Cap.,  Par.

 1      1,1 |            ipsi (a vulgi affectibus haud immunes) hoc facere neglexerunt.
 2      1,1 |             in iure eius regnaturum haud obscure subinnuebat. Secundus,
 3      1,1 |            secum rex prudentissimus haud parum interesse si quis
 4      1,1 |          belli regno potitus esset, haud tamen oblitus erat quibus
 5      1,12|      emanare solet, consequerentur, haud immemor quantum regi periculi
 6      1,13|     inniteretur, regis tamen partes haud obscure perstringebat. Sed
 7      1,18|          papae se gerere solebat ut haud parvum inde commodum sibi
 8      2,11|     miserant qui utribique loci res haud parvi momenti transegerant.
 9      2,11|            cuius absentia sperabant haud parvos motus et mutationes
10      2,11|           in Hibernia gestum esset, haud multum commotus est, sed
11      2,15|      afficiebat (cum ipsum praelium haud parum cruoris profudisset)
12      3,2 |                      2. Rex Carolus haud parva flagrabat ambitione
13      3,2 |           non prodidissent. Quodque haud parvum subesset discrimen
14      3,8 |             et copiarum etiam vires haud celeriter accisas fore.
15      3,8 |          dubitabat. Itaque, cum rem haud parvae morae futuram putaret,
16      3,8 |          erat lucrefacturum se sibi haud levem honorem, personam
17      3,25|    advenisset, ducis Britanniae res haud leviter perculsae sunt et
18      4,14|          hostium maiora cum spoliis haud exiguis, quae omnia ad oppidum
19      4,14|      utriusque regni sanguine mutuo haud exiguo se consperserunt.
20      4,21|           non acquiescunt. Spe enim haud levi in inflatur quidem,
21      5,5 |           maxime abundat, militibus haud item. Stabiles peditum phalanges
22      5,21|                                 21. Haud multo post regis in Angliam
23      6,6 |     imbecillitatem iudicii, et apud haud paucos propter obsequium
24      6,11|     indignum fieri permitteret, qui haud parum perstringi posset
25      6,15|      extenuare conatus est. Ita ut (haud satis prudenter) dum culpam
26      7,4 |             copiae nonnullae numero haud exiguo se circa littora
27      7,20|        pretio redemerunt, ex quibus haud pauci iam in asylis degunt.
28      7,29| inferioribus ad eos accederet. Quod haud parum terruit et fregit
29      7,31|            et opera iuvarent. Verum haud multo post, cum intellexissent
30      7,32|  pugnasserit. Sed cum numerus eorum haud magnus esset, se ad aciem
31      8,5 |         ipsi ei placuissent, ita ut haud raro de negotiis propriis
32      8,17|             eum rescripsit se licet haud parum literis suis tribuerit,
33      8,20|      arborem necaret. Perkinus enim haud diu post se in gratiam et
34      8,22|          pericula et turbas mittere haud libenter sustenturum. Verum
35      9,1 |          senatum Londinensem, quod (haud dubie) caussam multis sermonibus
36      9,16|       quique ex domini sui mulctura haud parum ad se ipsi trahebant.
37      9,21|             et argenti (ut videtur) haud parum fecerunt ad mirabilem
38      9,22|         rationibus politicis. Verum haud diu post Cursonus (opportunitatem
39      9,22|         populum. Cuius reditu comes haud parum territus est, seque
40     11,1 |         mala pepererant) non durus. Haud pauca religiosorum coenobia
41     11,1 |           inviolata. Cuius re causa haud parva, quatenus ad seditiones
42     11,3 |        attolebat, nihil remitteret, haud ignarus maiestatis reverentiam
43     11,4 |  aemulationes (quae inter principes haud parvo rerum suarum detrimento
44     11,4 |            in colloquiis illis suis haud parva admiratione illos
45     11,8 |          quos delegerat protegendis haud minore utebatur constantia.