21-excel | excid-patri | pauci-vultu
bold = Main text
Lib. Cap. grey = Comment text
1002 2, 7 | praesto sunt quotidiani †pauci† eodem studio excitati convivae.
1003 1, 16| Immo vero nuper atque his paucis diebus simul et Atheniensis
1004 2, 1 | Qua propter ad illud quod paulo prius agendum revertor.~ ~ ~
1005 2, 7 | convivae. Hic vero princeps paulum illud, reliquum quod habet,
1006 2, 18| vos inpiorum studium ad peccandum excitatis.~ ~ ~
1007 1, 13| Simonem domo sua, ab suis diis penatibus vi cum summa iniuria esse
1008 1, 16| loquor. Nam qui tantam caedem perfecerit, huius inceptum dumtaxat
1009 2, 3 | facto cum plenum malitiae perfidiaeque invenirem, merito reprehendere
1010 1, 7 | in summo quidem tempore [periculi] liberos adhibere ad communem
1011 1, 17| hoc schema efficitur, sed periculose ponitur; nam aut mire ineptum
1012 2, 17| videatur, ut constituatis permitto. Non enim vereor, quin,
1013 1, 2 | quis haec simul universa perpeti possit, timorem, morbum,
1014 2, 1 | odio est tibi beatae vitae perpetuus et constans fructus! Alterum
1015 1, 15| constanter in causa pro vobis perseverare? Omnia feci, vestrum commune
1016 2, 16| idem fieri potest in una persona, ita uti fecit Dinarchus,
1017 2, 2 | divisio et separatio est personarum aut rerum, et demonstratio
1018 2, 6 | constituimus, quae sine personis sunt, aut eorum hominum,
1019 1, 11| quod inimicorum factionem pertimescunt, me in malis deseruerunt.~ ~ ~
1020 2, 8 | me defendunt, ad te non pertinent. Hi veritatem sequantur.
1021 1, 14| praesens et futurum malum perturbabat. Nam praesens tempus acerbitatis
1022 1, 2 | iudices, sed multa simul eum perturbant: quod adest, sollicitudinis
1023 1, 17| fit fere, repentino nuntio perturbati obstupuimus. Adimantus autem
1024 2, 14| nostra ad hunc statum gloriae pervenit non multitudine hominum,
1025 1, 18| omne genus corruptelae, pes ad fugam, prorsus ut aut
1026 1, 15| confidentiam ostentabat. Debitum petebamus? Non dissolvebat. Minabamur?
1027 2, 4 | precibus, deprecanti, quod petebat, dedi, solus soli, quo minus
1028 1, 21| obsecraturum, blanditia sua quod petisset a patris mollitie impetraturum.
1029 1, 18| appositissimae: oculi ad petulantem lasciviam, manus ad rapinam,
1030 1, 1 | subiungitur, hoc exemplo. Demetrii Phalerei: Nam quod beneficium tempore
1031 2, 16| ita uti fecit Demetrius Phalereus: Nobis primum dii immortales
1032 2, 7 | Charakterismos~ ~Quem ad modum pictor coloribus figuras describit,
1033 2, 3 | erras, qui, quod naturae (placeat) in (iuvene), arbitraris
1034 2, 20| suspiciose loqui potissimum placebat. Item (Dinarchi): Itaque
1035 2, 7 | vix meridiano tempore, plenus crapula est experrectus,
1036 1, 7 | quod in accipienda iniuria plerosque laetitiam ostentantes cognovi.~ ~ ~
1037 1, 4 | Paradiastole~ ~Hoc schema duas aut plures res, quae videntur unam
1038 2, 16| beatissimus videbar, si quam plurimis benigne fecissem: nunc contra
1039 2, 7 | sicuti hostium proelio quam plurimos superarit atque adflixerit,
1040 1, 4 | contra propter avaritiam, quo plus habes, magis eges. Ita non
1041 2, 7 | quod habet, menti ac sensu poculis extrudere festinat; bibendo
1042 2, 9 | Quare merito utrique pari poena afficiuntur, quos pariter
1043 2, 6 | exitium. Hoc genere usi sunt poetae, qui fabulas scripserunt,
1044 1, 10| hoc igitur uno pristinae pollicitationis rerumque gestarum (rationem)
1045 1, 10| exploratam spem victoriae est pollicitus. Hunc vos non solum in consilio
1046 2, 8 | obtinere possim? Quo iure mihi Polyaenus reliquit, praetor dedit
1047 1, 10| 10 - Polyptoton~ ~Hoc schema solet complures
1048 1, 14| 14 - Polysyndeton~ ~Hoc schema efficitur,
1049 1, 14| continentur. Pytheae: Ille hunc pone constrictum trahebat, hic
1050 1, 17| efficitur, sed periculose ponitur; nam aut mire ineptum aut
1051 2, 11| praesentia, iudices, iniussu populi quae improbissime gesserit,
1052 1, 11| ratio, sine qua nihil umquam populus ex sententia gessit. Sed
1053 1, 3 | demenda, aut mutanda, aut porrigenda, aut contrahenda littera,
1054 1, 17| maluerunt, cum interea subito portas hostis obsedit.~ ~ ~
1055 1, 12| modo hominem, commovere possent? †Item: Universum mulierem:
1056 2, 8 | reliquit, praetor dedit possessionem; leges me defendunt, ad
1057 2, 15| dives) est, quamvis multa possideat, qui neque finem habet cupiendi
1058 2, 8 | a me, quo iure obtinere possim? Quo iure mihi Polyaenus
1059 1, 4 | virtutis laude gloriari possis. Hoc idem schema solet illustrius
1060 2, 16| nunc iam me ipsum tueri vix possum. Tunc mihi beatissimus videbar,
1061 2, 19| assentiuntur, vos fallere possunt. Nam dictum ad voluntatem
1062 | Postea
