Cap.,  Par.

 1      1,1 |         sancitae, interpretabantur homines eas nihil aliud fuisse quam
 2      1,1 |           non minus suae factionis homines quam alios omnes in magnos
 3      1,9 |         sequebatur. Verum innumeri homines ex eo subito occubuerunt
 4      1,12|          ut inferioris conditionis homines qui Richardo adhaeserant (
 5      1,15|           eminentioris conditionis homines. In quibus statutis condemnatoriis
 6      1,18|      alterum Exoniensem episcopum, homines exsomnes et multi silentii,
 7      2,2 |   quandoque in infimae conditionis homines influunt, praesertim quando
 8      2,14|           minoribus ad septuaginta homines cum cohortibus suis numerum
 9      2,14|            sed minoris conditionis homines. Inter alios Áaptivos fuerunt
10      3,3 |            fidem suam erga Deum et homines exsolveret, quam ut se pacis
11      5,1 |           eum inter omnes sub sole homines esse maxime perfidum, illumque
12      5,7 |       voluit ut, si incidissent in homines frugi et parsimoniae deditos,
13      6,7 | liberaliter pecuniis instruxit, ut homines qui notitiam huiusmodi rerum
14      6,7 |           alium alio nuncio, novos homines adiunxit ubi negotii ratio
15      6,9 |          etiam existimare potestis homines sanguinarios (qui carnifices
16      6,11|           suis exulare iussit, tam homines quam merces ipsorum, mandans
17      6,12|             et Thomam Astwodum. Hi homines laesi maiestatis impetiti,
18      6,20|        sermones inter se conserere homines auderent, sed universalis
19      6,21|          tantum tenuis conditionis homines apprehensi sunt et morte
20      7,4 |         eosque infimae conditionis homines ac fere latrones, longe
21      7,4 |        simularent, quo Perkinum ad homines suos in terram exponendos
22      7,4 |       circiter centum quinquagenta homines, quos omnes (quoniam rex
23      7,13|      charitatis plena, ut scilicet homines egeni lege agentes admitterentur
24      7,13|           Unde tamen factum est ut homines egeni, sicut lege experiri
25      7,25|            se venire, neque volens homines suos spoliis onustos et
26      7,29|             atque Cantianos fuisse homines inter Anglos in libertate
27      7,34|            rebellione tam numerosa homines tres tantum, sive illud
28      8,5 |    persolvere. Attamen in fine (ut homines moderati et rationi non
29      8,8 |    dulcedine praedae devinciret et homines perditos et sine lare undiquaque
30      8,14|      silentio praetermissa. Ita ut homines quod expectabant non reperientes
31      9,11|         Walliae, quod eo pertinere homines interprebantur quo spatium
32      9,17|      missivae passim volitabant ad homines comprehendendos et coram
33      9,21|             Isti generosi et probi homines quos ab utraque manu aspicio
34      9,22|            alios gradus inferioris homines, et in custodia habuit.
35     10,4 |        autem relatione legati, qui homines erant mediocris conditionis
36     10,13|      sequacium audiens, partim per homines probos et devotos qui circa
37     11,2 |          illos infimae conditionis homines qui Cantium appulerunt animadversum