Chap., §

 1   4, 94 |          se lepores in conspectu regis eorum et annunciaverunt
 2   7, 125|    regionem de magna meditacione regis. Intelligens Pelarius hec
 3   7, 125|         summus consiliarius erat regis et dolum senciens dixit
 4   7, 125|        me modo ire ad conspectum regis, sed loquar primum Peladie,
 5   7, 125|      alios duos nuncios ex parte regis Persarum qui deferunt tibi
 6   7, 125|         ergo Pelarius tristiciam regis dixit ei: "Nullam utilitatem
 7   9, 133|            rostro unum [fructum] regis filio et alium pullo suo
 8   9, 133| honorifice conversabatur in domo regis. + Una autem dierum + filius
 9   9, 133|        Una autem dierum + filius regis pullum pice occidit. Veniens
10   9, 133|         qui conversantur in aula regis, qua eius amicicia nulla
11  12, 139|         Et pergens punxit filiam regis abstulitque ei omnia paramenta
12  12, 139|     Videns autem ornamenta filie regis perrexit ad regem, et cum
13  12, 139|         et pergens punxit filium regis ad mortem. Medici vero nec
14  12, 139|         que dico, sanetur filius regis". Et statim sanatus est.
15  13, 141|          autem eorum unus filius regis, alius cuiusdam gloriosi
16  13, 141|      euntibus ipsis dixit filius regis: "Omnia previsa sunt et
17  13, 141|          vero die dixerunt filio regis: "Vade et tu, fac quod potes".
18  13, 141|       respondit: "Ego sum filius regis N.; moriens pater meus dimisit