-4-

Quae ut primum sedavit, vicarius generalis Carleil a generali nostro cum ipsius galeotta, aliaque navi sua, et tribus aliis minutisque aliquot naviculis ad urbem Vigonem missus visere si quid sibi illic locisve vicinis praedae aut emolumento esse posset. Ubi naves aliquot cepit supellectile multa aliisque haud magni pretii rebus onustas, sed inter eas una erat qua donaria vecta templi maioris Vigonensis, argenteaque utensilia multa, et in iis magna quaedam crux pretii item magni, artificiosissime caelata deaurataque. Conquestos cives post intelleximus ea quae vice ista amiserant plus quadriginta millibus ducatorum valuisse. Postero die ex hisce insulis generalis noster solvit, et Vigonem a tergo reliquens portum non procul inde sibi quam commodissimum delegit, tam ob stationem navium tutissimam loci opportunitatem, quam etiam ob aquam ibi recentem. Ubi dum classis nostra sedet, gubernator Galliciae (regionis, ut volunt, olim Callaicis inhabitatae) manum tot militum quot potuit subito collegit, ut videbatur, bis mille peditum et equitum trecentorum, cumque iis in eam partem regionis concessit ubi optime classem nostram in conspectu habere posset, atque ibi suos manere iussit. Unde ad nos misit qui generalem nostrum ad colloquium posceret, quod concessum ea conditione, ut in actuaria aliqua aut alia minuta navi ad eum veniretur, obsidesque utrinque darentur. Quod statim ut ratum habuit gubernator, cum duobus comitibus sese scaphae nostri viceadmirallii commisit, quae pro eo ad littus missa fuerat, eique generalis noster cum scapha itidem sua obviam processit. Ubi convenit, aquae recentis tantum quantum vellemus usuique nostro necessarium esset nobis per homines nostros haurire, aliaque omnia ad nos reficiendos, pretio iusto persoluto, ibidem comparare liceret.