Cap.,  Par.

 1      1,1 |          causa Richardus secum in bellum attulerat), tunc forte inter
 2      2,13|         quo casu in animo ei erat bellum protrahere) remque iam sine
 3      3,2 |          iustum contra Britanniam bellum, quod dux rebelles suos
 4      3,2 |          res recte perpenderetur, bellum merito iudicari posse ex
 5      3,2 |       Neque profecto primum ictum bellum constituere invasivum (quem
 6      3,2 |        primam praeparationem. Imo bellum hoc magis rebellium suppressionem
 7      3,2 |         suppressionem sapere quam bellum cum hoste legitimo, cum
 8      3,2 |          descensurum. Itaque, cum bellum istud quod regi suo gerendum
 9      3,2 |         tulerat, spectator tantum bellum futurus esset, et inter
10      3,2 |        coronam Franciae, sive per bellum sive nuptias cum haerede
11      3,3 |  abhorrebat quin decretum ei esse bellum eligere potius quam ut Gallum
12      3,3 |         fore providebat ut, licet bellum actu prosequeretur, tamen
13      3,8 |           quam ex motu proprio ad bellum minus alacram fuisse, cum
14      3,8 |       cautione usurum ne regem in bellum contra haeredem regni proximum
15      3,13|           intentione, cum videant bellum non refrigescere. Ita ut
16      3,13|            cum neque ex una parte bellum, neque ex altera parte suspiciones
17      3,13|        utrum rex suscipere debeat bellum defensivum et auxiliare
18      3,17|          sibi relinquat, ut si ad bellum celsutudo sua compulsa sit,
19      3,19|           regno suo imminens quod bellum hoc ex necessitate gerat,
20      3,25|     desisteret, aut si necessario bellum habendum esset, in bonam
21      3,25|     succurrerent, ad Gallos autem bellum minime extenderent, nisi
22      4,14|     maneret impunita, sed acriter bellum Flandris intulit. Sed dominus
23      4,15|           se nuptias, sicut antea bellum, posse tecte conficere si
24      4,19|       quae in illa intervenerint. Bellum erat illud, ex domini nostri
25      4,20|    Flandriae attinet, quemadmodum bellum Britannicum regi nostro
26      4,20|      necessitas imperabat, ita et bellum Flandriae munus et debitum
27      4,21|         heroicum institutum circa bellum sacrum. Et quia in hac re
28      4,25|       tractentur. Quantum vero ad bellum Neapolitanum et incaeptum
29      5,1 |   Hispaniae expedivit, qui eos ad bellum et foedus offensivum ineundum
30      5,1 |           se cum magnis copiis in bellum adfuturum pollicitus. Hinc
31      5,2 |          vos populi deputati, cum bellum Britannicum instituissem
32      5,2 |          Nunc vero cum decreverim bellum Franciae inferre in persona
33      5,2 |           rem vobis ipse exponam. Bellum illud ad foederati nostri
34      5,3 |           renuit. Ut verbo dicam, bellum quaerit. Non sic pater eius,
35      5,5 |         reliquus sit, honorificum bellum externum remedium fuerit
36      5,5 |            spero me effecturum ut bellum post initia se ipsum alat.
37      5,6 |        etsi magnam alacritatem ad bellum inferendum non solum parlamento
38      5,6 |     nihilominus in secreto suo ad bellum Gallicum animum non adiecit.
39      5,6 |           A subditis suis propter bellum, ab hostibus propter pacem,
40      5,7 |        consilium regi dederunt ut bellum cum Gallis susciperet. Quamvis
41      5,17|        exhausta erant), copiis ad bellum necessariis plane destitutus
42      5,18|         cum iam hyems adesset) ad bellum inchoandum. Quidam utem
43      5,18|           hoc in signum trahebant bellum minime diuturnum futurum.
44      5,18|           voluit, inquiens se cum bellum eius generis instituisset
45      5,18|  neutiquam sperare posse, quod ad bellum prorsus imparatus erat.
46      5,19|           se minime dubitare quin bellum post principia se ipsum
47      6,4 |       comitia sua convocaverat et bellum Gallis aperte indixerat.
48      6,5 | insinuaverat sub ipsum tempus quo bellum inter reges aperte pullulare
49      7,25|           caussae eius se armare, bellum in incursionem vertit, et
50      7,25|   accessisse eumque obsecrasse ne bellum in eum modum reretur. Sibi
51      7,27|           haec comitia ob Scotiae bellum solummodo convocata erant)
52      7,28|           cum rebus satis pacatis bellum tantum praetextebatur ad
53      7,30|       concursum. Metuebat enim ne bellum e Scotia, rebellio illa
54      7,30|     monarchiae triplicitatem, cum bellum externum, rebellio intestina,
55      7,30|    exercitum coegerat quo Scotiae bellum inferret. Quin et rex Scotiae
56      8,4 |        informatus, certusque sibi bellum instare ab Anglis quamprimum
57      8,5 |          ut eandem viam iniret et bellum cum Anglia finiret, amorem
58      8,17|           protestatione eum alias bellum denunciaturum. Rex autem (
59      9,3 |        principum exterorum, circa bellum sacrum et generalem principum
60      9,4 |       suis copiis et fortunis, ad bellum hoc sacrum ineundum. Verum
61      9,31|    colligendam, etsi nullum esset bellum, nulli metus. Eodem quoque
62     11,1 |        quid clades bellica esset. Bellum in adeptenione regni, necnon
63     11,1 |         ab hostibus ultro petita. Bellum illud Britanniae casus,