Cap.,  Par.

 1      2,11|              suam iterum collocatam. Henricum autem tanquam metam sibi
 2      2,11|          deligere, eoque regem ipsum Henricum necessitate belli compulsum
 3      3,2 |         indigum sciebat; regem autem Henricum tam sibi nonnihil devinctum
 4      3,2 |      praemissum fuerat, acsi Carolus Henricum non pro amico aut foederato
 5      3,2 |     protegerentur. Satis scire regem Henricum quam perniciosi exempli
 6      3,2 |              posse ut crederet regem Henricum ab eo quod iustum est declinaturum,
 7      3,2 |        liberaret, sperare regem suum Henricum non minore studio et affectu
 8      3,2 |              uxorem ducere. Simul et Henricum credere voluerunt regem
 9      3,2 |          Quae omnia eo spectabant ut Henricum ab omni suspicione abducerent
10      3,5 |        literas et nuncios, Gallus ad Henricum miserit Bernardum Daubemium,
11      4,1 |             dixerunt se contra regem Henricum ituros, et cum eo pro libertate
12      4,14|           solvit. Hoc modo res inter Henricum et regem Gallum nonnihil
13      4,22|            regis sui propensionem in Henricum regem repraesentare, et
14      5,11|               capto Damno, statim ad Henricum regem misit, certiorem eum
15      6,5 |             facta sunt, quo facilius Henricum ad pacem flecteret. Itaque
16      7,6 |        Maximilianum Romanorum regem, Henricum regem Angliae, Ferdinandum
17      7,14|          acceptissimo, et erga regem Henricum male affecto. Hoc etiam
18      7,17|             arripiendam belli contra Henricum occasionem, eum excepit
19      7,20|             Ioannem Cuttum, Garthum, Henricum Wiatum, et huiusmodi alios
20      8,5 |            Hispaniae missus ad regem Henricum ut tractaret de nuptiis
21      8,5 |       propenderet, scripsit ad regem Henricum se minime dubitare quin
22      8,16|             Columbum fratrem suum ad Henricum regem nuncium misit, ut
23      8,17|            est, et fecialem ad regem Henricum misit qui huius iniuriae
24      8,17|            Episcopus igitur ad regem Henricum reversus, quaeque acta essent
25      8,22|     matrimonii, Ferdinandus ad regem Henricum disertis verbis scripserat
26      9,1 |             nuptiis reciprocis inter Henricum ducem Eboraci filium regis
27      9,3 |  dispensationis pro matrimonio inter Henricum principem et dominam Catharinam
28     10,9 |          existimaret, ipsumque regem Henricum qua poterat celeritate in
29     10,9 |              abiret equis citatis ad Henricum Windesoriae perrexit, regina
30     10,12|           Iulio supplicavit ut regem Henricum Sextum pro sancto canonizaret,
31     10,12| studiosissimus), satis gnarum eundem Henricum ubique pro homine simplice
32     10,13|             consecraret, potius quam Henricum Sextum, thesauris melius
33     11,3 |        Carolus Brandonus postea apud Henricum Octavum) nulli fuerant,
34     11,15|        prandio lavaret, oculosque in Henricum tunc adolescentulum coniiceret,