-3-

Postquam hinc XVIII Kalend. Octobr. solvissemus, primum venimus ad Baionias insulas Hispaniae, quo tum ventus adversus tam tempestas subito exorta, et aquae recentis penuria nos appellere coegit. Vixdum anchoras ieceramus, cum generalis noster naves omnes maiores minoresque militibus et omne genus armis instrui, inque omnem eventum paratas esse iubet. Quo facto, conscendit etiam galeottam suum (ita genus navigii quo ipse vehebatur vocamus), urbemque Baionam versus tetendit, eam, Deo bene adiuvante, occupare cogitans. Vixdum dimidiam leucam huius itineris confeceramus, et ecce quidem mercator Anglus a praefecto urbis ad nos mittitur, quaesitum qui cuiatesque essemus. Cum quo generalis noster aliquandiu collocutus accersivit ad se capitaneum Sampsonem eumque ad praefectum misit, duo scisitaturum quorum certior ab ipso fieri vellet. Primum, bellumne apertum inter Anglis Hispanosque esset; deinde, cur mercatores nostri illic cum mercibus suis detinerentur. Qui, ut cum mercatore in urbem venit, vidit cives omnes praefectumque ipsum non parum attonitos ac turbatos ob tam repentinam tantae rei novitatem. Interea generalis noster, consilio Christophori Carleil vicarii sui generalis, constituit sibi non alibi morandum diutius, sed urbem ipsam propius accedendam, unde, si fortassis ita facto opus esset, reverso Sampsone, facilius ante tenebras praeter opinionem omnium eam occupare aut etiam oppugnare posset. Rediit inde Sampson cum hoc responso. Primum, quantum ad pacem aut bellum, praefectum non habere quod respondeat, utpote qui unus e subditis regis sui dumtaxat esset, penes quem, non se, belli indicenda potestas esset. Mercatores autem eorumque merces mandato regis detentas fuisse, non tamen ea mente ut damni quid inde paterentur, et ante octo dies aut circiter eiusdem mandatum promulgatum esse alterum, mercatores Angli cum mercibus suis libere ire quo vellent sinerentur. Ad cuius rei fidem mittebat una ad nos nostrae gentis mercatores aliquot qui tum in urbe erant, et in partibus illis negotiabantur. Qui cum id quod res esset generali nostro exposuissent, in consilium a nostris itum, quid potissimum facto opus, optimumque et necessarium visum ob noctem iam imminenetem, quam primum in terram ire, id quod demum iam multa vespera factum est. Ubi, lecto loco nostris quam fieri poterat commodissimo, vigiliisque ubique dispositis, totam noctem conquievimus. Quo postridie ad nos reficiendos praefectus urbis misit vinum, oleum, poma, uvas, marmaladum (ita scitamentum quoddam mellitum ipsi vocant) et id genus xenia alia. Circa mediam noctem subito mutata aeris tempestas consilium nos etiam mutare coegit, tutiusque visum nos quam primum in naves nostras recipere, quam diutius ibi haerere. Sed antequam ad classem nostram pervenire possemus, tempestas ingens repentino oborta, ita ut pleraeque naves anchoris solutis fluctuarent, aliae, non sine magno discrimine vectorum , committere statim vela ventis cogerentur, inter quas quaedam nomine Tallebot, item alia Haukins, et alia quae vocata Speedwel. Haec sola varie agitata in Angliam appulit, duae istae nos iterum secutae, et adsecutae. Trium dierum haec tempestas fuit.