus abundabat;
884 2, 20| familiares videbantur, hos necessitudine opitulandi adstrinxit, hosque
885 2, 4 | venisse videtur, iam se negabit accepisse, et flens vobis
886 2, 4 | factis et moribus? Quod si negarit, satis factum vobis esse
887 1, 19| fecisse aliquamdiu, nemo negat. Sed quid contra testamentum
888 1, 15| nihil valebat; magistratus neglegebat. Venit hoc tamen nobis novissime
889 1, 17| gestum, testificor - illi neglexerunt et rem tantam differre maluerunt,
890 1, 10| sed etiam in conficiendo negotio principem praefecistis.
891 1, 19| iudicibus† nostra voluntate: neminem illi propriorem cognatum
892 2, 15| efficitur, ita uti hoc est: Nequaquam mihi (dives) est, quamvis
893 1, 18| omnes corporis partes ad nequitiam sunt appositissimae: oculi
894 2, 10| proprium imponam nomen, nescio nisi illud unum tantam esse
895 2, 9 | vitium est. Uterque enim nescit uti, atque utrique pecunia
896 1, 14| praeclara nostra auxilia, neutrum poterant; neque enim constanti
897 2, 10| modis tentatos acerba ac nimi (a illa) tua facultas affligit.
898 2, 7 | simul atque ex prioris diei nimia cibi ac vini satietate,
899 1, 1 | medetur: sed ille usque eo nititur quoad restituat atque exsuperet;
900 1, 3 | enim decet hominem genere nobilem, (ingenio mobilem) videri.
901 1, 2 | est. Lycurgi: Nemo enim nocens sine summo maerore est,
902 1, 4 | est huius modi: Quapropter noli te saepius parcum appellare,
903 2, 15| libenter, iniuriam facere nolle. Nam dando beneficium extemplo
904 2, 10| igitur? Quod proprium imponam nomen, nescio nisi illud unum
905 1, 15| publicae causae iudicium, magno nomini adversariorum fortiter resistere,
906 | nonne
907 | nonnulla
908 | nostram
909 | nostro
910 | nostrum
911 2, 11| hoc utendum est, cum aut notam rem esse auditoribus arbitramur,
912 1, 9 | acquiescunt. Stratoclis: Quaeritis novam rationem administrandae
913 2, 13| eundem habet casum aut eandem novissimam syllabam. Id est huius modi:
914 2, 20| fit, cum unaquaeque res novissimorum verborum sententia clare
915 1, 8 | sententiarum unum atque idem (est) novissimum verbum. Sosicratis: Non
916 1, 16| omnium sceleratissimus, novo more atque exemplo alieni
917 2, 17| vereor, quin, etiam si sit novum vobis instituendum, libenter
918 2, 3 | prius consuerat, cum sine noxa se gerebat. Non arbitratus
919 | nullo
920 1, 4 | familiaris, pro malivolo severum. Nullum est enim vitium, quo ut
921 | numquam
922 1, 17| ut fit fere, repentino nuntio perturbati obstupuimus.
923 1, 21| languorem, et simul seniles nutriendo recuperabit vires. Haec
924 | O
925 2, 7 | oculis mero madidis humore obcaecatis, visco gravidis, lucem constanter
926 2, 9 | Demosthenes, cum ei quidam obiecisset, matre Scytha natum, respondit:
927 2, 1 | vehementer te rerum varietas oblectat, et quam magno odio est
928 2, 19| ad voluntatem auditoris (obscurat quaestionem) utilitatis.
929 2, 6 | a maioribus acceperitis, obsecrare (pro) sacris ac delubris
930 1, 21| oppleturum, supplicem precario obsecraturum, blanditia sua quod petisset
931 1, 17| interea subito portas hostis obsedit.~ ~ ~
932 1, 17| repentino nuntio perturbati obstupuimus. Adimantus autem solus -
933 2, 8 | Quaeres a me, quo iure obtinere possim? Quo iure mihi Polyaenus
934 1, 2 | vita ex vitiis coacta, occasionem arguendi maleficii captans
935 2, 2 | alter in augenda pecunia occupatus et habendi cupiditate depravatus
936 2, 1 | oblectat, et quam magno odio est tibi beatae vitae perpetuus
937 2, 3 | merito reprehendere atque odisse coepi. Quaeritis fortasse,
938 1, 11| iudices; qui non quod me odissent, sed quod inimicorum factionem
939 2, 5 | locupletis copias dederit ei, qui odisset uti.~ ~ ~
940 1, 19| arma Macedonum opposita officiebant.~ ~ ~
941 1, 15| desunt, qui ex tantis meis officiis aliquid velint vituperare.
942 | Olim
943 2, 17| exposui, meae causae ius omitto. Vobis, quod aequissimum
944 | omni
945 1, 3 | sacrorum non honori sed oneri esse existimavit.~ ~ ~
946 2, 1 | necessariorum ornatus eius opibus abundabat; manus ancillarum
947 2, 9 | res coniungere et communi opinioni cum ratione adversari, et
948 2, 16| odium. Tunc facile multis opitulabar: nunc iam me ipsum tueri
949 1, 14| cum tantum (non) omnes opitulari vellent, sed nemo auderet.
