|
Hic igitur, ut
eo unde digressus sum redeam, cum sex septimanas morati fuissemus, ad naves
reversi, vela ventis tradidimus, et iam vix duos aut tres dies in mari
fueramus, cum ecce navis quaedam quam in insula S. Dominici ceperamus,
tormentis bellicis ac aere multo omnique praeda alia onusta (quapropter eam
Strenam anni novi vocabamus) rimis fatiscere atque aquam admittere coepit, ita
ut etiam tandem a classe reliqua aberraret. Quam generalis noster, nusquam a se
postridie visam, classe omni varie eam in rem hic illic dispersa, quarere
instituit, eamque tandem rimis pluribus fatiscentem et socios navales
sentinando perquam fatigatos offendit. Iussit etiam eam navim aliam Tallebot
nomine a tergo sequi ad recipiendos, si fortassis submergendi periculum adiret,
conservandosque vectores, et ipse cum tota classe Cartagenam rediit. Unde,
postquam fractae isti navi exonerandae oneribusque ac vectoribus in alias naves
imponendis octo vel decem dies ibi impendissimus, versus occidentalem Cubae
regiones partem Capo S. Antonio dictam tetendimus, eoque V. Kalend Maias
appulimus. Sed inde, inopia aquae recentis, solvere statim coacti sumus cum
bona spe Matancas usque, regionem versus occidentalem Havanae regionis partem
sitam, vento secundo perveniendi. Sed is ubi post quatuordecim a discessu
istinc nostro dies adversus flare coepit, Capo S. Antonio nos redire
coegit. Ubi tandem aquae recentis necessitate nimia, rerum magistra optima, nos
eam diligentius quaerere cogente, sed pluviae dumtaxat e puteis scrobibusque
palustribus trecentos circiter passus a mari hauriendae, copiam satis magnam
invenimus.
|