1063 1, 20| quaecumque potui feci. Sed posteaquam maior vis legis nostrum
1064 1, 16| et id quod prius dixit, posteriori sententia commutat, ita
1065 1, 15| vereri periculum, diligenter †posteritatis crescere†, non minas extimescere,
1066 2, 19| initio auditu grave est, in posterum cognita utilitate fit iucundum.~ ~ ~
1067 1, 17| haberetur et, prout tempus postulabat, celeriter quod opus esset
1068 2, 17| instituendum, libenter id quod postulo propter utilitatem communis
1069 1, 19| superiora, aut etiam omnia quae posuimus infirmet. Hyperidis: Sume
1070 2, 7 | simul et †illud tempus et potatio† oculi vinum lacrimantes
1071 2, 1 | mulier nuper fuit locuples, potens, in amore atque deliciis
1072 1, 19| prohibebant haec, non legebas? Non poteram, propterea quod litteris
1073 1, 14| nostra auxilia, neutrum poterant; neque enim constanti silentio
1074 2, 12| supposita sententia cognoscere poteris, et multo diligentius ex
1075 1, 11| tamque evidentes dicere potes, Demosthenes? Cognitum enim
1076 2, 2 | meminisse libertatis, aut unius potestati tradidum quotidianam commentare
1077 1, 10| deseruisti? Patri tu filius es ad potiundas opes, cuius ad senectutem
1078 1, 20| pro salute eius quaecumque potui feci. Sed posteaquam maior
1079 1, 12| in hac fortuna deserere potuisti, cuius aerumnae quemvis
1080 1, 7 | sum, ne sumptum stipendio praeberent. Ego armamentario patefacto
1081 2, 8 | orator brevitate sententiae praecedit auditoris exspectationem.
1082 1, 14| excitabant. At hi socii, praeclara nostra auxilia, neutrum
1083 1, 13| vinctam in publicum proiecit praedo, ne suum maleficium tacitum
1084 1, 10| conficiendo negotio principem praefecistis. Huic omnium vestrum fortunas
1085 2, 7 | sine pallio, soleatus, (praeligato) palliolo frigus a capite
1086 1, 21| uxor; ea sedulo ac blande praeministrando detrahet languorem, et simul
1087 1, 18| hostibus, fortissimus; cum vero praemium dignis tribuendum, liberalissimus;
1088 2, 4 | arbitramur contrarium nobis, praeoccupamus dicere et cum ratione dissolvere.
1089 1, 7 | et idem verbum singulis praeponitur, aut varietas verborum,
1090 2, 1 | aut fortunam† et tamquam praesentem appellamus, ita uti fecit
1091 2, 11| retinendo possumus. Lycurgi: In praesentia, iudices, iniussu populi
1092 2, 4 | Sed ego Lycurgum vobis praesentibus hoc unum interrogabo, velitne
1093 2, 6 | fuerunt, tamquam vivorum et praesentium actionem sermonemve deformamus.
1094 1, 13| tacitum lateret. Sed cum praetereuntes prostratum familiam viderent,
1095 2, 8 | mihi Polyaenus reliquit, praetor dedit possessionem; leges
1096 1, 21| sinum oppleturum, supplicem precario obsecraturum, blanditia
1097 2, 4 | multa? Commotus humanitus precibus, deprecanti, quod petebat,
1098 2, 9 | videtur. Ego contra deos precor, namque eiusmodi civem habeamus,
1099 1, 13| 13 - Epiploke~ ~In hoc ex prima sententia secunda oritur,
1100 2, 13| fortuna contristaverit, primi insidiantur.~ ~ ~
1101 1, 12| significat ac significavit primo dictum. Id est huius modi:
1102 1 | LIBER PRIMUS~ ~
1103 2, 7 | excitati convivae. Hic vero princeps paulum illud, reliquum quod
1104 1, 10| etiam in conficiendo negotio principem praefecistis. Huic omnium
1105 2, 16| quod† in eadem sententia priori verbo †contrarium quod est,
1106 2, 7 | producit? Nam simul atque ex prioris diei nimia cibi ac vini
1107 1, 10| commisistis. Ab hoc igitur uno pristinae pollicitationis rerumque
1108 1, 6 | appetere, non, appetitam probare. Item Aristoteles dicitur
1109 1, 4 | tete frustraris. Non enim probas te pro astuto sapientem
1110 1, 6 | esse officium, amicitiam probatam appetere, non, appetitam
1111 2, 4 | sit testis eius pudori ac probitati. Sed ego Lycurgum vobis
1112 2, 7 | partam existimans. Interea procedit simul et †illud tempus et
1113 1, 10| Nimirum nullo consilio filios procreamus: nam maiorem partem ex illis
1114 1, 5 | Huius modi est vulgare illud Proculeianum. Proculeius cum filium suum
1115 1, 20| Anankaeon~ ~Hoc schema tunc prodest atque omnis eius utilitas
1116 2, 9 | Item Lysiae: Quapropter prodigam in multos largitionem abstinentiae
1117 2, 7 | desperatissima consuetudine producit? Nam simul atque ex prioris
1118 2, 4 | arbitror Lycurgum laudatorem producturum, scilicet qui sit testis
1119 2, 6 | prologis. Nam humana figura produxerunt personas, quae in veritate
1120 1, 18| deliberando consilium neque in proeliando virtus neque in beneficio
1121 1, 1 | pro laude sicut pro patria proeliatur; nobis autem, si nihil accidit
1122 2, 7 | lacessit, sicuti hostium proelio quam plurimos superarit
1123 2, 11| me iniuriae tuae causam proferre. Nihil agis; non dicam.
