Cap.,  Par.

 1      1,12|           qualis in fine comitiorum a rege emanare solet, consequerentur,
 2      1,12|             periculum sibi imminere a rege. Accedebat et alia caussa
 3      1,12|             assuefaceret subditos pro rege eum venerare et recognoscere,
 4      1,12|        remaneret, et continuaretur in rege etc. Quae verba in utrumque
 5      2,1 |            Hoc animos populi indies a rege magis magisque avertebat,
 6      2,2 |              in Richardum Tertium pro rege Henrico inita, tracta, et
 7      2,4 |          innitebantur repulsae quam a rege Richardo haereditate regni
 8      2,8 |             prole mascula suscepta, a rege tam subito mutato aut tam
 9      2,11|           atque examen istud apum cum rege suo veluti tinnitu et cymbalis
10      2,11|            aegre ferret, quia nihil a rege periculi ei imminebat. Quin
11      2,12|           dies rebelles Hibernici cum rege suo (sub ductu comitis Lincolniae,
12      2,17|           deificavit ut omnia quae de rege et regina iam modo dierat
13      2,19|          affectu proprio in pacem cum rege componendam multum inclinaret,
14      3,2 |           princeps et persona ab ipso rege secunda. Ideoque si res
15      3,2 |           suum, nisi iniquus foret, a rege postulare ut partem belli
16      3,3 |               ducis Aurelianensis cum rege, et quaedam de concordia
17      3,4 |                glorioso illo Anglorum rege) potius copias equitum et
18      3,5 |          nuncii volitarent, ab altero rege cupide sed candide, ab altero
19      3,7 |       animosus et gloriae appetens, a rege petiit ut copias aliquas
20      3,7 |               contumelia. Statimque a rege Henrico nuncius advolvavit
21      3,8 |                Etenim consilia quae a rege Galliae eo tempore caelibe
22      3,8 |         veluti Ferdinando Hispaniarum rege, quocum semper etiam natura
23      3,13|              divinant. Utraque pars a rege nostro non semel per legatos
24      4,1 |         concluderentur. His literis a rege acceptis, comes principales
25      4,3 |              minime parem cogitans) a rege Henrico, etiam a papa et
26      4,3 |              Henrico, etiam a papa et rege Gallo, poposcit ut inter
27      4,4 |               et honorifice admodum a rege Henrico exceptus esset (
28      4,12|               meritum proprium in hoc rege fuit (cuius memoriae honorem
29      4,13|             etiam prior summa fuerat, rege praeoptante semper potius
30      4,14|              Cardesium, Picardiae sub rege Gallo praesidem, misit ad
31      4,15|            quatenus ad contractum cum rege Carolo, exceptio erat iusta
32      4,15|               qui pacem et foedus cum rege componerent, intermiscendo
33      4,17|              tempore pacem iniret cum rege Angliae, imo etiam peteret.
34      4,17|               igitur motor ad pacem a rege vestro petendum iste (quem
35      4,17|             perfrui, et praecipue rum rege Angliae, quem merito plurimi
36      4,21|             ut amanter et ingenue cum rege vestro agat, quem tanquam
37      4,23|          amoris et familiaritatis cum rege vestro. Commemoratione autem
38      4,25|             excidisse quando ipse cum rege Gallo ad Scotos (qui contra
39      4,25|              vestro dicere se pacem a rege emendicare, ita nunc regem
40      5,7 |              sustinuit. Postea vero a rege Richardo Tertio per suffragia
41      5,7 |              populum iniret, iamque a rege denuo introductum est, sed
42      5,18|             Hispaniae reges pacem cum rege Carolo fecisse, Carolumque
43      5,18|           restituisse, prius a Ioanne rege Aragoniae patre Ferdinandi
44      5,19|           Henrico persolvi deberent a rege Gallo septingenta quadraginta
45      5,19|           magnis pensionibus annuis a rege Gallo donati erant praeter
46      6,3 |             suspiciosum valde erat in rege lascivio, quod in familia
47      6,5 |               existimabat cum a tanto rege tam honorifica legatione
48      6,7 |              Iacobus Tirrellus, qui a rege Richardo mandata de ea re
49      6,7 |             vilis nimium esset, cum a rege nati essent; unde nocte
