Chap., §
1 4, 94 | se lepores in conspectu regis eorum et annunciaverunt
2 7, 125| regionem de magna meditacione regis. Intelligens Pelarius hec
3 7, 125| summus consiliarius erat regis et dolum senciens dixit
4 7, 125| me modo ire ad conspectum regis, sed loquar primum Peladie,
5 7, 125| alios duos nuncios ex parte regis Persarum qui deferunt tibi
6 7, 125| ergo Pelarius tristiciam regis dixit ei: "Nullam utilitatem
7 9, 133| rostro unum [fructum] regis filio et alium pullo suo
8 9, 133| honorifice conversabatur in domo regis. + Una autem dierum + filius
9 9, 133| Una autem dierum + filius regis pullum pice occidit. Veniens
10 9, 133| qui conversantur in aula regis, qua eius amicicia nulla
11 12, 139| Et pergens punxit filiam regis abstulitque ei omnia paramenta
12 12, 139| Videns autem ornamenta filie regis perrexit ad regem, et cum
13 12, 139| et pergens punxit filium regis ad mortem. Medici vero nec
14 12, 139| que dico, sanetur filius regis". Et statim sanatus est.
15 13, 141| autem eorum unus filius regis, alius cuiusdam gloriosi
16 13, 141| euntibus ipsis dixit filius regis: "Omnia previsa sunt et
17 13, 141| vero die dixerunt filio regis: "Vade et tu, fac quod potes".
18 13, 141| respondit: "Ego sum filius regis N.; moriens pater meus dimisit
|