Cap.,  Par.

 1      1,1 |        vinculum, ius scilicet ad regnum legitimum. At Henrico, in
 2      1,1 |          Henrico, in introitu in regnum suum et in ipso momento
 3      1,1 |      tres tituli diversi, quibus regnum sibi vendicare posset, concurrerent.
 4      1,1 |       proceribus quorum auxiliis regnum adeptus est obstrinxerat,
 5      1,1 |       quod comitiorum suffragiis regnum in persona sua, durante
 6      1,1 |          civilium auctoritate in regnum ascitus esset, et si quis
 7      1,1 |        ascitus esset, et si quis regnum iure naturali et iure sanguinis
 8      1,1 |   abstinuerit, neque hoc iure se regnum tenere unquam professus
 9      1,1 |     nulla facta uxoris mentione, regnum assumpsit. In quo consilio
10      1,7 |          oblivisci ipsum praelio regnum adeptum, vexillum suum in
11      1,11|          Iacobus Tertius Scotiae regnum tenuit. Inter quos omnes
12      1,12|       praecipue tres. Primus, ut regnum in persona suffragiis ordinum
13      1,17|         et revera pontem regi ad regnum super ruinas proprias straverat.
14      1,18|       admotus fuerat antequam ad regnum ascendisset, et fortunae
15      2,2 |  fictarum personarum ludibria ad regnum adipiscendum subornarentur (
16      2,11|          diximus) successione in regnum privare et comitem istum (
17      2,11|         reputaret aditum sibi ad regnum proprio titulo et iure patefieri
18      2,11|        quod suis nuptiis regi ad regnum adipiscendum et in se stabiliendum
19      2,11|          maioribus instructos ad regnum Henrici subvertendum proficisci
20      2,11|       Henricus ad regis Richardi regnum subvertendum fecisset. Quodque
21      2,11|     secuturos), nihilominus quia regnum Hiberniae inopia laborabat
22      2,11|    oculis cernuntur prospiciebat regnum suum iterum in discrimen
23      2,15|        ut laboriose regnet, quod regnum suum a morbo sudorifico
24      2,19|       malevolos subditos (quibus regnum abundare sciebat) qui in
25      3,1 |    Septimi et Ludovici Undecimi) regnum Franciae acceperat et opibus
26      3,2 |        ratione status permoto ne regnum Franciae in nimiam potentiam
27      3,2 |    propria in Italiam, ad ius ad regnum Neapolitanum armis vindicandum,
28      3,2 |   restinguendam flammam, quam in regnum proprium alias grassaturam
29      3,14|    consequentiis quatenus in hoc regnum reflectere possint, nonnulla
30      3,16|      alter ei manum salutarem ad regnum suum obtinendum porrexisset.
31      3,18|  praestiterunt. Tum enim fore ut regnum hoc nostrum, cum olim etiam
32      3,18|       potentiam coalescat, atque regnum hoc intra aquas salsas cohibeatur,
33      3,22|   martialis sit satis validus ad regnum hoc in plena pace constituendem.
34      3,23|   mechanicis exercendi, quo modo regnum ex se et natibis suis mercibus
35      3,23|     merces a partibus exteris in regnum introductae fuerint prorsus
36      3,25|     atque invidiam recentem quod regnum Galliae nuper incrementa
37      4,3 |          interminantes se aliter regnum in manus regis Angliae tradituros.
38      4,7 |           degant. Itaque si quod regnum aut status in nobiles et
39      4,8 |  invitant ut merces omnigenas in regnum Angliae importent, pro fine
40      4,11|          pannaria et lanis intra regnum conservandis. Neque hoc
41      4,20|  dimicent, neque tamen propterea regnum in se divisum dici potest. ~
42      4,21|     noster, in animo habet bello regnum Neapolitanum recuperare,
43      4,26|        decretum esse ius suum in regnum Neapolitanum iniuste detentum
44      4,26|      Gaconiam, Andiam, imo circa regnum Galliae ipsum. Si igitur
45      5,4 |        innisi) de iure nostro ad regnum ipsum Galliae armis experiamur,
46      5,5 |     solae in caussa fuerunt quod regnum Galliae perdidimus, atque (
47      5,5 |          affuit. Hoc tempore quo regnum tenui malos subditos extirpare
48      5,8 |      repositum est, in universum regnum dispergeretur, et pondera
49      5,14|       recogonoscere et confitere regnum illud se recuperasse auxilio
50      5,15|      decus immortale et gloriam) regnum magnum et opulentum Granadae,
51      6,5 |      decrevisset ad recuperandum regnum suum e manibus Henrici,
52      6,5 |         invitans eum ut ad se in regnum Galliae veniret. Perkinus
53      6,8 |        informatus) per universum regnum relationes de impostura
54      6,16|        Edwardi aliquem titulo ad regnum regis titulo potiore inniti,
55      7,4 |   maritimas depopulandas quam ad regnum domino suo recuperandum)
56      7,6 |      contra Gallos. Carolus enim regnum Neapolitanumm subiugaverat
57      7,6 | iniecerunt ambitionem eius ultra regnum Neapolitanum extendere.
58      7,6 |     nimis despicire coepit, unde regnum Neapolitanum Italorum copiis
59      7,6 |      post reditum eius universum regnum ad Ferdinandum iuniorem
60      7,6 |    fuisset insertum, nihilominus regnum Neapolitanum proculdubio
61      7,16|          tenera. Primogenitus in regnum patris successit, Edwardus
62      7,16|   crudelis, primo per ambitionem regnum, deinde nepotum sanguinem
63      7,16|       mei in solio avorum meorum regnum Angliae armis et auxiliis
64      7,16|         vestram implorans qua in regnum meum Angliae restituar,
65      7,19|        aliud fere ab introitu in regnum suum malefico usurpatum
66      7,24|   futurum) confestim pacifice in regnum suum reversurum, gloria
67      7,30|      copias instruxerat, vel quo regnum suum defenderet vel quo
68      7,30|          suum defenderet vel quo regnum Angliae iterum invaderet.
69      8,22|     nullam de liberorum regis in regnum succesione videre quamdiu
70      9,3 |      pecuniarum summas intra hoc regnum Angliae in usum papae corrogaverit
71      9,14|        masculis defuncti essent, regnum Angliae ad lineam Scotiae
72      9,14|      Angliam Scotiae. Maius enim regnum minus ad se tracturum, ideoque
73      9,22|         ei factio nonnulla intra regnum. Etenim murmur populi etiam
74      9,31|          suggessit se tam potens regnum et tantos thesauri tumulos
75     10,1 |   Henrici. Etenim si uterque rex regnum teneret in iure uxoris suae,
76     10,1 |         quas nuptias existimabat regnum Neapolitanum (de quo tam
77     10,1 |         iacebant. Verum postquam regnum ad regem Ferdinandum pervenisset
78     10,2 |       constitueret tamen apud se regnum tenere absoluta potestate
79     10,11|         Morte Philippi universum regnum Hispaniae ad Ferdinandum
80     10,12|        usus quod de rege ipso in regnum successuro tam clare vaticinatus
81     10,15|      gloriatur ac si muro aheneo regnum illud circumdedisset, cum