Cap.,  Par.

 1      1,1 |         adhuc aetate relicturum. Tum vero satis noverat quam
 2      1,9 |     Septembris, grassari coepit, tum in ipsa urbe Londini tum
 3      1,9 |         tum in ipsa urbe Londini tum in aliis regni partibus,
 4      1,13| complurium in inferiori consessu tum existentium valida essent
 5      2,2 |          Edwardi Plantagenistae, tum in turri detenti, personam
 6      2,3 |         Edwardum Plantagenistam, tum in turri detentum, neci
 7      2,3 |         magis erat et sermonibus tum praecipue iactatus. Simul
 8      2,4 |   comitem Kildariae et Hiberniae tum praesidem, cuius oculos
 9      2,11|        plus longe ponderis erat, tum quoad famam tum quoad vires
10      2,11|   ponderis erat, tum quoad famam tum quoad vires ipsas. Neque
11      2,11|      tantum rex declaratus erat. Tum vero concilium habuerunt
12      2,14|  Principales autem personae quae tum in regis auxilium advolarunt
13      3,2 |    haberet, sed intimo suorumque tum affectuum tum fortunarum
14      3,2 |          suorumque tum affectuum tum fortunarum participe. Post
15      3,7 |  violarentur. Verum rex Carolus, tum quod ius legatorum inviolatum
16      3,7 |      inviolatum servare volebat, tum conscius sibi quod in hoc
17      3,8 |     Maximilianum attinet, maiore tum is existimatione agebat
18      3,18|    coronae Franciae eam reuniat, tum digna est res quae magna
19      3,18|         se semper praestiterunt. Tum enim fore ut regnum hoc
20      3,25|       contemplatione. Verum rex, tum ut decorum servaret erga
21      3,25|          devinctum profitebatur, tum quod revera belli potius
22      3,34|                              34. Tum quoque rex coepit, non minus
23      3,34|       ferro in manu signarentur, tum ut aliquo corporali supplicio
24      4,1 |        comitiis concessa fuerat, tum quia exemplum eius alias
25      4,1 |          mitigationem poscendam, tum praecipue quia nunquam esset
26      4,5 |   videtur) ob aliquam occasionem tum emergentem, sed praecipitatis
27      4,7 |         dicere) promovere liquet tum ex militaris diciplinae
28      4,7 |  militaris diciplinae principii, tum ex aliarum nationum exemplis.
29      4,11|        Quod eo libentius refero, tum quia rarum sit pretia per
30      4,11|          mercibus regni nativis, tum propter huius legis prudens
31      4,15|  Maximilianus fecit, et eo usque tum apud principissam ipsam,
32      4,15|         apud principissam ipsam, tum apud consiliarios eius principales,
33      5,15|         ut demum converterentur. Tum vero cardinalis retulit
34      5,18|          eleganter viam stravit, tum quia foederatus tam potens (
35      5,18|     Ferdinandus) se subtraxerat, tum quia pacis emptae praeclarum
36      6,4 |         infortunii sui tueretur. Tum vero diligentissime eum
37      6,5 |   satisfactum fuisse affirmaret, tum vero se quasi attonitam
38      6,8 |      canonici doctoris. Archidux tum in minore aetate erat, et
39      6,14|          de vita sua accepisset. Tum iussus ut quae sciret referret,
40      6,19|         hoc minus est probabile, tum quia nunquam mensuram illam
41      6,19|        discessum suum fruebatur, tum praecipue quia delatio eius
42      7,26|          articulos complectentem tum status tum commercii et
43      7,26|         complectentem tum status tum commercii et liberae piscationis.
44      8,11|    Tauntoniam profectus est, iam tum incipiens alterum oculum,
45      8,11|        comparasset confluxerant, tum proter tanti incoepti famam,
46      8,11|     proter tanti incoepti famam, tum etiam ut ex spoliis participarent,
47      8,17|   abbatiam Cisterciorum, ubi rex tum morabatur. Rex primo disertis
48      8,20|  Plantagenistam comitem Warwici, tum in turre detentum, pertraheret,
49      9,14|  consiliariorum liberatate (rege tum praesente) supposuisse si
50      9,22|   castelli de Hammes praefectum (tum trans mare degentem, ideoque
51     10,7 |      Mariae cum principe Carolo, tum quod matrimonium esset inter
52     10,7 |         Christianae celsissimum, tum quod ex utraque affinitate
53     10,9 |      Henricus subito respondit, "Tum vero res peracta est. Ego
54     11,2 |         consessus ille mera erat tum curia et tribunal iustitiae,