50      6,7 |               prudente et potente cum rege illis res esset, eosque
51      6,10|         omnibus amicitiam quae ei cum rege erat conservaturum. Quatenus
52      6,16|             caussa defectionis suae a rege et infensi sui erga regem
53      6,17|            caussam defectionis suae a rege, verum est regem in praelo
54      6,17|              inflatior sibi gratiam a rege relatam minime existimavit,
55      6,17|             modum omnem excessit ut a rege se comitem Cestriae creari
56      6,17|              petitio illa non solum a rege repulsam tulit, sed etiam
57      6,23|            Circa hoc tempus coepit in rege notari inclinatio illa,
58      7,9 |      successores eius teneret, nisi a rege, postquam ad plenam aetatem
59      7,14|            consilium ei dederunt ut a rege Scotorum auxilia peteret,
60      7,14|              quam Carolus coeperunt a rege Henrico averso animo esse,
61      7,15|               cum comitatu decente, a rege Scotiae (ad hoc antea bene
62      7,29|         Elthamam, minantes se aut cum rege praelium conserturos (iam
63      8,1 |            regem honorifica legatio a rege Galliae, quae Caletum accesserat
64      8,4 |           dies cepit. Sed paulo post, rege Scotiae in interiora regni
65      8,5 |          colloquio quodam quod ei cum rege circa negotium Hispaniense
66      8,5 |      similiter (qui mandata quaedem a rege superba acceperat saltem
67      8,5 |               fuit ut rex Scotiae cum rege Henrico apud Novum Castrum
68      8,5 |              honorifice et sentire de rege et loqui non destiturum.
69      8,5 |              non destiturum. Itaque a rege dimissus de Flandria amplius
70      8,6 |              processione illa finita, rege in choro sedente, archiepiscopus
71      8,9 |       rebellium augeri possit, sibi a rege auxilia submissa fore. Atque
72      8,9 |           metuebat sibi ab auxiliis a rege celeriter mittendis, ideoque
73      8,16|              Christophorus Columbus a rege Portugalliae repulsam ferens (
74      8,16|              tam diu ut priusquam cum rege Henrico transegisset, expeditio
75      8,17|        placavit. At episcopus Foxus a rege audiens quod rex Scotiae
76      8,17|       spectarent. Episcopus mandata a rege accipiens in Scotiam profectus
77      8,17|          coepit. Atque hoc factum est rege et concilio suo praesentibus.
78      8,17|                Se autem arctiorem cum rege Angliae amicitiam capere,
79      9,1 |        metuere ne forte illud ipsum a rege quopiam in posterum, cui
80      9,1 |             balivus Amieni a Ludovico rege Gallo missi, tam ut honorem
81      9,2 |         Quinetiam libenter invidiam a rege in se derivabat, etiam plus
82      9,3 |              Etenim cardinalis iste a rege adhibitus ut papae Iulio
83      9,14|          communicasset. Summa dotis a rege Henrico data fuit decem
84      9,14|       librarum. Reditus autem annui a rege Scotiae in sustentationem
85      9,14|            consiliariorum liberatate (rege tum praesente) supposuisse
86      9,21|               mentionem facio quod in rege magnam parsimoniam ostendit,
87      9,22|               minus suspectum cui cum rege consilia misceret), praefecturam
88      9,22|             arctissima affinitate cum rege coniunctum (quippe qui in
89      9,22|             commixtus erat, ideoque a rege metuebatur sane, licet omnino
90      9,30|               aliquo contra eas lato, rege semper excubias quasdam
91     10,1 | diligentissime observabat quomodo cum rege Arragoniae actum foret in
92     10,9 |       armatorum, qui simile obsequium rege Philippo praestitit. Philippus
93     10,9 |        triumphis tempus protrahebant, rege hoc agente ut comes in eius
94     10,9 |        antequam Philippus discederet, rege etiam Castiliae in hoc conveniente
95     10,10|           Confestim nuncii ab utroque rege missi sunt ad accersendum
96     10,10|             Philippus cum regina sua, rege comitante, ad urbem Londini
97     10,12|           alia argumento usus quod de rege ipso in regnum successuro
98     10,13|              quod matrimonium licet a rege Ferdinando primo propositum,