Cap.,  Par.

 1      1,10|   nobilitatis gradum conferre, ita rem distribuens ut civiliter
 2      1,12|           prudentia et moderatione rem tractavit. Neque enim illud
 3      1,17|       amplissimae fuerunt. Ad quam rem summae certe liberalitatis
 4      2,1 |           nudae sunt et ieiunae ut rem relinquant vix credibilem,
 5      2,2 |           et paulo post (nam inter rem agendam consilium suum quatenus
 6      2,2 |          vili et abiecto ut tantam rem susciperet et amplecteretur (
 7      2,2 |   praecedentibus et subsequentibus rem recte aestimet) huc redit,
 8      2,3 |       similibus, magis e longinquo rem ostentaret. Itaque cum discipulo
 9      2,4 |          perspiciens, de industria rem in publicum exire et spargi
10      2,11|            imminebat. Quin et hanc rem ei praesidio fore, ut nec
11      3,2 |        suam in rebelles factam, ad rem de qua missi erant pervenerunt,
12      3,3 |           continuaretur donec ipse rem armis confecisset. ~
13      3,8 |      minime dubitabat. Itaque, cum rem haud parvae morae futuram
14      3,9 |         expectaverat (licet ab iis rem totam perdidicisse prae
15      3,16|      fugere metu proditionis, hanc rem nolle celsitudinem suam
16      3,16|          plene se informaverit eam rem ad mercenarios quosdam ducis
17      3,28|           tandem perdiderunt. Quam rem alii ut iudicii regis maculam,
18      4,1 |   inopinato deputati fere attoniti rem ad comitem Northumbirae
19      4,15|   ecclesiam receptam) magis solide rem agressus est, et secretis
20      4,15|       tractatu secreto Carolus, ut rem ab adversis oppositionibus
21      4,20|         Maximiliano utile erat, si rem recte perpendisset. Nempe,
22      4,22| consummatae. Hoc vero existimabant rem esse unius tantum aetatis
23      4,22|       minime expectaturos antequam rem regi suo retulissent. Atque
24      4,22|   perpendendo Britanniam quidem ut rem perditam aestimat. Verum
25      4,27|    prudenter et caute responderunt rem illa regis sui cogitationibus
26      5,2 |        inferre in persona propria, rem vobis ipse exponam. Bellum
27      5,6 |           nimirum ut praelii aleae rem non committerent, sed eos
28      5,17|            regis mentem circa hanc rem cognovissent, eo magis quod
29      5,17|             sed eos responsis quae rem indies differebant detinebat,
30      5,18|          ex Hispania (ita enim rex rem disposuerat) Ferdinandum
31      5,20|         regis plenas Londinensibus rem suavissum auditu esse. Magis
32      6,1 |          disiectas monstrandi hanc rem tanta caligine involverut
33      6,5 |         parte ducissa ipsa tanquam rem novam et miram eius adventum
34      6,11|            iussit, in quo, si quis rem recte introspiciat, solummodo
35      6,13|        partem in adventum suum, ut rem maximi meriti reservavit,
36      6,15|            ingenue confitendo, ita rem in liquido ponebat ut ad
37      6,16|      censuisse periculosam admodum rem futuram si conditionalia
38      6,16|   scriptores nonnulli extra dubium rem ponunt. Aiunt enim Stanleium
39      7,4 |        sine tumultu agi observans, rem in duriorem partem interprebatur.
40      7,23|          et omnibus subditis bonis rem gratiam faciet eiusmodi
41      7,28|          Illi immaniter frendebant rem esse prorsus non tolerabilem,
42      7,29|       universa ista (si quis recte rem intelligeret) pro regis
43      7,30|           moveret ut properaret et rem praecipitaret antequam in
44      7,31|            magis in iis adoriendis rem hactenus distulisset, eo
45      7,31|           quod cum incondita turba rem habituri essent, cum qua
46      7,31|     intellexissent cives regem ita rem administrare ut necesse
47      7,32|          sustinebant, neque ignave rem gesserunt. Sed cum male
48      7,34|            ac primo quidum intuitu rem quis forte aut casu guberari
49      8,5 |      immemor, sed aliorum mores in rem suam vertere consuetus,
50      8,8 |           et cum consiliariis suis rem communicavit, ex quibus
51      8,9 |      portis unam incenderet. Illam rem adortus est, ut portam incenderet.
52      8,10|           nuncium accepisset, lusu rem exceipt, aiens ad eos qui
53      9,11|         autem est Catharinam ipsam rem negasse, vel saltem advocatos
54     10,4 |         regem libertate gaudebant, rem tetigerunt de qua tutum
55     10,6 |       Verum hoc referebant tanquam rem quam in Gallia perdidicerant,
56     10,9 |          respondit regem Philippum rem bene disposuisse, seque,
57     10,12|           esset. Iulius (pro more) rem cardinalibus quibusdam commisit,
58     10,12|           fuit opinio Iulium papam rem nimio pretio aestimasse,
59     11,3 |       autem gloriam (si quis recte rem aestimet) reges populari