21
1 Cum autem factum esset, ut navigaremus abstracti ab eis,
recto cursu venimus Cho et sequenti die Rhodum et inde Patara;
2 et cum invenissemus navem transfretantem in Phoenicen,
ascendentes navigavimus.
3 Cum paruissemus autem Cypro, et relinquentes eam ad
sinistram navigabamus in Syriam et venimus Tyrum, ibi enim navis erat
expositura onus.
4 Inventis autem discipulis, mansimus ibi diebus septem; qui
Paulo dicebant per Spiritum, ne iret Hierosolymam.
5 Et explicitis diebus, profecti ibamus, deducentibus nos omnibus
cum uxoribus et filiis usque foras civitatem; et positis genibus in litore
orantes,
6 valefecimus invicem et ascendimus in navem; illi autem
redierunt in sua.
7 Nos vero, navigatione explicita, a Tyro devenimus Ptolemaida
et, salutatis fratribus, mansimus die una apud illos.
8 Alia autem die profecti venimus Caesaream et intrantes in
domum Philippi evangelistae, qui erat de septem, mansimus apud eum.
9 Huic autem erant filiae quattuor virgines prophetantes.
10 Et cum moraremur plures dies, supervenit quidam a Iudaea
propheta nomine Agabus;
11 is cum venisset ad nos et tulisset zonam Pauli, alligans
sibi pedes et manus dixit: “ Haec dicit Spiritus Sanctus: Virum, cuius est zona
haec, sic alligabunt in Ierusalem Iudaei et tradent in manus gentium ”.
12
Quod cum audissemus, rogabamus nos et, qui loci illius erant, ne ipse
ascenderet Ierusalem.
13 Tunc respondit Paulus: “ Quid facitis flentes et affligentes cor
meum? Ego enim non solum alligari
sed et mori in Ierusalem paratus sum propter nomen Domini Iesu ”.
14 Et cum ei suadere non possemus, quievimus dicentes: “
Domini voluntas fiat! ”.
15 Post dies autem istos praeparati ascendebamus Hierosolymam;
16 venerunt autem et ex discipulis a Caesarea nobiscum
adducentes apud quem hospitaremur, Mnasonem quendam Cyprium, antiquum
discipulum.
17
Et cum venissemus Hierosolymam, libenter exceperunt nos fratres.
18 Sequenti autem die introibat Paulus nobiscum ad Iacobum,
omnesque collecti sunt presbyteri.
19 Quos cum salutasset,
narrabat per singula, quae fecisset Deus in gentibus per ministerium ipsius.
20 At illi cum audissent, glorificabant Deum dixeruntque ei: “
Vides, frater, quot milia sint in Iudaeis, qui crediderunt, et omnes
aemulatores sunt legis;
21 audierunt autem de te quia discessionem doceas a Moyse
omnes, qui per gentes sunt, Iudaeos, dicens non debere circumcidere eos filios
suos neque secundum consuetudines ambulare.
22 Quid ergo est? Utique audient te supervenisse.
23 Hoc ergo fac, quod tibi dicimus. Sunt nobis viri quattuor
votum habentes super se;
24 his assumptis, sanctifica te cum illis et impende pro
illis, ut radant capita, et scient omnes quia, quae de te audierunt, nihil
sunt, sed ambulas et ipse custodiens legem.
25 De his autem, qui crediderunt, gentibus nos scripsimus
iudicantes, ut abstineant ab idolothyto et sanguine et suffocato et
fornicatione ”.
26 Tunc Paulus, assumptis viris, postera die purificatus cum
illis intravit in templum annuntians expletionem dierum purificationis, donec
offerretur pro unoquoque eorum oblatio.
27 Dum autem septem dies consummarentur, hi, qui de Asia
erant, Iudaei cum vidissent eum in templo, concitaverunt omnem turbam et
iniecerunt ei manus
28 clamantes: “ Viri Israelitae,
adiuvate! Hic est homo, qui adversus populum et legem et locum hunc omnes
ubique docens, insuper et Graecos induxit in templum et polluit sanctum locum
istum ”.
29
Viderant enim Trophimum Ephesium in civitate cum ipso, quem aestimabant quoniam
in templum induxisset Paulus.
30
Commotaque est civitas tota, et facta est concursio populi, et apprehendentes
Paulum trahebant eum extra templum, et statim clausae sunt ianuae.
31 Quaerentibus autem eum occidere, nuntiatum est tribuno
cohortis quia tota confunditur Ierusalem,
32 qui statim, assumptis militibus et centurionibus,
decucurrit ad illos; qui cum vidissent tribunum et milites, cessaverunt
percutere Paulum.
33 Tunc accedens tribunus apprehendit eum et iussit alligari
catenis duabus et interrogabat quis esset et quid fecisset.
34 Alii autem aliud clamabant in turba; et cum non posset
certum cognoscere prae tumultu, iussit duci eum in castra.
35 Et cum venisset ad gradus, contigit ut portaretur a
militibus propter vim turbae;
36 sequebatur enim multitudo populi clamantes: “ Tolle eum! ”.
37 Et cum coepisset induci in castra, Paulus dicit tribuno: “ Si licet mihi loqui aliquid ad te? ”. Qui dixit: “ Graece nosti?
38 Nonne tu es Aegyptius, qui ante hos dies tumultum
concitasti et eduxisti in desertum quattuor milia virorum sicariorum? ”.
39 Et dixit Paulus: “ Ego homo sum quidem
Iudaeus a Tarso Ciliciae, non ignotae civitatis municeps; rogo autem te,
permitte mihi loqui ad populum ”.
40 Et cum ille permisisset, Paulus stans in gradibus annuit
manu ad plebem et, magno silentio facto, allocutus est Hebraea lingua dicens:
|