Cap.,  Par.

 1      1,1 |          aetate relicturum. Tum vero satis noverat quam facilis esset
 2      1,1 |            Lancastrensis insisteret, satis sciebat titulum illum a
 3      1,1 |       prodentibus recte appensis, et satis gnarus interregnum aut tituli
 4      1,13|            intervenit quaestio iuris satis subtilis. Dubitatum est
 5      1,13|            reprimens quaestioni illi satis aequum se praebuit, quasi
 6      1,21|              rebus gestis asserendis satis invenitur in historia vera
 7      2,3 |            erga familiam Eboracensem satis nosset, quamque etiam lubricus
 8      2,4 |        stipatus, et honoratus, puero satis decore se gerente, nihilque
 9      2,8 |            et sagaci probabatur, qui satis sciret maxima sibi pericula
10      2,11|      Plantagenistam fuisse, quod cum satis scriet falsum Plantagenistam
11      2,12|           unum locum casuram, copias satis amplas coegerat, atque ipse,
12      2,13|            Neque ab ipsis rebellibus satis prudenter factum est, ut
13      2,13|         remque iam sine receptu esse satis sciens decreverat cum regis
14      3,2 |              illum regem patrem suum satis sciebat Carolus bellis Italicis
15      3,2 |            duces quam quoad milites, satis instructus, viris militaribus
16      3,2 |         Britanniae inferendo certus, satis cognoverat a nullo tam potenter
17      3,2 |           feudatario, protegerentur. Satis scire regem Henricum quam
18      3,2 |       scopulum quendam exhorruerunt, satis scientes illud postulatis
19      3,3 |            super hac re cognosceret, satis gnarus ducem Aurelianensem (
20      3,8 |          futurum non dubitabat, quia satis sciebat eos in favorem rerum
21      3,8 |            fine pacem qualem optabat satis indulgenter promiserat.
22      3,17|           gereret devincere possent, satis tamen novit superiorem illam
23      3,22|          neque gladius martialis sit satis validus ad regnum hoc in
24      3,24|           conferatis. Eo magis, quod satis nostris regem frugi esse,
25      3,25|          afferebat rex Gallus essent satis probabilia, tamen apud multitudinem
26      3,31|            quo cancellarius tenderat satis erat. Sed tamen vitam eo
27      4,2 |              receperat) cum exercitu satis valido contra rebelles misit.
28      4,4 |          legatio ipsa spectatur, sed satis in tempore pro commodo legati.
29      4,5 |      Brittanici rex cogitavit se non satis ampliter subditos suos legibus
30      4,12|             desit, quod scilicet non satis crebro summarie referant
31      4,19|             Britanniae praestiterit. Satis enim novit rex multa a regibus
32      4,21|             negotium impertiam, quod satis scio vos magna cum laetitia
33      4,27|              quo in statu res essent satis perspicientes, domum redierunt.
34      5,5 |              Populus iam meus et ego satis nos invicem novimus, quod
35      5,6 |             cum pecuniis permutandi. Satis sciebat Galliam hoc tempore
36      5,19|         militibus abundabat. Attamen satis in arcto res eius erant,
37      5,20|             propter pacem receperat, satis gnarus arcas regis plenas
38      6,4 |         necis atque emissionis suae. Satis sciebat illa omnia tam clandestina
39      6,4 |         Postquam eum documentis suis satis instructum perspexisset,
40      6,4 |              implicaretur. Hoc autem satis noverat, quicquid a se profectum
41      6,4 |            diutius apud se retinere (satis gnara arcana brevis aevi
42      6,4 |          credere velit,) Hiberni eum satis splendide vestitum reperientes,
43      6,5 |         incoeptis Perkini audiisset (satis ex sese promptus ad occasiones
44      6,5 |          regis nutum se componebant, satis gnari rationes status ab
45      6,5 |           Perkinum interrogationibus satis captiosis tentaret et implicaret,
46      6,8 |              neque cui fidem haberet satis certum, cum confessoribus
47      6,8 |              quae eo spectabant fuse satis et plene divulgavit et sparsit.
48      6,11|          satisfactum esse iudicavit. Satis enim sciebat dotem matrimonialem
49      6,15|            conatus est. Ita ut (haud satis prudenter) dum culpam suam
50      6,17|             offendit, cum ex hoc rex satis perspiceret cupiditates
51      6,17|           praelio de Bosworth, licet satis celerikter advenisset ad
52      6,17|              servandam, contra tamen satis diu moratum esse ut de vita
53      7,1 |             prodissent, et in Anglia satis prospere successisent) rebus
54      7,4 |               At populus Cantii (cum satis perspexissent in copiis
55      7,15|          Scotiae. Perkinus autem cum satis splendido comitatu, tam
56      7,16|           qui iam facto functi sunt. Satis sit memorasse me matrem
57      7,19|    haereditario ad nos devoluta est) satis sibi conscius de iure nostro
58      7,22|           illi nostri capitali a quo satis scimus eo fuisse seductos,
59      7,24|          quandocunquem nos invenerit satis virium habere ad hostem
60      7,27|         comitia quid rex sibi vellet satis intellexerunt, eique subsidium
61      7,28|                multo minus cum rebus satis pacatis bellum tantum praetextebatur
62      7,30|             simul in eum ingruerent, satis gnarus periculosam esse
63      8,4 | opportunitatem non amisit, sed regem satis implicatum credens fines
64      8,4 |    intercideret et militibus praedam satis ieiunam compararet. Ac postquam
65      8,5 |       descendens paucis respondit se satis videre tempus suum adhuc
66      8,7 |            sibi consuluisse, quoniam satis sciebat sibi paucos subditos
67      8,8 |              enim istos (ut ipse iam satis expertus esset) principes
68      8,17|              fore indissolubilem. Se satis nosse quantum episcopus
69      8,20|             carcere se eximeret. Sed satis gnarus fortunam suam tam
70      9,8 |         fortunam alterius intuentes, satis gnari tractum ipsum interea
71      9,25|       manufacturas artifices Angliae satis callebant. Lex haec verae
72     10,9 |              retulisset regis animum satis perspiciens, quo citius
73     10,12|           eius fuit studiosissimus), satis gnarum eundem Henricum ubique
74     11,1 |            pro modo temporum suorum, satis perspicax, ita interdum
75     11,2 |     Grenovicum. Severitas autem illa satis cruenta qua in primos illos
76     11,2 |          solebat, atque, ut nonnulli satis malevole interpretabantur,
77     11,8 |      frequenter et ipse praesidebat, satis gnarus hoc pacto se via
78     11,11|          alii, quibus lingua Gallica satis familiaris erat, nihilominus