950 1, 21| lacrimis patrium sinum oppleturum, supplicem precario obsecraturum,
951 1, 19| litteris earum arma Macedonum opposita officiebant.~ ~ ~
952 2, 7 | manibus emittit, quam somnus oppressit bibentem, ac dissolutis
953 1, 7 | coniurata tanta vis inimicorum oppugnat. Miseremini solitudinis,
954 2, 4 | saepius apud me utebatur et orabat ut suarum aerumnarum misererer,
955 2, 1 | ab alia re et actionem et orationem nostram revocamus. Demosthenis:
956 2, 16| et habet in omni genere orationis summam utilitatem. Quare
957 1, 17| vehemens in re publica, tum oris satis liberi - magno clamore
958 2, 1 | atque deliciis necessariorum ornatus eius opibus abundabat; manus
959 2, 2 | uno atque eodem sanguine orti. Alter in studio laudis
960 1, 18| vitia aut ipse ex vitiis ortus videatur. Item Aristotelis:
961 1, 20| utilitas in eo est, cum volumus ostendere necessitudinem aut naturae,
962 2, 6 | officium distribueret. Et hunc ostenderemus muliebri ritu esse suo corpore
963 2, 10| dicamus, nec reperire nos ostendimus. Lysiae: Nec iam rationem
964 1, 15| rebus suam confidentiam ostentabat. Debitum petebamus? Non
965 1, 2 | lex paratum supplicium ostentans, vita ex vitiis coacta,
966 1, 7 | iniuria plerosque laetitiam ostentantes cognovi.~ ~ ~
967 1, 16| inceptum dumtaxat arguere, paene maleficii largitionem est
968 2, 7 | defatigatus, tunicatus, sine pallio, soleatus, (praeligato)
969 2, 7 | soleatus, (praeligato) palliolo frigus a capite defendens,
970 2, 7 | puer sustentat ac ducit pallium per lutum trahentem. Novissime
971 2, 16| voluptatis fructus sibi parabat. Aliud est, item quod superiori
972 1, 4 | 4 - Paradiastole~ ~Hoc schema duas aut plures
973 2, 11| 11 - Parasiopesis~ ~Hoc est, cum aliquid nos
974 2, 7 | cogitur vigilare; alius rixari parat. Alium turbas vitantem ac
975 1, 2 | futurum est, formidolosum, lex paratum supplicium ostentans, vita
976 2, 4 | calamitas hominis esset. Sed, ut paratus venisse videtur, iam se
977 1, 9 | scelere contaminatis hominibus parcatis. At ignoscendo nocentibus
978 2, 15| egentis est signum, et nihil parcere egestatis est initium. (
979 2, 18| ferundis nocentibus remisse parcitis, vos inpiorum studium ad
980 1, 4 | Quapropter noli te saepius parcum appellare, cum sis avarus.
981 1, 4 | cum sis avarus. Nam qui parcus est, utitur eo quod satis
982 2, 17| constituant, atque †eo pareamus†. Hyperidis: Sed ego iam,
983 1, 21| sic arbitrabar: filium ad parentem dissoluto vultu venturum,
984 1, 17| 17 - Parenthesis~ ~Cum in continenti sententia
985 2, 6 | deorum immortalium, pro parentum monumentis, pro vobis ipsis
986 2, 14| iucunditatem. Nam neque tam paria duo verba sunt, neque eundem
987 2, 15| sententiis brevibus et inter se paribus efficitur, ita uti hoc est:
988 2, 6 | Haec facinori coniuncta, parit odium; inde †item† nascitur
989 2, 9 | poena afficiuntur, quos pariter non decet habere. Item Lysiae:
990 1, 19| 19 - Paromologia~ ~Hoc fit, cum aliquot res
991 1, 3 | 3 - Paronomasia~ ~Hoc, aut addenda, aut
992 2, 18| 18 - Parrhesia~ ~Fere contrarium est hoc
993 2, 7 | amplissimam sibi victoriam partam existimans. Interea procedit
994 1, 10| procreamus: nam maiorem partem ex illis doloris et contumeliae
995 2, 11| dicam. Sed ipsum tempus eam patefaciet.~ ~ ~
996 1, 7 | praeberent. Ego armamentario patefacto restiti atque efferri arma
997 2, 19| evidens bonum sui consilii patefecerint. Item eiusdem: Etsi acerbum
998 1, 5 | pater decessisset, cui vivo patre promisse omnia licerent.
999 1, 10| tuo ut alienum deseruisti? Patri tu filius es ad potiundas
1000 1, 1 | enim pro laude sicut pro patria proeliatur; nobis autem,
1001 1, 21| vultu venturum, lacrimis patrium sinum oppleturum, supplicem
|