1124 1, 7 | Ab uno verbo saepius quae proficiscuntur sunt huius modi. Lycurgi:
1125 1, 19| afficeretur. Leges igitur, quae prohibebant haec, non legebas? Non poteram,
1126 2, 7 | retinet ianitor, pulsat, exire prohibet, domini interdictum demonstrans.
1127 1, 7 | restiti atque efferri arma prohibui. Itaque unius opera mea ***
1128 1, 13| vinxit; vinctam in publicum proiecit praedo, ne suum maleficium
1129 | proinde
1130 2, 4 | 4 - Prolepsis~ ~Hoc est, cum id quod aut
1131 2, 6 | fabulas scripserunt, in prologis. Nam humana figura produxerunt
1132 1, 5 | decessisset, cui vivo patre promisse omnia licerent. Filius respondit
1133 1, 15| articulis, sententiae divisae pronuntiantur. Daphnidis: Quid autem me
1134 1, 10| alio atque alio modo ut pronuntientur efferre. Cleocharis: Nam
1135 1, 21| me in itinere recogitatio prope confectum confirmabat. Postea
1136 2, 6 | beneficio in mulierem convertere properasse. Item Charisii: Existimate,
1137 1, 5 | meam mortem exspectes, nec properes moliri ut velocius moriar."~ ~ ~
1138 1, 1 | sententiis duabus aut pluribus propositis sua cuique ratio vel posterius
1139 1, 4 | illustrius fieri, cum ratio proposito subiungitur. Id est huius
1140 2, 1 | cum ab ea sententia, quam proposuimus, convertimus ad aliquam
1141 1, 4 | distent docet, suam cuique propriam sententiam subiungendo.
1142 1, 2 | periculum, religio, quae singula proprias (ei) cogitationes ad remorandum
1143 1, 19| voluntate: neminem illi propriorem cognatum quam te fuisse:
1144 | prorsus
1145 1, 1 | 1 - Prosapodosis~ ~Hoc schema duobus modis
1146 2, 14| sonum vocis, quam Graeci PROSODIAN appellant. Id est huius
1147 2, 6 | 6 - Prosopopoiia~ ~Hoc fit, cum personas
1148 1, 13| lateret. Sed cum praetereuntes prostratum familiam viderent, et ab
1149 2, 7 | genibus, colore exsangui, protinus ex cubiculari lectulo excitatus
1150 | prout
1151 2, 7 | extrudere festinat; bibendo provocat, lacessit, sicuti hostium
1152 2, 7 | Alius sine causa iurgio proximum lacessit; alius somno deditus
1153 1, 6 | Theophrastus dicitur dixisse: Prudentis esse officium, amicitiam
1154 1, 3 | nimirum quoniam traditam sibi publicorum custodiam sacrorum non honori
1155 1, 13| cruciatam vinxit; vinctam in publicum proiecit praedo, ne suum
1156 2, 16| eo viderentur. Huius enim pudor erat omnibus, illius autem
1157 2, 4 | scilicet qui sit testis eius pudori ac probitati. Sed ego Lycurgum
1158 2, 7 | ianuam eiectum vacillantem puer sustentat ac ducit pallium
1159 2, 7 | cupientem retinet ianitor, pulsat, exire prohibet, domini
1160 2, 3 | quod aequaliter omnibus putes ignoscendum, uni (imputas).
1161 | quaecumque
1162 2, 8 | exspectationem. Lysiae: Quaeres a me, quo iure obtinere
1163 2, 10| Hoc schema efficitur, cum quaerimus quid aut quem ad modum pro
1164 2, 6 | quid animi sitis habituri, quaero.~ ~ ~
1165 2, 6 | Item Charisii: Existimate, quaeso, rem publicam hic adesse
1166 2, 19| voluntatem auditoris (obscurat quaestionem) utilitatis. Sed ab iis,
1167 1, 7 | adulescentium violentiam. Ego quaestoribus interminatus sum, ne sumptum
1168 1, 2 | contumeliam, inopiam, vim? quarum quaevis una res per se satis est
1169 2, 6 | redigere vos in memoriam, qualem se a maioribus acceperitis,
1170 | quamvis
1171 1, 2 | contumeliam, inopiam, vim? quarum quaevis una res per se satis
1172 1, 10| Lacedaemonii, si praeter hunc quemquam existimatis esse, cui ob
1173 1, 12| potuisti, cuius aerumnae quemvis etiam extrarium hominem,
1174 | quia
1175 | quicquid
1176 | quidam
1177 1, 7 | concitata temere arma caperet et quietos Thessalos manu lacessere
1178 2, 17| permitto. Non enim vereor, quin, etiam si sit novum vobis
1179 | quisquam
1180 | quoad
1181 | quoque
1182 2, 2 | unius potestati tradidum quotidianam commentare servitutem.~ ~ ~
1183 2, 7 | trahitur. Ibi praesto sunt quotidiani †pauci† eodem studio excitati
1184 2, 18| coram eo reprehendendum. Sed raro hoc utendum et diligenter
1185 1, 21| vires. Haec me in itinere recogitatio prope confectum confirmabat.
