Cap.,  Par.

 1      1,1 |    Richardus tunc Glocestriae dux pacem pro viribus impugnasset
 2      1,16|            tempore praesertim quo pacem cum omnibus principibus
 3      2,19|           etsi affectu proprio in pacem cum rege componendam multum
 4      3,2 |       meruerant nondum absumptis. Pacem etiam cum omnibus vicinis
 5      3,2 |          rex Henricus, pro sua in pacem propensione quam semper
 6      3,3 |          aut ex sese solvi aut ad pacem flecti posset. In quibus
 7      3,3 |          regi reconciliari posse, pacem prorsus disturbaturum. Itaque
 8      3,3 |  contrariae partis pertinaciam ad pacem recipiendam inflecteret.
 9      3,5 |       suae factionis esset, nullm pacem sequi posse nisi ex tractatu
10      3,8 |            foederatos, et in fine pacem qualem optabat satis indulgenter
11      3,13|      recusat. Britanni autem, qui pacem maxime optant, consiliis
12      3,15|         neque iactura honoris sui pacem empturum, neque conditiones
13      3,31|           descendit regis cura ad pacem aulae et famulatii ipsius
14      3,32|           cura regis descendit ad pacem familiarum privatarum. Lata
15      3,33|    Sancita est alia quoque lex ad pacem subditorum in genere, et
16      4,6 |          de qua loquimur) similem pacem et tranquillitatem circa
17      4,15|    appellantur) de Trinitate, qui pacem et foedus cum rege componerent,
18      4,17|           putavit, si hoc tempore pacem iniret cum rege Angliae,
19      4,17|         misit cum plena potestate pacem et tractatum et concludendi,
20      4,17|            Primus igitur motor ad pacem a rege vestro petendum iste (
21      4,18|        quae si minime amoveantur, pacem hanc fortasse sint disturbatura,
22      4,20| subditorum collisi sint, nihil ad pacem publicam, cum usitatissimum
23      4,21|           in caussa tam religiosa pacem ab aliis principibus Christianis
24      4,25|           domino vestro dicere se pacem a rege emendicare, ita nunc
25      4,27|        licet boni ominis nomen ad pacem componendam sortitus esset,
26      5,3 |           Non sic pater eius, sed pacem a nobis petiit. Quid etiam
27      5,6 |       bellum, ab hostibus propter pacem, tanquam mercator prudens
28      5,6 |        praesto habiturus esset ad pacem excusandam. Haec omnia prudentissime
29      5,18|        loco praeparativae erat ad pacem. Hunc nuncium e Flandria
30      5,18|         Isabellam Hispaniae reges pacem cum rege Carolo fecisse,
31      5,18| oppignoratas, quae summa per hanc pacem gratis ei remissa esset.
32      5,18|       remissa esset. Hoc etiam ad pacem Henrici cum Gallo promovendam
33      5,18|        non difficilem praebuit ad pacem tractandam, consensitque
34      5,19|      subornarat ut in scriptis ad pacem eum hortarentur, idque obnixe
35      5,19|    Veritas autem rei ita se habet pacem hanc utrique regi pergratam
36      5,20|          de pecuniis quas propter pacem receperat, satis gnarus
37      6,5 |          quo facilius Henricum ad pacem flecteret. Itaque a primo
38      6,5 |          quis recte animadvertat, pacem confecisset, immolando scilicet
39      6,23|          pecunias a Gallo propter pacem nuper receperat, a subditis
40      8,5 |         Scotiam induxit; induciae pacem; pax matrimonium; matrimonium
41      8,5 |         relatum est, respondit se pacem tractare velle, non emendicare.
42      8,5 |      lacessisset. Imo etiam, quod pacem honorificam ultro oblatam,
43      8,17|       saepius expertus est, et ad pacem inclinabat) respondit quod
44      8,17|         consilium dedit ut primum pacem stabiliret, deinde tractatum
45     10,1 |         articulorum novorum circa pacem. Qui liber, licet antea
46     11,1 |          gloriae, non suae, data. Pacem se summopere et amare et
47     11,1 |  praefatiobus illi frequens fuit, pacem cum Christus in mundum venerit