Cap.,  Par.

 1      1,1 |               in eum virum iniuriosum fuisse existimaret, qui propriis
 2      1,1 |               homines eas nihil aliud fuisse quam tyranni inescationes
 3      1,1 |     parlamentariis iampridem damnatum fuisse, et totius populi praeiudicio
 4      1,14|          assumpserat fontem sanguinis fuisse expurgatum, omnesque sanguinis
 5      2,2 |              opinio erat eum in turri fuisse trucidatum) personam induendam
 6      2,2 |            suppressas et et cohibitas fuisse, quod sacerdos ipse Simon
 7      2,3 |        audiens illum tam charum vulgo fuisse, tantamque ob eius periculi
 8      2,4 |          prorsus illum Plantagenistam fuisse. Comes negotium statim communicavit
 9      2,11|             quam verum Plantagenistam fuisse, quod cum satis scriet falsum
10      2,14|           impetum sustinuerat. Pugnam fuisse atrocem et obstinatum, et
11      2,14|         potius occisionem quam pugnam fuisse, ita ut furiosa eorum trucidatio,
12      2,14|         instar imaginis tantum cereae fuisse quam alii temperarant et
13      2,15|         regisque exercitum debellatum fuisse, regemque ipsum fugisse.
14      2,15|               isto artificio detentos fuisse et perterritos. Quae quidem
15      3,2 |               bellis Italicis aversum fuisse, et in Britanniam oculos
16      3,8 |               ad bellum minus alacram fuisse, cum sciret subditos suos
17      3,16|           celsitudinem suam compulsam fuisse e Britannia in Galliam fugere
18      3,21|           maiores et iustiores causas fuisse durarum contrariarum passionum,
19      4,1 |            ipsum comitem aut auctorem fuisse aut suasorem principalem
20      4,18|       utruiusque regis enses strictos fuisse, et sanguinem utrinque hausisse,
21      5,6 |              in omnibus suis partibus fuisse redintegratam, neque a multis
22      5,19|           hanc utrique regi pergratam fuisse, Carolo quidem quod ei possessionem
23      6,4 |            illa omnia tam clandestina fuisse ut pauci admodum quaecunque
24      6,5 |            sibi magnopere satisfactum fuisse affirmaret, tum vero se
25      6,5 |             viro aliquo magno habitum fuisse, quoniam caussae eius destitutio
26      6,5 |     constanter creditum sit eum verum fuisse ducem Richardum, quin et
27      6,7 |             Eboraci revera trucidatum fuisse, altera, ut sive mortuus
28      6,7 |          terram defossos sub gradibus fuisse, et acervum lapidum in fossam
29      6,7 |               corpora eorum translata fuisse, et alio loco sepulta, qui (
30      6,7 |              Hanc examinationum earum fuisse summam in vulgus publicatum
31      6,15|          regem Stanleio vitae gratiam fuisse facturum. Verum impendente
32      6,16|               animi. Casus eius talis fuisse perhibetur, quod scilicet
33      6,16|              adolescentem illum verum fuisse Edwardi Quarti filium, nunquam
34      6,17|           extremo vitae suae periculo fuisse, cum Stanleius iste a fratre
35      6,20|         titulo familiae Lancastrensis fuisse potiorum, in quo casu omnes
36      6,23|         ingenio regis penitus insitum fuisse, cum nullae eum premerent
37      7,2 |             praevisum et praecognitum fuisse. Ideoque, quo facilius Perkinum
38      7,16|              opinio utrunque sublatum fuisse, etsi veritas fere semper
39      7,16|               regem Angliae, non opus fuisse tantas pecuniarum largitiones
40      7,22|        capitali a quo satis scimus eo fuisse seductos, si infra tempus
41      7,29|     Flammockum dicere Cantium nunquam fuisse subiugatum, atque Cantianos
42      7,29|           subiugatum, atque Cantianos fuisse homines inter Anglos in
43      7,34|         reperiet magna ratione factum fuisse, maiore fortasse quam post
44      8,5 |          crederet eum verum principem fuisse. Itaque nunc prorsus non
45      8,13|           tamen multo dolore affectum fuisse quod populo suo tantas calamitates
46      8,14|          omnes noverint instar animae fuisse universi negotii) vel nominata
47      8,14|                detectum aut accusatum fuisse, etsi regis animus abditus
48      8,16|      praegnantibus coniecturis fultam fuisse quam fuerat ea Columbi,
49      8,16|           Asiae pelagus perpetuum non fuisse, quam aut Seneca prophetia
50      8,16|             non sim nescius imputatum fuisse illud Columbi incoeptum
51      8,19|              ubique Perkinum proditum fuisse, eumque non sine regis notitia
52      8,20|       Perkinum ei tantum instar escae fuisse ad comitem captandum. Atque
53      8,20|             artificio regis instructa fuisse. Sed utcunque hoc fuerit,
54      9,3 |          annos missis hoc minus verum fuisse. Etenim cardinalis iste
55      9,3 | satisfaciendum) pecuniam istam sacram fuisse, idem nuncius breve regi
56      9,10|              modo oblivione praterita fuisse. Verum (ut videtur) non
57      9,10|              literarum studiosissimum fuisse et magnos in iis profectus
58      9,11|       favebant, credi volebant nullum fuisse carnalem cognitionem, non
59      9,11|              quae calida esset regio, fuisse, iter autem suum sitibundum
60      9,21|         narratio regem quodam tempore fuisse a comite Oxoniae (qui praecipuus
61      9,22|               terram nimis incurvatum fuisse, et religionem rationibus
62     10,1 |         proculdubio castum insigniter fuisse, utpote qui omnia in una
63     10,1 |             regno Neapolitano dotatam fuisse, quos integros recepit durante
64     10,1 |              et praesidiis assignatos fuisse, illam autem pensionem tantum
65     10,13|      adducentis) magis gratum futurum fuisse Hispanis quam reliquorum
66     11,2 |           iustitiae missione expiatas fuisse, quam fuerunt duae illae
67     11,4 |               maiorem et illustriorem fuisse. Exteri enim, qui negotiorum
68     11,8 |     persuasissimum st hunc eius morem fuisse causam non exiguam crebrarum
69     11,10|           tamen cogitationes suas tam fuisse numerosas et complicatas