1186 1, 21| simul seniles nutriendo recuperabit vires. Haec me in itinere
1187 1, 1 | cuique ratio vel posterius reddetur, vel statim sub unaquaque
1188 2, 12| pluribus unius cuiusque ratio redditur. Sed hoc paromoion verborum
1189 1, 21| Ethopoiia~ ~Lysiae: Rure rediens, iudices, homo maior natu,
1190 2, 6 | confectos ad se applicare, redigere vos in memoriam, qualem
1191 2, 7 | Novissime solus in triclinio relictus, non prius poculum ex manibus
1192 1, 2 | existimatio, periculum, religio, quae singula proprias (
1193 1, 13| Cum venisset, sine ulla religione domum eius expugnavit; expugnata
1194 1, 3 | sceleratissimi opera, qui fuit lucus religiosissimus, [nunc est locus desertissimus]:
1195 2, 3 | neque benivolentiae spem relinqueret.~ ~ ~
1196 2, 16| maiores nostri rem publicam reliquerunt; nos etiam socios nostros
1197 2, 8 | Quo iure mihi Polyaenus reliquit, praetor dedit possessionem;
1198 1, 2 | proprias (ei) cogitationes ad remorandum subiciebant. Item Democharis:
1199 1, 20| auxilium ab illius periculo removit, calamitatis ac luctus eius
1200 1, 17| scilicet omnes, ut fit fere, repentino nuntio perturbati obstupuimus.
1201 1, 14| potissimum confugeremus, reperiebamus, sed uno tempore nos et
1202 2, 16| superbiae nostrae) ne vestigium reperitur.~ ~ ~
1203 2, 7 | non sanguine sed vino sunt repletae, se ipse erigere non valet.
1204 1, 10| rerumque gestarum (rationem) reposcere debetis. Item Charisii:
1205 2, 18| erratum eius audacter coram eo reprehendendum. Sed raro hoc utendum et
1206 2, 3 | perfidiaeque invenirem, merito reprehendere atque odisse coepi. Quaeritis
1207 2, 3 | est huius modi: Quod si me reprehendis, cum homo adulescens lapsus
1208 1, 16| cum ipse se, qui loquitur, reprehendit, et id quod prius dixit,
1209 1, 19| his verbis de meo officio requiris? Scripsisti, ut servis libertas
1210 1, 10| pristinae pollicitationis rerumque gestarum (rationem) reposcere
1211 2, 7 | arbitrer bonae spei reliquum residere, qui omne vitae tempus una
1212 2, 12| adversarius armatus praesto est, resistendum est huic non verbis, sed
1213 1, 15| nomini adversariorum fortiter resistere, non vereri periculum, diligenter †
1214 1, 6 | 6 - Antimetabole~ ~* * * respondisse dicitur: Si aut qui sapiunt
1215 1, 7 | Ego armamentario patefacto restiti atque efferri arma prohibui.
1216 1, 1 | ille usque eo nititur quoad restituat atque exsuperet; nos contra
1217 1, 19| experirentur. Scripsisti, ut exules restituerentur? Scripsi, ut ne quis exilio
1218 2, 11| suspicionem excitare maiorem retinendo possumus. Lycurgi: In praesentia,
1219 1, 16| non criminibus, sed armis reum lacessere conatus, conatus?
1220 2, 3 | arbitratus es igitur, rursum eum reversurum officio atque amicum tibi
1221 2, 7 | turbas vitantem ac domum reverti cupientem retinet ianitor,
1222 2, 1 | quod paulo prius agendum revertor.~ ~ ~
1223 1, 2 | confirmaret, multa simul eum revocabant: officia, consuetudo, tempus,
1224 2, 1 | actionem et orationem nostram revocamus. Demosthenis: Sed nimirum
1225 2, 6 | hunc ostenderemus muliebri ritu esse suo corpore abusum;
1226 2, 7 | cogitur vigilare; alius rixari parat. Alium turbas vitantem
1227 1, 21| 21 - Ethopoiia~ ~Lysiae: Rure rediens, iudices, homo maior
1228 | rursum
1229 2, 6 | acceperitis, obsecrare (pro) sacris ac delubris deorum immortalium,
1230 1, 3 | sibi publicorum custodiam sacrorum non honori sed oneri esse
1231 2, 18| inquam, nec reticebo, quod salus communis dici flagitat.
1232 1, 9 | ignoscendo nocentibus innocentium salutem custodire non potestis.~ ~ ~
1233 1, 12| Hunc tu frater eiusdem sanguinis particeps, in hac fortuna
1234 1, 6 | imperare, aut qui imperant sapere discant. Item Theophrastus
1235 1, 4 | enim probas te pro astuto sapientem intelligenti, pro confidente
1236 1, 6 | beatissimam, cuius et fortunae sapientia et sapientiae fortuna suppeditet.~ ~ ~
1237 1, 6 | et fortunae sapientia et sapientiae fortuna suppeditet.~ ~ ~
1238 1, 18| dubia accidisset, apparebat sapientissimus; cum autem confligendum
1239 1, 6 | respondisse dicitur: Si aut qui sapiunt imperare, aut qui imperant
1240 2, 7 | diei nimia cibi ac vini satietate, vix meridiano tempore,
1241 1, 3 | turpitudini est. Item: At huius sceleratissimi opera, qui fuit lucus religiosissimus, [
1242 1, 16| factus. Item: At hic omnium sceleratissimus, novo more atque exemplo
1243 1, 9 | Quaeritis quem ad modum scelere contaminatis hominibus parcatis.
1244 1, 13| simul et oculis et auribus scelus illius usurparent. Item
1245 1, 13| coniuncti vinciuntur, sic huius schematis utilitate complures sententiae
1246 1, 9 | Hoc duorum superiorum schematum coniunctionem habet, quod
1247 2, 3 | futurum? Quo modo? Quem sciam tantum facinus in me admisisse,
1248 2, 6 | sunt poetae, qui fabulas scripserunt, in prologis. Nam humana
1249 1, 19| testamentum dicis, in quo scriptus hic est? Item eiusdem: Quid
1250 2, 16| adolescentia sedulo omnem gloriam sectabar: at nunc in senectute summum
1251 2, 13| Item Sosicratis: Nam qui, secundis rebus, libenter assentantur,
1252 2 | LIBER SECUNDUS~ ~
1253 | semel
1254 1, 17| clamore efflagitabat, ut senatus haberetur et, prout tempus
1255 2, 16| gloriam sectabar: at nunc in senectute summum me ambitionum invasit
1256 1, 7 | licitum est. Miseremini senectutis, quae me etiam ceteris malis
1257 1, 21| detrahet languorem, et simul seniles nutriendo recuperabit vires.
