Chap., §

501   9, 133|        prevaricacione dilectionis et in hoc seculo et in futuro
502   9, 133|      dilectionis et in hoc seculo et in futuro et permanet usque
503   9, 133|            aliquo vel faciunt, alter in altero confidere non possunt. ~
504  10, 135|              135. "Dicitur enim quod in quodam loco erat panther,
505  10, 135|              omnibus dominabatur qui in loco erant. Audiens hec
506  10, 135|             meam, dimittat me vivere in hoc heremitagio sine cura
507  10, 135|         carnes [leoni] et detulerunt in domum pantheris et absconderunt
508  10, 135|              scire veritatem, eamus [in] domum suam et inquiramus
509  10, 135|          ceperunt malum dicere de eo in conspectu leonis. Leo autem
510  10, 135|       pantheris et ipse condempnetur in eius domo, quia ibi reperientur".
511  10, 135|            suos et invenerunt carnes in domo pantheris et detulerunt
512  10, 135|            carnes furati sunt easque in domum suam absconderunt. +
513  10, 135|             sapienciam suam restitue in primum ordinem et consolare
514  10, 135|               Nunc autem restituo te in gradum pristinum, et honorem
515  10, 135|           fidelis, dimitte ut redeam in heremum meum". Leo dixit: "
516  10, 135|              Quod et fecit et exinde in magna gloria fuit in domo
517  10, 135|          exinde in magna gloria fuit in domo leonis". ~
518  12, 138|    sapientibus et fidelibus suis, ut in tempore necessitatis ei
519  12, 139|            eos quidam heremita dixit in se ipso: "Hodie dabo eternam
520  12, 139|             Draco dixit: "Et ego ibi in quodam arundineto". Serpens
521  12, 139|           Serpens dixit: "Et ego ibi in muro civitatis. Si ergo
522  12, 139|            eum dixit: "Et ego habito in civitate Carturi; et si
523  12, 139|         retribuam pro benefacto quod in me fecisti". Et sic rediit
524  12, 139|              autem quod dum heremita in civitatem pergeret, obviavit
525  12, 139|          accipiens detulit, intravit in civitatem et interrogans
526  13, 141|          quatuor viri infortunati se in uno itinere invenerunt.
527  13, 141|              tuo labore". Ipse autem in montem pergens detulit ligna
528  13, 141|              suis sociis scripsitque in porta civitatis: "Labor
529  13, 141|             manducandum". Et intrans in civitatem cogitabat intra
530  13, 141|           redire non volo". Querebat in animo fugere, et dum hec
531  13, 141|               Ipsa vero retinuit eum in camera per totum diem et
532  13, 141|       promisit puelle ut eam duceret in uxorem. Vespere autem facto
533  13, 141|              sociis suis scripsitque in porta civitatis: "Pulcritudo
534  13, 141|           cum negociatores civitatis in navem ascenderent nec aliquid
535  13, 141|             ascendit [et] ipse solus in navem et emit omnes merces
536  13, 141|    verberaverunt eum miseruntque eum in carcerem. Cumque esset rex
537  13, 141|           rex sepultus, reversi sunt in civitatem et consiliabantur
538  13, 141|     civitatem et consiliabantur quem in regem eligerent. Patricius
539  13, 141|             es tu et quomodo venisti in terram istam?" Ipse respondit: "
540  13, 141|         genus eius] coronaverunt eum in regem posueruntque super
541  13, 141|      providencia sunt". Et ascendens in palacium vocari fecit socios
542  14, 142|              est et impius nec habet in memoria quod dicitur: ‘Quod
543  14, 143|              illa: "Quot annos habes in presbiteratu?" Et illa respondit: "
544  14, 143|        vindictam et transducit malum in deterius et in pessimum.
545  14, 143|      transducit malum in deterius et in pessimum. Et unusquisque
546  15, 146|             per octo dies hospitavit in domo sua. Cui monachus apposuit
547  15, 146|         dixit: "Dulces sunt dactili, in terra autem nostra non habemus,
548  15, 151|            imperatori: "O imperator, in eternum vive, quia a te
549  15, 151|            Deus regnum tuum et vivas in pace et gaudio semper et