Chap., §

 1   7, 125|  meditacione regis. Intelligens Pelarius hec qui summus consiliarius
 2   7, 125|      animas vestras pro me". Et Pelarius dixit: "Non debemus nos
 3   7, 125|     iret ad heremitam, et alia. Pelarius autem posuit ante eas vestem
 4   7, 125|    purpuram et coronam accepit. Pelarius vero usque ad quadraginta
 5   7, 125|        eam statim interficeret. Pelarius autem accipiens [eam] et
 6   7, 125|         nimium. Cognoscens ergo Pelarius tristiciam regis dixit ei: "
 7   7, 129| nullomodo tristabor de aliquo". Pelarius respondit: "Duo sunt qui
 8   7, 129|       Nunquam videbo Peladiam". Pelarius dixit: "Duo sunt qui nunquam
 9   7, 129|         a te procul discedere". Pelarius respondit: "De duobus quisque
10   7, 129|      est domus mea de Peladia". Pelarius dixit: "Quatuor sint dimissa:
11   7, 129|         multa subire pericula". Pelarius respondit: "Tres sunt digni
12   7, 129| contendis mecum, contradicens". Pelarius dixit: "Contendentes isti
13   7, 129|         Stultus es, o Pelarii". Pelarius ait: "Stultus est qui stultum
14   7, 129|         Peladiam interfecisti". Pelarius respondit: "Sine ordine
15   7, 129|    Debes me timere, o Pelarii". Pelarius respondit: "Quatuor sunt
16   7, 129|  aliquam similem vidi Peladie". Pelarius dixit: "Quatuor sunt [in]
17   7, 129|       quia Peladiam occidisti". Pelarius respondit: "Veri inimici
18   7, 129|      Peladia discedere potest". Pelarius ait: "Ille homo tristari
19   7, 129|    Dormire nequeo pro Peladia". Pelarius respondit: "Septem (l. Octo)
20   7, 129|         tecum loqui non debeo". Pelarius ait: "Indigni alloquio sunt
21   7, 129|         de ea ceperat desolari. Pelarius autem recessit et duxit