1258 2, 7 | reliquum quod habet, menti ac sensu poculis extrudere festinat;
1259 1, 8 | anteponitur, in hoc autem omnium sententiarum unum atque idem (est) novissimum
1260 2, 19| efficitur ratione brevi et sententiosa, ita ut, quod dubium est
1261 2, 15| egestatis est initium. (Item:) Seorsum est beneficium dare libenter,
1262 2, 2 | hoc schemate divisio et separatio est personarum aut rerum,
1263 2, 17| utilitatem communis consuetudinis sequamini.~ ~ ~
1264 2, 8 | pertinent. Hi veritatem sequantur. Item eiusdem: Sed nos aequum
1265 2, 1 | abundabat; manus ancillarum sequebantur [comitatus appellabatur].
1266 2, 2 | gloriosam, sed laboriosam sequebatur; alter in augenda pecunia
1267 1, 4 | fructus quam inopiae miseria sequitur.~ ~ ~
1268 2, 6 | et praesentium actionem sermonemve deformamus. Id est huius
1269 1, 21| sicut hostis, atque initium sermonis cum iurgio sumpsit.~ ~
1270 1, 19| requiris? Scripsisti, ut servis libertas detur? Scripsi,
1271 2, 16| etiam socios nostros de servitute eripuimus. Itaque et amplissimus
1272 2, 14| multitudine hominum, sed severitate legum.~ ~ ~
1273 2, 7 | bibendo provocat, lacessit, sicuti hostium proelio quam plurimos
1274 1, 12| iteratum aliam sententiam significat ac significavit primo dictum.
1275 1, 12| sententiam significat ac significavit primo dictum. Id est huius
1276 1, 14| Dinarchi: Partim nostri silebant partim autem ingentem clamorem
1277 1, 14| poterant; neque enim constanti silentio neque forti clamore strenue
1278 | sim
1279 2, 2 | Item Hyperidis: Non enim simile est vivere in aequa civitate,
1280 2, 4 | interrogabo, velitne se similem esse illius factis et moribus?
1281 2, 12| paromoion verborum efficit similitudinem, ita uti hoc est: Nam disputandi
1282 1, 13| Constat igitur, iudices, Simonem domo sua, ab suis diis penatibus
1283 1, 2 | periculum, religio, quae singula proprias (ei) cogitationes
1284 2, 2 | unius tyranni imperium, ubi singularis libido dominetur. Sed necesse
1285 1, 18| Merismos~ ~Hoc schema singulas res separatim disponendo
1286 1, 21| venturum, lacrimis patrium sinum oppleturum, supplicem precario
1287 | sis
1288 1, 14| clamorem excitabant. At hi socii, praeclara nostra auxilia,
1289 2, 16| publicam reliquerunt; nos etiam socios nostros de servitute eripuimus.
1290 2, 7 | tunicatus, sine pallio, soleatus, (praeligato) palliolo frigus
1291 1, 7 | inimicorum oppugnat. Miseremini solitudinis, cui ne in summo quidem
1292 1, 2 | perturbant: quod adest, sollicitudinis plenum, quod futurum est,
1293 1, 10| pollicitus. Hunc vos non solum in consilio dando ceteris
1294 2, 7 | proximum lacessit; alius somno deditus vi cogitur vigilare;
1295 2, 7 | ex manibus emittit, quam somnus oppressit bibentem, ac dissolutis
1296 2, 14| neque eundem habent casum et sonum vocis, quam Graeci PROSODIAN
1297 1, 15| vestrum commune commodum spectans. Tamen non desunt, qui ex
1298 2, 7 | Quid in hoc arbitrer bonae spei reliquum residere, qui omne
1299 1, 5 | opus esset, ne tum denique speraret libertatem licentiamque
1300 2, 10| qua flecti (vos) posse speremus. Ita nos omnibus modis tentatos
1301 2, 15| habet cupiendi neque modum statuit utendi. Nam et multum desiderare
1302 2, 14| res publica nostra ad hunc statum gloriae pervenit non multitudine
1303 1, 19| illum nonnulla exstitisse; stipendia vos una fecisse aliquamdiu,
1304 1, 7 | interminatus sum, ne sumptum stipendio praeberent. Ego armamentario
1305 1, 14| silentio neque forti clamore strenue quid agerent conabantur.
1306 1, 14| accedebat ignavus turbae strepitus, qui nihil eorum mentes
1307 2, 2 | intersit. Hegesiae: Diversa studia adulescentium animum adverteramus,
1308 2, 16| solet. Isidori: Non ille stultitia aut furore impulsus tam
1309 2, 12| est: Nam disputandi aut suadendi est aliud idoneum tempus.
1310 2, 19| Quod vobis, Athenienses, in suadendo assentiuntur, vos fallere
1311 2, 19| utilitatis. Sed ab iis, qui suadent, quod vobis iniucundum est,
1312 2, 7 | dissolutis artubus ipsum poculum suapte natura dormienti excidit.~ ~ ~
1313 | suarum
1314 2, 16| illius autem impudentia ipsi suavis, ceteris amara. Hoc idem
1315 2, 16| tam graves labores frustra subibat, sed ex acerbitate laboris
1316 1, 2 | cogitationes ad remorandum subiciebant. Item Democharis: Nam quis
1317 1, 5 | exspectare. Cui Proculeius pater subiecit: "Immo vero," inquit, "velim
1318 1, 1 | Quibus posterius ratio subinfertur, huius modi sunt. Demosthenis:
1319 1, 15| convenit facere, Byzantii? Subire publicae causae iudicium,
1320 1, 4 | cuique propriam sententiam subiungendo. Hyperidis: Nam cum ceterorum
1321 1, 1 | sub unaquaque sententia subiungetur. Quibus posterius ratio
1322 2, 4 | aerumnarum misererer, inopiae subvenirem. Quid multa? Commotus humanitus
1323 2, 3 | superius tempus attinet, nihil succenseo; nihil enim deliquisse cognovi.
