Cap.,  Par.

 1      1,11|          imperarunt; Iacobus Tertius Scotiae regnum tenuit. Inter quos
 2      2,19|           miserat ad Iacobum Tertium Scotiae regem, qui de pace cum eo
 3      2,19|           excepti fuerunt. Verum rex Scotiae eodem quo rex Angliae modo
 4      3,19|            periculum imminere possit Scotiae ab Anglia, Lusitaniae ab
 5      4,3 |             fidelem, Iacobum Tertium Scotiae regem, similiter amisit,
 6      4,3 |         rebellionis fieret. Unde rex Scotiae (se viribus minime parem
 7      5,6 |          fatigarent. Iacobum Tertium Scotiae regem sibi fidissimum periisse
 8      6,1 |            rex Galliae, etiam et rex Scotiae in pretio habuerunt. In
 9      7,14|             et nunciis res eius regi Scotiae commendasse putentur. ~
10      7,15|             comitatu decente, a rege Scotiae (ad hoc antea bene praeparato)
11      7,15|      astantibus multis ex proceribus Scotiae. Perkinus autem cum satis
12      7,16|              potentissima Angliae et Scotiae melius et arctius amicitiae
13      7,16|         primae visae sunt quibus rex Scotiae reges Angliae regno exutos
14      7,18|                18. Non diu post, rex Scotiae in persona propria, Perkinum
15      7,24|            consanguinei nostri regis Scotiae excitaverit quo huic caussae
16      7,25|              quo venerat. Itaque rex Scotiae animadvertens neminem ad
17      7,25|             redimere vellet. Cui rex Scotiae fere per ironiam respondit
18      7,27|         questus est de malitia regis Scotiae et de crudeli ac praedatorio
19      7,27|           etiam quia haec comitia ob Scotiae bellum solummodo convocata
20      7,28|            ut propter pusillos motus Scotiae cito dissipatos ipsi ad
21      7,28|               hoc est, propter bella Scotiae (quia lex aliud excogitaverat
22      7,30|      potentem exercitum coegerat quo Scotiae bellum inferret. Quin et
23      7,30|         bellum inferret. Quin et rex Scotiae Iacobus similiter magnas
24      8,4 |    Cornubensium versus Londinum, rex Scotiae (bene de rebus Anglicis
25      8,4 |     celeriter subveniret. Ita ut rex Scotiae et incoepto suo contra castellum
26      8,4 |           perrexit, sperans se regem Scotiae assecuturum ut praelio cum
27      8,4 |          cepit. Sed paulo post, rege Scotiae in interiora regni sui se
28      8,5 |             defuerunt ei in concilio Scotiae qui parata erant regi suo
29      8,5 |      prudentem et moderatum ad regem Scotiae de conditionibus pacis tractandis
30      8,5 |          uterque cum delegatis regis Scotiae tractarent. Delegati utrinque
31      8,5 |        gentium non privilegiata. Rex Scotiae ex altera parte hoc facere
32      8,5 |          proposuit. Ille fuit ut rex Scotiae cum rege Henrico apud Novum
33      8,5 |          venire vellet. Hoc ubi regi Scotiae relatum est, respondit se
34      8,5 | compensationem eorum. Verum delegati Scotiae responderunt ea esse instar
35      8,5 |         damna illa tolerare quam rex Scotiae ea persolvere. Attamen in
36      8,5 |       mensibus consenserunt. Sed rex Scotiae, etsi iudicium suum formaliter
37      8,17|         controversiae impositus, rex Scotiae in suam contumeliam factam
38      8,17|             Verum hoc responsum regi Scotiae dilatio quaedam visa est,
39      8,17|              a rege audiens quod rex Scotiae adhuc exaestuaret et impatiens
40      8,17|       deprecatorias literas ad regem Scotiae misit quibus eum placeret.
41      9,13|            sunt nuptiae Iacobi regis Scotiae cum Margareta filia Henrici
42      9,14|          temporibus scilicet quo rex Scotiae cum episcopo Foxo arcanum
43      9,14|           Reditus autem annui a rege Scotiae in sustentationem uxoris
44      9,14|             regnum Angliae ad lineam Scotiae devolutum iri, quod monarchiae
45      9,14|         Angliae futurum, non Angliam Scotiae. Maius enim regnum minus
46      9,16|            florentissimus, amicitiis Scotiae munitus, Hispaniae roboratus,
47     10,15|            sibi iam ascivisset regem Scotiae et principem Castiliae ac