Ver.

 1 18 |                            est in visceribus terrae nulli
 2 73 |                    quod castum in terris intentatumque relinquit?~
 3 75 |                     illa (quod in somnis solet) ambigua edidit
 4 98 |                                in somnis! quantis, o dii,
 5 100|                                in me condiderit parentia spicula
 6 102|                            hic in corde pudor meus; hoc solamen,
 7 110|                      luminaque in morbum veniunt, putat illa
 8 127|   ingenuus pudor, et succumbit in ipsa~
 9 191|                   celsa ferunt in tecta deae stratisque reponunt.~
10 197|     vota deae, iustumque odium in ludibria vertit.~
11 201|                       at nulla in terris tanti vis nata doloris~
12 209|                        iurares in utroque deum; non dulcior
13 227|                         tradit in amplexus, alias tibi, pulcher
14 231|        cernit odorato densoque in flore iacentem:~
15 243|                          ridet in ore lepos? tale et sine
16 248|  cupide species pro te mutarer in omnes!~
17 256|   obscura procul hinc telluris in imo~
18 260| superare die potuit Iovis ales in uno.~
19 265|     his umbrae nam diversantur in hortis~
20 267|  quotve aliis posthac visentur in annis.~
21 269|  fabula sit, liquidis spectant in fontibus ora,~
22 287|     untrumque pedem ter mersit in unda,~
23 335|                     cernit, et in medio spaciantem, corpore
24 348|                          aptat in effigiem, Policleto doctior
25 350|                          cuius in amplexus ruit, haud renuente
26 369|                      sperat et in tenebris aliquid, terraque
27 401|                     utque erat in manibus nympharum non grave
28 402|      obscuram sensim resolutus in umbram;~