1324 1, 10| esse, cui ob hos casus iure succensere debeatis. Hic est enim,
1325 1, 8 | nostrae (proinde) atque culpae succensuit idem Philippus.~ ~ ~
1326 1, 21| natu, magno calore, vix sufferens viae molestiam, tamen his
1327 | sui
1328 | suis
1329 1, 19| posuimus infirmet. Hyperidis: Sume hoc †a iudicibus† nostra
1330 1, 13| suis diis penatibus vi cum summa iniuria esse exturbatum.
1331 2, 2 | habendi cupiditate depravatus summas divitias summam virtutem
1332 1, 13| excelsum boni gradum homo summi laboris escenderit. Nam
1333 2, 7 | defendens, flexa cervice, summissis genibus, colore exsangui,
1334 1, 21| initium sermonis cum iurgio sumpsit.~ ~
1335 1, 9 | potestis. Quaeritis maximis sumptibus faciendis, quo modo ne tributa
1336 | suo
1337 2, 16| modi] honoris dignitatem (superbiae nostrae) ne vestigium reperitur.~ ~ ~
1338 2, 10| magnitudinem, ut omnem fortunae superbissimam crudelitatem (ingens) miseria
1339 1, 19| quod aut maius sit quam superiora, aut etiam omnia quae posuimus
1340 1, 8 | superius hoc interest quod in superiore unum verbum pluribus sententiis
1341 1, 9 | Koinotes~ ~Hoc duorum superiorum schematum coniunctionem
1342 2, 9 | hinc ipsi ambitioni copia suppeditare possit. Item Demosthenes,
1343 1, 6 | sapientia et sapientiae fortuna suppeditet.~ ~ ~
1344 2, 4 | accepisse, et flens vobis supplicabit ut se a calumniatoribus
1345 1, 18| deerat, sed dumtaxat in supplicio crudelitas. Nam cum aliqua
1346 2, 2 | condendi, non utendi causa suscipiebat. Item Hyperidis: Non enim
1347 1, 8 | inciderimus, sed initio ad bellum suscipiendum nos primum impulit Philippus
1348 2, 11| auditoribus arbitramur, aut suspicionem excitare maiorem retinendo
1349 2, 20| reticere omnino non expediebat, suspiciose loqui potissimum placebat.
1350 2, 7 | eiectum vacillantem puer sustentat ac ducit pallium per lutum
1351 1, 3 | contrahenda littera, aut syllaba fieri consuevit. Id est
1352 2, 13| casum aut eandem novissimam syllabam. Id est huius modi: In rebus
1353 1, 2 | 2 - Synathroismos~ ~Hoc et singulis verbis
1354 2, 9 | 9 - Synoikeiosis~ ~Hoc schema docet diversas
1355 2, 2 | adulescentium animum adverteramus, tametsi fratres erant, uno atque
1356 1, 11| Pytheae: Quid contra tot res tamque evidentes dicere potes,
1357 | tanta
1358 1, 15| Tamen non desunt, qui ex tantis meis officiis aliquid velint
1359 2, 18| Vestra opera, Athenienses, in tanto res publica periculo est.
1360 2, 20| 20 - Taxis~ ~Hoc fit, cum unaquaeque
1361 2, 5 | Fortunae. Crimen arguitur temeritate illius, quae tam locupletis
1362 1, 17| dii immortales, quorum in templo gestum, testificor - illi
1363 1, 7 | facilitatem unius fallacia temptatam intellexi: commovit me,
1364 2, 6 | matres familias amplexam tenere, parentes nostros aetate
1365 2, 10| speremus. Ita nos omnibus modis tentatos acerba ac nimi (a illa)
1366 2, 16| soli accepimus, per omnes terras distribuimus. Nobis maiores
1367 1, 13| secunda oritur, ex secunda tertia, atque ita deinceps complures.
1368 1, 19| nemo negat. Sed quid contra testamentum dicis, in quo scriptus hic
1369 1, 17| quorum in templo gestum, testificor - illi neglexerunt et rem
1370 2, 9 | largitionem abstinentiae testimonium ne credideris: multo enim
1371 2, 4 | producturum, scilicet qui sit testis eius pudori ac probitati.
1372 1, 4 | opinionem fallere conaris, tu tete frustraris. Non enim probas
1373 1, 6 | imperant sapere discant. Item Theophrastus dicitur dixisse: Prudentis
1374 1, 7 | arma caperet et quietos Thessalos manu lacessere conaretur,
1375 1, 2 | universa perpeti possit, timorem, morbum, senectutem, contumeliam,
1376 1, 14| erat plenum, reliquum vero timoris. Item Dinarchi: Partim nostri
1377 2, 9 | humanitatem ac misericordiam tollere, maximum signum malitiae
1378 1, 13| familiam abstraxit; abstractam tormentis omnibus exeruciavit; cruciatam
1379 | tot
1380 1, 1 | schema duobus modis fieri et tractari potest. Nam sententiis duabus
1381 2, 2 | libertatis, aut unius potestati tradidum quotidianam commentare servitutem.~ ~ ~
1382 1, 3 | desertissimus]: nimirum quoniam traditam sibi publicorum custodiam
1383 1, 14| Ille hunc pone constrictum trahebat, hic autem vociferabatur.
1384 2, 7 | ducit pallium per lutum trahentem. Novissime solus in triclinio
1385 2, 7 | excitatus in triclinium trahitur. Ibi praesto sunt quotidiani †
1386 1, 18| et suum cuique proprium tribuendo magnam efficere utilitatem
1387 1, 18| cum vero praemium dignis tribuendum, liberalissimus; at cum
1388 1, 9 | sumptibus faciendis, quo modo ne tributa conferatis. At consiliis
1389 2, 7 | trahentem. Novissime solus in triclinio relictus, non prius poculum
1390 2, 7 | cubiculari lectulo excitatus in triclinium trahitur. Ibi praesto sunt
1391 | tuae
1392 | tuam
1393 2, 16| opitulabar: nunc iam me ipsum tueri vix possum. Tunc mihi beatissimus
1394 1, 7 | murum vidi vagari: aegre tuli quod omnium vestrum facilitatem
1395 2, 7 | cubando sit defatigatus, tunicatus, sine pallio, soleatus, (
1396 | tuo
1397 1, 14| conabantur. Huc accedebat ignavus turbae strepitus, qui nihil eorum
1398 2, 7 | alius rixari parat. Alium turbas vitantem ac domum reverti
1399 1, 3 | maximo cuique inconstantia turpitudini est. Item: At huius sceleratissimi
1400 | tuus
1401 2, 2 | valeat, et devenire sub unius tyranni imperium, ubi singularis
1402 1, 20| deprecatio, cum iudicaret tyrannus, cuius crudelitas omnem
1403 1, 15| tamen nobis novissime tempus ulciscendi.~ ~ ~
1404 1, 13| venit. Cum venisset, sine ulla religione domum eius expugnavit;
1405 2, 3 | iuvene), arbitraris vindicand(um) acerbusque (et) iniquus
1406 1, 11| non ratio, sine qua nihil umquam populus ex sententia gessit.
1407 | unam
1408 2, 20| 20 - Taxis~ ~Hoc fit, cum unaquaeque res novissimorum verborum
1409 1, 1 | reddetur, vel statim sub unaquaque sententia subiungetur. Quibus
1410 2, 3 | omnibus putes ignoscendum, uni (imputas). Item Lysiae:
1411 1, 2 | Democharis: Nam quis haec simul universa perpeti possit, timorem,
1412 1, 10| omnium vestrum fortunas universi commisistis. Ab hoc igitur
1413 1, 12| commovere possent? †Item: Universum mulierem: quid† potius dicam,
1414 2, 6 | nascitur exitium. Hoc genere usi sunt poetae, qui fabulas
1415 | usque
1416 1, 13| et auribus scelus illius usurparent. Item Lycurgi: Haud mihi
1417 2, 4 | oratione saepius apud me utebatur et orabat ut suarum aerumnarum
1418 | Uterque
1419 2, 18| consilia eorum sententias utilissimas existimando. Item Lycurgi:
1420 1, 4 | avarus. Nam qui parcus est, utitur eo quod satis est; tu contra
1421 | utpote
1422 1, 21| defatigatum diligens atque amans uxor; ea sedulo ac blande praeministrando
1423 1, 21| potius bellum intestinum ab uxore contra me comparatum. Item
1424 2, 7 | contumeliose extra ianuam eiectum vacillantem puer sustentat ac ducit
1425 1, 7 | impune intra murum vidi vagari: aegre tuli quod omnium
1426 2, 2 | civitate, ubi ius legibus valeat, et devenire sub unius tyranni
1427 2, 19| enim sententias vestras valent commutare, nisi vobis evidens
1428 2, 16| publicam armati defendunt nihil valeo. Est autem (aliud) genus
1429 2, 7 | repletae, se ipse erigere non valet. Tandem duobus innixus,
1430 2, 8 | dispicere. Nam consilio valuit, fortuna lapsus est, homo
1431 1, 13| nascitur; ex qua facultate varie et facile felicitas laudis
1432 1, 17| solus - nam est homo multum vehemens in re publica, tum oris
1433 2, 6 | suo corpore abusum; nonne vehementissime admiraretur, si quisquam
1434 1, 5 | subiecit: "Immo vero," inquit, "velim meam mortem exspectes, nec
1435 1, 15| tantis meis officiis aliquid velint vituperare. Item Lysiae:
1436 2, 4 | praesentibus hoc unum interrogabo, velitne se similem esse illius factis
1437 1, 14| tantum (non) omnes opitulari vellent, sed nemo auderet. Neque
1438 1, 5 | sumptum faceret, quas in res vellet atque opus esset, ne tum
1439 1, 5 | nec properes moliri ut velocius moriar."~ ~ ~
1440 2, 7 | confectis viribus, utpote cuius venae non sanguine sed vino sunt
1441 1, 11| Cognitum enim est, rem publicam venalem habuisse, cognitum est.
1442 1, 21| Postea vero, cum domum veni, nihil earum rerum inveni,
1443 1, 21| laborem; iam brevi domum veniens exspectatus; excipiet te
1444 2, 4 | hominis esset. Sed, ut paratus venisse videtur, iam se negabit
1445 1, 13| armatis ad eum venit. Cum venisset, sine ulla religione domum
1446 1, 18| lasciviam, manus ad rapinam, venter ad aviditatem, [virilis
1447 1, 21| parentem dissoluto vultu venturum, lacrimis patrium sinum
1448 2, 5 | modi: Nam virtutis labor vera voluptatis exercitatio est.
1449 2, 14| Nam neque tam paria duo verba sunt, neque eundem habent
1450 1, 15| fortiter resistere, non vereri periculum, diligenter †posteritatis
1451 2, 8 | ad te non pertinent. Hi veritatem sequantur. Item eiusdem:
1452 2, 18| Demosthenis: Sed ego liberam vocem veritatis apud nos omittam? Non, inquam,
1453 1, 12| quid† potius dicam, aut verius, quam mulierem?~ ~ ~
1454 2, 2 | Alter in studio laudis versabatur et industria virtutis vitam
1455 2, 19| audiendum est. Nam fere verum consilium, quod initio auditu
1456 2, 16| dignitatem (superbiae nostrae) ne vestigium reperitur.~ ~ ~
1457 2, 19| potestis. Non enim sententias vestras valent commutare, nisi vobis
1458 2, 6 | accidere, simul liberos vestros, matres familias amplexam
1459 1, 21| magno calore, vix sufferens viae molestiam, tamen his verbis
1460 1, 10| qui vobis exploratam spem victoriae est pollicitus. Hunc vos
1461 2, 7 | adflixerit, amplissimam sibi victoriam partam existimans. Interea
1462 2, 18| confidentia quam dolore excitati videamur, atque ita non fides, sed
1463 2, 20| Dinarchi): Itaque ut familiares videbantur, hos necessitudine opitulandi
1464 2, 16| possum. Tunc mihi beatissimus videbar, si quam plurimis benigne
1465 2, 19| vobis quod dicturus sum videbitur, tamen aequo animo audiendum
1466 1, 4 | duas aut plures res, quae videntur unam vim habere, disiungit
1467 1, 13| praetereuntes prostratum familiam viderent, et ab his rem gestam audirent,
1468 2, 16| conquirebant *** ne ab eo viderentur. Huius enim pudor erat omnibus,
1469 1, 3 | nobilem, (ingenio mobilem) videri. Nam cum omnibus hominibus,
1470 2, 4 | Vos autem cum se agentem videritis, facitote ut et illius et
1471 1, 7 | hostem impune intra murum vidi vagari: aegre tuli quod
1472 2, 7 | somno deditus vi cogitur vigilare; alius rixari parat. Alium
1473 2, 5 | fecit dives avarus†. In villa aedem fecit Fortunae. Crimen
1474 1, 1 | exsuperet; nos contra statim vinci meditamur. Ille enim pro
1475 1, 13| inter se circuli coniuncti vinciuntur, sic huius schematis utilitate
1476 1, 13| exeruciavit; cruciatam vinxit; vinctam in publicum proiecit praedo,
1477 1, 16| exemplo alieni facinoris vindex, ipse confidentissime non
1478 2, 3 | in (iuvene), arbitraris vindicand(um) acerbusque (et) iniquus
1479 2, 7 | prioris diei nimia cibi ac vini satietate, vix meridiano
1480 2, 7 | cuius venae non sanguine sed vino sunt repletae, se ipse erigere
1481 2, 7 | tempus et potatio† oculi vinum lacrimantes caligant, ebrii
1482 1, 13| omnibus exeruciavit; cruciatam vinxit; vinctam in publicum proiecit
1483 1, 10| opes, cuius ad senectutem violandam crudelissimus hostis fuisti?
1484 1, 7 | comprimere adulescentium violentiam. Ego quaestoribus interminatus
1485 1, 16| exsecrarentur. Sed hic bonus vir grandis natu atque sero,
1486 1, 21| seniles nutriendo recuperabit vires. Haec me in itinere recogitatio
1487 2, 7 | potest; deinde confectis viribus, utpote cuius venae non
1488 2, 6 | ageremus, quae ita divisit (virilem et) muliebrem personam,
1489 1, 18| venter ad aviditatem, [virilis naturae] membra, quae non
1490 1, 18| consilium neque in proeliando virtus neque in beneficio benignitas
1491 2, 7 | hoc schemate aut vitia aut virtutes eorum, de quibus loquitur,
1492 2, 6 | gratissimum munus arbitraretur, virum se natum, sed depravato
1493 2, 7 | madidis humore obcaecatis, visco gravidis, lucem constanter
1494 2, 19| ita ut, quod dubium est visum, ad certam fidem adduci
1495 1, 2 | paratum supplicium ostentans, vita ex vitiis coacta, occasionem
1496 2, 15| iniuriam dumtaxat odium vitamus.~ ~ ~
1497 2, 7 | rixari parat. Alium turbas vitantem ac domum reverti cupientem
1498 2, 9 | vel ex laude vitium vel ex vitio laudem exprimendi. Hyperidis:
1499 1, 15| officiis aliquid velint vituperare. Item Lysiae: Omnibus in
1500 2, 3 | rem eundem et laudem et vituperem? Quod idem commutata voluntate
1501 2, 2 | Hyperidis: Non enim simile est vivere in aequa civitate, ubi ius
1502 1, 5 | cum pater decessisset, cui vivo patre promisse omnia licerent.
1503 2, 6 | hominum, qui fuerunt, tamquam vivorum et praesentium actionem
1504 2, 18| Demosthenis: Sed ego liberam vocem veritatis apud nos omittam?
1505 1, 14| constrictum trahebat, hic autem vociferabatur. Concursus vero non mediocris,
1506 2, 14| eundem habent casum et sonum vocis, quam Graeci PROSODIAN appellant.
1507 1, 16| Nunc quoniam de me, ut volui, cognostis, iudicium per
1508 1, 20| utilitas in eo est, cum volumus ostendere necessitudinem
1509 2, 6 | quae in veritate artis et voluntatis sunt, non personae. Alterum
1510 1, 5 | excipitur. Huius modi est vulgare illud Proculeianum. Proculeius
1511 2, 10| Hegesiae: Non haec est, ut vulgari verbo appellatur, calamitas.
1512 1, 21| filium ad parentem dissoluto vultu venturum, lacrimis patrium
|